Γράφει ο Νικόλαος Παντελιός
Από την αυγή της ανθρωπότητας, η Αλήθεια και το Ψέμα στέκονται αντίπαλα, όπως το Φως απέναντι στο Σκοτάδι.
Το Φως αποκαλύπτει, θεραπεύει, ελευθερώνει.
Ενώ το Σκοτάδι κρύβει, παραπλανά, υποδουλώνει.
Σε κάθε εποχή, ο άνθρωπος καλείται να επιλέξει, ή θα σταθεί όρθιος απέναντι στο Ψεύδος ή θα υποκύψει στην άνεση της άγνοιας;
Αυτή η μάχη δεν είναι φιλοσοφική μόνο, είναι υπαρξιακή και καθημερινή, και καθορίζει το μέλλον τόσο του ανθρώπου όσο και του κόσμου.
Το ψέμα δεν είναι το απλό αντίθετο της αλήθειας.
Η αλήθεια είναι το κάτοπτρο του υπαρκτό, αντανακλά, αποκαλύπτει, γεννά πραγματικότητα.
Η «μη-αλήθεια» απλώς δεν υπάρχει, δεν έχει ουσία.
Το ψέμα όμως είναι παραποίηση, δεν ανήκει στο κενό, είναι κατασκευασμένη εναλλακτική.
Όταν γίνεται πιστευτό, παράγει μια ψεύτικη πραγματικότητα που μπορεί να μοιάζει αληθινή σε όσους τη ζουν.
Έτσι, το ψέμα δεν καταρρίπτει την αλήθεια· την υποκαθιστά.
Κι εκεί βρίσκεται ο μεγάλος κίνδυνος.
Όταν το ψεύδος γίνεται “αλήθεια” για τις μάζες, η πραγματικότητα αλλοιώνεται.
Το Φως δεν είναι πλέον αυτονόητο, πρέπει να το διεκδικήσεις πρέπει να το αντέξεις, να το δεις με τα μάτια της ψυχής.
“Ελεύθερος είναι εκείνος που μπορεί να ζει χωρίς να λέει ψέματα.”
Αλμπέρ Καμύ
Σε έναν κόσμο όπου το ψέμα συχνά παρουσιάζεται ως αναγκαίο για επιβίωση, το να ζεις χωρίς αυτό απαιτεί θάρρος, συνείδηση και αφοσίωση στην Αλήθεια.
Ζούμε σε μια εποχή παγκόσμιου ψεύδους, σε έναν ανάποδο κόσμο όπου το σύστημα παράγει εικονικές πραγματικότητες και ελεγχόμενες αφηγήσεις.
Όσοι τολμούν να εκφράσουν την αλήθεια αντιμετωπίζονται ως εχθροί, ως μιάσματα της κοινωνίας.
“Σε μια εποχή παγκόσμιου ψεύδους, το να λες την αλήθεια είναι μια πράξη επαναστατική.”
Τζωρτζ Όργουελ
Η μάχη ανάμεσα στην Αλήθεια και το Ψέμα δεν διεξάγεται μόνο σε πεδία πολέμου ή αίθουσες εξουσίας. Διεξάγεται μέσα στους ανθρώπους, στις ψυχές, στις συνειδήσεις, στις κοινωνίες, ακόμα και στον ίδιο τον πολιτισμό.
Και για να γίνει κατανοητό το μέγεθος αυτής της σύγκρουσης, παραθέτω στη συνέχεια τα δεδομένα και τα παραδείγματα που δείχνουν πώς το ψέμα έχει απλωθεί εδώ και χρόνια στον σύγχρονο κόσμο.
1. Στην Πίστη και στη Μυθολογία.
Η Αλήθεια απεικονίζεται ως Θείο Φως, ο Λόγος του Θεού, το “ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ αλήθεια”.
Το Ψέμα είναι ο διάβολος, ο “πατήρ του ψεύδους”.
Από τη Γένεση έως την Αποκάλυψη, ο άνθρωπος καλείται να επιλέξει: υπακοή στο Φως ή υποταγή στην απάτη.
2. Στη Φιλοσοφία.
Ο Πλάτων μίλησε για το Σπήλαιο, οι σκιές είναι το ψεύδος, το Φως η Αλήθεια που αρχικά τυφλώνει, αλλά ελευθερώνει.
Ο Σωκράτης, για να μη προδώσει την αλήθεια του, προτίμησε το κώνειο.
Η αλήθεια τον σκότωσε, αλλά τον αθάνατισε.
3. Στην Πολιτική και στην Ιστορία.
Όσοι τόλμησαν να πουν την αλήθεια σε καθεστώτα ψεύδους, διώχθηκαν, φυλακίστηκαν ή εξοντώθηκαν.
