Αφιέρωμα: Διασυνδέσεις Εκκλησίας με τις Μυστικές Υπηρεσίες. (Μέρος Α’)
Αφιέρωμα: Διασυνδέσεις Εκκλησίας με τις Μυστικές Υπηρεσίες (Μέρος Β’)
Γράφει ο Γιώργος Αϊβαλιώτης
Αναλυτής γεωστρατηγικής και γεωπολιτικής ασφάλειας
Μέχρι τώρα έχουμε αναδείξει το πώς υπηρεσίες πληροφοριών έχουν χρηματοδοτήσει άμεσα θρησκευτικές οργανώσεις για την επίτευξη των σκοπών τους. Ωστόσο, σήμερα η διαδικασία έχει γίνει λίγο πιο περίπλοκη, αφού χρησιμοποιούνται άλλες οργανώσεις, think tanks και ΜΚΟ για να χρηματοδοτήσουν τις θρησκευτικές οργανώσεις, οι οποίες συνεχίζουν να εξυπηρετούν τις κυβερνητικές θέσεις και τις σκοτεινές σκοπιμότητες των Υπηρεσιών Πληροφοριών.
Οι θρησκευτικές οργανώσεις δεν χρησιμοποιούνταν μόνο για την κάλυψη μυστικών αποστολών, είτε για τη συλλογή πληροφοριών. Κάποιες φορές χρησιμοποιούνταν και ως φορείς χρηματοδότησης, που χρησιμοποιούσαν την θρησκευτική ιδιότητά τους, για να δικαιολογηθεί η «αγνότητα» που ήθελε να προβάλει το αμερικανικό σύστημα στις αποστολές του.
Το 1957, το περιοδικό Life δημοσίευσε ένα άρθρο με τίτλο: «Αναζητώντας το Μαγικό Μανιτάρι». Αρθρογράφος του ήταν ο R. Gordon Wasson, αντιπρόεδρος μίας εκ των πρώτων τεσσάρων τραπεζών των ΗΠΑ που ίδρυσαν και την Κεντρική Τράπεζα αυτής, την J.P. Morgan & Co. Ο εν λόγω τραπεζίτης έγραφε για τις περιπέτειές του στην εξόρμησή του στο Μεξικό, που σκοπό είχε την έρευνα του μαγικού μανιταριού που χρησιμοποιούσαν τοπικές φυλές στα τελετουργικά τους. Το άρθρο θεωρείται διάδρομος μύησης κάποιου στα ψυχεδελικά ναρκωτικά, ενώ θα πρέπει να τονίσουμε τις ιδιαίτερα στενές σχέσεις του εν λόγω αντιπροέδρου ενός εκ των μεγαλυτέρων τραπεζικών ιδρυμάτων των ΗΠΑ με τον Διευθυντή της CIA Allen Dulles. Στο τέλος του άρθρου του ο Wasson αναγνωρίζει την βοήθεια που έλαβε από ιεραποστόλους του Summer School of Linguistics, το οποίο έχει αναφερθεί ήδη πως χρηματοδοτείτο από τη CIA! Για όσους απορούν, ποια η σκοπιμότητα χρηματοδότησης ενός ταξιδιού ανεύρεσης των ψυχοτρόπων μανιταριών του Μεξικού, η απάντηση είναι πολύ απλή. Ήταν η εποχή που στο Langley αναπτυσσόταν το πρόγραμμα «διανοητικού ελέγχου»
Όταν πρωτοανακαλύφτηκε το ναρκωτικό LSD από την ελβετική φαρμακευτική Sandoz, ήταν ξεκάθαρο ότι δεν υπήρχε καμία φαρμακευτική χρήση, αλλά η CIA ενδιαφέρθηκε για αυτό ως εργαλείο για το πρόγραμμα «διανοητικού ελέγχου» και ως εκ τούτου, ως μέρος του ευρύτερου σχεδίου ελέγχου των κοινωνιών. Η CIA προχώρησε στην έναρξη ενός προγράμματος με το όνομα MKULTRA, με το οποίο ερευνούσε μεθόδους αλλαγής συμπεριφοράς. Σύμφωνα με έρευνα της Γερουσίας, που διεξήχθη το 1977, η CIA χρησιμοποίησε πολλούς ανυποψίαστους πολίτες σε πειράματα τα οποία αποτελούσαν μέρος του εν λόγω προγράμματος.
