Αλ-Μπαγντάτι, ένα παλιό σκιάχτρο που αλλάζει στην κατάλληλη στιγμή την αφήγηση για την απόσυρση των ΗΠΑ από τη Συρία και σηματοδοτεί την επιστροφή της παλιάς στρατηγικής χειραγώγησης του βαθέος κράτους ή την επιστροφή της στρατηγικής του διαρκούς χάους
STRATEGIKA51 – 27/10/2019
Η γιγαντιαία μηχανή προπαγάνδας και χειραγώγησης είναι στη μέγιστη ταχύτητα. Το Foreign Policy σημάνει την επίθεση, ανακοινώνοντας την απώλεια της Μέσης Ανατολής από την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν. Πρώτη νεο-συντηρητική εξήγηση του τέταρτου κύματος επαναστάσεων που επηρεάζουν το Ιράκ και τον Λίβανο. Αλλά και άλλες χώρες σε όλο τον κόσμο.
Δεύτερη επίθεση: η εξόντωση για πολλοστή φορά του σκιάχτρου που ονομάζεται Abu Bakr Al-Baghdadi σηματοδοτεί την επιστροφή στις υποθέσεις των πιο πνευματικά σκληροπυρηνικών και καλοδιατηρημένων φατριών του βαθέος κράτους ή Deep State. Σύμφωνα με τη νέα τροποποιημένη αφήγηση για το μεγαλείο της αμερικανικής εξαίρεσης, η απόσυρση των αμερικανικών δυνάμεων από τη Βόρεια και Ανατολική Συρία είχε ως στόχο να ξετρυπώνει τον Αλ Μπαγντάτι για να τον εξαλείψει για πολλοστή φορά. Ένα εργαλείο, ακόμη και ντεμοντέ, μπορεί πάντα να χρησιμοποιηθεί.
Πως να διαβάσουμε αυτά τα γεγονότα;
Το εργαλείο “επανάσταση” σε ένα πλαίσιο έντονης οικονομικής κρίσης και σοβαρών κοινωνικοοικονομικών ανισοτήτων ή διασπάσεων (διαθρησκευτικών, διαεθνοτικών ή οποιαδήποτε άλλης αληθινής ή λανθασμένης διαίρεσης εκτροπής) είναι σχεδόν ακατανίκητο. Στην περίπτωση του Ιράκ, όπου ένοπλες ομάδες έχουν διεισδύσει στις διαδηλώσεις, με πολύ υψηλό ανθρώπινο φόρο, η κατάσταση φαίνεται να έχει φτάσει σε ένα όριο χωρίς επιστροφή.
Στον Λίβανο, χώρα με ενδημική κρίση, οι δυνάμεις της αντίστασης εντόπισαν τον κίνδυνο εγκαίρως. Αυτός ο θνητός κίνδυνος ξεκίνησε την ακριβή στιγμή που ορισμένοι από τους διαδηλωτές, οι οποίοι βγήκαν στο δρόμο για να εκφράσουν την οργή τους κατά των κοινωνικοοικονομικών συνθηκών, ζήτησαν τον αφοπλισμό της Λιβανικής Χεζμπολάχ, του υψίστου φρούριου αυτής της χώρας της Μεγάλης Συρίας, η οποία δεν ήταν ποτέ άνετη ως κράτος-έθνος.
Για τη Συρία, το Χόλιγουντ επαναθέτεται σε υπηρεσία. Έχουμε μια νέα ταινία: η Al-Baghdadi III είναι στη μέση μιας διαφημιστικής προώθησης για τη προστασία της τιμής ενός γηράσκοντος και ταπεινωμένου Ράμπο. Στην πραγματικότητα, ο Ράμπο ανέθεσε αυτή τη φορά το κάστινγκ στους Τούρκους στρατιώτες. Με την αναγγελθείσα απόσυρση από τη Συρία, εναποθέτεται μια νέα αφήγηση. Ένα πολεμικό στρατήγημα για να βγει ο Al-Baghdadi από τη δήθεν κρυψώνα του. Συμπτωματικά, αυτό το κρησφύγετο κινήθηκε με την ταχύτητα της Βασίλισσας του Σαβά από το Ιράκ στη Λιβύη, προτού επανεμφανιστεί στην ανατολική Συρία, κοντά στο στρατόπεδο Delta των Green Berets της CIA που είχαν εγκαταλείψει τις θέσεις τους εδώ και ένα χρόνο. Ο κατάλογος στο τέλος της ταινίας είναι ασφαλής και υγιής. Θα υπάρξει μια συνέχεια στη ταινία-κωμωδία του μπιν Λάντεν. Η προπαγάνδα της αυτοκρατορίας λειτουργεί σε πλήρη ισχύ.
