του system failure
Το προηγούμενο άρθρο “Proxy” πόλεμοι παντού, ο πλανήτης είναι ήδη στις φλόγες … , ήταν μια απόπειρα πρώτης προσέγγισης γύρω από το πως θα πρέπει να οριστούν οι proxy πόλεμοι στις μέρες μας. Παρόλο που ορισμένοι επεσήμαναν ότι οι proxy πόλεμοι δεν είναι κάτι καινούργιο, η βασική πρόθεση ήταν να εξεταστεί κατά πόσο αυτοί τείνουν να κυριαρχήσουν και να γίνουν μια μόνιμη κατάσταση στα διάφορα πεδία συγκρούσεων σε όλο τον πλανήτη. Επιπλέον, φαίνεται ότι περνάμε σε ένα νέο είδος proxy πολέμων που διεξάγονται μέσα στα αστικά κέντρα.
Μετά τις επιθέσεις στους δίδυμους πύργους το 2001, η Δύση δοκιμάστηκε και από άλλες επιθέσεις σε ορισμένα μεγάλα αστικά κέντρα. Ενώ αυτές παρουσιάζονται συνήθως ως εκφράσεις του Ισλαμικού εξτρεμισμού, αυτό που συνήθως δεν τονίζεται, είναι το γεγονός ότι έχουν αλλάξει δραματικά το πλαίσιο των ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, προς την κατεύθυνση όλο και μεγαλύτερων περιορισμών. Περιορισμοί που συνεχίζουν να επιβάλλονται, ως αποτέλεσμα ενός δεύτερου κύματος τρομοκρατίας μετά την εμφάνιση του ISIS.
Ο πραγματικός στόχος και προέλευση των επιθέσεων του 2001, συχνά αμφισβητείται από αναρίθμητες θεωρίες που έκαναν την εμφάνισή τους από την αρχή αυτού του γεγονότος μέχρι και σήμερα. Τα συστημικά ΜΜΕ και πολλοί αναλυτές κατηγοριοποιούν αυτές τις θεωρίες ως θεωρίες συνωμοσίας. Ωστόσο, είναι αλήθεια ότι πολλά δεδομένα δεν ταιριάζουν στην επίσημη θέση που επέτρεψε στην κυβέρνηση Μπους και τα γεράκια της Ουάσιγκτον να εισβάλουν στο Ιράκ το 2003. Μια εισβολή που, όπως πρόσφατα παραδέχθηκε ο ίδιος ο Τόνι Μπλερ, οδήγησε στην εμφάνιση του τέρατος του ISIS.
Μια “σύμπτωση” που δεν αναφέρεται αρκετά, είναι ότι οι επιθέσεις στους δίδυμους πύργους έγιναν ακριβώς στην αυγή του 21ου αιώνα. Είτε κάποιος αποδέχεται την επίσημη θέση, είτε όχι, δύο σημαντικά στοιχεία σχετικά με αυτό το πολύ σημαντικό γεγονός είναι αναμφισβήτητα: πρώτον, ότι οι επιθέσεις ήταν πολύ καλά οργανωμένες, δεύτερον, ότι άλλαξαν το πρωτόκολλο ασφαλείας μέσα στις Δυτικές χώρες.
Η εμφάνιση του ISIS έκανε τα πράγματα χειρότερα. Αυτοί που σχεδιάζουν να προχωρήσουν σε μια γρήγορη επέκταση των μέτρων καταστολής και να στρατιωτικοποιήσουν τα Δυτικά αστικά κέντρα, έχουν τώρα ως δικαιολογία μια μόνιμη απειλή στη Μέση Ανατολή, ικανή να διεξάγει επιθέσεις αυτοκτονίας οπουδήποτε.
Αλλά τα πράγματα μπορούν να γίνουν ακόμα χειρότερα. Οι πρόσφατες επιθέσεις στο Παρίσι και κυρίως στο Σαν Μπερναρντίνο, ή ακόμα και αυτές το 2013 στο μαραθώνιο της Βοστόνης, αποκάλυψαν μια νέα κατάσταση: ότι οι επιθέσεις μπορούν να οργανωθούν χωρίς ιδιαίτερη καθοδήγηση και προετοιμασία από τους κεντρικούς πυρήνες μιας τρομοκρατικής οργάνωσης. Το γεγονός ότι το Σαν Μπερναρντίνο δεν περιλαμβάνεται στα μεγαλύτερα αστικά κέντρα που μπορούν να φιλοξενήσουν μεγάλες και οργανωμένες ομάδες εξτρεμιστών, είναι μια ισχυρή ένδειξη. Σύμφωνα με την Wikipedia, το Σαν Μπερναρντίνο είναι μόλις η 17η πόλη στην Καλιφόρνια και η 100η σε όλες τις ΗΠΑ.
Με λίγα λόγια, στο κεφάλαιο της τρομοκρατίας έχουμε δύο νέες συνθήκες: πρώτον, οι επιθέσεις δεν οργανώνονται απαραίτητα από έναν κεντρικό πυρήνα και δεύτερον, δεν συμβαίνουν απαραίτητα στα μεγαλύτερα αστικά κέντρα, που σημαίνει ότι μπορεί να συμβούν πρακτικά οπουδήποτε.
Τώρα που το κουτί της Πανδώρας άνοιξε για τα καλά, δεν υπάρχει λόγος για περισσότερη προσπάθεια και χρόνο προκειμένου να επέλθει το χάος. Δεν χρειάζεται κάποιος ιδιαίτερος σχεδιασμός. Η φτώχεια, τα ναρκωτικά, το μίσος και ο φανατισμός σ’αυτό τον φαύλο κύκλο, θα κάνουν τη δουλειά. Είναι η συνταγή των “θρησκευτικών” ηγετών με την οποία στέλνουν τα νεαρά θύματά τους στο θάνατο μέσα από επιθέσεις αυτοκτονίας, παράγοντας περισσότερα θύματα, μίσος και φανατισμό.
Η φτώχεια, τα ναρκωτικά, το μίσος και ο φανατισμός, θα ωθήσουν τους απόλυτα χειραγωγήσιμους φανατικούς να κάνουν επιθέσεις χωρίς ιδιαίτερη καθοδήγηση. Ακόμα και χώρες που δεν είναι κύριοι στόχοι, θα αναγκαστούν σύντομα να ακολουθήσουν μια κοινή πολιτική όσον αφορά τα μέτρα ασφαλείας. Οι άνθρωποι, όχι μόνο θα αποδεχθούν, αλλά και θα παρακαλάνε για περισσότερους περιορισμούς στο όνομα της προστασίας τους. Ένα κοινό πλαίσιο με περισσότερη καταστολή θα επιβληθεί σε ολόκληρη τη Δύση.
Σκεφθείτε το: αν δούμε τη συνολική εικόνα, εύκολα θα μπορούσαμε να καταλήξουμε στο συμπέρασμα, ότι έχουμε να κάνουμε με ένα νέο τύπο proxy πολέμου παγκόσμιας κλίμακας, ενάντια στα δικαιώματα και τις ελευθερίες μας!