R. Gordon Wasson
Η Ουάσιγκτον, όπως ήταν φυσιολογικό, χρησιμοποίησε και άλλες οργανώσεις, που κινούντο πέριξ του χώρου της θρησκείας. Το 1996, ο τότε ΥΠΕΞ, WARREN CHRISTOPHER, θέσπισε την « Advisory Committee on Religious Freedom Abroad» (ACRFA), με σκοπό να «διευκολύνει τις αποτελεσματικές συνεργασίες μεταξύ της αμερικανικής κυβέρνησης και ενός ευρέως φάσματος θρησκευτικών κοινοτήτων, ακαδημαϊκών ιδρυμάτων και συμβουλευτικών ομάδων, για την προαγωγή της «θρησκευτικής ελευθερίας». Αυτό θα επέτρεπε στους αμερικανούς διπλωμάτες να κινηθούν ελεύθερα, με την ταυτότητα του ΥΠΕΞ, για τον έλεγχο και διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τη διατήρηση της ανεξιθρησκίας, ενώ στην ουσία θα επιχειρούσαν υπέρ των αμερικανικών θέσεων, σε σημεία του πλανήτη μας που επικρατεί υψηλό επίπεδο φονταμενταλισμού, όπως η Αφρική και η Μέση Ανατολή! Σε περίπτωση που η δράση τους παρακωλυόταν, τότε θα κατηγορούσαν, με την επιστημονική και διπλωματική τους ιδιότητα, τις κυβερνήσεις που εναντιώθηκαν, για καταπάτηση των θρησκευτικών ελευθεριών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εν συνεχεία θα αναλάμβανε ο ΟΗΕ, υπό την αμερικανική επιρροή, για την εφαρμογή κυρώσεων και τη λήψη μέτρων αύξησης της πίεσης, προς τις χώρες αυτές, ώστε να επιτευχθεί η λαϊκή δυσαρέσκεια και η κυβερνητική ανατροπή… όλα αυτά από την ανεξιθρησκία και την αμερικανική υποστήριξη αυτής!
Η επιτροπή αυτή, ουσιαστικά, αποτελούσε το μακρύ χέρι της CIA και της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Ωστόσο, η πολιτική των ΗΠΑ διαμορφώνεται και από πιο αδιαφανείς παράγοντες, που προωθούν την παγκοσμιοποίηση και τον αμερικανικό τρόπο ζωής, ως μέσα διείσδυσης και επέκτασης στην υφήλιο. Πρόκειται για το εγχείρημα της εγκαθίδρυσης της νεο-PAX ROMANA. Όπως ήταν φυσικό τα μέλη αυτής της επιτροπής έπρεπε να είναι άνθρωποι του «συστήματος», φανατικοί υποστηρικτές των αμερικανικών σχεδιασμών και με ιδιαίτερη επιρροή, ώστε να εξασφαλίζεται ότι η «ADVISORY COMMITTEE ON RELIGIOUS FREEDOM ABROAD» θα επιτελεί το έργο που ουσιαστικά απαιτείτο. Σημαντικό μέλος της ήταν ο BARNETT RICHARD RUBIN, που προερχόταν από το ασκών εξαιρετική επιρροή «COUNCIL on FOREIGN RELATIONS», του οποίου μέλη είναι πολλοί πρώην διευθυντές της CIA, υπουργοί και στρατιωτικοί. Το CFR είναι ένα think tank, που εξειδικεύεται σε θέματα εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ και ασχολείται, μεταξύ άλλων, με την παγκοσμιοποίηση και την οικονομική ενοποίηση σε περιφερειακά μπλοκ, όπως η Ε.Ε. Έχει ιδρυθεί το 1918 (!) και στις συνεδριάσεις του προσκαλούνται παγκόσμιας κλίμακας επιχειρηματίες, διπλωμάτες, πολιτικοί, κυβερνητικοί αξιωματούχοι και άνθρωποι των Υπηρεσιών Πληροφοριών, για να ανταλλάξουν απόψεις επί των παγκόσμιων εξελίξεων… Επίσης διαχειρίζεται το πρόγραμμα υποτροφιών του Ιδρύματος David Rockefeller. Ο RUBIN της ACRFA, ήταν ένας εκ της ηγετικής τριανδρίας του CFR…
