Κατά τη διάρκεια του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF) 2025, ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ παρουσίασε ένα όραμα για το ψηφιακό μέλλον της Ευρώπης που θα πρέπει να προκαλέσει ρίγη σε κάθε έντιμο ελεύθερο πολίτη, γράφει ο Camus.
Αν και η πρότασή του παρουσιάζεται ως λύση για τους κινδύνους & τις απειλές του διαδικτύου, στην πραγματικότητα είναι ένα σχέδιο για ένα πανεποπτικό σύστημα ψηφιακής επιτήρησης, που είναι απόλυτα ευθυγραμμισμένο με την παγκοσμιοποιητική Ατζέντα-2030 του WEF.
At the WEF 2025, Spanish Prime Minister Pedro Sánchez presented a vision for the digital future that should send a chill down the spine of every free citizen. Framed as a solution to online harms, his proposal is, in reality, a blueprint for a panopticon of digital control,… pic.twitter.com/QK9V8QEU8w
— Camus (@newstart_2024) September 24, 2025
Τι είπε ο Σάντσεθ:
Ζήτησε να τερματιστεί η διαδικτυακή ανωνυμία και απαίτησε κάθε προφίλ κοινωνικής δικτύωσης στην Ευρώπη να συνδεθεί με ένα «Ευρωπαϊκό Πορτοφόλι Ψηφιακής Ταυτότητας» που εκδίδεται θα εκδίδεται από το κράτος, δηλαδή από της Βρυξέλλες.
Συγκρίνει το διαδίκτυο με έναν δημόσιο δρόμο, υποστηρίζοντας ότι, όπως δεν επιτρέπεται να οδηγείς χωρίς πινακίδα κυκλοφορίας, έτσι και δεν θα πρέπει να επιτρέπεται να δημοσιεύεις τίποτα στο διαδίκτυο χωρίς μια ψηφιακή ταυτότητα που να είναι πιστοποιημένη από το κράτος.
Τι λέει στην Πραγματικότητα ο Σάντσεθ:
Υποστηρίζει ότι η ψηφιακή δημόσια σφαίρα (η λεγόμενη Νοόσφαιρα που επικαλύπτει την Ανθρωπόσφαιρα & την Βιόσφαιρα του πλανήτη) – ο τελευταίος πραγματικά ελεύθερος σκέψης, συζήτησης & αντιπαράθεσης του καφενείου του “παγκόσμιου διαδικτυακού χωριού” που ακόμη δεν λογοκρίνεται – πρέπει να τεθεί υπό τον άμεσο κρατικό ή υπερ-εθνικό έλεγχο.
Η ρητορική του είναι ένα αριστούργημα απάτης & παραπλάνησης:
- Η «καταπολέμηση της παραπληροφόρησης» είναι μια ένας κωδικός όρος για την καθιέρωση μιας επαληθεύσιμης ταυτότητας για τις διαφωνούσες, αποκλίνουσες απόψεις. Σύμφωνα με αυτό το σύστημα, οποιαδήποτε άποψη θεωρείται ανεπιθύμητη από τις συστημικές αρχές, από είσημη αφήγηση πρέπει να μπορεί να αναχθεί άμεσα στον πολίτη που την εξέφρασε.
- «Ο τερματισμός του διαδικτυακού εκφοβισμού» είναι το πρόσχημα για τον τερματισμό της ψηφιακής ιδιωτικότητας. Η αρχή ότι μπορεί κανείς να εκφράζεται χωρίς φόβο κρατικών αντιποίνων αναταξινομείται παραπλανητικά ως «ατιμωρησία».
- Η «ψευδωνυμία» είναι ένας Δούρειος Ίππος. Προσφέρει την ψευδαίσθηση ενός ψευδωνύμου, αλλά ταυτόχρονα διασφαλίζει ότι μια κυβερνητική βάση δεδομένων (μέσω της ισχυρής Τεχνητής Νοημοσύνης) κρατά το κλειδί για την πραγματική σας ταυτότητα, προσβάσιμη όταν «κυβερνητικές υπηρεσίες» θεωρούν τις δηλώσεις σας «έγκλημα σκέψης» [*όπως ακριβώς το διατύπωσε ο ο βαθυστόχαστος Τζωρτζ Όργουελ στα δύο του βιβλία, πριν από 80 περίπου χρόνια]. Αυτό δεν είναι ψευδωνυμία· είναι μια υποχρεωτική από το κράτος καταχώριση διαδικτυακής ταυτότητας για δηλώσεις.
- Ο απώτερος, τελικός στόχος της “Μεγάλης Επανεκκίνησης” [του Great Reset ή Great Transition] και της ατζέντας της «Ψηφιακής Ταυτότητας» του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF) δεν είναι η ασφάλεια, ούτε η διευκόλυνση των πολιτών αλλά ο έλεγχος & η επιτήρηση όλων ανθρώπων. Δημιουργεί ένα ψηφιακό σύστημα στο οποίο η συμμετοχή στη σύγχρονη κοινωνία εξαρτάται από την αποδοχή ενός ψηφιακού λουριού που εκδίδεται από την ίδια την κυβέρνηση ή από την Παγκόσμια Κυβέρνηση μεθαύριο. Η απειλή της «απαγορεύσεως ή της διώξεως» για αόριστα & αδιευκρίνιστα αδικήματα ή “εγκλήματα σκέψης” θα οδηγήσει αναπόφευκτα στην αυτολογοκρισία, στη φίμωση της δικαιολογημένης & νόμιμης κριτικής και στην εξουδετέρωση κάθε αντιπολιτευόμενης φωνής ή σκέψης. Ναι, θα υπάρξει η αστυνόμευση της σκέψης και στο βάθος του χρόνου, η απαγόρευση της σκέψης, όταν τα πράγματα σφίξουν ακόμη περισσότερο.
Η δεύτερη πρόταση του Σάντσεθ — να «ανοίξει το μαύρο κουτί των αλγορίθμων» — ολοκληρώνει την εικόνα. Δεν πρόκειται για διαφάνεια για τους χρήστες, αλλά για κυβερνητική ρύθμιση. Στόχος είναι οι κυβερνήσεις (ή μεθαύριο η παγκόσμια κυβέρνηση) να καθορίζουν ποιο περιεχόμενο πρέπει να ενισχυθεί και ποιο να καταστέλλεται, επηρεάζοντας έτσι την κοινή γνώμη (την Νοόσφαιρα του διαδικτύου, δηλαδή το ψηφιακό καφενείο του “παγκόσμιου χωριού”) με το πρόσχημα του ελέγχου «της δημόσιας συζήτησης».
Αυτός δεν είναι ο δρόμος προς ένα ασφαλέστερο διαδίκτυο. Είναι ο δρόμος προς ένα αποστειρωμένο, κρατικά ελεγχόμενο διαδικτυακό γκούλαγκ, όπου η ελευθερία θα ανταλλάσσεται με την ψεύτικη υπόσχεση της ασφάλειας. Η παγκοσμιοποιητική ελίτ του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF) δεν λύνει τα προβλήματα της ψηφιακής εποχής, αλλά τα εκμεταλλεύεται για να χτίσει την αρχιτεκτονική του ελέγχου & της επιτήρησης που επιδιώκει διακαώς.
***
Η αναφορά στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (WEF) αποκρύπτει το ποιοι βρίσκονται πίσω από αυτή την βιτρίνα. Το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ είναι μια εβραιομασονική οργάνωση- βιτρίνα που επιδιώκει την παγκόσμια ψηφιακή κοσμοκρατορία, η οποία θα διευθύνεται από ένα και μόνο δικτάτορα.
