Έναν πόλεμο μεταξύ του Ισραήλ και διαφόρων μουσουλμανικών εθνών, κλείσιμο των στενών του Ορμούζ, τις τιμές του φυσικού αερίου στα ύψη, ρωσική εμπλοκή και παγκόσμιο πόλεμο, βλέπει νέα ανάλυση του Alt-Market.us, η οποία ερευνά τις ισορροπίες ισχύος στην περιοχή της Μέσης Ανατολής.
Από τον Οκτώβριο του 2023 άλλωστε, είχε προβλέπει ότι επρόκειτο να αναπτυχθεί ένας πολυμέτωπος πόλεμος μεταξύ του Ισραήλ και διαφόρων μουσουλμανικών εθνών, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου και του Ιράν.
Μπορεί το Ισραήλ να σφυροκοπά τη Γάζα, η οποία είναι ένας σταθερός στόχος με περιορισμένο έδαφος, αλλά το πρόβλημα δεν είναι οι Παλαιστίνιοι.
Το πρόβλημα είναι τα πολλαπλά πολεμικά μέτωπα που θα ανοίξουν αν διευρύνουν τις επιχειρήσεις τους.
Ο Λίβανος, το Ιράν και η Συρία θα εμπλακούν αμέσως και το Ισραήλ δεν θα μπορέσει να τους πολεμήσει όλους…»
Η εικόνα τώρα
Μέχρι στιγμής, τόσο ο Λίβανος όσο και το Ιράν έχουν εμπλακεί άμεσα με ισραηλινές στρατιωτικές δυνάμεις και πολιτικούς στόχους.
Οι συριακές πολιτοφυλακές δηλώνουν επίσης ότι θα αρχίσουν και πάλι να επιτίθενται σε στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ στην περιοχή.
Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα δεδομένα, θα ήταν προς όφελος του Ισραήλ εάν το Ιράν εισέλθει στον πόλεμο, επειδή αυτό θα ανάγκαζε τελικά τις ΗΠΑ να εμπλακούν άμεσα.
Βεβαίως, το Ιράν έχει ήδη εμπλακεί σε επιθέσεις δια «αντιπροσώπων» στο Ισραήλ μέσω του Λιβάνου, αλλά η επίθεση του Ισραήλ στην ιρανική «πρεσβεία» ή τον διπλωματικό σταθμό στη Συρία διασφαλίζει βασικά ότι το Ιράν θα δεσμευτεί άμεσα για χτυπήματα σε ισραηλινούς στόχους».
Το Ιράν πράγματι δεσμεύτηκε για μια μεγάλης κλίμακας επίθεση με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη στο Ισραήλ, μια κατάσταση που είχε μερικές περίεργες συνέπειες.
Φυσικά, οι αμερικανικές ναυτικές δυνάμεις βοήθησαν το Iron Dome του Ισραήλ να καταρρίψει την πλειοψηφία των drones και των πυραύλων που έστειλε το Ιράν.
Ωστόσο, παρόλο που υπάρχουν πολλά βίντεο που δείχνουν ότι κάποιοι πύραυλοι κρουζ έπληξαν τους στόχους τους, οι Ισραηλινοί παραδέχθηκαν επιφυλακτικά ότι προκλήθηκε κάποια ζημιά.
Υπάρχουν υποψίες ότι οι πύραυλοι κρουζ έπληξαν στρατιωτικούς στόχους αντί για πολιτικούς στόχους και το Ισραήλ δεν θέλει να δώσει πληροφορίες για το τι χτυπήθηκε.
Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη του Ιράν πιθανότατα προορίζονταν να λειτουργήσουν ως δόλωμα για αντιαεροπορική άμυνα.
Είναι πολύ φθηνότεροι από τους πυραύλους που χρησιμοποιούν το Ισραήλ και οι ΗΠΑ για να τους καταρρίψουν.
Το εάν αυτά τα χτυπήματα είχαν ή όχι πραγματική επίδραση στις ισραηλινές επιθετικές δυνατότητες, μάλλον δεν θα μάθουμε ποτέ.
Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι η αντεπίθεση του Ισραήλ ήταν πολύ μικρότερη από ό,τι περίμεναν οι περισσότεροι αναλυτές.