Όπως καταλαβαίνουμε οι οργανισμοί και μηχανισμοί, που αναπτύσσονται στις ΗΠΑ για την επιρροή της εσωτερικής, αλλά και της εξωτερικής πολιτικής, έχουν και παράλληλες διασυνδέσεις μεταξύ τους, ενώ αποτελούν μη φυσικά πρόσωπα, που διασυνδέονται, μέσω των μελών τους, με τη CIA. Κατ’ επέκταση η επιρροή αυτή και τα μέσα που διατίθενται επηρεάζουν την καθημερινότητα όλου του πλανήτη, μέσω οργανισμών, που φαινομενικά προωθούν έννοιες, όπως η ανεξιθρησκία, η ελευθερία και τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά ουσιαστικά αποτελούν πλατφόρμες για τη χειραγώγηση των απλών ανθρώπων, χωρίς καμία σχέση με αυτό, το οποίο υποστηρίζουν ότι υπηρετούν. Αυτό ενδεικνύει και η συμμετοχή ηγετικού μέλους, ενός εκ των σημαντικότερων think tanks παγκοσμίως, σε αυτή την «ιερή» επιτροπή. Δεν είναι τυχαίο ότι, τόσο ένα think tank, όσο και μία επιτροπή ανεξιθρησκίας, ασχολούνται ουσιαστικά με την παγκοσμιοποίηση. Αναλύοντας την υπόλοιπη σύνθεση αυτής της επιτροπής, οι προαναφερόμενες υποψίες μετατρέπονται σε ανησυχίες.
Έτερο μέλος της «ADVISORY COMMITTEE ON RELIGIOUS FREEDOM ABROAD» είναι η Dianna ECK, η οποία εργαζόταν στο «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών» (WORLD COUNCIL OF CHURCHES).
Το σύμβολο του WORLD COUNCIL OF CHURCHES
Ο εν λόγω οργανισμός δημιουργήθηκε το 1948 και μέλη του είναι η αγγλικανική εκκλησία, οι ασσύριοι χριστιανοί, σχεδόν όλες οι ορθόδοξες και προτεσταντικές εκκλησίες και μερικές εκ των εκκλησιών των παλαιοκαθολικών, των προχαλκηδόνιων ή αρχαίων ανατολικών εκκλησιών και των Ευαγγελιστών. Τυπικά η Καθολική Εκκλησία δεν αποτελεί μέλος, ωστόσο, τις τελευταίες δεκαετίες συμμετέχει σε κάθε σύσκεψη με Παρατηρητές και αποτελεί μέλος σε ένα εθνικό και ένα περιφερειακό όργανο του Συμβουλίου (την Ένωση Εκκλησιών Βραζιλίας και την Ένωση Εκκλησιών Αυστραλίας). Κατά την ίδρυση του οργανισμού σημαντικό ρόλο έπαιξε ο JOHN FOSTER DULLES, μετέπειτα ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, επίτροπος του Ιδρύματος Rockefeller από το 1935 έως το 1952, ιδρυτικό μέλος του CFR και αδερφός του ALLEN DULLES, που προαναφέρθηκε ως διευθυντής της CIA επί προεδρίας Eisenhower…
Ο WCC ουσιαστικά είναι ένας θρησκευτικός οργανισμός-ομπρέλα των χριστιανικών εκκλησιών, τον οποίο θα μπορούσαμε να προσομοιάσουμε με τον ΟΗΕ του χριστιανισμού. Παρά το γεγονός, ότι ιδρύθηκε από έναν βαθιά θρησκευόμενο αμερικανό αξιωματούχο, με αδερφό στη CIA, ο οργανισμός αυτός αποτέλεσε μήλον της έριδος μεταξύ ΕΣΣΔ και ΗΠΑ, γεγονός που αποδεικνύει τη σημασία που διαθέτουν οι θρησκείες (ως οργανισμοί με πιστά μέλη κατά την τετράγωνη και υπολογιστική λογική των κρατικών μηχανισμών) για τις υπερδυνάμεις και τις Υπηρεσίες πληροφοριών.
