Σύμφωνα με το Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΚΥΠΕ) το Κογκρέσο των ΗΠΑ βρίσκεται στα τελικά στάδια της ψήφισης νόμου για την άρση του εμπάργκο όπλων που είχε επιβληθεί το 1987 στην Κυπριακή Δημοκρατία. Αν και η άρση θα γίνει υπό όρους (αυστηρότεροι περιορισμοί σχετικά με το ξέπλυμα μαύρου χρήματος και ουσιαστικά απαγόρευση ελλιμενισμού και εξυπηρέτησης ρωσικών πολεμικών πλοίων σε κυπριακές εγκαταστάσεις…) η ελληνική πλευρά μπορεί να εκμεταλλευτεί την εξέλιξη αυτή, η οποία από την πλευρά των ΗΠΑ αποσκοπεί στον περιορισμό ή και την ολοκληρωτική εξάλειψη της ρωσικής επιρροής στην Κύπρο.
Γράφει ο Στέργιος Θεοφανίδης
Για πρώτη φορά παρέχεται στην ουσία η δυνατότητα στην Κυπριακή Δημοκρατία να δημιουργήσει τη δική της Αεροπορία, πέρα από το γεγονός φυσικά ότι θα έχει πρόσβαση σε αμερικανικής κατασκευής και προέλευσης όπλα και συστήματα για την κάλυψη των αναγκών της Εθνοφρουράς…
Από εκεί και πέρα ανοίγεται ο δρόμος για ευρύτερη συνεργασία με τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις -και άλλες συμμαχικές στην περιοχή, όπως Ισραήλ και Αίγυπτος- προς αντιμετώπιση της τουρκικής απειλής όχι μόνο εντός της Κυπριακής ΑΟΖ, αλλά και στην ανατολική Μεσόγειο γενικότερα.
Προφανώς υπάρχουν αντεπιχειρήματα σε όλα τα επίπεδα, στρατιωτικά και (γεω)πολιτικά. Στόχος της αναφοράς όμως είναι το να τεθεί το θέμα στο τραπέζι. Όποια κι αν είναι η απόφαση, θα πρέπει όλοι να συνειδητοποιούν ότι καλές είναι οι συμμαχίες, όμως δεν επαρκούν… Πρέπει να μπει ένα τέλος στις δικαιολογίες – άλλοθι απραξίας μιας μερίδας του πολιτικού κόσμου και του πληθυσμού.
Αφενός κανείς δεν πρόκειται να σου λύσει το πρόβλημα της επιβίωσης την κρίσιμη στιγμή και αφετέρου, ακόμα κι αν δεν είναι αυτή η επένδυση στη στρατιωτική διάσταση της αποτροπής της Κύπρου, δεν ακυρώνει το γεγονός ότι η επένδυση πρέπει να γίνει. Σε πυραυλικά συστήματα; Σε αντιαεροπορικά; Σε μη επανδρωμένα; Σε ναυτικά;
Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει ήδη υπογράψει συμφωνία ελλιμενισμού και εξυπηρέτησης γαλλικών πολεμικών πλοίων σε λιμάνια της και δεν βλέπουμε το λόγο του να μην κάνει το ίδιο και με την Ελλάδα σε ένα διαφοροποιημένο πλαίσιο…
Για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι, από τη στιγμή που στα κατεχόμενα η Τουρκία έχει εξοπλίσει τις δυνάμεις της με άρματα Leopard 2A4 και UAV/UCAV, η Κυπριακή Δημοκρατία θα μπορούσε κάλλιστα να ζητήσει τη συνδρομή της Πολεμικής Αεροπορίας, για τη δημιουργία δικής της, ανεξάρτητης και αυτόνομης αεροπορικής δύναμης…
Αφού φυσικά ζυγίσει προσεκτικά τα υπέρ και τα κατά. Τι εννοούμε με αυτό; Πολύ απλά ότι η Κυπριακή Δημοκρατία θα μπορούσε υπό τις νέες συνθήκες να εκμεταλλευτεί το δυναμικό, έμψυχο και σε όρους στρατιωτικού υλικού της Πολεμικής Αεροπορίας σε πάρα πολύ μικρό χρονικό διάστημα.
Θα μπορούσε για παράδειγμα να αγοράσει και να αξιοποιήσει επιχειρησιακά μέρος ή και το σύνολο των μαχητικών F-16C/D Block 30 της Ελλάδας, επιτρέποντας της έτσι να χρηματοδοτήσει τον εκσυγχρονισμό των F-16C/D Block 50, αλλά και να αξιοποιήσει τα απάρτια που θα αφαιρεθούν από τα ήδη προηγμένα F-16 της Πολεμικής Αεροπορίας, για να αναβαθμίσει ουσιαστικότατα τα δικά της μαχητικά (Block 30).
