Ο πόλεμος μεταξύ λοιμωξιολόγων ήταν αναμενόμενος. Η απόλυτη και γενική γνώση κυριαρχίας των ιατρογνωμόνων σπάει. Εξάλλου ο Κάρλ Πόπερ μας είχε προειδοποιήσει «όποια θεωρία ή πειραματική έρευνα θεμελιώνεται επάνω σε γενικευμένες εξηγήσεις είναι εξωπραγματική».
Οι τηλεοπτικοί ιατρογνώμονες εκείνοι που έστηναν την επιδημία κόβιντ-19 στα τηλεοπτικά κανάλια και δεν είχαν σταθεί στην πραγματική επιδημία κόβιντ-19, με την εξαϋλωμένη τους δραστηριότητα παραγωγής νέων ιατρικοπολιτικών σημαινόντων παρουσίαζαν μια άλλη εικόνα και μια αδυναμία να δουν τα αυτονόητα.
Τα όπλα που πρότειναν και που κατά βάση ήταν τα λοκντάουνς, φάνηκαν ανεπαρκέστατα. Ο ιός δεν εξαφανίζεται με τους εγκλεισμούς και αυτό γιατί αφενός ο ιός έχει κάνει εγκατάσταση στη κοινότητα και αφετέρου γιατί ο ιός εισάγεται μόνιμα και σταθερά από τους εισερχόμενους μετανάστες.
Η Δυτική Μακεδονία πλημμύρησε με κόβιντ-19 με την εισαγωγή εποχικών εργατών γης οι οποίοι έφτασαν για τη συγκομιδή αγροτικών προϊόντων. Πάνω από 10.000 εργάτες στη πλειοψηφία τους αλλοδαποί βρέθηκαν στη Δυτική Μακεδονία με πλαστά τεστ,(τα δημοσιεύματα έβριθαν από καταγγελίες)για καλλιεργητικές εργασίες. Το ίδιο συμβαίνει σήμερα και με τους αλλοδαπούς εργάτες οικοδομικής δραστηριότητας της Μυκόνου.
Βλέπετε η μαύρη εργασία, τα πλαστά τεστ που φέρνουν μαζί τους οι αλλοδαποί εργάτες και η «θεολογία της ανοχής» του πολιτικού συστήματος όπως έγραφε ο Ρικέρ, που για εμάς αποτελεί τον κανόνα, την υπέρτατη αρχή, τη βεβαιότητα, της ελληνικής πραγματικότητας, όλα μαζί αθροιστικά έκαναν την κοβιντ-19 να ριζώσει για τα καλά.
Αν σκεφτεί κανείς και τα μέσα μεταφοράς, τα κρυμμένα κρούσματα σε χώρους εργασίας, τότε εξάγονται συμπεράσματα για την προτίμηση της επιδημίας κόβιντ-19 στην ελληνική επικράτεια.
Η επιτροπή των άσοφων σοφών της ιατροπολιτικής με την αυτιστική τους λειτουργικότητα, με ερμηνευτικές αβάσιμες, ανάσκητοι οι ίδιοι για την επίλυση προβλημάτων και με νευρωτική ηλιθιότητα βλέπουν ως μοναδική λύση τον εγκλεισμό.
Γίνονται θεραπευτές της συμπεριφοράς αλλά όχι θεραπευτές της επιδημίας κόβιντ -19. Βουτηγμένοι στην ακαμψία και στην απολίθωση δημιουργούν μια άλυτη κατάσταση τρόμου που συγκροτεί τους πολίτες με ένα απίστευτο βάρος από άγχος, κατάθλιψη και αποξένωση.
Και ως παρακολουθήματα του ΠΟΥ οι ιατρογνώμονες ιεροεξεταστές, παρατηρητές χωρίς να υπάρχει παρατηρούμενο γιατί δεν βλέπουν την ελληνική πραγματικότητα αλλά κτυπάνε προσοχή στις υποδείξεις της παγκοσμιοποιημένης κυβέρνησης (ΠΟΥ) αρνούνται να αποσύρουν το εμβόλιο της AstraZeneca, με τις παρενέργειες του. Ενώ στην Ευρώπη τουλάχιστον 14 χώρες το απαγόρευσαν.
Η δουλικότητα της επιστημονικής μας επιτροπής υπαγορεύεται από την αδυναμία της γνώσης, από τις σχέσεις της με το καθεστώς της πολιτικής εξάρτησης και επίσης από το γεγονός ότι στέκεται στο στάσιμο της επιστήμης που νεκρώνει την εμπειρία και αναγνωρίζει μόνο την κατεύθυνση.
Έτσι αν η ιατρική (ιατροπολιτική καλύτερα) χάνει την αυτοδιάθεση της και διεκπεραιώνεται σε δρομολογημένες κατευθύνσεις τότε δραπετεύει σε μια χαμένη ολότητα και σε μια νομιμοποίηση της γενίκευσης. Άρα το τοπικό και το ιδιαίτερο θα παραμείνει στην αφάνεια και οι ειδικοί θα καλλιεργούν τη στατική μονομέρεια του παγκόσμιου.
Κατ’ αυτό τον τρόπο η ιατρική δεν υφίσταται γίνεται μεθοδολογία συμπεριφορισμού και στρατηγείο αστυνόμευσης, η θεραπεία αντιμετωπίζεται σαν περικεχυμένο άλλοθι και ο πολίτης αποκαλύπτεται μέσα στην αγωνία του τρόμου και στη χαοτική αβεβαιότητα του φόβου.
Είναι βέβαιο ότι σε λίγο θα δούμε και άλλους ιατρογνώμονες να αυτομολούν και να ασκούν αντιπολίτευση στα διατάγματα της ιερατείου (επιτροπή κόβιντ-19). Βλέπετε το φάντασμα της θεραπείας έχει απωθηθεί χρόνια και επιστρέφει τώρα να κυβερνήσει τον κόσμο.
