Γράφει ο Νικόλαος Παντελιός
Το να παρουσιάζεται η έξαρση της γρίπης Α ως μια αιφνίδια απειλή που αντιμετωπίζεται σχεδόν αποκλειστικά με ένα ακόμη εμβόλιο, δεν αποτελεί επιστημονική προσέγγιση, αλλά μια στρατηγική χειραγώγησης φόβου και ελέγχου.
1. Η γρίπη Α δεν είναι νέο φαινόμενο
Ο ιός της γρίπης Α κυκλοφορεί εδώ και δεκαετίες και χαρακτηρίζεται από συνεχή αντιγονική παρέκκλιση (antigenic drift). Πρόκειται για γνωστό και αναμενόμενο βιολογικό μηχανισμό των RNA ιών.
Η εποχική έξαρση δεν συνιστά καμία “έκτακτη υγειονομική κατάρρευση” όπως αναφέρει εσκεμμένα το σύστημα, αλλά προβλέψιμο επιδημιολογικό φαινόμενο που υπακούει στους νόμους της φυσικής επιλογής και της εξελικτικής δυναμικής των ιών.
2. Θυμόμαστε όλοι πώς ο υποχρεωτικός εμβολιασμός εν μέσω «πανδημίας» SARS-CoV-2, δεν υπήρξε επιστημονική ανάγκη, αλλά πολιτική επιβολή με ηθικές και νομικές παρεκκλίσεις.
Καταπάτησαν σύνταγμα και την αρχή της δημοκρατίας.
Και όπως γνωρίζετε, η επιβολή καθολικού και υποχρεωτικού εμβολιασμού εν μέσω ενεργής πανδημίας αποτέλεσε μια βαθιά αμφιλεγόμενη επιλογή. Φασίζουσα, θα έλεγα.
Στην ιατρική και στην εξελικτική βιολογία είναι γνωστό ότι η άσκηση μαζικής ανοσολογικής πίεσης σε έναν ιό που κυκλοφορεί ανεξέλεγκτα στον πληθυσμό μπορεί να ευνοήσει την επιλογή στελεχών διαφυγής, κοινώς μεταλλάξεις, ιδίως όταν τα σκευάσματα δεν παρέχουν αποστειρωτική ανοσία, αλλά παράγουν επιλεκτική πίεση.
Αυτό αποτελεί αντικείμενο διεθνούς επιστημονικής συζήτησης και δεν είναι “σενάρια” , όπως αρχικά υποστήριζαν κάποιοι εμμονικοί.
Στην περίπτωση της Covid-19, το πρόβλημα εντείνεται από το γεγονός ότι χρησιμοποιήθηκαν νέα, ταχέως αδειοδοτημένα και αμφιλεγόμενα πειραματικά σκευάσματα, τα οποία:
α) δεν απέτρεψαν τη μόλυνση,
β) δεν διέκοψαν τη μετάδοση, και
γ) δεν παρείχαν μόνιμη προστασία από βαριά νόσηση, αντιθέτως καλλιέργησαν μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας και υπακοής στον πληθυσμό.
Παρά ταύτα, επιβλήθηκαν με καταναγκασμό, αποκλεισμούς και κοινωνικό διαχωρισμό, ενώ κάθε επιστημονική επιφύλαξη βαφτίστηκε εσκεμμένα για να επέλθει εσκεμμένη τρομοκρατία ως “αντιεπιστημονική”.
Αυτό συνιστά μια καλλιέργεια φόβου και χειραγώγηση της κοινωνίας και σε καμία περίπτωση ιατρική πρακτική.
3. Οι μεταλλάξεις δεν είναι δικαιολογία πανικού, αλλά αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών
Οι ιοί μεταλλάσσονται. Όμως, όταν η μετάλλαξη χρησιμοποιείται ως άλλοθι για συνεχή μέτρα και επαναλαμβανόμενες παρεμβάσεις χωρίς απολογισμό, τότε το επιστημονικό αφήγημα υποκαθίσταται από την πολιτική αφήγηση.
Η μονοδιάστατη εστίαση στο εμβόλιο αποκρύπτει τις πραγματικές αιτίες αποσταθεροποίησης του συστήματος και καταργεί την κριτική σκέψη, στοιχείο θεμελιώδες για την υγεία της κοινωνίας.
