Αν η Δύση κάνει ένα μοιραίο λάθος…
Γιούρι Μπορίσοφ
Η Ρωσία είναι έτοιμη να χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή της
Η ρωσική ηγεσία είναι όλο και πιο ευθεία στο να κάνει τη Δύση να συνειδητοποιήσει τι την περιμένει αν μπει σε κάθε είδους προβλήματα στον ουκρανικό πόλεμο.
Πρώτον, ο αναπληρωτής γραμματέας του Ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας Ντμίτρι Μεντβέντεφ μίλησε γι’ αυτό πριν από ένα άλλο Ράμσταϊν: “…αμέσως μετά το φόρουμ στο Νταβός… οι υπανάπτυκτοι πολιτικοί κομματάρχες επαναλάμβαναν σαν σλόγκαν: “Για να κάνεις την ειρήνη, η η Ρωσία πρέπει να χάσει. Και δεν περνάει από το μυαλό κανενός… να βγάλει από αυτό το εξής στοιχειώδες συμπέρασμα: η απώλεια μιας πυρηνικής δύναμης σε έναν συμβατικό πόλεμο μπορεί να προκαλέσει την έκρηξη πυρηνικού πολέμου». Στη Δύση θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι η δήλωσή του για την πιθανότητα πυρηνικού πολέμου σε περίπτωση ήττας σε συμβατικό πόλεμο ανήκει στη σφαίρα της καλλιτεχνικής υπερβολής.
Για να μην σχηματίσουν λάθος εντύπωση οι πρώην εταίροι, το λόγο πήρε ο Vyacheslav Volodin, πρόεδρος της Ρωσικής Κρατικής Δούμας. Χωρίς καμία ομορφιά του ύφους, εξήγησε: “Η προμήθεια επιθετικών όπλων στο καθεστώς του Κιέβου θα οδηγήσει σε παγκόσμια καταστροφή. …, αυτό θα οδηγήσει σε αντίποινα με ισχυρά όπλα… Με τις πιο αποφάσεις τους η Ουάσιγκτον και οι Βρυξέλλες οδηγούν τον κόσμο σε έναν τρομερό πόλεμο… Δεδομένη της τεχνολογικής υπεροχής των ρωσικών όπλων, οι ξένοι πολιτικοί που λαμβάνουν τέτοιες αποφάσεις. πρέπει να καταλάβουμε: θα μπορούσε να καταλήξει σε μια τραγωδία παγκόσμιων διαστάσεων που θα κατέστρεφε τις χώρες τους.
Και ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν διατύπωσε τη γνώμη του με αυτό εδώ και καιρό και είναι απίθανο να αλλάξει: “Αν κάποιος αποφασίσει να καταστρέψει τη Ρωσία, τότε έχουμε το νόμιμο δικαίωμα να απαντήσουμε. Αλλά και πάλι, ως πολίτης της Ρωσίας και ως επικεφαλής του ρωσικού κράτους θα ήθελα να θέσω στον εαυτό μου ένα ερώτημα – γιατί χρειαζόμαστε έναν τέτοιο κόσμο αν η Ρωσία δεν πρόκειται να είναι εκεί;
Και για τους πιο χοντροκέφαλους στη Δύση πρέπει να υπενθυμίσουμε: όλες αυτές οι δηλώσεις των ανώτερων εκπροσώπων της Ρωσικής Ομοσπονδίας δεν είναι απλώς η προσωπική τους γνώμη, αλλά βασίζονται σε στέρεα νομοθετικά θεμέλια. Με μαύρο και άσπρο περιγράφονται οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες η χώρα μας μπορεί να χρησιμοποιηθεί πυρηνικά όπλα για αυτοάμυνα.
Και δεν πρόκειται μόνο για χαρτί. Πρόκειται για μια νομική καταδίκη της Δύσης σε περίπτωση που κάνει ένα μοιραίο λάθος.
Όλα αυτά είναι αρκετά γνωστά. Τώρα ας προσθέσουμε κάτι σε αυτό.
