H αιματηρή κατάρρευση της κρατικής οντότητας της Λιβύης, με επακόλουθο την έκρηξη της προσφυγικής κρίσης και την ανάπτυξη του Ισλαμικού Χαλιφάτου και στη Βόρεια Αφρική, αποτελεί κόλαφο για τον Ντέιβιντ Κάμερον, ο οποίος καταρρέει τόσο πολιτικά όσο και οικονομικά.
Έκθεση μελών του βρετανικού κοινοβουλίου καταδικάζει τη στρατιωτική επιχείρηση του 2011 εναντίον της Λιβύης, διότι «δεν περιείχε ακριβή στοιχεία αντικατασκοπείας ούτε σχεδιασμό για τα επακόλουθα μετά την απομάκρυνση του δικτάτορα».
«Το καταστροφικό αποτέλεσμα ήταν να καταρρεύσει πολιτικά και οικονομικά, και να ξεσπάσει πόλεμος ανάμεσα στις διάφορες φυλές, να προκληθούν προσφυγική κρίση, εκτεταμένες παραβιάσεις στα ανθρώπινα δικαιώματα και άνοδος της επιρροής σε ορισμένες περιοχές της χώρας του Ισλαμικού Χαλιφάτου (ISIS), ενισχυμένου με οπλισμό που εγκαταλείφθηκε από το καθεστώς Καντάφι» σημειώνεται.
Η έκθεση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Κοινοτήτων καταλήγει: «Για την απόφαση που έλαβε το Εθνικό Συμβούλιο Ασφάλειας, ο πρώην πρωθυπουργός Ντ. Κάμερον κρίνεται άμεσα υπεύθυνος για την αποτυχία να είχε καταστρωθεί πλήρης στρατηγική για το θέμα της Λιβύης».
Η επικριτική για τον Κάμερον έκθεση κυκλοφόρησε μόλις μία ημέρα μετά την ξαφνική απόφασή του να εγκαταλείψει το Γουέστμινστερ παρά την προηγούμενη ανακοίνωσή του ότι θα παρέμενε ως απλός βουλευτής του Συντηρητικού Κόμματος.
Στην έκθεση μεταξύ άλλων αναφέρεται:
# Δεν υπάρχει απόδειξη ότι η βρετανική κυβέρνηση είχε κάνει την πρέπουσα ανάλυση για τη φύση της εξέγερσης στη Λιβύη.
# Δεν υπήρχε σαφής αντικειμενικός σκοπός, ούτε πρόνοια για την προστασία του πληθυσμού.
# Δεν σταμάτησαν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις όταν εξασφαλίσθηκε η Βεγγάζη, ούτε έλαβαν την πρόνοια για την προστασία του πληθυσμού της.
# Ο κ. Κάμερον θα έπρεπε να χρησιμοποιήσει «τις καλές υπηρεσίες του Τόνι Μπλερ, τις επαφές του και την επιρροή του», προκειμένου να εξασφαλίσει ασφαλή έξοδο στον Καντάφι και να διαπραγματευθεί επίλυση του προβλήματος.
# Έπρεπε να γνωρίζει πως πολλοί Λίβυοι είχαν συμμετάσχει στο Ιράκ και το Αφγανιστάν πολεμώντας στις τάξεις της αλ Κάιντα και θα πρέπει να αναμενόταν τι θα έκαναν όταν επέστρεφαν στην πατρίδα τους.
# Δεν ελήφθησαν τα απαιτούμενα μέτρα, ώστε να εξασφαλισθεί πως «δεν θα πέσουν σε επικίνδυνα χέρια τα όπλα που εγκατέλειψε το καθεστώς Καντάφι, με αποτέλεσμα να ενταθεί η τρομοκρατία στη χώρα».
# Ο Ντέιβιντ Κάμερον θα έπρεπε να έχει ενημερώσει το Υπουργικό Συμβούλιο για τους ακριβείς λόγους για την επέμβαση, ενώ υπενθυμίζεται ότι ο αρχηγός του Επιτελείου, λόρδος Ρίτσαρντς, «είχε διαφοροποιηθεί από την απόφαση».
# Η πρωτοβουλία της επιχείρησης ανήκε στη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο ακολούθησε τις αποφάσεις που είχαν ληφθεί στο Παρίσι.
# Έξι μήνες μετά την αποστολή των βρετανικών μαχητικών της RAF και του στόλου σε συνεργασία με τους Γάλλους, όταν το καθεστώς είχε απειληθεί από τους αντάρτες στη Βεγγάζη, στο από κοινού ταξίδι με τον (τότε) Γάλλο πρόεδρο Σαρκοζί, το πλήθος τούς είχε αποδοκιμάσει.
Στην έκθεση επίσης αναφέρεται πως δεν τηρήθηκαν οι υποσχέσεις που είχαν δοθεί από τους δύο ηγέτες, ότι «οι φίλοι σας στο Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γαλλία θα σταθούν στο πλάι σας, καθώς στο μέλλον θα οικοδομείτε τη χώρα σας και τη δημοκρατία».
Αντ’ αυτού η Λιβύη κατέρρευσε και επικράτησε το χάος…
Ο πρόεδρος της Επιτροπής, ο Συντηρητικός Crispin Blunt, δήλωσε: «Η δράση του Ηνωμένου Βασιλείου στη Λιβύη ήταν αποτέλεσμα λανθασμένης απόφασης, τα αποτελέσματα της οποίας προκαλούν επιπτώσεις και σήμερα. Υπήρχαν διαφορετικές πολιτικές προοπτικές, που θα συνέβαλαν στην προστασία του λιβυκού λαού και θα είχαν λιγότερο κόστος τόσο για το Ηνωμένο Βασίλειο όσο και για τη Λιβύη».
Υπενθυμίζεται ότι και ο πρόεδρος Ομπάμα έχει παραδεχθεί πως η Λιβύη ήταν «το χειρότερο λάθος» της προεδρικής του θητείας, χωρίς ωστόσο να επικρίνει προσωπικά τον Κάμερον για τη συμμετοχή του στην επιχείρηση που μετέτρεψε όπως είπε «τη χώρα αυτή σε τόπο με σκ…ά».