4. Το σύστημα υγείας δεν πιέζεται από τη γρίπη, πιέζεται από τη διάλυση της πρωτοβάθμιας φροντίδας
Το ΕΣΥ δεν καταρρέει επειδή ήρθε όπως κάθε χρόνο μια έξαρση γρίπης.
Καταρρέει επειδή η προνοσοκομειακή και πρωτοβάθμια φροντίδα (Κέντρα Υγείας, ΤΟΜΥ) έχει υποβαθμιστεί συστηματικά,
τα νοσοκομεία χρησιμοποιούνται ως μοναδική γραμμή άμυνας, το προσωπικό είναι εξαντλημένο, ανεπαρκές και απαξιωμένο. Να σας θυμίσω επίσης πώς το 2023, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ επέλεξαν να ιδιωτικοποιήσουν κρίσιμα τμήματα του ΕΣΥ, αφήνοντας την πρωτοβάθμια φροντίδα και τους πολίτες εκτεθειμένους σε λογικές αγοράς αντί για επιστημονική μέριμνα.
Η επίκληση της γρίπης ως βασικής αιτίας αποτελεί μετακύλιση ευθυνών και απόκρυψη της πραγματικής αλήθειας από την κοινωνία.
5. Πρόληψη σημαίνει ενίσχυση ανοσοποιητικού του ανθρώπου, όχι μόνο ενός σκευάσματος
Η σοβαρή ιατρική προσέγγιση οφείλει να ξεκινά από:
α) έλεγχο βασικών αιματολογικών δεικτών,
β) βιταμίνες (π.χ. Βιταμίνη C, βιταμίνη D, σίδηρος, Β12, ψευδάργυρος κ.ά.),
γ) ενίσχυση του ανοσοποιητικού μέσω διατροφής, βιταμινών, ύπνου και μείωσης του χρόνιου στρες,
δ) στοχευμένες παρεμβάσεις για τις ευάλωτες ομάδες με υποκείμενα νοσήματα, όχι οριζόντιες επιβολές.
Κλείνοντας να αναφέρω ότι η υγεία δεν είναι πρωτόκολλο φόβου, αλλά μια ολιστική διαδικασία που απαιτεί γνώση, αυτοπειθαρχία και ελευθερία επιλογής.
Όταν κάθε χειμώνας βαφτίζεται “υγειονομική κρίση” και κάθε λύση συμπυκνώνεται σε ένα ακόμη εμβόλιο, τότε μιλάμε για εργαλειοποίηση της υγείας, πολιτική χειραγώγηση και συλλογική απώλεια κριτικής σκέψης και όχι ως επιστήμη.
Η δημόσια υγεία προστατεύεται με διαφάνεια, ισχυρή πρωτοβάθμια φροντίδα και ελεύθερο επιστημονικό διάλογο, σε καμία περίπτωση όχι με επιβολές, τρομοκρατία και σιωπή.
Ναι σε συγκεκριμένα εγκεκριμένα εμβόλια, αλλά πάντα με επιστημονική κρίση, σεβόμενοι τη βιολογική μοναδικότητα του κάθε ασθενούς και το αναφαίρετο δικαίωμα στην αυτοδιάθεση.
ΥΓ Με τις πρόσφατες δηλώσεις του για το αντιγριπικό εμβόλιο, ο Άδωνις Γεωργιάδης υπουργός υγείας, παραδέχεται εμμέσως κάτι που κανείς δεν πρέπει να ξεχνά…
“Ούτε mRNA είναι, ούτε τίποτε, είναι δοκιμασμένο 70 χρόνια”.
Με άλλα λόγια, το ίδιο το κράτος αναγνωρίζει ότι πρόκειται για μια παρέμβαση που δεν είναι απόλυτα εγκεκριμένη και πλήρως τεκμηριωμένη.
Και παράλληλα, όπως τότε στην υγειονομική δικτατορία, για ακόμα μια φορά επαναφέρει τον διαχωρισμό των ανθρώπων σε” εμβολιασμένους” και “ανεμβολίαστους”, επιχειρώντας ξανά να δημιουργήσει κοινωνικές κατηγορίες με βάση την επιλογή τους.
Πρόκειται για μια πρακτική που είναι απόλυτα ρατσιστική και φασιστική, όπου η υγεία μετατρέπεται σε εργαλείο ελέγχου και εκφοβισμού, αντί να υπηρετεί τον πολίτη.
