Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας
Ζόμπι χωρίς δυνατότητα νεκρανάστασης μοιάζουν η αριστερά και δεξιά στην Ιταλία, που στο…
νέο πολιτικό σκηνικό που διαμορφώθηκε μετά το εκλογικό αποτέλεσμα των εθνικών εκλογών (4 Μάρτη 2018) και για πρώτη φορά στην ιστορία της Ιταλικής Δημοκρατίας βρίσκονται ενωμένοι μαζί στην αντιπολίτευση.
Κι ενώ Γερουσία και Βουλή έδωσαν συντριπτική ψήφο εμπιστοσύνης στη νέα κυβέρνηση των “βαρβάρων“, που εκφράζει την για πρώτη φορά μετά από σχεδόν 30 χρόνια λαϊκή πλειοψηφία που ξεπερνάει το 60% του εκλογικού σώματος, ένα κουίζ γεννήθηκε από τη συζήτηση των προγραμματικών δηλώσεων του πρωθυπουργού Giuseppe Conte και την ψήφου εμπιστοσύνης: Είναι “Ακροδεξιά” ή “Κομμουνιστική” η νέα ιταλική κυβέρνηση;
Το άκρον άωτον του σουρεαλισμού…
Η δεξιά καταγγέλλει ως “κομμουνιστική” τη νέα κυβέρνηση… γιατί εισάγει “κομμουνιστικές καινοτομίες”… που εναντιώνονται στο “ευρωπαϊκό ιδεώδες”…
Η αριστερά καταγγέλλει ως “ακροδεξιά” τη νέα κυβέρνηση… γιατί εισάγει “καινοτομίες” που εναντιώνονται στο “ευρωπαϊκό ιδεώδες”…
Που ακούστηκε να θέλουν μια “εθνική τράπεζα” που είναι έτοιμη μιας και το “Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων” δεν έχει περάσει στο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα, έχει διασωθεί και με αποθέματα που ξεπερνούν τα 80 δισεκατομμύρια θα μπορούσε να είναι ουσιαστικά η “Κεντρική Τράπεζα της Ιταλίας” εκτός ελέγχου Ε.Κ.Τ. και Ρότσιλντ… Η αγωνία για το 4ο Ράιχ είναι πως θα ενεργήσει η νέα κυβέρνηση ώστε να εξασφαλίσει τα περίπου 120 δισεκατομμύρια που έχει κοστολογηθεί το πρόγραμμά της… κι αυτό καταντάει εφιάλτης για το διευθυντήριο.
Που ακούστηκε να θέλουν “κοινωνικό μισθό”, αλλαγή συνταξιοδοτικού, προστασία οικογενειών με ανάπηρους και με παιδιά κι άλλα κοινωνικά ζητήματα που αντιτίθεται με την κοινή ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική…
Που ακούστηκε να μην προχωρούν τις υιοθεσίες από ομόφυλα ζευγάρια, να θέλουν κατάργηση του μαθήματος ομοφύλων στα Σχολεία και τη θεσμοθέτηση του Γονέα 1, Γονέα 2, Γονέα 3 κ.ο.κ. με επαναφορά του Πατέρα και Μητέρας…
Που ακούστηκε να θέλουν απέλαση κι επιστροφή στις χώρες τους όλων των παράνομων μεταναστών…
Που ακούστηκε χώρα μέλος του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. να θέλει τερματισμό του εμπάργκο στη Ρωσία κι ανάπτυξη στενών οικονομικών και πολιτικών σχέσεων με τον Πούτιν…
Ο Monti το είπε ωμά: “Προσγειωθείτε γιατί η τρόικα θα είναι αμείλικτη“…
Όλοι καλούν τη νέα κυβέρνηση να συντάξει ένα κυβερνητικό πρόγραμμα μακρυά από “εθνικοκυριαρχικές” ιδεοληψίες, εναρμονισμένο με τις πολιτικές της Ε.Ε. και φυσικά σε πλήρη διάσταση με το τις προεκλογικές δεσμεύσεις… Τόσο η ιταλική αριστερά, όσο και η ιταλική δεξιά αυτό έκαναν 30 ολόκληρα χρόνια…
Η ζωή θα δείξει και μάλιστα σύντομα αν κι η Ιταλία θα ακολουθήσει το δρόμο του Αλέξη Τσίπρα.
Κι ενώ στις Βρυξέλλες συζητήθηκε η “αναθεώρηση της Συνθήκης του Δουβλίνου” οι Μεσογειακές χώρες -Ελλάδα, Κύπρος, Μάλτα- άφησαν μόνη την Ιταλία να παλεύει και συντάχθηκαν με την κυρία Μέρκελ…
Βέβαια εκείνο που θα πρέπει να κάνει άμεσα η “ακροδεξιά”, ή “κομμουνιστική” νέα ιταλική κυβέρνηση είναι να προσλάβει ως συμβούλους τους ηγέτες κι ηγετίσκους της εγχώριας εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και διαφόρων ομάδων 15, 20 ατόμων που δηλώνουν “μέτωπα” και ξεπέρασαν σε χολή κι αρθρογραφία τον Σόρος.
Ακατανόητη ή απόλυτα κατανοητή η βιασύνη καταγγελίας της νέας ιταλικής κυβέρνησης;
* Ο Νίκος Κλειτσίκας εργάστηκε στην Ιταλία για έξι (6) μήνες, στις πολιτικές εκλογές της Ιταλίας (9, 10 Απρίλη 2006), στο επιτελείο της Thetacom Ltd, μαζί με τον Frank Luntz, για την Πολιτική Στρατηγικής Επικοινωνίας της κεντροαριστερής συμμαχίας Unione, του Ρομάνο Πρόντι: “Ιταλικές πολιτικές εκλογές 2006“ [εξαντλημένο]