Το 1992, ο ορθόδοξος κληρικός και βουλευτής του ρωσικού κοινοβουλίου, Gleb Yakunin, αντιπρόεδρος της τότε κοινοβουλευτικής επιτροπής που ερευνούσε τις δραστηριότητες της KGB, αποκάλυψε ότι η Υπηρεσία Πληροφοριών της ΕΣΣΔ είχε διεισδύσει στον WCC και τον επηρέαζε στις αποφάσεις του από το 1967 έως το 1989. Η αρχή έγινε το 1961 με την είσοδο του 32χρονου Ορθόδοξου Επισκόπου Aleksey Ridiger στον οργανισμό. Ο τότε επίσκοπος ήταν ο μετέπειτα Ρώσος Πατριάρχης Aleksey II. Στη συνεδρίαση του WCC, το 1982, 47 πράκτορες της KGB επιχειρούσαν, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί ότι ο υποψήφιος, που θα εκλεχθεί για Γενικός Γραμματέας του οργανισμού, θα ήταν επιλογή του Κρεμλίνου… Ο Μητροπολίτης Νικόδημος, που διετέλεσε Πρόεδρος του οργανισμού, από το 1975 έως το θάνατό του, ήταν πράκτορας της KGB, με τον κωδικό ADAMANT, ενώ ο Πατριάρχης Αλέξιος ο 2ος ήταν πράκτορας, με τον κωδικό DROZDOV, σύμφωνα με τα «αρχεία Mitrokhin», τα οποία χρησιμοποιήθηκαν στην έρευνα της κοινοβουλευτικής επιτροπής που συμμετείχε ο Yakunin και έχουν προκύψει από τον Ρώσο αποστάτη Mitrokhin, όταν αυτός διέφυγε στο Ην. Βασίλειο, με την πτώση της ΕΣΣΔ. Με τα ανωτέρω γίνεται ξεκάθαρο ότι η θρησκεία αποτελεί τον μηχανισμό κάθε σημαντικού κρατικού μηχανισμού, για την εξωτερική πολιτική και τη διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού παγκοσμίως. Αποτελεί τη συνέχεια της διαρχίας κράτους – εκκλησίας, φύλαρχου – μάγου, όπου ο ένας ενισχύει και διατηρεί την εξουσία του άλλου, εκμεταλλευόμενοι εσωτερικούς φόβους, ανησυχίες, αξίες, ιδεώδη, ακόμα και τον ίδιο το Θεό (όπως και αν αποκαλείται σε κάθε θρησκεία) για τις ευτελείς επιδιώξεις τους. Κάποιοι μπορεί να αμφισβητήσουν ότι τόσες ΜΚΟ και εκκλησιαστικές οργανώσεις σχετίζονται με βαθύτερες, σκοτεινότερες και απεχθείς επιθυμίες του κρατικού μηχανισμού. Όμως το 1967, το όργανο του WCC στις ΗΠΑ (U.S. NATIONAL COUNCIL OF CHURCHES) παραδέχθηκε ότι είχε δεχθεί χρήματα από τη CIA.
Για να ολοκληρωθεί και ο κύκλος των συσχετιζόμενων οργανώσεων ο WCC, στην επίσημη ιστοσελίδα του, αναφέρει πως συνεργάζεται και με την SIL (SUMMER INSTITUTE OF LINGUISTICS) που προαναφέρθηκε ότι αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα μυστικά όπλα της CIA
Μπορεί ο καθένας εξ ημών να πιστεύει σε όποια θρησκεία επιθυμεί, ωστόσο, θα πρέπει να έχουμε πολύ καλά στο μυαλό μας ότι, ασχέτως θρησκευτικών πεποιθήσεων, κάθε θρησκεία, δόγμα, σέκτα και αίρεση αποτελεί στόχο του παγκόσμιου συστήματος διακυβέρνησης ή αλλιώς της Νέας Τάξης Πραγμάτων. Ο στόχος είναι η προσέγγιση των θρησκευτικών ηγετών με κάθε τρόπο (εξαγορά ή απειλή) και εφόσον αποτύχουν οι soft τακτικές, στόχος γίνεται η φυσική εξόντωση προσώπων, έτσι ώστε οι εν λόγω ηγέτες να χρησιμοποιήσουν την επιρροή τους για την διαιώνιση της εξουσίας του νεοφιλελευθερισμού. Αυτό επιτυγχάνεται με ποικίλους τρόπους, είτε μέσω αντιπαραθέσεων και θρησκευτικών πολέμων (σιίτες-σουνίτες, καθολικοί-προτεστάντες), είτε μέσω προσεγγίσεων των διαφορετικών αιρέσεων, δογμάτων και σεκτών. Αυτός είναι ο μηχανισμός που μετατρέπει κάτι τόσο αγνό, όπως η ανθρώπινη ανάγκη για αναζήτηση μία ανώτερης δύναμης, σε αυτό που αποκαλείται, με τον τόσο απεχθή όρο, «όπιο των λαών».
