Η επιστήμη στην αναλογική της αμετρία μετατρέπεται σε υπολογισμένη επιχείρηση διαχείρισης των λαών με το υποβλητικό σύμβολο της αυθεντίας.
Από την αυθεντία του πάπα περάσαμε στην αυθεντία της φέικ επιστήμης. Το 1869 ο Πάπας Πίος ο 9ος συγκάλεσε την Πρώτη Βατικάνεια Σύνοδο.
Ανάμεσα στις αποφάσεις που έλαβε η Βατικάνεια Σύνοδος ήταν η διαμόρφωση σε δόγμα του αλάθητου του Πάπα, το οποίο βέβαια προϋπήρχε ως δοξασία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας από την εποχή της Αντιμεταρρύθμισης.
Το δόγμα του Παπικού αλάθητου εντασσόταν στην εγκύκλιο «Pastor Aeternus» (Αιώνιος Ποιμήν). Το αλάθητο ήταν η τελετουργική της αυθεντίας που θα ρύθμιζε τα κοσμικά διατεταγμένα.
Η νέα θρησκεία εκείνη της επιστήμης πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο σχηματοποιείται στην ιεράρχηση του παπικού τελετουργικού της αυθεντίας.
Η οργανική δόμηση της επιστήμης στρέφεται αποκλειστικά και μόνο στα παπικά εργαλεία φρόνησης και επιβολής. Μπόλικος κομπασμός, αυθαίρετες αναγωγές και παρατηρήσεις του απίθανου που στηρίζουν περισσότερο υποθέσεις φαντασίας παρά κριτήρια αντικειμενικής σύνθεσης.
Τα τελευταία επεισόδια της κορωνο-επιδρομής μας δείχνουν ανάγλυφα πως οι κύρβεις της επιστήμης έχουν διαλυθεί και πως η δωδεκάδελτος της νέο-επιστήμης με το στέμμα της αυθεντίας και το σκήπτρο του αλάθητου γίνεται ο ύπατος της ανθρωπογεωγραφίας μας.
Το παλιό λαμπορατόριο με τις πολλές εργατοώρες δίνει τη θέση του στη πληροφορική, η φαρμακευτική σύνθεση σωπαίνει για να δώσει την ευκαιρία στην αποθέωση της γενετικής και η παραδοσιακή ιατρική, μικρογραφία τώρα πια της ευγονικής, γίνεται ο τελευταίος ακόλουθος που θα έχει λόγο για τον άνθρωπο.
Ο χώρος του νέου επιστημονικού ιερατείου κατέχεται από αποφάσεις, που τιμωρούν, που υπογραμμίζουν ορίζοντες, που επιβάλλουν ανεκτές τιμές συμπεριφοράς.
Η μέγιστη κατοχή (maximum suppression) έρχεται πια από τη νέο-επιστήμη και η τεχνητή συμπεριφορά (BCT) αποτελεί αυθυπόστατο λόγο του νέο-επιστημονικού ιερατείου.
Ο παραδρομές της επιστήμης πολλές και ύποπτες. Ο Μπ. Μπρέχτ μας τα έλεγε προφητικά στο έργο του Γαλιλαίος: «Όταν επιστήμονες τρομοκρατημένοι από ιδιοτελείς δυνάμεις αρκούνται να συγκεντρώνουν γνώσεις χάριν της γνώσεως, μπορεί η επιστήμη να καταντήσει σακάτης και οι καινούριες σας μηχανές να σημάνουν μονάχα καινούριες δυστυχίες. Μπορεί να ανακαλύψετε με τον καιρό όλα όσα είναι δυνατόν να ανακαλυφθούν και η πρόοδός σας θα είναι μονάχα μια πορεία απομάκρυνσης από την ανθρωπότητα. Το χάσμα ανάμεσα σε σας και σε αυτήν θα είναι τόσο μεγάλο, που η κραυγή του θριάμβου σας για μια καινούρια κατάκτηση να δεχτεί σαν απάντηση μια παγκόσμια κραυγή φρίκης. Είχα σαν επιστήμονας μια μοναδική δυνατότητα. Στην εποχή μου κατάκτησε η αστρονομία τις αγορές. Κάτω από αυτές τις εντελώς ξεχωριστές συνθήκες, η σταθερότητα ενός άντρα θα μπορούσε να προκαλέσει μεγάλα τραντάγματα. Αν είχα αντισταθεί θα μπορούσαν οι φυσικοί επιστήμονες να φτάσουν σε κάτι ανάλογο με τον όρκο του Ιπποκράτη, των γιατρών, στην πανηγυρική υπόσχεση να χρησιμοποιούν τη γνώση τους μονάχα για το καλό της ανθρωπότητας! Όπως είναι τώρα, το πιο πολύ που μπορεί κανείς να ελπίζει, είναι ένα γένος εφευρετικών νάνων, πρόθυμων να εκμισθώνονται για τα πάντα. Έφτασα ακόμα στην πεποίθηση πως ποτέ δε βρέθηκα σε πραγματικό κίνδυνο. Για μερικά χρόνια ήμουνα το ίδιο ισχυρός όσο και η εξουσία. Και παράδωσα τη γνώση μου στους δυνάστες, να τη χρησιμοποιήσουν, να μην τη χρησιμοποιήσουν, να της κάνουν κακή χρήση εντελώς σύμφωνα με το πώς υπηρετούσε τους σκοπούς τους».