Παράλληλα η Κυπριακή Δημοκρατία θα μπορούσε να προμηθευτεί και ένα μικρό αριθμό (όχι άνω των τριών μονάδων) μεταφορικών αεροσκαφών C-130B/H για την κάλυψη των αναγκών και την δυνατότητα να μετασταθμεύσει σε Ελλάδα και Ευρώπη.
Τέλος θα μπορούσε επίσης να προμηθευτεί μικρό αριθμό αεροσκαφών Τ-6Α Texan II, τα οποία θα μπορούσε να αξιοποιήσει ως ελαφρά επιθετικά αεροσκάφη προς υποστήριξη των μονάδων της εθνοφρουράς, αλλά και ως αεροσκάφη αναχαίτισης ελικοπτέρων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAV/UCAV).
Mία τέτοια εξέλιξη καταρχήν επαναφέρει σε πραγματική ισχύ το ξεχασμένο και επί της ουσίας ελάχιστα ενεργοποιημένο στο μακρινό παρελθόν, ενιαίο αμυντικό δόγμα Ελλάδας-Κύπρου. Έμπρακτα και όχι με βαρύγδουπα λόγια…
– Κοινές ασκήσεις, κοινές εκπαιδεύσεις, δυνατότητα προσβολής μονάδων και εγκαταστάσεων εντός της τουρκικής ενδοχώρας, χωρίς ιδιαίτερους περιορισμούς σε ακτίνα, αυτονομία και μεταφορική ικανότητα σε οπλικό φορτίο.
– Πραγματική δυνατότητα άμεσης προστασίας του κυπριακού εναέριου χώρου, με εξαιρετικά μικρούς χρόνους αντίδρασης, σε οποιαδήποτε τουρκική πρόκληση ή επιθετική ενέργεια.
– Δημιουργία αυτόνομης αεροπορικής δύναμης με πολύ χαμηλά τεχνικά και επιχειρησιακά ρίσκα και προπαντός με πολύ χαμηλό κόστος. Η νεοσύστατη Κυπριακή Αεροπορία θα μπορέσει να αξιοποιήσει τις υποδομές της Πολεμικής Αεροπορίας και άλλων συμμαχικών χωρών για την υποστήριξη των μαχητικών που θα προμηθευτεί, καθώς και την εμπειρία του προσωπικού της, ιπτάμενου και τεχνικού για την ταχύτατη και αποτελεσματική εκπαίδευση του δικού της προσωπικού.
Όλα αυτά υπό την προϋπόθεση φυσικά ότι οι ΗΠΑ θα εγκρίνουν τη μεταπώληση μαχητικών F-16 από την Ελλάδα στην Κυπριακή Δημοκρατία. Κάτι που λογικά δεν θα έχουν λόγο να αρνηθούν δεδομένου ότι σε διαφορετική περίπτωση η Κύπρος θα αναγκαστεί να εξετάσει και να επιλέξει άλλες εξοπλιστικές πηγές (βλέπε ευρωπαϊκές…)!
Με τον τουρκικό επεκτατισμό και την προκλητικότητα να εκδηλώνονται όλο και πιο έντονα μέρα με την ημέρα, τα χρονικά περιθώρια στενεύουν. Η δε αμερικανική κυβέρνηση παροτρύνει συνεχώς τις χώρες-συμμάχους, όπως θεωρεί την Κυπριακή Δημοκρατία, να ενισχύσουν τις δικές τους δυνατότητες στον τομέα της άμυνας.
Το να μείνουμε στις δηλώσεις του παρελθόντος, κενές περιεχομένου όπως αποδείχθηκε, είναι κάτι που μόνο στην καταστροφή θα μας οδηγήσει. Είναι ολοφάνερο πλέον και κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει…
Εκτός βέβαια από τους γνωστούς θιασώτες της πολιτικής κατευνασμού της Τουρκίας και σημερινούς οπαδούς της… “δίκαιης μοιρασιάς”, “συναγωνιστές” των οποίων κατά την οκταετία Σημίτη πλούτισαν στην πλάτη της εθνικής άμυνας από τα εξοπλιστικά προγράμματα.
Αυτό εκμεταλλεύθηκαν οι θιασώτες του κατευνασμού ως πρόσχημα για να καταργήσουν σχεδόν τις εξοπλιστικές δαπάνες. Και δεν πλούτισαν ασφαλώς οι επιτήδειοι της εποχής μόνο από τα εξοπλιστικά… Αλλού δεν βρέθηκε όμως τίποτα. Όλα ο Άκης τα έκανε. Κανείς δεν ήξερε τίποτα. Έπεσαν όλοι από τα σύννεφα μόλις τα έμαθαν…
Για να μην μακρηγορούμε… Απαιτούνται άμεση κινητοποίηση και πολύ δουλειά. Και από την πλευρά των αδελφών Κυπρίων αλλά και τη δική μας. Ελπίζουμε ότι θα δούμε να υλοποιούνται σοβαρές πρωτοβουλίες. Δικαιολογίες δεν υπάρχουν. Για όποιον ενδιαφέρεται να επιβιώσει.
