Του Roberto PECCHIOLI
Πρέπει να μάθετε μια νέα λέξη και να εντοπίσετε μια νέα μορφή αποκλεισμού. Ο όρος είναι αποτραπεζικοποίηση – περιθωριοποιημένοι είναι εκείνοι του οποίου οι τραπεζικοί λογαριασμοί είναι κλειστοί, οι οικονομικές συναλλαγές της καθημερινής ζωής αποτρέπονται, οι πιστωτικές τους κάρτες μπλοκαρισμένες. Ένας εξόριστος στο ίδιο του το σπίτι, που τον εμποδίζουν να ζήσει, να εργαστεί, ακόμη και να ταΐσει τον εαυτό του αν δεν έχει μικρό κήπο ή αν δεν οργανώσει ένα δίκτυο ανταλλαγών ή ένα εναλλακτικό οικονομικό κύκλωμα.
Η πρόβα τζενεράλε ήταν στον Καναδά την ώρα της απεργίας των διαφωνούντων φορτηγατζήδων στο πράσινο πέρασμα. Η κυβέρνηση τού πολύ δημοκρατικού, πολύ προοδευτικού, χωρίς αποκλεισμούς και πολυπολιτισμικού Justin Trudeau διέταξε τον αποκλεισμό διακοσίων πενήντα τρεχούμενων λογαριασμών οδηγών φορτηγών, ανέστειλε τα ασφαλιστήρια συμβόλαιά τους, ενώ η πλατφόρμα συγκέντρωσης κεφαλαίων GoFundMe παρακράτησε εκατομμύρια δολάρια σε δωρεές σε οδηγούς φορτηγών. Είναι η απίστευτη φιλελεύθερη και παγκοσμιοποιητική ελευθερία. Δεν διαφέρει πολύ από τον παλιομοδίτικο τρόπο καταρρίψεων πλήθους απεργών. Bava Beccaris την εποχή της τεχνολογίας: δεν σε σκοτώνουν, αλλά σε εμποδίζουν να ζεις και να δουλεύεις, απαγορεύοντάς σου να έχεις πρόσβαση στα χρήματά σου και να τα κρατάς στην τσέπη σου.
Η διαμάχη ξέσπασε στην Αγγλία όταν ο Nigel Farag , ένας πολιτικός που ήταν ο πρωταγωνιστής της εξόδου του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση, είδε νά κλείνουν τους λογαριασμούς του στην τράπεζα Coutts & Co, μια αρχαία τράπεζα που ιδρύθηκε τον 17ο αιώνα, χωρίς καμία εξήγηση. Ήταν η εποχή που το Mayflower έφερνε τους πρώτους Άγγλους πουριτανούς στις αμερικανικές ακτές, ξεκινούσε η επιστημονική επανάσταση, έγινε η αγγλική «ένδοξη επανάσταση» που ανέβασε την τάξη των εμπόρων στην εξουσία. Στο Παρίσι, ο Βασιλιάς Ήλιος μπορούσε να πει περήφανα «Είμαι το κράτος». Την ίση απόλυτη εξουσία μπορούν τώρα να επιδεικνύουν οι οικονομικές δυνάμεις, συμμαχικές με τους τεχνολογικούς θόλους, κύριοι των πρώην κυρίαρχων κρατών, των οποίων οι πολιτικοί ηγέτες είναι οι μπάτλερ τους, όπως κατάλαβε ο Έζρα Πάουντ το πρώτο μισό του περασμένου αιώνα.