Σημαίνει ότι η σύγκρουση τελείωσε και ότι και οι δύο πλευρές δίνουν τα χέρια;
Αυτή θα ήταν πιθανώς η έξυπνη απόφαση, αλλά όχι, αυτό δεν συμβαίνει εδώ.
Η περιορισμένη απάντηση του Ισραήλ ήταν πιθανό να οφείλεται στην έλλειψη σαφήνειας σχετικά με το πόσο η κυβέρνηση των ΗΠΑ υπό τον Biden είναι πρόθυμη να συμμετάσχει στον πόλεμο κατά τη διάρκεια ενός εκλογικού έτους.
Αυτό που θα δούμε τους επόμενους έξι μήνες είναι μια σταθερή κλιμάκωση προς τον χειμώνα, ακολουθούμενη από νέους βομβαρδισμούς με πολύ πιο εκτεταμένες καταστροφές από ό,τι είδαμε πρόσφατα.
Με άλλα λόγια, η άνοιξη είναι απλώς η πρόβα τζενεράλε για το τι θα γίνει τον χειμώνα.
Τα σενάρια
Με βάση τα παραπάνω, τα πιο πιθανά σενάρια για το 2024 είναι τα εξής:
Αεροπορικές επιδρομές στο Ιράν
Το Ισραήλ θα δεσμευτεί για εκτεταμένες αεροπορικές επιδρομές στο Ιράν φέτος ή πολύ νωρίς το 2025, και θα δούμε πολύ γρήγορα εάν η ρωσική αεροπορική τεχνολογία που πωλείται στους Ιρανούς είναι αποτελεσματική ή αναποτελεσματική.
Το πρόγραμμα μη επανδρωμένων αεροσκαφών του Ιράν μπορεί να είναι χρήσιμο για να βοηθήσει ακόμη και στο πεδίο των επιχειρήσεων ενάντια στα ισραηλινά μαχητικά αεροσκάφη, αλλά και πάλι, το τεχνολογικό χάσμα θα μπορούσε να είναι τεράστιο.
Η δημόσια θέση του Ισραήλ θα είναι ότι τα χτυπήματά τους επικεντρώνονται στην κατάρριψη τυχόν υπαρχόντων ιρανικών πυρηνικών εργαστηρίων.
Δεν υπάρχουν στέρεες αποδείξεις ότι το Ιράν έχει σημειώσει μεγάλη πρόοδο στην ανάπτυξη πυρηνικών όπλων, αλλά η έννοια των πυρηνικών είναι υπεραρκετή όσον αφορά τις δημόσιες σχέσεις και την αιτιολόγηση του πολέμου.
Το Ιράν μπλοκάρει το στενό του Ορμούζ
Το Στενό του Ορμούζ θα ήταν στην κορυφή της λίστας των πρωταρχικών στόχων για το Ιράν.
Είναι το στενότερο σημείο πρόσβασης στον Περσικό Κόλπο και επιβλέπει τη διέλευση περίπου του 25%-30% των συνολικών εξαγωγών πετρελαίου στον κόσμο.
Το μπλοκάρισμα είναι σχετικά εύκολο – Το μόνο που έχει να κάνει το Ιράν είναι να βυθίσει μερικά δεξαμενόπλοια στα ρηχά νερά ή να καταστρέψει εχθρικά πλοία που περνούν από εκεί, δημιουργώντας ένα φράγμα που θα καταστήσει αδύνατη τη μεταφορά πετρελαίου.
Αυτό θα δυσκόλευε επίσης τις ναυτικές επιχειρήσεις για το Ισραήλ ή τις ΗΠΑ.
Η απομάκρυνση των εμποδίων θα πάρει χρόνο και θα εκθέσει δυνάμεις στο ιρανικό πυροβολικό που μπορεί να εκτοξευτεί από απόσταση έως και 450 μιλίων.
Μόλις το πέρασμα κλειδωθεί σε ένα στενό σημείο ή πέρασμα, τίποτα δεν πρόκειται να περάσει.
Οι πύραυλοι κατά των πλοίων δεν θα ήταν καν απαραίτητοι και πιθανότατα θα αποδεικνύονταν λιγότερο αποτελεσματικοί, εκτός και αν είναι υπερηχητικοί.