Ναι η επιστήμη οργανώνει το Garrison State. Με όλες τις εκτροπές και τα παρα-ακούσματα που θα σαρκώνουν τις καρικατούρες. Εκεί όπου όλα θα κάνουν υπερωρίες στη βαρβαρότητα, εκεί όπου όλα θα δίνουν προβάδισμα
στην υπερκόπωση του παραλογισμού, εκεί όπου όλα θα εντάσσονται στην αποκορύφωση του γκροτέσκου, στη σύγχυση της καθημερινής ζωής.
Ο Λεπρένς – Ρενγκέ έλεγε ότι η επιστήμη τιμωρεί σα να ‘ταν ένα βάρβαρο αφεντικό. Και ο Ζ-Μ. Λεμπλόν τόνιζε ότι η επιστήμη πλαταίνει τις ιδεολογίες των ελίτ και τις αρμοδιότητες που εκείνες (οι ελίτ) έχουν.
Το βλέπουμε σήμερα τόσο αναπαραστατικά, πως δηλαδή η εξουσία και οι επιτροπάρχες της πανδημίας ξακρίζουν διάφορα κλισέ για να κυβερνήσουν με στρεβλώσεις και κακοτυπίες ενώ η χώρα ζοφώνει στον κορωνοϊό.
Ο Μπωρίς Μπαζέν μας καλούσε να δούμε πως οι επιστήμονες διαιωνίζουν την καταπίεση και καλύπτουν τα λάθη τους μέσα από την αστική ιδεολογία του πολιτικού παραλογισμού.
Τα καρτέλ της πληροφορικής, των φαρμακευτικών εταιρειών, τα καρτέλ της νέας τεχνολογίας (μοριακή βιολογία, γενετική, νευροφυσιολογία), έχουν οργανώσει το ιδεώδες, δηλαδή ένα κράμα μεταξύ Garrison state και state mass surveillance.
Η γενετικά τροποποιημένη κοινωνία (με τα αραχνοθεωρήματα της επιστήμης που ομολογεί και μονολογεί με μια τυφωνική στοιχείωση μαζί με την εξουσιαστική αφασία και φρενίτιδα) είναι έτοιμη να οικοδομηθεί ως απαντοχή “αψέκαστων” novatar.
Όμως προς αυτή τη κατεύθυνση απαιτείται ένα κράτος σαν και αυτό της Κίνας (ολοκληρωτισμός) ή σαν εκείνο του Ισραήλ (Garrison state). Και τα δύο μοντέλα επιβάλλουν πιστοποιητικά εμβολιασμού, barcode, βραχιολάκια παρακολούθησης «έξυπνα» τηλέφωνα με επιτοίχια συσκευή ιχνηλάτησης κλπ, όλα στον πανοπτικό μηχανισμό ταξινόμησης των πειθαρχικών πρακτικών. Δηλαδή θέλουν μια κοινωνία με προσαρτήματα cyborg.
Οι παραπάνω επιβολές εφαρμόζουν μια λογική της κυριαρχίας πέραν του δικαίου, και της συνταγματικής τάξης, όπου ο πολίτης παραμένει γυμνός από όλα τα δικαιώματά του και από όλες τις συμβολικές και πολιτικές σημασίες του.
Το ερώτημα όμως είναι και δεν αποτελεί ερώτημα προς αποδημητικά πουλιά, αν ο κ. Μητσοτάκης και κάποιοι εγχώριοι «νάνοι της επιστήμης» -όπως θα έλεγε ο Μπρέχτ – έχουν ως στόχο ένα Κράτος Υπέρ – Επόπτη και πολίτες υπό επιτήρηση (Citoyens sous surveillance);
Απόστολος Αποστόλου. Καθηγητής φιλοσοφίας.
