«Στόχος της εισβολής ήταν η δημιουργία μιας ομοσπονδίας στην Κύπρο. Η επιχείρηση ήταν επιτυχής, όμως η δημιουργία της ομοσπονδίας στο τραπέζι ακόμα δεν έγινε κατορθωτή. Ο στόχος αυτός παραμένει απραγματοποίητος».
(Δήλωση του Τούρκου Στρατηγού Kenan Evren και πρώην Πρωθυπουργού της Τουρκίας σε τουρκική καθημερινή εφημερίδα – «Σημερινή», 12 Φεβρουαρίου 1990).
Πριν από λίγα χρόνια, η φοιτητική οργάνωση ΠΕΟΦ Θεσσαλονίκης (Παγκύπρια Ενιαία Οργάνωση Φοιτητών) εξέδωσε ένα φυλλάδιο με τον τίτλο «ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ: ΑΤΤΙΛΑΣ 3 – ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ», με ένα εύστοχο σχέδιο αρπαγής της Κύπρου. Στο φυλλάδιο, 4 σελίδων, περιλαμβάνονταν και δηλώσεις που έγιναν από διάφορες προσωπικότητες εναντίον της βρετανο-τουρκικής δικοινοτικής διζωνικής ομοσπονδίας, ο σχεδιασμός της οποίας μεταξύ Λονδίνου και Άγκυρας ξεκίνησε από το 1955…
Προλογίζοντας, οι φοιτητές μας έγραψαν: «Ο Κυπριακός Ελληνισμός, αναπόσπαστο κομμάτι της Μητροπολιτικής Ελλάδας, ζει σήμερα κάτω από τον εφιάλτη της ομοσπονδίας, λύση που καταστρατηγεί κάθε μορφή δικαίου στο μαρτυρικό νησί. Οι συνθήκες αυτές, σε συνδυασμό με τη σταθερή αντι-ομοσπονδιακή δράση της Οργάνωσής μας, είναι οι κύριοι παράγοντες που μας ώθησαν στην έκδοση του φυλλαδίου αυτού… Παραθέτουμε τις απόψεις πολιτικών, ακαδημαϊκών…».
Αναφορές
Θ. Στοφορόπουλος (πρέσβης επί τιμή): «Το σύστημα της ομοσπονδίας είναι όχι μόνο βαθύτατα άδικο, αλλά και άκρως δυσλειτουργικό. Αν ο πολιτειακός μηχανισμός που επέβαλαν οι Συνθήκες Ζυρίχης-Λονδίνου δικαίως αποκρίθηκε ‘‘συνταγματικό παράδοξο’’ από τους ξένους συνταγματολόγους, η Κυπριακή Ομοσπονδία θα είναι αληθινό συνταγματικό τέρας. »Τουρκοκρατία στο βόρειο ομόσπονδο κρατίδιο, αλλά και στα κεντρικά όργανα της ομοσπονδίας. Τουρκοκρατούμενες θα είναι, στον βαθμό που υπάρχουν, και η ‘‘μία αδιαίρετη κυριαρχία’’ και η ‘‘μία ιθαγένεια’’, ενώ όμηροι των Τούρκων θα είναι όσοι Έλληνες πρόσφυγες επιστρέψουν σε περιοχές του βόρειου κρατιδίου».
