Οι εορταστικές εκδηλώσεις ξεκίνησαν για την 106η επέτειο της ανακήρυξης της αυτονόμου Πολιτείας της Βορείου Ηπείρου με τη Δοξολογία στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου στην Πλατεία Καρύτση, ενώ ακολούθησε κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη. Στεφάνια κατέθεσαν μεταξύ άλλων εκπρόσωποι κομμάτων, του δήμου Αθηναίων και της Δημοκρατικής Ένωσης Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας «Ομόνοια».
Στην εκδήλωση παρέστησαν μεταξύ άλλων οι Βουλευτές Σ. Βούλτεψη, Α. Μυλωνάκης, ο αντιδήμαρχος Αθηναίων Λ. Σκιαδάς, ο Περιφερειακός Σύμβουλος Αττικής και Εντεταλμένος σε θέματα Βορειοηπειρωτών Α. Κούρτης και ο πρώην Υπουργός Α. Φούσας. ο Ηλίας Κασιδιάρης ο Χρήστος Ρήγας Κατά τη διάρκεια του χαιρετισμού του ο Πρόεδρος του Συλλόγου Βορειοηπειρωτών Μπάμπης Καραθάνος, ευχαρίστησε προσωπικά τον Περιφερειάρχη Αττικής Γ. Πατούλη καθώς με τη στήριξή του απέδωσε η προσπάθεια για κατοχύρωση πλήρους δικαιώματος σύνταξης σε Βορειοηπειρώτες, θέμα για το οποίο υπήρξε πρόσφατα δέσμευση και από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό. Από την πλευρά του ο Περιφερειάρχης Αττικής Γ. Πατούλης με αφορμή τη σημερινή επέτειο δήλωσε:
«Τιμούμε διαχρονικά τις προσπάθειες των Ελλήνων Βορειοηπειρωτών και στηρίζουμε τον αγώνα για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων τους. Τελευταίος ήρωας αυτών των αγώνων ο Κωνσταντίνος Κατσίφας. Μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα η Ελληνική Εθνική Μειονότητα και θα τους στηρίξουμε για μία καλύτερη ποιότητα ζωής. Οι Βορειοηπειρώτες είναι δύο φορές Έλληνες. Πρόκειται για ανθρώπους με υψηλό εθνικό φρόνημα, μεγάλη αγάπη για τα ελληνικά χώματα και ακόρεστη διάθεση προσφοράς στην πατρίδα. Θα είμαστε δίπλα τους όποτε χρειαστεί».
(Από το ειδησεογραφικό πόρταλ antonionews.gr)!!
Βόρειος Ήπειρος γη ελληνική…
Η ζοφερή Μεταπολίτευση στην Πατρίδα και ακόμη περισσότερο τα χρόνια της Μνημονιακής Κατοχής, πέραν των άλλων καταστροφικών επιταγών, έφεραν και την ηθελημένη πολιτική βούληση ενός νέου πολιτικογεωστρατηγικού δόγματος:
«Δεν διεκδικούμε τίποτε από τους γείτονές μας»!
Αντίθετα εκείνοι, Τούρκοι, Αλβανοί, Σκοπιανοί, έχουν δικαίωμα να διεκδικούν εδάφη μας και οι δικές μας πολιτικές ηγεσίες κωφεύουν και υπομένουν!
Οι πολιτικές κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης καθώς και αυτές των Μνημονίων, προσπάθησαν και προσπαθούν να ξεριζώσουν από την μνήμη των Ελλήνων το γεγονός πως, η Κωνσταντινούπολη δεν παραδόθηκε, αλλά βρίσκεται υπό κατοχή…
Άρα πρέπει ο ελληνικός λαός να βγάλει από το μυαλό και την σκέψη του, την ελληνική λαϊκή παράδοση, πως:
«Πάλι με χρόνια και καιρούς, πάλι δικιά μας θα ναι»!
Προσπαθούν να ξεριζώσουν από το μυαλό και τη σκέψη των Ελλήνων, ότι η βόρειος Ήπειρος είναι γη ελληνική! Ωστόσο, δεν μπόρεσε το πολιτικό Σύστημα να το επιτύχει αυτό, παρότι π.χ. επέβαλαν στο Στρατό μας και στα σχολεία μας να μην ακούγεται ο εθνικός παιάνας:
«Έχω μια αδελφή κουκλίτσα αληθινή, τη λένε βόρειο Ήπειρο την αγαπώ πολύ»!
Τα πήραμε τα Γιάννινα…
Η παράδοση των Ιωαννίνων ήταν μονόδρομος για τον Εσάτ Πασά. Στις 11 το βράδυ της 20ης Φεβρουαρίου έφθασε στις προφυλακές του 9ου Τάγματος Ευζώνων ένα αυτοκίνητο, στο οποίο επέβαιναν ο επίσκοπος Δωδώνης, ο υπολοχαγός Ρεούφ και ανθυπολοχαγός Ταλαάτ. Έφεραν μαζί τους επιστολή, που υπογραφόταν από τους προξένους στα Ιωάννινα της Ρωσίας, Αυστρο-Ουγγαρίας, Γαλλίας και Ρουμανίας και περιείχε πρόταση του Εσάτ Πασά προς τον Βασιλέα Κωνσταντίνο για άμεση και χωρίς όρους παράδοση των Ιωαννίνων και του Μπιζανίου.
Στις 2 π.μ. της 21ης Φεβρουαρίου 1913 οι τρεις απεσταλμένοι, συνοδευόμενοι από τον ταγματάρχη Βελισσαρίου, έφθασαν στο στρατηγείο της 2ας Μεραρχίας. Εκεί περίμεναν την άφιξη ενός αυτοκινήτου, που τους οδήγησε στις 4:30 π.μ. στο χάνι του Εμίν Αγά, όπου έδρευε το ελληνικό στρατηγείο. Ο Κωνσταντίνος συμφώνησε με το περιεχόμενο της επιστολής και στις 5:30 το πρωί δόθηκε εντολή κατάπαυσης του πυρός σε όλες τις μονάδες. Στη διήμερη μάχη για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων ο ελληνικός στρατός είχε 284 νεκρούς και τραυματίες. Οι απώλειες για τους Τούρκους ήταν 2.800 νεκροί και 8.600 αιχμάλωτοι.
Το πρωί της 22ας Φεβρουαρίου 1913 οι πρώτες μονάδες του ελληνικού στρατού παρέλασαν στην πόλη υπό τις επευφημίες των κατοίκων. Τα Ιωάννινα, μετά από 483 χρόνια δουλείας, ήταν και πάλι ελεύθερα. Το χαρμόσυνο άγγελμα για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων έγινε αμέσως γνωστό στην Αθήνα, σκορπώντας φρενίτιδα ενθουσιασμού. Ο Γεώργιος Σουρής δημοσίευσε στο Ρωμηό το ακόλουθο ποίημα:
Τα πήραμε τα Γιάννινα
μάτια πολλά το λένε,
μάτια πολλά το λένε,
όπου γελούν και κλαίνε.
Το λεν πουλιά των Γρεβενών
κι αηδόνια του Μετσόβου,
που τα έκαψεν η παγωνιά
κι ανατριχίλα φόβου.
Το λένε χτύποι και βροντές,
το λένε κι οι καμπάνες,
το λένε και χαρούμενες
οι μαυροφόρες μάνες.
Το λένε και Γιαννιώτισσες
που ζούσαν χρόνια βόγγου,
το λένε κι Σουλιώτισσες
στις ράχες του Ζαλόγγου
(απόσπασμα από το διαδικτυακό πόρταλ sansimera.gr)
