(…)Κι έχω υπόψη μου ανθρώπους – έχω μάθει αυτές τις μέρες (σ.σ. “Η” : ήταν οι ημέρες του πυρηνικού ατυχήματος στο Τσερνομπίλ) – να βγαίνουν έξω λιγάκι και να πηγαίνουν να αλλάζουν ρούχα ξανά, μήπως πήραν ραδιενέργεια και να κάνουν τη ζωή τους μαρτύριο.
– Ρε συ. Για βάστα, ρε παιδάκι μου, χριστιανός είσαι μυρωμένος, βαπτισμένος. Κοινωνάς, κάμεις … Τόσα λέει το Ευαγγέλιο. Τα έχουμε διαβάσει, τα έχουμε μάθει κι απέξω τα ρητά. Ενώ ο Χριστός μας έδωσε τέτοια εξουσία, εμείς φοβόμαστε. Τέτοια δύναμη έχει η χάρις του Θεού και πρέπει να ζητάμε την δύναμη του Χριστού κάμνοντας το σταυρό μας. Γιατί όταν κάνουμε τον σταυρό μας δεν είναι ότι κάνουμε πρώτα τον σταυρό μας. Είναι ότι προσκυνάμε το σωτήριο Πάθος και ζητούμε τη δύναμη αυτή του σταυρικού θανάτου του Χριστού. Απλό πράγμα είναι!
Επομένως για τον χριστιανό δεν υπάρχει φόβος. Δεν λέω μ’ αυτό να πάρετε να τρώτε τα (ραντισμένα με δηλητηριώδη φυτοφάρμακα) μαρούλια εσείς. Ανάλογα με την πίστη σας να κάνετε, να ενεργήσει ο καθένας. Αλλά και σαν χριστιανός πρέπει να πιστεύει. Δεν είναι ότι πηγαίνει προκλητικά. Αργότερα μπορεί να ρίξουν άλλα φάρμακα. Και μετά τι θα γίνει, ας υποθέσουμε;
Όταν γίνονται αυτά, ο πιστός πρέπει για ένα λόγο παραπάνω να μη φοβάται. Τα γεγονότα αυτά μας αναγκάζουν να γίνουμε πιο πιστοί. Προπάντων γιατί θα έχουμε κι άλλες δυσκολίες αργότερα. Αλλά για τον Χριστιανό δεν υπάρχουν δυσκολίες. Και στο καμίνι να τον ρίξουν δεν πρέπει να φοβάται. Πόσους μάρτυρες τους πετούσαν μέσα στο καμίνι, τους έκαναν τόσα μαρτύρια και πάλι δεν παθαίνανε τίποτα! Κι εμείς για ένα λόγο παραπάνω βλέποντας την κατάσταση αυτήν δεν πρέπει να φοβόμαστε.
Γιατί ποιος ξέρει; Θ’ αρχίσουν, φαίνεται, να ανοίγονται οι φιάλες της Αποκαλύψεως. Λοιπόν … δεν τις ρίχνουν εκεί πέρα οι άγγελοι, θ’ αρχίσει ο πόλεμος των άστρων. Οπότε, ε, φυσικά ο καλός ο Θεός δεν θα αφήσει, θα μας προστατέψει.
Για έναν χριστιανό, όταν είναι κοντά στον Θεό δεν έχει ανάγκη άλλης προστασίας, δεν διατρέχει κανένα κίνδυνο. Αλλά πρέπει να πιστεύει. Για ένα λόγο παραπάνω τώρα πρέπει να γίνουμε πιο καλύτεροι, να έχουμε χάρη Θεού κι όταν έχουμε χάρη Θεού ο άνθρωπος δεν φοβάται τίποτα. Αυτά θα φοβηθεί; Αυτά δεν είναι τίποτα εν συγκρίσει με αυτά που υπέφεραν οι Άγιοι μάρτυρες και δεν πάθανε τίποτα. Αφού ο ίδιος ο Χριστός το είπε. Ο Χριστός λέει ψέματα; «Και φαρμάκι να πιείτε αγιάζεται». Και «θα πατάτε πάνω σε φίδια και σκορπιούς. Αλλά εμείς; Πώς να πει κανείς; Παρόλο που τα ξέρουμε, τα γνωρίζουμε, εν τούτοις όμως, πάλι εκεί πέρα φοβόμαστε. Γι’ αυτό λέω ότι δεν ωφελεί τόσο το να διαβάζεις μέσα και να την μάθεις απ’ έξω την Αποκάλυψη, αν θες. Χρειάζεται πίστις!
Γέροντας Παΐσιος Αγιορείτης 1924-1994 , Μαρτυρία του Υμνογράφου της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας Ιερομονάχου Αθανασίου Σιμωνοπετρίτου (Σελ. 54-56)
