Ὁ ἄνθρωπος μέ τήν παράβαση τῆς ἐντολῆς τοῦ Θεοῦ χωρίστηκε ἀπό τόν Θεό, καί πρῶτα ἔλαβε τόν πνευματικό θάνατο τόν χωρισμό ἀπό τόν Θεό καί μετά τόν σωματικό καί γνώρισε ὅτι εἶναι τρεπτός καί ἀλλοιώνεται.
Γιατί δόθηκε ὁ νόμος;
Γιά νά μή ξεπέσει τελείως ὁ ἄνθρωπος ἀπό τό καλό, γιατί προχώρησε πάρα πολύ ἡ κακία καί τόν τυραννοῦσε δυναστικά, ἀπό ἀσθένειες, συμφορές καί τήν φθορά. Γιά νά δείχνει στόν ἄνθρωπο ποιό εἶναι τό καλό καί ποιό τό κακό.
Μέ τήν θεία ἐνανθρώπηση ὁ ἄνθρωπος ἔγινε φῶς καί δέν χρειαζόταν κανένα γρα-πτό νόμο, γιατί ἡ θεία Χάρη τροφοδοτεῖ τόν ἄνθρωπο καί καρποφορεῖ στήν ἐνάρετη ζωή μέ τούς καρπούς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, δηλαδή, ἀγάπη, χαρά εἰρήνη, μακροθυ-μία χρηστότητα, ἀγαθωσύνη, πίστη, πραότητα καί ἐγκράτεια. (Γαλ.5,22-6,2).
Ὁ πνευματικός θησαυρός πού μᾶς χάρισε τό Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι δυσκολοφύλακτος καί πρέπει νά τόν προσέχουμε πάρα πολύ καλά γιά νά διατηρηθεῖ.
Στήν μέλλουσα ζωή τί ἀκριβῶς ἐξετάζεται;
Ἐάν ὁ ἄνθρωπος ἔχει ὁμοιότητα μέ τόν Χριστό, ὅπως ὁ γυιός μέ τόν πατέρα, ὅπως λέγει ὁ Ἀπ. Παῦλος: «Τεκνία, οὕς πάλιν ὠδίνω, ἄχρις μορφωθεῖ ὁ Χριστός ἐν ὑμῖν». (Γαλ, 4,19). Στήν βασιλεία τῶν οὐρανῶν εἰσέρχονται μόνον ἐκεῖνοι πού ἔχουν ὁμοιό-τητα μέ τόν Χριστό τόν νέον Ἀδάμ.
Πῶς αὐτό πραγματοποιεῖται;
Μόνον διά τῆς ζωντανῆς πίστεως πού ἔχει στόν Χριστό.
Σέ τί νά μοιάσουμε μέ τόν Χριστό;
Στήν ἀλήθεια, στήν πραότητα, στήν δικαιοσύνη, στήν ταπείνωση καί στήν φιλανθ-ρωπία.
Στήν ἀλήθεια ὅταν ὁμιλεῖ μέ εἰλικρινῆ καρδιά.
Στήν πραότητα, ὅταν στίς ἀντιλογίες, στούς ἐπαίνους, στίς κατηγορίες, μένει τελεί-ως ἀπαθής (χωρίς κανένα πάθος, μίσος, κακία ἤ νά λυπεῖται).
Στήν δικαιοσύνη, δηλαδή ὅταν ἔχει κάποιος μετοχή καί κοινωνία μέ τόν Χριστό. Ὑπό τῆς δικαιοσύνης βρίσκονται: ἡ θεληματική πτωχεία, ἡ νηστεία, ἡ ἐγκράτεια θυμοῦ γλώσσης καί κάθε ἄλογη ἐπιθυμία. Νά μήν ἀδικεῖ τούς ἄλλους ἀλλά καί τόν ἑαυτόν του. Ἀδικία εἶναι τό νά ἀποκτήσει κάποιος περισσότερα ἀπό τά ἀναγκαῖα τῆς ζωῆς του, ἀκόμη τοῦ φαγητοῦ καί τοῦ ποτοῦ. Νά μήν ἐπιθυμεῖ τίς ἀνοησίες τοῦ κόσμου, ἔτσι θά δεχθεῖ τό θεῖο φῶς τοῦ ἡλίου τῆς δικαιοσύνης2.
Στήν ταπείνωση, τόν πληροφορεῖ ἡ θεία Χάρη ὅτι φυλάσσεται στόν νοῦ του ἡ ἀλή-θεια, ἡ πραότης καί ἡ δικαιοσύνη.
Στήν φιλανθρωπία, πού εἶναι ὁμοίωση Θεοῦ, εὐεργετεῖ ὅλους τούς ἀνθρώπους, εὐ-σεβεῖς καί ἀσεβεῖς, δικαίους καί ἀδίκους.
Γινόμαστε ὅμοιοι μέ τόν Χριστό διά μέσου τῶν ἀνωτέρω ἀρετῶν, γιά νά ἀξιωθοῦμε τῆς θείας Του βασιλείας.