Το Ιράν μπορεί επίσης να χρησιμοποιήσει τον μικρό του στόλο υποβρυχίων ντίζελ για να αναπτύξει ναυτικές νάρκες στα στενά.
Μόλις διαταραχθεί το Ορμούζ και επιβραδυνθούν οι παγκόσμιες αποστολές πετρελαίου, ο στρατός των ΗΠΑ θα συμμετάσχει στον πόλεμο, αν δεν το έχουν κάνει ήδη.
Η ισραηλινή επίθεση οδηγεί σε πόλεμο με το Ιράν/Λίβανο
Ένας χερσαίος πόλεμος μεταξύ του Ιράν και του Ισραήλ είναι αναπόφευκτος εάν συνεχιστεί η σύγκρουση, και μεγάλο μέρος του θα διεξαχθεί (τουλάχιστον στην αρχή) στον Λίβανο και ίσως στη Συρία.
Το Ιράν έχει ένα αμοιβαίο αμυντικό σύμφωνο με τις δύο χώρες και ο Λίβανος είναι γενικά αντιπρόσωπος της ιρανικής αμυντικής πολιτικής.
Το Ιράν θα έχει ενεργά στρατεύματα ή «πληρεξούσιες» δυνάμεις σε όλες αυτές τις περιοχές, για να μην αναφέρουμε τους Houthis στην Υεμένη που χτυπούν πλοία στην Ερυθρά Θάλασσα.
Υπάρχουν ερωτήματα σχετικά με το πώς θα ανταποκριθεί το Ιράκ σε αυτήν την κατάσταση, αλλά δεν υπάρχει πολλή «αγάπη» μεταξύ της τρέχουσας κυβέρνησης και του Ισραήλ ή των ΗΠΑ.
Η κυβέρνηση του Ιράκ δεν καταδίκασε αρχικά την επίθεση της Hamas εναντίον του Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου και εξέφρασε την υποστήριξή της στους Παλαιστίνιους στη Γάζα.
Είναι απίθανο να επιτρέψουν πρόθυμα τη χρήση του εδάφους τους για την προβολή μιας επίθεσης κατά του Ιράν.
Η χρήση του εδάφους της Σαουδικής Αραβίας και του Κουβέιτ είναι δυνατή για εισβολή ΕΑΝ εμπλακούν οι ΗΠΑ και ο Περσικός Κόλπος θα ήταν το κύριο σημείο επίθεσης.
Όμως, τόσο οι ΗΠΑ όσο και το Ισραήλ δεν διαθέτουν αρκετές περιφερειακές βάσεις που απαιτούνται για την προβολή χερσαίων δυνάμεων μεγάλης κλίμακας στο Ιράν (έχετε υπόψη ότι οι βάσεις στο Αφγανιστάν έχουν πλέον εξαφανιστεί).
Η Τουρκία είναι άλλος ένας σταθμός για τις αμερικανικές δυνάμεις, αλλά σίγουρα δεν τους αρέσει το Ισραήλ, πράγμα που σημαίνει ότι η Τουρκία θα είναι εκτός ορίων.
Όπως και στο Ιράκ, θα είναι δύσκολο να πειστεί η Τουρκία, ένας έντονος υπερασπιστής της Γάζας, να υποστηρίξει μια δύναμη εισβολής ή να εκμεταλλευτεί τα σύνορά της για επιχειρήσεις.
Την ίδια ώρα, η περίπτωση του Πακιστάν δεν θα πρέπει να μπαίνει στο πλάνο.
Η υποστήριξη για μια επίθεση στο Ιράν θα μπορούσε να οδηγήσει σε εμφύλιες αναταραχές στο εσωτερικό του.
Ο πόλεμος θα διεξαγόταν κυρίως από τον αέρα και τη θάλασσα με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ να επιδιώκουν να κυριαρχήσουν στον Περσικό Κόλπο.
Πολλές από τις επίγειες μάχες θα γίνουν σε γειτονικές χώρες.
Μια άμεση εισβολή στο Ιράν θα ήταν μια εξαντλητική υπόθεση με ορεινό έδαφος που πρέπει να επιτευχθεί περνώντας από συμμαχικά εδάφη.
