…του εγκλήματος στη Σερβία κι επιχειρεί μια ακόμη αποτυχημένη έγχρωμη εξέγερση…
Υπάρχουν διαμαρτυρίες και κινητοποιήσεις εις βάρος των κυβερνήσεων της Σερβίας, της Αλβανίας, του Μαυροβουνίου και της Βουλγαρίας όπου πραγματοποιήθηκε διαδήλωσε μπροστά στο κοινοβούλιο σήμερα. Την Κυριακή 1.000 διαδηλωτές μια ακόμη επιχειρούμενης έγχρωμης εξέγερσης συγκεντρώθηκαν έξω από την Προεδρία της Σερβίας στο Βελιγράδι ισχυριζόμενοι πως θέλουν να μιλήσουν στον Aleksandar Vucic. Κάποιοι έσπασαν τον αστυνομικό κλοιό κι επιτέθηκαν στις δυνάμεις της τάξης. Το βράδυ βγαίνοντας ο
Σέρβος Πρόεδρος από το γραφείο του γιουχαίστηκε από τους συγκεντρωμένους.
Μαυροβόυνιο
Βουλγαρία
«Πολλοί χούλιγκαν καθοδηγούμενοι από έναν από τους αρχηγούς της Ένωσης για τη Σερβία τον Bosko Obradovic, επιτέθηκαν στους αστυνομικούς στους δρόμους του Βελιγραδίου. Επιτέθηκαν στους αστυνομικούς ενώ αποπειράθηκαν με ένα καμιόνι να διεμβολίσουν την περίμετρο ασφαλείας »,ανακοίνωσε το Υπ. Εσωτερικών.
Οι 1000 διαδηλωτές περικύκλωσαν την προεδρική έδρα στο κέντρο του Βελιγραδίου και τραγουδούσαν τον εθνικό ύμνο.Ο Aleksandar Vucic βγαίνοντας κι ενώ εκείνοι του απεύθυναν ύβρεις τους έδωσε τις καλύτερες ευχές του κι αποχώρησε. Χθες στις 16 Μάρτη το βράδυ μια ομάδα αντιπολιτευόμενων εισέβαλαν στο κτίριο της κρατικής Radio-télévision Σερβίας (RTS), απαιτώντας ν΄απευθύνουν μήνυμα στο λαό. Μετά τις 8 Δεκέμβρη η αντιπολίτευση διαδηλώνει κάθε Σάββατο κατά του Aleksandar Vucic κατηγορώντας τον για αυταρχισμό κι εναντίον του RTS που το θεωρούν μεροληπτικό.Κινητοποιούμενοι και σε άλλες πόλεις ζητούν παραιτήσεις των διευθυνόντων του RTS.
« Η αστυνομία διαβεβαίωσε ότι θα είναι σε θέση να παρέχει ασφάλεια στο κτίριο και οι αρχές δεν θα επιτρέψουν τη βία να απειλήσει κανέναν », δήλωσε ο πρόεδρος Σερβίας στους δημοσιογράφους.
Σήμερα η κινητοποίηση έγινε όπου διεξήχθη συνέντευξη Τύπου Vucic που άρχισε στις 12.00 μ.μ. τοπική ώρα.
Στις εκλογές την άνοιξη του 2017, ο Vucic κέρδισε το 55% των ψήφων σε προεδρικές εκλογές, με περίπου 60% συμμετοχή των ψηφοφόρων. Αυτό συνέβη αφού ο Βούτσιτς ήταν πρωθυπουργός από το 2014.
Η βασική καταγγελία της εθνικιστικής αντιπολίτευσης για τον Vucic είναι ότι συνήψε τη Συμφωνία των Βρυξελλών, η οποία έχει μέτρα για την ομαλοποίηση των σχέσεων με την απομονωμένη περιοχή του Κοσσυφοπεδίου. Οι εθνικιστές αντιτίθενται στην ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου, άποψη που μοιράζεται η πλειοψηφία των Σέρβων, ανεξάρτητα από τον πολιτικό προσανατολισμό. Αυτό που καθιστά προβληματικές τις δηλώσεις τους είναι η συμμαχία τους με το Δημοκρατικό Κόμμα και τον φιλελεύθερο Γέρεμιτς. Ωστόσο, η Σερβία έχασε το Μαυροβούνιο και το Κοσσυφοπέδιο υπό τη διακυβέρνηση του Δημοκρατικού Κόμματος, η άνοδος του Vucic και του Προοδευτικού Κόμματός του έρχεται εν μέρει ως κυρίαρχη αντίδραση στις μαζικές παραχωρήσεις του φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος.
Οι φιλελεύθεροι που συνδέονται είτε με το αμερικανικό κρατικό τμήμα που χρηματοδοτεί τον Γέρεμιτς, είτε με το Δημοκρατικό Κόμμα, αντιτίθενται στη μονοπωλιακή χρήση των δομών των μέσων ενημέρωσης από τον
Η φιλελεύθερη και εθνικιστική συμμαχία χρησιμοποιήθηκε με επιτυχία από τις ΗΠΑ σε χώρες όπως η Ουκρανία – οι εθνικιστές χρησιμοποιήθηκαν ως πεζοναύτες που αργότερα θα προδοθούν, καθώς οι φιλελεύθεροι αναλαμβάνουν την εξουσία και μεταφέρουν περαιτέρω τις οικονομικές και κοινωνικές δομές στα συμφέροντα των ΗΠΑ.
Το Washington Post συνεχίζει να δημοσιεύει άρθρα που υποστηρίζουν τη φιλελεύθερη αντιπολίτευση εναντίον του Vucic .
Το μήνυμα που βγαίνει εναντίον του Βούτσιτς από την εθνικιστική αντιπολίτευση είναι ότι ο ίδιος εργάζεται για τα συμφέροντα των ΗΠΑ ή της ΕΕ – παρόλο που οι ΗΠΑ χρηματοδοτούν την αντιπολίτευση στον Vucic και από τις δύο πλευρές, συμπεριλαμβανομένου του Vuk Jeremic. Στις τελευταίες προεδρικές εκλογές, το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ μέσω των προξενικών γραφείων του στο Βελιγράδι, υποστήριξε επισήμως τον Γέρεμιτς. Αυτό είναι το σημείο όπου χωλαίνει το κίνημα διαμαρτυρίας εναντίον του Vucic .
Μετά τις Συρία Ουκρανία όπου κυρίως ενεργοποιήθηκε το δυτικό τόξο της αραβικής άνοιξης και των έγχρωμων επαναστάσεων αντίστοιχα με τις γνωστές συνέπειες ήταν η σειρά των Αλγερία, Βενεζουέλα και τώρα των Βαλκανίων με αιχμή το Βελιγράδι να γευθούν την ίδια βορειοατλαντική τακτική.
Από την άλλη πλευρά η αυθεντική εξέγερση αποσιωπημένη εν πολλοίς από τα μίντια γίνεται στην καρδιά της γαλλικής υπερδύναμης με 3000 τραυματίες και πάνω από 10 νεκρούς και διαρκείς σημαντικές κινητοποιήσεις πολύ μαχητικές σε πολλές πόλεις.
Η ρωσοαμερικάνικη διαμάχη διατρέχει την υφήλιο από τη Μέση Ανατολή και τον Ευφράτη ως τη Λ Αμερική και τη Βενεζουέλα και τώρα τα πολύπαθα Βαλκάνια….
