Του Νίκου Μελέτη
Αγωγός East Med, διαπραγμάτευση με Ιταλία και Αίγυπτο για οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών και διεύρυνση των Τριμερών σχημάτων με συμμετοχή και της Γαλλίας, συμπληρώνουν μια φορτωμένη διπλωματική ατζέντα τις πρώτες ημέρες του Ιανουαρίου πριν από την επίσκεψη του πρωθυπουργού Κυρ. Μητσοτάκη στην Ουάσιγκτον και την συνάντηση του με τον πρόεδρο Τραμπ.
Μετά από το διπλωματικός μαραθώνιο του ΥΠΕΞ Νίκου Δένδια σε χώρες οι οποίες είναι απολύτως αρνητικές στην προσπάθεια της Τουρκίας να εμπλακεί στην Λιβυκή κρίση, επεκτείνοντας την επιρροή της και προσδοκώντας ανταλλάγματα όπως εκείνο της υπογραφής του Μνημονίου που «δημιουργεί» θαλάσσια σύνορα μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, σειρά έχουν τώρα άλλες κινήσεις που αποτελούν ανάχωμα στην πολιτική των κανονιοφόρων στην Ανατολική Μεσόγειο.
Στις 2 Ιανουαρίου θα γίνει η υπογραφή στην Αθήνα της διακυβερνητικής Συμφωνίας για τον αγωγό East Med με συμμετοχή των πρωθυπουργών Κυρ. Μητσοτάκη, Ν. Αναστασιάδη και Μ. Νετανιάχου, ενώ αργότερα θα προστεθεί και η υπογραφή της ιταλικής κυβέρνησης. Η επίσπευση της διαδικασίας υπογραφής γίνεται τόσο για να σταλεί, ενόψει και της επίσκεψη Μητσοτάκη στην Ουάσιγκτον, μήνυμα και προς τις ΗΠΑ, οι οπoίες έχουν εκφράσει την στήριξή τους στο έργο αυτό με την παρουσία και του Μ. Πομπέο στην προηγούμενη Τριμερή, και συγχρόνως να δοθεί στίγμα αποφασιστικότητας των τριών χωρών να προχωρήσουν στο σχέδιο αυτό ως εναλλακτική οδό μεταφοράς ενέργειας προς την Ευρώπη. Το Τελ Αβίβ έτσι διαψεύδει και εμπράκτως τα σενάρια που κινούνται από συγκεκριμένους κύκλους το τελευταίο διάστημα ότι αλλάζει ρότα και είναι έτοιμο να εγκαταλείψει τον αγωγό αυτό προς χάρη του αγωγού προς την Τουρκία.
Η υπογραφή της Συμφωνίας στην Αθήνα αποτελεί και απάντηση στους ισχυρισμούς της Τουρκίας ότι βάσει της παράνομης Συμφωνίας με την Λιβύη, όπου «βαφτίστηκε» τουρκική όλη η ελληνική και κυπριακή υφαλοκρηπίδα στην Ανατολική Μεσόγειο, ο αγωγός αυτός δεν μπορεί να τοποθετηθεί χωρίς την άδεια της Τουρκίας!
Η Τουρκία από την πρώτη στιγμή επιδιώκει όχι μόνο να βάλει «χέρι» στους φυσικούς πόρους που δεν της ανήκουν αλλά και να εξασφαλίσει εκβιαστικά την μεταφορά των φυσικών πόρων της Ανατολικής Μεσογείου μέσω τουρκικού εδάφους με τρόπο που θα καταστήσει όλες τις χώρες της περιοχής που εξάγουν φυσικό αέριο, όμηρο των τουρκικών διαθέσεων.
Στις 30 Δεκεμβρίου θα γίνει η συνάντηση των τεχνικών κλιμακίων με την Ιταλία, ώστε να ξεπερασθούν τα τεχνικής φύσης εμπόδια που υπάρχουν για την οριστικοποίηση της Συμφωνίας για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών μεταξύ των δυο χωρών σε επικαιροποίηση της Συμφωνίας οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας της δεκαετίας του ’70.
Στις 8 Ιανουαρίου θα υπάρξει συνάντηση των τεχνικών κλιμακίων της Ελλάδας και της Αιγύπτου, σε μια προσπάθεια να επιτευχθεί πρόοδος ή να δοθεί πάντως το μήνυμα ότι οι δυο χώρες δεν αποδέχονται τις μονομερείς και αυθαίρετες κινήσεις της Τουρκίας.
Παρά τις δυσκολίες που υπάρχουν και τις αντιδράσεις που προέρχονται από την γραφειοκρατία του αιγυπτιακού ΥΠΕΞ, υπάρχουν περιθώρια σύγκλισης καθώς το σημαντικό και για την Ελλάδα είναι η επίτευξη Συμφωνίας με την Αίγυπτο, που όσο κακή και να είναι πάντως θα παραπέμπει σε ελληνοαιγυπτιακά σύνορα, τα οποία έχει προσπαθήσει να ακυρώσει η Τουρκία.
Σημαντική εξέλιξη είναι όμως δρομολόγηση της διεύρυνσης της Τριμερούς Ελλάδας -Κύπρου – Αιγύπτου με τη συμμετοχή της Γαλλίας που θα πραγματοποιηθεί στο Κάιρο στις 4-5 Ιανουαρίου.
Η Γαλλία θέλει να διατηρήσει τον παραδοσιακό ρόλο που έχει στην περιοχή, έχει εκφράσει ρητά την αντίθεσή της στις προσπάθειες για επέκταση της τουρκικής επιρροής στη Μέση Ανατολή, στην Ανατολική Μεσόγειο και στην Βόρειο Αφρική και συγχρόνως δεν μπορεί να μείνει αδιάφορη στην αμφισβήτηση των συμφερόντων του γαλλικού κρατικού κολοσσού TOTAL που δραστηριοποιείται όχι μόνο στην Λιβύη αλλά και στην Κυπριακή ΑΟΖ (σε Οικόπεδα που αμφισβητεί η Τουρκία) καθώς και στην Ελλάδα στα Οικόπεδα Νοτιοανατολικά της Κρήτης.
