Ένας νέος δημοσιογραφικός κώδικας πρακτικής χρηματοδοτούμενος από την Ε.Ε. καλεί τους δημοσιογράφους να αποφεύγουν αρνητικές αναφορές για την μεταναστευτική κρίση και να αποφεύγουν να αναφέρουν εάν ένας εγκληματίας μετανάστης βρίσκεται παράνομα στη χώρα.
Η κατευθυντήρια γραμμή καλεί τους δημοσιογράφους ακόμη και να καταγγέλουν τους συναδέλφους τους στις αρχές για “ρητορική μίσους” εάν το πράξουν.
Ο κώδικας, ο οποίος χρηματοδοτείται από το πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα δικαιώματα, την ισότητα και την υπηκοότητα του πολίτη, ορίζει την έκφραση μίσους ως εκφράσεις που «προάγουν ή δικαιολογούν ξενοφοβία» συμπεριλαμβανομένης της «μισαλλοδοξίας που εκφράζεται από επιθετικό εθνικισμό».
Η έκθεση αναφέρει ότι αν και η δημοσιογραφία δεν μπορεί να «επιλύσει μόνη της το πρόβλημα της ομιλίας μίσους … η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να ενισχύσει τους υφιστάμενους μηχανισμούς και να υποστηρίξει νέα εργαλεία για την καταπολέμηση την ρητορική μίσους».
Για να γίνει αυτό, η έκθεση καλεί τους δημοσιογράφους να δίνουν τους συναδέλφους τους στην αστυνομία, καθώς και τους ανθρώπους που σχολιάζουν τα άρθρα τους, με το αιτιολογικό ότι έχουν διαπράξει αδίκημα ρητορικής μίσους.
Οι νέες κατευθυντήριες γραμμές ζητούν από τους ρεπόρτερ να μην αναφέρουν ότι οι «μετανάστες έχουν αποκλειστικά αρνητικό αντίκτυπο στην κοινωνία» και ξεχωρίζουν «αναφορές που παρουσιάζουν τη μετανάστευση ως κόστος για το δίχτυ κοινωνικής ασφάλειας» και να αναφέρουν την εθνοτική καταγωγή ή τη θρησκεία των μεταναστών «μόνο όταν είναι απαραίτητο για το κοινό να κατανοήσει τις ειδήσεις».
Ο κώδικας καλεί τους δημοσιογράφους να μην επικεντρωθούν σε «ζητήματα όπως το εάν τα αιτήματα των αιτούντων άσυλο είναι αυθεντικά», κάτι που είναι περίεργο, διότι οι στατιστικές της ΕΕ δείχνουν ότιοι περισσότεροι από αυτούς που έρχονται είναι οικονομικοί μετανάστες που δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για καθεστώς προστατευόμενου πρόσφυγα.
Ζητά επίσης από τους δημοσιογράφους να μην αναφέρουν τα εγκλήματα που διαπράττονται από μετανάστες, εκτός εάν περιλαμβάνουν «στατιστικές που διαψεύδουν υποθέσεις ότι η μετανάστευση οδηγεί σε αυξανόμενα επίπεδα εγκληματικότητας».
«Μην πέσετε στην παγίδα της εστίασης μόνο στις πιθανές αρνητικές πτυχές της μεγάλης κλίμακας μετανάστευσης. Είναι επίσης σημαντικό να τονίσουμε τη θετική συμβολή της μετανάστευσης και των μεμονωμένων μεταναστών», λένε.
Ο συγγραφέας της έκθεσης δηλώνει: «Όταν παρατηρούνται προβλήματα στο εσωτερικό του συστήματος ασύλου – π.χ., εξεγέρσεις μεταναστών ή αύξηση της εγκληματικότητας μικρής διάρκειας – ψάξτε κριτικά για τη βασική αιτία» – που στην προηγούμενη σελίδα οι συγγραφείς λένε ότι περιλαμβάνει «την φτώχεια και την κλιματική αλλαγή».
Η έκθεση συνιστά στους δημοσιογράφους να μην χρησιμοποιούν το επίθετο «παράνομοι» όταν αναφέρονται σε μετανάστες.
Στα ρεπορτάζ σχετικά με το Ισλάμ, οι δημοσιογράφοι καλούνται να μην αναφέρουν τον ισλαμικό πολιτισμό ως «βάρβαρο, παράλογο, πρωτόγονο, επιθετικό, απειλητικό ή επιρρεπή στην τρομοκρατία» και όταν μεταδίδουν αρνητικά ή «σχόλια μίσους» για τους μουσουλμάνους, οι δημοσιογράφοι θα πρέπει «να αμφισβητήσουν τυχόν ψευδείς περιστάσεις στις οποίες βασίζονται τα σχόλια αυτά».
Επιπλέον, η ομάδα λέει ότι οι δημοσιογράφοι δεν πρέπει να παραθέτουν πολιτικά ή άλλα δημόσια πρόσωπα που μιλούν για τη μετανάστευση «χωρίς να αμφισβητούν τις δηλώσεις τους» και συνιστά να προσεγγίσουν ομάδες υπέρ των μεταναστών για σχόλια που μπορούν να χρησιμοποιηθούν εναντίον αντιμεταναστευτικών αφηγήσεων.
Με λίγα λόγια, η έκθεση αυτή ζητά από κανονικά ουδέτερους ή αντικειμενικούς δημοσιογράφους να γίνουν υποστηρικτές των μεταναστών μέσα στα μέσα ενημέρωσης είτε αυτό θα έχει βάση αλήθειας είτε όχι, ανεξαρτήτως των συνθηκών και της όποιας πραγματικότητας.