Η Coutts & Co. έχει μεταξύ των εταίρων της τον βρετανικό βασιλικό οίκο: η India Company έχει διάφορους κληρονόμους, αλλά τα ηνία παραμένουν στα ίδια χέρια, παρά τη δημοκρατία. Ο Φάρατζ είναι πλούσιος και ισχυρός άνδρας: ζήτησε εξηγήσεις, είχε πρόσβαση σε τραπεζικά έγγραφα, από τα οποία έμαθε ότι είχε χαρακτηριστεί ως απατεώνας, στόχος για τη φιλία του με τον Ντόναλντ Τραμπ και τον Νόβακ Τζόκοβιτς, τον Σέρβο τενίστα που κατηγορείται ότι ήταν ανεμβολίαστος και φιλορώσος. Ο Φάρατζ είναι ένα « πολιτικά εκτεθειμένο άτομο”, στους οποίους μπορεί να απαγορεύεται η πρόσβαση σε χρηματοοικονομικές υπηρεσίες. Άλλωστε οι ελευθεριακοί θα πουν πολλά στο κιλό, οι τράπεζες είναι ιδιωτικές εταιρείες και μπορούν να κάνουν ότι θέλουν. Δυστυχώς. Έχει συμβεί και στον συγγραφέα να λάβει το μοιραίο ερώτημα: είσαι «πολιτικά εκτεθειμένος;». Τι σημαίνει? Γιατί μπορούν να το κάνουν, γιατί ερευνούν την ιδιωτική ζωή;
Ποιος πραγματικά κυβερνά όποιος μπορεί να επιβάλει φόρους. Οι τράπεζες έχουν αυτή τη δυνατότητα, όπως γνωρίζει όποιος διαβάζει τραπεζικά αντίγραφα, επαληθεύοντας τις πολλαπλές παρενοχλήσεις του οικονομικού τέρατος μπροστά στο οποίο είμαστε ανυπεράσπιστοι. Ο Φάρατζ αντέδρασε κατηγορώντας τη βρετανική δύναμη – έναν οικονομικό θόλο – ότι ήθελε να τον διώξει από το Βασίλειο για τις ιδέες του. Ο σάλος ήταν τεράστιος και η εφημερίδα Daily Mail αποκάλυψε ότι οι κλειστοί λογαριασμοί είχαν επταπλασιαστεί μέσα σε έξι χρόνια. Ενενήντα χιλιάδες θέματα της Αυτού Μεγαλειότητας (και πολύ πλούσιας) ταξινομούνται ως πολιτικά εκτεθειμένα θέματα, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν προσωπικότητες εχθρικές προς την κυρίαρχη αφήγηση για το κλίμα, τη μετανάστευση, την πολυπολιτισμικότητα, το φύλο. Τώρα ξέρουμε ότι ο επερχόμενος ολοκληρωτισμός – ήδη ενεργός ανάμεσά μας – έχει το οριστικό όπλο ενάντια σε κάθε διαφωνία: θα μας λιμοκτονήσει, λόγω της αδυναμίας να έχουμε μια κανονική ζωή οικονομικής σχέσης. Είναι η εξέλιξη μιας παγιωμένης αγγλοσαξονικής παράδοσης: να διεξάγουμε πόλεμο με κυρώσεις.
Η αιτιολόγηση από την Coutts & Co είναι ανησυχητική: «Ο Farage έχει πέσει κάτω από το όριο του ενός εκατομμυρίου λιρών για να έχει λογαριασμό μαζί μας» . Εν ολίγοις, θα ήταν πολύ φτωχός. εν τω μεταξύ αποκάλυψαν οικονομικές πληροφορίες για έναν πελάτη. Η συντάκτρια, Άλισον Ρόουζ, που παρείχε τις ειδήσεις στη δημόσια τηλεόραση, είναι η φιλελεύθερη πεμπτουσία . Δηλώνει ότι ενδιαφέρεται να μετατρέψει την τράπεζα σε «έναν οργανισμό με στόχο τη διαφορετικότητα και την ένταξη, με εταιρικό πυλώνα την κλιματική αλλαγή».
Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ασκεί σκληρές πιέσεις εδώ και χρόνια για να καταργήσει τα μετρητά . Τραπεζίτες, αξιωματούχοι, μέλη διεθνών οργανισμών, το πολιτικό, μιντιακό και πολιτιστικό δικαστήριο δεν σταματούν να προωθούν μια ατζέντα που θα μας αφαιρέσει τα χρήματά μας και θα είναι το απόλυτο, οριστικό όπλο ενάντια στην ατομική, συλλογική, οικονομική ελευθερία. Οι κυβερνήσεις -μεταμορφωμένες σε τραμπούκους των ντε φάκτο εχθρών των λαών- διέδιδαν αφόρητα ψεύτικη προπαγάνδα. Η μετάβαση σε μια κοινωνία χωρίς μετρητά θα βοηθήσει στην πρόληψη του εγκλήματος, θα κάνει τη ζωή πιο άνετη και – για να τροφοδοτήσει τον κοινωνικό φθόνο – θα σταματήσει τη φοροδιαφυγή. Προφανώς, φοροδιαφεύγοντες είναι οι υδραυλικοί, οι οδοντίατροι και αυτοί που κάνουν τις δουλειές της οικονομίας των συναυλιών,όχι οι εταιρείες, οι αποεδαφικοποιημένουι οικονομικοί και τεχνολογικοί γίγαντες.