Η αντεπίθεση ξεκίνησε στο Χονγκ Κονγκ όπου η χρησιμοποιούμενη μέθοδος θεωρείται ακατανίκητη. Αυτή η μέθοδος ενθαρρύνθηκε από την απαλότητα και την αδυναμία της κινεζικής αντίδρασης, η οποία βρισκόταν σε μπλοκαρισμένη θέση σε ένα παιχνίδι Go.
Θα υπάρξουν επαναστάσεις παντού. Πριν από εκατό χρόνια η μπολσεβίκικη επανάσταση ήθελε να εξαχθεί παντού. Από τώρα και στο εξής θα είναι η υβριδική επανάσταση, που προκαλείται εν μέρει από απίστευτες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες σε πληθυσμούς που δεν αντέχουν πλέον. Αυτή η φαινομενικά νομιμοποιημένη επανάσταση τροφοδοτείται και χειραγωγείται από τις ίδιες οντότητες που ελέγχουν το κόστος των πρώτων υλών, τα επιτόκια και τα εθνικά χρέη.
Ο Αλ-Μπαγντάτι είναι επομένως ένα εργαλείο παραλλαγής μιας αφήγησης που δικαιολογεί αυτό που το βαθύ κράτος περιγράφει ως λανθασμένη εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή.
Το σκιάχτρο του Αλ-Μπαγντάτι ήρθε στη κατάλληλη στιγμή. Η Τουρκία έπαιξε και συνεχίζει να παίζει τον Ιανό που κοιτάζει όχι πλέον σε δύο αντίθετες κατευθύνσεις, αλλά στα τέσσερα κύρια σημεία της πυξίδας . Σε ένα παιχνίδι σκακιού η Τουρκία δεν θα ήταν ο Πύργος, αλλά ο Αξιωματικός του Βασιλιά. Εκείνος ο Βασιλιάς σίγουρα δεν είναι ο πρόεδρος Ερντογάν, αλλά ο ενοικιαστής του Λευκού Οίκου σε έδρα εκτόξευσης .
Η χονδροειδή χειραγώγηση θα περάσει. Όσο πιο χονδροειδή είναι, τόσο πιο πιθανή είναι, και καταλαβαίνουμε τώρα γιατί το κυρίαρχο σύστημα επιδιώκει τόσο να αποβλακώνει τους λαούς και να ισοπεδώσει τα επίπεδα της παιδείας. Σε έναν κόσμο όπου οι τηλεοπτικές εκπομπές ριάλιτι και τα αποβλακωτικά σχόλια στα κοινωνικά δίκτυα έχουν γίνει ο κανόνας, μια άλλη εξάλειψη του Al-Baghdadi θα περάσει σαν επιστολή στο ταχυδρομείο.
Ο σημερινός κόσμος θα χρειαστεί πάντα μια απειλή και μια δικαιολογία για μια πολύμορφη απειλή βολικά αποκαλούμενη “Αλ-Μπαγντάτι”.
Η χειραγώγηση δεν σταμάτησε ποτέ. Η Δαμασκός, η Τεχεράνη και η Μόσχα θα πρέπει να αναθεωρήσουν τα αντίγραφα τους. Το Πεκίνο πληρώνει ήδη τη στάση του μισά σύκα, μισά σταφύλια. Δεν συμμαχείς με τον χρηματοπιστωτικό διάβολο χωρίς να σου πάρει το δέρμα του. Προς σκέψη.
