Δημοσιεύουμε το σχόλιο του Αρχιεπισκόπου Κάρλο Μαρία Βιγκάνο ως απάντηση στα σχόλια του Αμερικανού φιλο-ομοτρανσεξουαλιστή Ιησουίτης Τζέιμς Μάρτιν (James Martin). Την περασμένη εβδομάδα, όταν ρωτήθηκε για τους «ομοφυλόφιλους άνδρες που αισθάνονται ότι έχουν κλίση στην ιεροσύνη», ο Ιησουίτης Μάρτιν δήλωσε ότι «η απάντησή μου… είναι ναι».
Είναι μια δυνατότητα που αρνείται, στη θεωρία & στην πράξη, αυτά που έχουμε διδαχθεί, από την Εκκλησία και το δόγμα της. «Στα σχεδόν 40 χρόνια μου ως Ιησουίτης, έχω γνωρίσει δεκάδες άγαμους ομοφυλόφιλους ιερείς που έχουν ζήσει αυτό που ο Πάπας Φραγκίσκος αποκάλεσε «καλή, άγια και άγαμη» ζωή, ενσαρκώνοντας το μήνυμα αγάπης και ελέους του Ιησού», έγραψε ο Μάρτιν στο άρθρο του για τον καθολικό-ομοφυλοφιλικό ιστότοπο που ίδρυσε ο ίδιος, Outreach. «Για μένα και για πολλούς από τους φίλους μου, υπήρξαν πνευματικοί διευθυντές, πάστορες, καθηγητές και μέντορες».
Υπήρχε μια εποχή που όλοι όσοι είχαν ομοφυλοφιλικές τάσεις αποβάλονταν αμέσως από τις εκκλησιαστικές–θεολογικές σχολές. Τώρα όμως μαθαίνουμε ότι σε ορισμένες περιπτώσεις ισχύει το ακριβώς αντίθετο, μια διαδικασία ιεροσυλίας και σοδομιστικής διάλυσης της Εκκλησίας, που φέρεται να πραγματοποιήθηκε, σύμφωνα με αναδομήσεις που έγιναν, από πρώην Αμερικανό Καρδινάλιο Theodore McCarrick (1930-2025), τον οποίο ο Αρχιεπίσκοπος Βιγκανό τον είχε καταγγείλει ανοιχτά, δημιουργώντας έναν «ομοφυλοφιλικό αγωγό» που διοχέτευε ευάλωτους φτωχούς Λατινοαμερικανούς υποψηφίους σε ορισμένες εκκλησιαστικές-θεολογικές σχολές των ΗΠΑ όπου υφίσταντο σεξουαλική εκμετάλλευση και στη συνέχεια μετά την κακοποίηση χειροτονούνταν ιερείς, ενώ πλέον ήταν ενεργά ομοφυλόφιλοι σε ορισμένες Αμερικανικές Καθολικές επισκοπές».
Τα λόγια του Πατέρα Μάρτιν, ωστόσο, θυμίζουν εκείνα που έγραψε πριν από 36 χρόνια ο Πατέρας Τζιάνι Μπαζέτ Μπότσο (1925-2009), πρώην ευρωβουλευτής του Ιταλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Τον Αύγουστο του 1990, ο ο π. Baget Bozzo έγραψε ένα άρθρο για το εβδομαδιαίο περιοδικό L’Espresso με τίτλο «Ομοφυλόφιλος, Ιδανικός Ιερέας», στο οποίο επιβεβαίωσε ότι η ομοφυλοφιλική κατάσταση μπορεί να ενσωματωθεί στην ιερατική ζωή με τρόπο εντελώς ανάλογο με τον ετεροφυλόφιλο. Σε μια συνέντευξη τον Ιούλιο του 2000 στην εφημερίδα Corriere della Sera, ο Πατέρας Μπαζέτ Μπότσο τάχθηκε υπέρ της αναγνώρισης των ομοφυλόφιλων ζευγαριών, ακόμη και για κοινωνικούς και οικονομικούς σκοπούς.
Ο πατήρ Μάρτιν ήταν από τους πρώτους που χρησιμοποίησαν την Παπική Εγκύκλιο Fiducia Supplicans για να ευλογήσουν ένα ομοφυλόφιλο ζευγάρι στην έδρα του Τάγματος των Ιησουιτών στη Νέα Υόρκη.
Ο Αρχιεπίσκοπος Βιγκάνο έχει επανειλημμένα επιτεθεί στο σκάνδαλο που περιβάλλει τις επαναλαμβανόμενες ακροάσεις που παραχώρησαν οι πρόσφατοι πάπες στον π. Μαρτίνο και την «φιλο-ομοφυλόφιλη-αιρετική» του στάση. Μόλις πριν από δύο χρόνια, ο Αρχιεπίσκοπος Βιγκανό τον είχε καταγγείλει ότι «στόχος του πάπα Φράνσις Μπεργκόλιο ήταν να νομιμοποιήσει τη σοδομισμό και τη σεξουαλική διαστροφή εντός του χριστιανικού κλήρου και να καταστρέψει τον θεσμό της ιεροσύνης».
Η παραληρηματική πρόταση του Ιησουίτη Τζέιμς Μάρτιν δεν είναι ένα προκλητικό αστείο, αλλά ένα τελευταίο βήμα σε μια μακρά σειρά, που στοχεύει στη νομιμοποίηση του σοδομισμού όχι μόνο μεταξύ των λαϊκών Καθολικών, αλλά ακόμη και μεταξύ των κληρικών.