Οι λαοί συχνά υποδουλώνονται όχι με όπλα, αλλά με ψευδείς αφηγήσεις, κατασκευασμένες «ανάγκες» και φόβο.
4. Στην Επιστήμη και στη Γνώση.
Η αλήθεια είναι ο πυρήνας της επιστήμης.
Το ψέμα όμως εισχωρεί όταν η γνώση εξαγοράζεται, όταν οι “αλήθειες” γίνονται εμπορεύματα και όταν η “επιστήμη” χρησιμοποιείται για να νομιμοποιήσει το σκοτάδι.
Η αληθινή επιστήμη απελευθερώνει. Η ψευδοεπιστήμη φυλακίζει.
5. Στην Τέχνη και στον Λόγο.
Η αληθινή τέχνη αποκαλύπτει, συγκλονίζει, αφυπνίζει.
Η τέχνη που υπηρετεί το ψέμα υπνωτίζει.
Ο ποιητής, ο συγγραφέας, ο φιλόσοφος, όποιος τολμά να φωτίσει το σκοτάδι, γίνεται φωνή του Φωτός.
6. Στη Μαζική Κουλτούρα και στα ΜΜΕ.
Εδώ το ψέμα είναι πολύ ύπουλο, φοράει τη μάσκα της ενημέρωσης ή της ψυχαγωγίας.
Οι μάζες ποτίζονται με εικόνες και αφηγήσεις που δεν στοχεύουν στη συνείδηση αλλά στη χειραγώγηση.
Η Αλήθεια, όταν εμφανίζεται, λογοκρίνεται ή γελοιοποιείται.
7. Στην Ψυχή του Ανθρώπου.
Η τελική μάχη είναι εσωτερική.
Κάθε φορά που ο άνθρωπος αποφεύγει την Αλήθεια για να νιώσει ασφάλεια, βυθίζεται στο σκοτάδι.
Κάθε φορά που την επιλέγει, ακόμη και με πόνο, κάνει ένα βήμα προς την Ελευθερία.
Επίλογος :
Η Αλήθεια δεν υποτάσσεται, όμως ζητά πάντα την γενναιότητα.
Ναι, δεν εκφράζεται από τους πολλούς, αλλά μόνο σε όσους τολμούν να την αντικρίσουν χωρίς φόβο και πάθος.
Και πάντοτε ήταν λίγοι εκείνοι που σήκωσαν αυτό το βάρος, λίγοι, αλλά αρκετοί για να αλλάξουν όλο τον κόσμο.
Ο Σωκράτης δίδαξε ότι “οὐδεὶς ἑκὼν κακός”, δηλαδή, κανείς δεν πράττει το κακό συνειδητά, πράττει το κακό επειδή αγνοεί την Αλήθεια.
Και για αυτήν την Αλήθεια προτίμησε να πεθάνει ο μέγιστος Σωκράτης, παρά να την προδώσει.
Έγινε το αιώνιο σύμβολο του ανθρώπου που επιλέγει το Φως, ακόμη κι αν το Φως κοστίζει τη ζωή του.
Ο Μάρκος Αυρήλιος, αυτοκράτορας και φιλόσοφος, έγραψε,
“Αν δεν είναι σωστό, μην το κάνεις. Αν δεν είναι αλήθεια, μην το πεις.”
Σε λίγες λέξεις περιέγραψε όλο το νόημα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας,δηλαδή πώς η αρετή πηγάζει από την Αλήθεια και η παρακμή από το ψέμα.
Σήμερα, στην πιο συγκεχυμένη εποχή της Ιστορίας, η μάχη συνεχίζεται καθυστερημένα.
Το ψέμα έχει τεχνολογία, δομές, μέσα, στρατούς.
Ενώ η Αλήθεια έχει μόνο ανθρώπους που έχουν ψυχή και συνείδηση.
Η Αλήθεια δεν χρειάστηκε ποτέ κάτι παραπάνω.
Ο καθένας από εμάς καλείται να διαλέξει…
Θα γίνει συνεχιστής του Ψεύδους ή θεματοφύλακας της Αλήθειας με όποιο κόστος;
Η τελική επιλογή γίνεται μέσα στην ψυχή μας.
Και εκεί, κάθε άνθρωπος είναι μόνος του, στέκεται μόνος του απέναντι στο Φως.
Με εκτίμηση Νικόλαος Παντελιός διασώστης ΕΚΑΒ εκπρόσωπος τύπου Π.Ο.Ε.Υ. Πανελλήνια Ομάδα Επαγγελματιών Υγείας
Το άρθρο στο προσωπικό μου μπλοκ :
https://nikolaospantelios.blogspot.com/…/blog-post_14.html