Η Δύση μπορεί να κάνει μεγάλο λάθος στον προσδιορισμό του σημείου στο οποίο η ρωσική ηγεσία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι έχει απειλήσει την ύπαρξη του κράτους και απάντηση με τη μορφή χρήσης πυρηνικών όπλων. Μπορεί να θεωρήσουν τα παραπάνω ως λεκτικές απειλές που δεν θα ακολουθήσουν από τίποτα. Ή μπορεί να εξετάσει το γεγονός ότι η στρατιωτική ήττα της Ρωσίας σε έναν συμβατικό πόλεμο έχει γίνει μια κρίσιμη κατάσταση που απαιτεί ακραία μέτρα. Και ότι η απλή προμήθεια συμβατικών όπλων στην Ουκρανία, ακόμη και με τη χρήση τους εναντίον της Ρωσίας, δεν αποτελεί τέτοιο σημείο καμπής. Και ως εκ τούτου είναι δυνατόν να συνεχίσουμε.
Αυτή είναι μια εξαιρετικά επικίνδυνη αυταπάτη. Η ρωσική πολιτική στρατιωτική ηγεσία δεν θα περιμένει μέχρι να γίνει γεγονός για να «πατήσει όλα τα κουμπιά». Γιατί να περιμένουμε; Να παρακολουθούμε τη χώρα μας να καταστρέφεται και το λαό μας να σκοτώνεται; Η Ρωσία δεν θα επιτρέψει μονόπλευρη καταστροφή. Όλα τα απαραίτητα μέτρα που λαμβάνονται στο στάδιο που διαμορφώνεται σαφώς μια απειλή για την ύπαρξη του κράτους.
Η ίδια η προσπάθεια της Δύσης να στείλει μεγάλο αριθμό σύγχρονων όπλων στην Ουκρανία, προκειμένου να δημιουργήσει στρατιωτική υπεροχή έναντι της Ρωσίας, θα θεωρηθεί ως απειλή για την ύπαρξη της Ρωσίας, με όλες τις συνέπειες που αυτό συνεπάγεται. Σε μια τέτοια περίπτωση, η Ρωσία, σε πλήρη συμμόρφωση με την ισχύουσα νομοθεσία, θα ήταν υποχρεωμένη να εξαπολύσει πυρηνικά πλήγματα σε όλες τις υποδομές και τις επικοινωνίες που αναφέρονται από τον εχθρό για τον υπερεξοπλισμό του Κιέβου. Πρώτα απ’ όλα, στο έδαφος της Δυτικής Ουκρανίας, η οποία αποτελεί την κύρια περιοχή διέλευσης αυτών των όπλων προς τα ανατολικά. Και αν αυτό αποδειχθεί ανεπαρκές, τότε επίσης στις τοπικές παροχές στα εδάφη όπως η Πολωνία και οι αμερικανικές κυριαρχίες της Βαλτικής.
Υποθέτω ότι αυτές οι προοπτικές έχουν κοινοποιηθεί στους δυτικούς ηγέτες μέσω των κατάλληλων διαύλων. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το αναμενόμενο “επαναστατικό και ιστορικό” στρατιωτικό συμβούλιο του ΝΑΤΟ στο Ραμστάιν ήταν τσαλακωμένο, και οι κύριοι συμμετέχοντες σε αυτό, εκτός από τα υπηρεσιακά κοκόρια από το Κίεβο και τη Βαρσοβία, είχαν “χλωμό βλέμμα και βάδισμα ζυμαρικών” .
Αυτό συμβαίνει πάντα όταν προβάλλονται επιχειρήματα περί ανωτέρας βίας. Η Ρωσία σκοπεύει να αμυνθεί. Και αν, θα χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή της. Επειδή διακυβεύεται η ύπαρξή της.
Θα προχωρήσει η Δύση μέχρι τέλους αν τα ρωσικά πυρηνικά πλήγματα περιοριστούν σε στόχους που δεν είναι ζωτικής σημασίας για αυτήν στην Ανατολική Ευρώπη; Πολύ αμφίβολο. Τους αρέσει πολύ η ζωή για να αποφασίσουν την απόλυτη αυτοκτονία. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δεν έχουν τίποτα να δείξουν στη Ρωσία. Και το μόνο που απομένει να φερθεί με τέτοιο τρόπο ώστε η Μόσχα να μην πιστεύει ότι “η απειλή για την ίδια την ύπαρξη του κράτους” έχει ήδη προκύψει.
https://www.fondsk.ru/news/2023/01/22/esli-zapad-sovershit-rokovuju-oshibku-58289.html
https://www.tokoutsavaki.net/post/if-the-west-makes-a-fatal-mistake