Αποτελεί κραυγαλέα και απαράδεκτη αντίφαση με το αιώνιο δόγμα της Αγίας Μητέρας Εκκλησίας, με την Αγία Γραφή που καταδικάζει απερίφραστα τις ομοφυλοφιλικές πράξεις ως βδέλυγμα κατά της φύσης (βλ. Λευιτικό 18:22· Ρωμαίους 1:26-27· Α ́ Κορινθίους 6:9-10), και με το Δόγμα, την αμετάβλητη στους αιώνες Διδασκαλία (Magisterium), της Εκκλησίας.
Το επιχείρημα που προβάλλει ο Ιησουίτης Τζέιμς Μάρτιν — «η παρουσία πολλών αγίων και υγιών ομοφυλόφιλων και άγαμων ιερέων» — είναι μια παραπλανητική σοφιστεία και ένα ψέμα: η αγιότητα, όταν είναι αυθεντική, καταπολεμά τις τις διαταραγμένες τάσεις & συμπεριφορές με μυστηριακή χάρη και ασκητισμό, εξαιτίας του τρόμου να προσβάλλει τον Θεό με απεχθές θανάσιμες αμαρτίες.
Η Αγία Εκκλησία διδάσκει ότι η σοδομισμός είναι μια πολύ σοβαρή ψυχολογική διαταραχή, όχι μια ουδέτερη ή θετική πραγματικότητα. Ο ισχυρισμός ότι αποτελεί «άνοιγμα» στη χειροτονία συνεπάγεται την άρνηση του φυσικού νόμου, καθώς και την άμεση παραβίαση των Εντολών του Θεού.
La farneticante proposta di James Martin sj non è una boutade provocatoria, ma l’ultimo passo di una lunga serie, volta a legittimare la sodomia non solo tra i laici, ma addirittura tra il Clero.
Essa costituisce una palese e intollerabile contraddizione con la dottrina perenne… https://t.co/8xmHq9jA7P
— Arcivescovo Carlo Maria Viganò (@CarloMVigano) July 24, 2026
Η χειροτονία ανδρών με βαθιά ριζωμένες ομοφυλοφιλικές τάσεις όχι μόνο θα παραβίαζε τους εκκλησιαστικούς κανόνες, αλλά θα εξέθετε επίσης το ποίμνιο σε σοβαρά σκάνδαλα, θα τροφοδοτούσε το ήδη εδραιωμένο ομοφυλοφιλικό λόμπι εντός του κλήρου και θα προσέβαλε την ιερότητα των Μυστηρίων. Η ιεροσύνη δεν είναι υποκειμενικό δικαίωμα ούτε όργανο ιδεολογικής «ένταξης»: Είναι ένα θείο δώρο που απαιτεί πλήρη αντιστοιχία με το θέλημα του Θεού και την αγιότητα της ζωής.
Είναι επίσης προφανές ότι αυτή η επιχείρηση – που υποστηρίζεται ευρέως από υψηλόβαθμα μέλη της Συνοδικής Ιεραρχίας του Βατικανού και από τον ίδιο τον Πάπα – χρησιμεύει πάνω απ’ όλα στην ανατροπή της ηθικής καταδίκης του σοδομισμού, καθιστώντας μια αμαρτία που κραυγάζει για εκδίκηση ενώπιον του Θεού σε μια τάχα νορμάλ κατάσταση επιλογής που είναι άξια ακόμη και για το λειτούργημα της Ιεροσύνης.
Εν ολίγοις, βρισκόμαστε στο «Κικέρων υπέρ του οίκου» («Cicero pro domo sua»): ένα ισχυρό συμφερολοντικό λόμπι σεξουαλικά διεστραμμένων κληρικών, υψηλά ιστάμενων στην ιεραρχία, που έχουν εδραιωθεί μέσα στο εκκλησιαστικό σώμα, που οδηγεί αναπόφευκτα τη νεομοντερνιστική ιεραρχία να ταχθεί ανοιχτά υπέρ του σοδομισμού, υπέρ του τρανσεξουαλισμού, για προσωπικό όφελος. Ο τρόπος με τον οποίον ενεργούν είναι πάντα ο ίδιος: όσοι νομιμοποιούν ορισμένες αμαρτίες (στη θρησκευτική σφαίρα) και ορισμένα εγκλήματα (στην αστική σφαίρα) το κάνουν μόνο και μόνο επειδή αυτές είναι οι αμαρτίες και τα εγκλήματα που διαπράττουν οι ίδιοι ατιμώρητα.
Και οι λεγόμενοι συντηρητικοί παρατηρούν — με τον χαρακτηριστικό τους κυνισμό — ότι αυτοί οι παραλογισμοί προέρχονται από έναν διαβόητα «οριακό» Αμερικανό Ιησουίτη και ότι το Δόγμα, οι Χριστιανικές Διδασκαλίες (το Μαγιστέριο) δεν έχει αλλάξει. Προσποιούνται απλώς ότι δεν καταλαβαίνουν ότι ο Ιησουίτης φιλο-ομοφιλόφυλος π. Τζέιμς Μάρτιν είναι απλώς ένας κλόουν στον οποίο η εξουσία του του επιτρέπει να λέει ρητά αυτό που έχει ήδη ανεπίσημα αποφασίσει να κάνει.
