Οι Ρώσοι αδειάζουν τεχνηέντως τον Ερντογάν και πιο συγκεκριμένα τον ισχυρισμό του περί επιλογής του ρωσικού συστήματος αντιβαλλιστικής άμυνας S-400, εξαιτίας της άρνησης των Δυτικών συμμάχων του να του πουλήσουν κάποιο εκ των κορυφαίων ομοειδών συστημάτων, αποκαλύπτοντας ότι δεν έχει γίνει καμία συζήτηση για τη μεταφορά τεχνογνωσίας στην Τουρκία, παρότι ήδη έλαβαν «γενναία» προκαταβολή για την προμήθεια δυο συστημάτων…
Του ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Την αποκάλυψη έκανε ο Βλαντιμίρ Κοζίν, βοηθός στα θέματα άμυνας του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν. Το ύψος της προκαταβολής δεν έχει ανακοινωθεί, όμως τα ενδιαφέροντα στοιχεία στην εξέλιξη είναι άλλα. Το πρώτο αφορά το χρονοδιάγραμμα παραδόσεων των συστημάτων και το δεύτερο τη μεταφορά τεχνογνωσίας.
Στο πρώτο θέμα, ο προεδρικός σύμβουλος «τα μάσησε»… Είπε ότι οι Τούρκοι ενδιαφέρονται για παράδοση των συστημάτων πριν παρέλθει το 2019, με τους Ρώσους όμως να επικαλούνται φόρτο εργασίας και επιβαρυμένη γραμμή παραγωγής, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να αντεπεξέλθει στη ζήτηση, τόσο από την πλευρά των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων που είναι λογικό να έχουν προτεραιότητα όσο και από την πλευρά ξένων πελατών.
Εν ολίγοις, οι Ρώσοι διαθέτουν αρκετά προσχήματα για να κωλυσιεργήσουν την υλοποίηση του συμβολαίου, ενώ στον έμπειρο παρατηρητή είναι προφανές ότι η Μόσχα θα χρησιμοποιήσει το θέμα στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες και δεν θα έχουν κανένα πρόβλημα να δημιουργήσουν τις συνθήκες που θα οδηγήσουν στη μη υλοποίηση του συμβολαίου, εάν λάβουν τα κατάλληλα ανταλλάγματα.
Στο δεύτερο θέμα που είναι και το σοβαρότερο, η υπογραφή του συμβολαίου για δύο συστήματα και η εκταμίευση της προκαταβολής από την πλευρά της Τουρκίας, επί της ουσίας έχει εκθέσει ανεπανόρθωτα τον Ερντογάν και το περιβάλλον του, αφού ωρυόντουσαν, όπως προαναφέρθηκε, ότι δεν είχε άλλη επιλογή.
Οι ΝΑΤΟϊκοί σύμμαχοι, σύμφωνα με τον Τούρκο ηγέτη, αρνούνταν να του πουλήσουν δικά τους συστήματα, «ξεχνώντας» να αναφέρει τους όρους που έθετε στη διαπραγμάτευση η τουρκική πλευρά, αφού ζητούσε πλήρη μεταφορά τεχνογνωσίας, δηλαδή και παραδώσουν στην Τουρκία τους πηγαίους κώδικεςτων συστημάτων.
Εάν η συμφωνία με τους Ρώσους πρόβλεπε τη μεταφορά της τεχνογνωσίας, έστω σε ένα σημαντικό ποσοστό, τότε ο Ερντογάν θα είχε μια καλή δικαιολογία. Η ψυχολογική του ανάγκη όμως να «τιμωρήσει» τους δυτικούς συμμάχους που δεν συντάχθηκαν μαζί του στο θέμα της Συρίας και των Κούρδων, τον οδήγησε στην υπογραφή χωρίς να πάρει το παραμικρό από την τεχνολογία των S-400, θέμα που παραπέμπεται στις… τουρκικές (ή μήπως τις ρωσικές;) καλένδες.
Η κατάληξη είναι ότι η Ερντογάν είναι εκτεθειμένος απέναντι στους Δυτικούς του Συμμάχους, χωρίς μάλιστα να λύσει το πρόβλημα της εξασφάλισης τεχνογνωσίας ώστε να προχωρήσει η τουρκική αμυντική βιομηχανία στην ανάπτυξη «εθνικού» συστήματος αντιαεροπορικής και αντιβαλλιστικής άμυνας μακρού βεληνεκούς, ενώ προς το παρόν δεν γνωρίζει καν πότε τα συστήματα θα βρεθούν στα χέρια των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων…
Τελικά μόνο οι Κινέζοι του έδιναν τα πάντα και φρόντισε και αυτούς να τους αφήσει στα κρύα του λουτρού. Υπάρχει άραγε καμία μεγάλη χώρα στην υφήλιο που να μην έχει πρόβλημα με τη συμπεριφορά και την αξιοπιστία αυτού του ανθρώπου; Χωρίς να το καταλάβει, έχει μετατραπεί και ο ίδιος και η χώρα του σε υποχείριο του Ρώσου προέδρου, Βλαντιμίρ Πούτιν. Κι αυτά έχουν συνέπειες, διότι αν ο Ερντογάν είναι μία φορά αδίστακτος, η φήμη του Πούτιν και των Ρώσων είναι πολύ χειρότερη.