(Σημ. Φ.Α.: Βλέπε τι προνοεί για τις ξεχωριστές πλειοψηφίες η έκθεση του Γ.Γ. του ΟΗΕ, 3.4.1992, στις παραγράφους 11 και 20, στην οποία παραπέμπει το ψήφισμα του Σ.Α. 750/92. Σχετική η δήλωση του Τούρκου καθηγητή Yalçın Küçük (απεβίωσε πρόσφατα, στις 6.4.2026) – «Ελευθεροτυπία» Κύπρου,14.4.1992:
https://www.dr.com.tr/yazar/yalcin-kucuk/s=215988
«Αν η διζωνική ομοσπονδία εφαρμοστεί όπως περιγράφεται από τον Γενικό Γραμματέα των Η.Ε. Boutros Ghali και ειδικά η παράγραφος 20, που αναφέρεται στην αναγκαστική και εγγυημένη καθαρή πλειοψηφία και ιδιοκτησία γης στην κάθε περιοχή, αυτό θα οδηγήσει σε απευθείας διχοτόμηση στην Κύπρο και εκτουρκισμό ενός μεγάλου κομματιού της χώρας. Πάντα ήμουν εναντίον της διχοτόμησης και επαναλαμβάνω τις πεποιθήσεις μου. Αν οι Ιδέες Γκάλι εφαρμοστούν, η Κύπρος θα διχοτομηθεί και θα εκτουρκιστεί»).
Νεοκλής Σαρρής (καθηγητής Παντείου – Τουρκολόγος): «Αν ο Ελληνοκύπριοι αποφασίσουν να κάνουν ομοσπονδία στην Κύπρο, θα πρέπει να διαλέξουν από τώρα δύο εποίκους από την Ανατολία για να τους συντηρούν. Η ομοσπονδία στην Κύπρο είναι σαν να βρίσκεις τη γυναίκα σου με τον εραστή της στο σπίτι σου και μετά τον χωρισμό την παίρνεις τηλέφωνο και την παρακαλείς να γυρίσει πίσω μαζί με τον εραστή και με όλα τα έξοδα πληρωμένα».
Λόρδος Ράντκλιφ (Σύμβουλος Υπουργείου Αποικιών): «Το να δώσει κανείς ίση πολιτική δύναμη (βλέπε ομοσπονδία) σε δύο κοινότητες που έχουν τόσο εμφανή αριθμητική ανισότητα, είναι σαν να αρνείται στην πλειοψηφία του λαού τη δύναμη να χρησιμοποιεί τη θέλησή της κατά τρόπο αποτελεσματικό».
(Σημ. Φ.Α.: Ο Λόρδος Ράντκλιφ δεν συμφωνούσε με όσα ζητούσε ο Δρ Νιχάτ Ερίμ (1956-1958), αλλά ακολούθησε τις οδηγίες που είχε από το Φόρεϊν Όφις – βιβλίο Φ.Α.«Διζωνική vs Δημοκρατία 1955-2019»).
Γιώργος Κοντογιώργης (Πρύτανης Παντείου ΑΣΠΕ): «Η ομοσπονδιακή, συνεπώς, επιδίωξη της Τουρκίας στην Κύπρο υπαγορεύεται από στρατηγικούς λόγους. Από την άποψη αυτή μπορεί να θεωρηθεί ότι μια σχετική ρύθμιση θα ενείχε ανάλογους σοβαρούς κινδύνους για την ελευθερία της ελληνοκυπριακής κοινωνικής ενότητος, που αποτελεί, όπως ξέρετε, και τη συντριπτική πλειοψηφία. Θ’ αποτελεί επίσης και ένα είδος κατ’ αναλογίαν περιορισμού της εθνικής ελευθερίας του ελληνοκυπριακού πληθυσμού».
(Σημ. Φ.Α.: Βλέπε έκθεση Δρος Νιχάτ Ερίμ, Νοέμβριος 1956, για «Επανάκτηση της Κύπρου», σε ελληνική μετάφραση στα βιβλία Κώστα Ν. Χατζηκωστή «Έξι Προεδρικά Πορτραίτα» και «Επτά Προεδρικά Πορτραίτα»).
Γκάλο Πλάζα (Μεσολαβητής για το Κυπριακό): Στην έκθεσή του στον Γ.Γ. του ΟΗΕ: «Οι αρνητικές επιπτώσεις ενός ομοσπονδιακού συστήματος σε περίπτωση εφαρμογής του στην Κύπρο μάς οδηγούν στον αποκλεισμό του συστήματος αυτού, ως σωστής ή βιώσιμης λύσης».