Αποτελεσματικά ψέματα προπαγάνδας εναντίον πληθυσμών που στερούνται κριτικής σκέψης, που κρύβουν την αλήθεια: ο έλεγχος των λαών και των ατόμων που ασκείται από έναν θόλο καθολικών κυρίων, άμεσα και μέσω κρατικών θεσμών: καπιταλισμός επιτήρησης (Shoshana Zuboff), βιοεξουσία (κυριαρχία στη ζωή) που γίνεται βιοκρατία. Οι κυβερνήσεις, σε αρμονία με τις οικονομικές (ιδιωτικές, ακόμα κι αν ξεχάσουν να μας το πουν) «αρχές» μας εξαναγκάζουν σε ψηφιακό νόμισμα που ελέγχεται από τις κεντρικές τράπεζες.
Όλη η εξουσία σε μια ιδιωτική κλίκα με την ικανότητα να γνωρίζει όλα τα έξοδα, τις συναλλαγές, τις προτιμήσεις μας – έναν καθολικό έλεγχο που δεν ονειρεύτηκε ποτέ κανένας δικτάτορας – να μπλοκάρει τραπεζικούς λογαριασμούς, να αποφασίζει εάν, πότε και σε ποιο βαθμό μας επιτρέπει την πρόσβαση στον καρπό της δουλειάς μας . Όλα αυτά απομονώνουν, εμποδίζουν συγκεκριμένες ελευθερίες, μας κάνουν εξαρτημένους, θύματα εκούσιας δουλείας ενάντια στην οποία δεν ξέρουμε πια πώς να επαναστατούμε. Οι συγκεχυμένοι νόμοι, η επισκίαση των συνταγμάτων, οι ειδικές εξουσίες που συνδέονται με καταστάσεις έκτακτης ανάγκης καθιστούν δυνατό να περιθωριοποιήσει, να τρομάξει, να κάνει τον καθένα λογοκριτή του εαυτού του.
Ο κίνδυνος – η πραγματικότητα – είναι να μην μπορείς να κάνεις ή να λάβεις πληρωμές, σε σημείο να μην μπορείς καν να αγοράσεις τρόφιμα ή ρούχα. Τώρα γνωρίζουμε –αλλά δεν υπάρχει κανένας πιο κωφός από αυτούς που δεν θέλουν να ακούσουν– ότι στις αυτοαποκαλούμενες φιλελεύθερες δημοκρατίες οι άνθρωποι ή οι εταιρείες μπορούν να αποκλειστούν από την οικονομική ζωή επειδή δεν συμμορφώνονται με τις ιδέες των υπευθύνων. Το πρόβλημα είναι το ίδιο με αυτό της Κασσάνδρας: να λες την αλήθεια, να μην σε πιστεύουν και να σε διώκουν.
Έχει νόημα να επισημάνουμε ότι η Commonwealth Bank of Australia ισχυρίζεται ότι δεν δέχεται πελάτες με περισσότερο από το 25% του εισοδήματός τους να προέρχεται από ορυκτά καύσιμα; Ότι η Εθνική Τράπεζα της Αυστραλίας ανακοίνωσε σχέδιο «αποτραπεζικοποίησης» ορισμένων κατηγοριών πελατών; Οι επιταγές της ολιγαρχικής ατζέντας φυλάσσονται από έναν αξιωματούχο -ή από έναν αλγόριθμο- με εξουσία να στερήσει τον τραπεζικό λογαριασμό -δηλαδή να απαλλοτριώσει, να ληστέψει, να σκοτώσει κοινωνικά- αυτούς που δεν σκέφτονται όπως θέλει το κυρίαρχο σύστημα. Το πλεονέκτημα είναι η τάση να καταργούνται τα μετρητά.
Το σύστημα χτίζει μια απόλυτη, ασφυκτική δύναμη, ανίκητη εκτός από τη μορφή της κοινοτικής πολιτικής αντίστασης: ανταλλαγές, μορφές ανταλλαγής με εναλλακτικές λογιστικές μονάδες και άλλα παρόμοια. Με την αντικατάσταση του φυσικού χρήματος με το ψηφιακό νόμισμα της κεντρικής τράπεζας, η εξουσία των ελεγκτών της –και του αστυνομικού κράτους– θα είναι απόλυτη. Οι διανομείς ενέργειας θα μπορούσαν να μας αφήσουν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα ή φυσικό αέριο εάν είμαστε δύσπιστοι σχετικά με την κλιματική αλλαγή. το σύστημα υγείας θα έχει το δικαίωμα να μας αρνηθεί τη θεραπεία με βάση το εάν συμμετέχουμε ή όχι σε εκστρατείες εμβολιασμού, αντιπαθούμε την κυβέρνηση ή συμμετέχουμε σε μάχες που μισούν τήν Big Pharma. Οι δυνατότητες είναι ατελείωτες, η τεχνολογία είναι έτοιμη.
Η διαφωνία γίνεται όλο και πιο επικίνδυνη,Οι υποχρεώσεις και οι απαγορεύσεις είναι εισιτήρια μονόδρομου για τον ολοκληρωτισμό. Ολοκληρωτικό είναι κάθε καθεστώς που διεισδύει στις ζωές των ανθρώπων, περιορίζει την ελευθερία δράσης, έκφρασης, κίνησης, σε σημείο να μας εμποδίζει να έχουμε αυτό που είναι -ή ήταν- δικό μας. Η συμμαχία μεταξύ του παγκοσμιοποιητικού καπιταλισμού, της τεχνοκρατίας και της κρατικής εξουσίας – χάρη στον πολιτιστικό μηχανισμό και τα μέσα ενημέρωσης – δημιουργεί το τέλειο τέρας, έναν Λεβιάθαν που ο Χομπς δεν θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί. Ξέρουμε ότι λίγοι μας ακούν. Ο Λαοκόων δεν κατάφερε να πείσει τους Τρώες να διώξουν το άλογο του Οδυσσέα έξω από την πόλη. Τελείωσε όπως ξέρουμε. Στο όνομα μιας υποτιθέμενης άνεσης, υπνωτισμένοι από την τεχνολογική γκάφα, μυημένοι από τον ανίκανο μύθο της προόδου, ξεχνώντας την ιστορία, πέφτουμε στην παγίδα που έχει στηθεί για να μας υποδουλώσει. Ίσως το αξίζουμε. Θα χρησιμοποιήσουμε τη γλώσσα του εχθρού για μια φορά: ένας νέος ναζισμός λειτουργεί, σε υποτιμητική μορφή. Θα φύγει αν δεν αντιδράσουμε, όπως προφήτευσε κάποιος πριν από έναν αιώνα: πρώτα από όλα ήρθαν να πάρουν τους γύφτους, και χάρηκα, γιατί έκλεβαν. Ύστερα ήρθαν για τους Εβραίους, και σώπασα, γιατί δεν μού άρεσαν. Μετά ήρθαν για τους ομοφυλόφιλους, και ανακουφίστηκα, γιατί με ενοχλούσαν. Μετά ήρθαν για τους κομμουνιστές, και δεν είπα τίποτα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Μια μέρα ήρθαν να με βρουν και δεν έμεινε κανείς να διαμαρτυρηθεί.
… και ότι κανείς δεν μπορούσε να αγοράσει ή να πουλήσει εκτός από εκείνους που είχαν το σημάδι, δηλαδή το όνομα του θηρίου ή τον αριθμό του ονόματός του (Αποκάλυψη 13:17)
Για την πληρότητα η τράπεζα που έκλεισε τον λογαριασμό του Nigel Farage δεν του έχει δώσει καμία εξήγηση . Αλλά στο εσωτερικό έγγραφο 40 σελίδων, το οποίο ο Farage κατάφερε να αποκτήσει με νόμο, ορίστηκε από τους διευθυντές του ινστιτούτου ως “κακοπιστής απατεώνας”, ” χρήσιμος ηλίθιος του Πούτιν “, που έχει “ξενοφοβικές και ρατσιστικές ” απόψεις, ως ” τρανσφοβικός», ότι έκανε «ψευδείς δηλώσεις για το Brexit», ότι «η ρητορική του για την εισβολή παράνομων μεταναστών» συμβάλλει σε διακρίσεις «και σε ορισμένες περιπτώσεις σε πράξεις βίας κατά των μεταναστών». Αυτή είναι η «εξήγηση».