Μπορεί να γίνει; Ναί.
Θα μπορούσαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ/σύμμαχοι να κερδίσουν; Ναι, αρκεί ο στόχος να είναι η καταστροφή και όχι η κατοχή.
Θα ήταν δαπανηρό; Απολύτως.
Πολύ δαπανηρό για να είναι αποδεκτό από το δυτικό κοινό αυτές τις μέρες, και ένας πόλεμος που θα απαιτούσε εκτεταμένη στρατολόγηση ή ένα στρατό που δεν θα ανεχτούν ιδιαίτερα οι Αμερικανοί.
Οι τιμές του φυσικού αερίου εκτινάσσονται στα ύψη
Οι τιμές του φυσικού αερίου φυσικά θα αυξηθούν.
Απλώς θα γίνει όταν το 25% των παγκόσμιων εξαγωγών πετρελαίου να αποκλειστούν από την αγορά για μήνες.
Αυτό θα ήταν καταστροφή για την οικονομία καθώς οι τιμές της ενέργειας επηρεάζουν ΟΛΑ τα άλλα.
Στρατιωτικό σχέδιο και επιθέσεις σε ακτιβιστές της ελευθερίας
Κάτω από την επιφάνεια, υπάρχουν πολλά οφέλη από την επέκταση του πολέμου στη Μέση Ανατολή.
Ο πόλεμος μπορεί να κατηγορηθεί για την πληθωριστική κατάρρευση που δημιούργησαν οι κεντρικές τράπεζες.
Επίσης, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως δικαιολογία για την εφαρμογή ακόμη πιο επιθετικών προτύπων λογοκρισίας στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ.
Ο πόλεμος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία στρατιωτικού σχεδίου που θα προκαλέσει μεγάλη αναταραχή στις ΗΠΑ και σε ορισμένα μέρη της ΕΕ.
Ο πόλεμος θα μπορούσε πάντα να χρησιμοποιηθεί για τον εξορθολογισμό του στρατιωτικού νόμου.
Και, θα μπορούσε ακόμη και να χρησιμοποιηθεί για τις εκλογές.
Τέλος, ο πόλεμος στην Ουκρανία, ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή και πολλοί άλλοι περιφερειακοί πόλεμοι που πιθανότατα θα ξεσπάσουν τα επόμενα χρόνια έχουν ένα σωρευτικό αποτέλεσμα που προκαλεί σύγχυση και χάος.
Το μόνο που χρειάζεται είναι μια σύντομη περίοδος αταξίας και πολύς οικονομικός πανικός και το κοινό μπορεί ακόμη και να ξεχάσει ποιος δημιούργησε το χάος στην αρχή
Ρωσική εμπλοκή και παγκόσμιος πόλεμος
Δεδομένου ότι το ΝΑΤΟ έκρινε σκόπιμο να συμμετάσχει σε έναν πόλεμο «πληρεξουσίων» στην Ουκρανία, είναι λογικό ότι η Ρωσία θα ανταποδώσει και θα εμπλακεί σε έναν πόλεμο «πληρεξουσίων» στο Ιράν.
Μην εκπλαγείτε που θα δείτε πολλές συζητήσεις στα μέσα ενημέρωσης τους επόμενους μήνες για τους Ρώσους «συμβούλους» στο Ιράν καθώς και για τα ρωσικά όπλα.
Η Ρωσία έχει ήδη στρατιωτικές βάσεις στη Συρία και αμυντικές συμφωνίες με το Ιράν.
Φαίνεται ότι οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοι βρίσκονται σε μια πορεία σύγκρουσης με τη Ρωσία που θα οδηγήσει σε άμεσες κινητικές αλληλεπιδράσεις.
Σε αυτό το στάδιο ο παγκόσμιος πόλεμος θα είναι ήδη σε εξέλιξη.
Η Ρωσία και οι ΗΠΑ μπορεί να μην προσπαθήσουν ποτέ να χτυπήσουν η μία την επικράτεια της άλλης και η πυρηνική ανταλλαγή δεν έχει νόημα για κανέναν, αλλά θα πολεμήσουν η μία την άλλη σε περιφερειακούς πολέμους σε πολλά σημεία σε όλο τον κόσμο.
