Του Γέροντος Γεωργίου Αλευρά στη Romfea.gr
Δέκα χρόνια πέρασαν από την ημέρα που η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου προχώρησε στην αγιοκατάταξη του Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου.
Ενθυμούμαι ότι ένα από αυτά που έλεγε πριν το τέλος της ζωής του ο Άγιος Πορφύριος, ήταν πως από εδώ και στο εξής θα βλέπουμε τους ανθρώπους να λατρεύουν φανερά τον σατανά.
Όταν το είπε αυτό ο Γέροντας Πορφύριος, δεν είχαμε καταλάβει ότι θα μιλάει και για ιερωμένους.
Σήμερα, Δευτέρα 14 Νοεμβρίου 2023 με το παλαιό ημερολόγιο στο Άγιον Όρος, τιμάται η μνήμη του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά.
Για όσους δε γνωρίζουν η Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας, έχει ορίσει να τιμάται η μνήμη του Αγίου Γρηγορίου την πρώτη Κυριακή μετά τις 5 Νοεμβρίου.
Τα ξημερώματα της Κυριακής συνέβη και ένα θλιβερό περιστατικό στη σημερινή Προβάτα του Αγίου Όρους, χθεσινή Γλωσσία επί Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, όπου κάηκε ένα κελί.
Το θλιβερό αυτό γεγονός ανήμερα της μνήμης του Αγίου Γρηγορίου, στην περιοχή που ασκήτευσε για τρία χρόνια θα έλεγα ότι μας δίνει ένα δυσάρεστο μήνυμα.
Βλέποντας, προ ημέρων μια είδηση από την πρόσφατη επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου στη Νάπολη, είδαμε σε φωτογραφία δίπλα στον Παναγιώτατο τον Ρωμαιοκαθολικό Επίσκοπο της Νάπολη να φοράει έναν ξύλινο σταυρό στον οποίο, πρώτον δεν υπήρχε Εσταυρωμένος αλλά μία καρικατούρα και δεύτερον το σχοινί που κρεμόταν ο σταυρός έμοιαζε με το σχοινί που κρεμάστηκε ο Ιούδας.
Με τη φωτογραφία αυτή θα λέγαμε ότι δικαιώνεται ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς στην αντιπαράθεση που είχε με τον Βαρλαάμ τον Καλαβρό, αφού μας έδειξε ότι η Δύση έχει αποκοπεί από την Χάρη του Παναγίου Πνεύματος.
Επίσης, βλέπουμε να γίνεται πράξη και αυτό που είπε ο Άγιος Πορφύριος, αλλά και την δικαίωση του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά μετά τη διαμάχη εναντίον της Δύσης.
Αγαπητοί αδελφοί, Θεολογία σημαίνει βλέπουμε, ψηλαφούμε, βιώνουμε τον Θεό.
Η θεολογία ανήκει μόνο στην Ορθόδοξη Εκκλησία, δεν υπάρχει θεολογία στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.
Η Δύση φιλοσοφεί για τον Χριστό, εμείς θεολογούμε για τον Χριστό.
Παρόλο αυτά δεν μπορούμε να τα ισοπεδώσουμε όλα, πιστεύω ότι και στην Ρ/Καθολική Εκκλησία υπάρχουν ευλαβείς και ενάρετοι άνθρωποι, αλλά δεν έχουν καμία σχέση με την Ορθόδοξη Εκκλησία, που ο αγιασμός και η θέωση είναι μόνο στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία.
Ο Άγιος Πορφύριος μας έλεγε ότι η πιο δυνατή προσευχή που μπορεί να κάνει ένας Ορθόδοξος Χριστιανός, μοναχός ή λαϊκός, είναι η αναφορά στο όνομα Του Χριστού και να είναι γονατιστός μπροστά στον Εσταυρωμένο.
Αυτή μόνο η προσευχή είναι δυνατή να αγιάσει και να αλλάξει έναν άνθρωπο, να τον κάνει από τον πιο αμαρτωλό τον πιο άγιο.
Όταν όμως ο Εσταυρωμένος δεν τιμάται αλλά βλασφημείται, όπως βλέπουμε στον σταυρό που φέρει ο Ρωμαιοκαθολικός Επίσκοπος στον λαιμό του, πως να ‘ρθει το μέγα έλεος στους Ρωμαιοκαθολικούς;
Μετά από αυτή την εικόνα του Ρωμαιοκαθολικού Επισκόπου ματαιοπονούμε να υπάρχει διάλογος, καθώς «μεταξύ ημών και υμών χάσμα μέγα εστήρικται».
Κλείνοντας, ας μην ξεχνά ο κάθε Χριστιανός ότι ο σταυρός είναι το καύχημα του Αποστόλου Παύλου, όπως ο ίδιος έγραφε στην προς Γαλάτας: «Χριστώ συνεσταύρωμαι· ζω δε ουκέτι εγω, ζη δε εν εμοί Χριστός».
