ΓΕΡΟΝΤΑ τι κανόνα βάζετε για τις εκτρώσεις;
Η βαρύτερη τιμωρία ή μάλλον αυτοτιμωρία όσων έχουν διαπράξει έκτρωση είναι, όταν κάποτε αφού καταλάβουν τι κάνανε, μεταμεληθούν, μετανοήσουν ακόμη και εξομολογηθούν, εντούτοις και ενώ τους συγχωρά ο ίδιος ο Θεός εκείνοι ποτέ δεν συγχωρούν τον εαυτό τους.
Ένα ισόβιο μαρτύριο, του να νοιώθεις πως σε απορρίπτει και σε εκτρώνει ακόμη και ο ίδιος σου ο εαυτός.
΄Έτσι οι περισσότερες παθαίνουν κατάθλιψη φανερή ή υπολανθάνουσα, αχρηστεύονται και με ό,τι καταπιαστούν προκοπή δεν βλέπουν από την ίδια την ανάγκη τους για αυτοτιμωρία αφού ποτέ δεν δίνουν άφεση στον εαυτό τους. Έτσι η άμβλωση που έκαμαν γίνεται άλωση της χαράς για αυτές τις καϋμένες ψυχές.
Είναι φρικτό πράγμα! Τι παραπάνω κανόνα να βάλεις μετά;
Από το βιβλίο για τις αμβλώσεις «ΕΚΕΙ ΘΑ ΔΕΙΣ ΟΛΟ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ» εκδ.ΘΥΡΑ
Πατήρ Διονύσιος Ταμπάκης