[Σημ. Φ.Α.: Στους Τούρκους δεν άρεσαν οι θέσεις Πλάζα (1965) και ζήτησαν και κατάφεραν την αντικατάστασή του!].
Γ. Σιεκέρσαββας («Αδούλωτη Κερύνεια»): «Όταν διακηρύσσουμε επιστροφή, αυτή δεν συμβιβάζεται με την ομοσπονδία. Είμαι πρόσφυγας και πρακτικά αυτό ήθελα να θέσω».
Στέλιος Παπαθεμελής («Εθνική Στρατηγική»): «Η λύση του κυπριακού ζητήματος επιβάλλεται να είναι βιώσιμη. Βιωσιμότητα σημαίνει λειτουργήσιμες θεσμικο-πολιτικές διευθετήσεις, σημαίνει δημοκρατία και δημοκρατία σ’ ένα μη ρατσιστικό κράτος, σημαίνει ότι η μειοψηφία δεν θα καταδυναστεύει την πλειοψηφία. Η ομοσπονδία καταστρατηγεί τις πιο πάνω αρχές και είναι καταδικασμένη ν’ αποτύχει…»
Φρέντυ Γερμανός (συγγραφέας): «Η ομοσπονδία στην Κύπρο είναι σαν μια εκκλησία, στην οποία στο κυρίως μέρος λειτουργεί ένας ορθόδοξος ιερέας και στο ιερό ο Χότζας».
Θεόφιλος Γεωργιάδης (φονευθείς από την ΜΙΤ, το 1994): «Η λύση της ομοσπονδίας θα αποκαλύψει το πραγματικό πρόσωπο της ρατσιστικής επιβολής σε βάρος του Ελληνισμού της Κύπρου, από μέρους των ξένων και ντόπιων ανθελλήνων…».
Στέφανος Κωνσταντινίδης (καθηγητής Πανεπιστημίου του Κεμπέκ): «Όλες οι προτάσεις, που έχουν γίνει κατά καιρούς για ομοσπονδία, στην πράξη είναι αναγνώριση των τετελεσμένων».
Επίλογος
«…Η εθνική μας συνείδηση ασφυκτιά εγκλωβισμένη στον κλοιό των πανταχόθεν πιέσεων και των εσωτερικών ενδοτικών τάσεων. Παρουσιάζεται λοιπόν επιτακτική η ανάγκη για εθνική αφύπνιση και συστράτευση με στόχο τον απεγκλωβισμό από λύσεις εκτρώματα, που με μαθηματική ακρίβεια θα μας οδηγήσουν σε οριστική και αμετάκλητη αποκοπή από τον ελληνικό κορμό και την τουρκοποίηση του νησιού μας».
«20 Ιουλίου 1974: Οι Τούρκοι πάτησαν το ελληνικό χώμα της Κύπρου. Μας άρπαξαν πόλεις και χωριά, σχολεία κι εκκλησίες. Δολοφόνησαν, βίασαν, έκλεψαν και πάνω απ’ όλα κουρέλιασαν την ανθρώπινη αξιοπρέπειά μας – Με την αποδοχή της διζωνικής ομοσπονδίας νομιμοποιούμε την κατοχή».
Και παραμένουν ατιμώρητοι…
Και να θυμάστε, οι ίδιοι οι Βρετανοί επιβεβαίωσαν: «Με την ομοσπονδία οι Τούρκοι εννοούν διχοτόμηση», 17.5.2026, στη «Σημερινή».
«Οι μεν Τούρκοι να ερμηνεύουν ως ομοσπονδία, οι δε Έλληνες ως ενωμένο κράτος»
Φόρεϊν Όφις: Ομοσπονδία = Διχοτόμηση
Γνήσια ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ δίχως διγλωσσίες και ψευδαισθήσεις, η μόνη δίκαιη και βιώσιμη λύση…
*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος
