Η ψυχολογία του ενός πιάτου φαγητού
Πρόκειται ίσως για τον πιο χυδαίο και ύπουλο Δούρειο Ιππο όλων εκείνων που επιδιώκουν την απόλυτη φτωχοποίηση και εξαθλίωση των μαζών, στην προκειμένη περίπτωση του οξυδερκούς ελληνικού λαού.
Αναφερόμαστε στα περίφημα συσσίτια και στις λοιπές πρωτοβουλίες και εκδηλώσεις αλληλεγγύης προς τους συνανθρώπους μας που πεινάνε, είναι άστεγοι και πάει λέγοντας. Για αιώνες ολόκληρους αυτή την “δουλειά” την έκανε η Εκκλησία την οποία φυσικά χρηματοδοτούσαν οι κυβερνήσεις και διάφοροι χορηγοί με το αζημίωτο.
Η Εκκλησία της Ελλάδος για παράδειγμα έχει ένα σωρό ακίνητα φιλέτα τα οποία τα επινοικιάζουν ή τα έχουν αρπάξει με πολύ χαμηλό τίμημα πάσης φύσεως επιτήδειοι. Στην συνέχεια στο κόλπο σύτισης των φτωχοποιημένων-αστέγων κλπ συμπολιτών μας μπήκαν διάφορες ΜΚΟ και φυσικά τα ΜΜΕ.
Ολοι αυτοί εκπαιδεύουν τον λαό να σκύβει το κεφάλι και να αρκείται σε ένα κομμάτι ψωμί αντί να διεκδικήσει ένα καλύτερο μέλλον, αντί να αγωνιστεί και να διεκδικήσει, αντί να προσπαθήσει μέσα από την εκπαίδευση και την γνώση να εξελιχθεί. Με ένα πιάτο φαι κρατάνε τα εκατομμύρια των φτωχοποιημένων συμπολιτών μας σε διαρκή αφασία και στην αγωνία εάν θα έχουν και την επόμενη μέρα το ίδιο πιάτο. Σαν τον Σκύλο του Παυλώφ.
Οι κυβερνήσεις στην προκειμένη περίπτωση έχουν κάθε λόγο να ευγνομωνούν με κάθε είδους παροχές όσους πονηρούς αναλαμβάνουν τέτοιες πρωτοβουλίες. Να κρατάνε δηλαδή σε καταστολή αντί πινακίου φακής της φτωχοποιημένες μάζες. Σε καμμιά περίπτωση δεν θα ήθελαν τους φτωχούς να εξεγείρονται και να διεκδικούν καλύτερη ζωή. Κι εγώ που είμαι ο πονηρός μηντιάρχης το “πουλάω” σαν εκδούλευση στον εκάστοτε Τσίπρα.
-Εσύ Αλέξη τους δίνεις 150 ευρώ σύνταξη κι εγώ για το καλό σου φροντίζω να μην ψοφήσουν. Θέλω κι εγώ με τη σειρά μου το αντάλλαγμα…
Βρώμικες δουλειές της εξουσίας και των επιτηδείων…
