Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, οι ΗΠΑ απέδειξαν ότι, όχι ένα πολεμικό πλοίο αλλά ένα αεροπλανοφόρο είναι το “πιο σημαντικό πλοίο”. Επί του παρόντος, τα αεροπλανοφόρα είναι τα μεγαλύτερα πλοία που κατασκευάστηκαν ποτέ. Το σύγχρονο αεροπλανοφόρο έχει επί του Σκάφους μερικές δεκάδες αεροσκάφη, τα οποία μπορεί να περιλαμβάνουν μαχητικά, αεροσκάφη επίθεσης, air tankers, αεροσκάφη μακρινών ραντάρ ανίχνευσης και διαχείρισης, αντι- υποβρυχιακά αεροσκάφη, αναγνωριστικά και αεροσκάφη ηλεκτρονικού πολέμου.
Πάνω του , το αεροπλανοφόρο έχει μια ομάδα ελικοπτέρων , που είναι αναγκαία για την έρευνα και την διάσωση, την αναγνώριση, για τον αντι-υποβρύχιο έλεγχο και για τις μεταφορές μηχανημάτων.
Το σύγχρονο αεροπλανοφόρο έχει ισχυρή μονάδα παραγωγής ενέργειας και μεταφέρει μεγάλη ποσότητα καυσίμων και οπλισμού για τον ανεφοδιασμό των αεροσκαφών, επιτρέποντας του να μένει για αρκετό διάστημα για δράση, μακριά από τις ακτές.
Τα αεροπλανοφόρα έχουν κατάστρωμα πτήσης και άλλα μέσα εξασφαλίζοντας την απογείωση και προσγείωση των αεροσκαφών, καθώς και υπόστεγα, τεχνικές εγκαταστάσεις και ανεφοδιασμό των αεροσκαφών, επίσης ελέγχουν και διασφαλίζουν τις πτήσεις
Οι δυνατότητες των Αεροπλανοφόρων είναι: Η αντιαεροπορική άμυνα των θαλάσσιων περιοχών που βρίσκονται , η υποβρυχιακή υπεράσπιση των θαλάσσιων περιοχών, η αεροπορική υποστήριξη των χερσαίων δυνάμεων σε μια παράκτια ζώνη, η καταστροφή των αντιαεροπορικών αμυντικών του αντιπάλου, παρέχοντας πλεονεκτήματα σε μια αεροπορική υπεροχή στην προκαθορισμένη περιοχή, η καταστροφή των πλοίων του αντιπάλου.
Το κόστος της κατασκευής του σύγχρονου αεροπλανοφόρου με πυρηνική πρόωση είναι περίπου 4-6 δισ. δολάρια ΗΠΑ.
Το μηνιαίο κόστος για το περιεχόμενο του αεροπλανοφόρου (χωρίς τους μισθούς του προσωπικού) ξεπερνούν τα 10 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ
Επί του παρόντος, μόνο δέκα χώρες έχουν υιοθετήσει τα αεροπλανοφόρα και τους δυνητικούς φορείς ( τα επίσημα αεροπλανοφόρα , του μεταφορείς αμφίβιων πλοίων και μεταφορείς ελικοπτέρων ).
Ακόμη λιγότερες χώρες ( εκτός από τη Βραζιλία και την Ταϊλάνδη, συν τη Γερμανία και την Ουκρανία) είναι σε θέση να έχουν ναυπηγική βιομηχανία για να χτίσουν τόσο μεγάλα και πολύπλοκα πλοία (συμπεριλαμβανομένων των αεροπλανοφόρων). Ιστορικά, τα αεροπλανοφόρα ήταν, επίσης, στις τάξεις του Ιαπωνικού Ναυτικού (συμπεριλαμβανομένων το μεγαλύτερο αεροπλανοφόρο του β ‘ Παγκοσμίου πολέμου — “Shinano”), της Γερμανίας, της Αυστραλίας, της Αργεντινής, του Καναδά, και των κάτω χωρών.
