Το ότι ηδυνήθημεν ν’ αγάγωμεν αυτούς εις την δεινήν αυτήν τυφλότητα, δεν αποδεικνύει με καταπληκτικήν σαφήνειαν μέχρι τίνος σημείου το πνεύμα των είναι περιωρισμένον εν συγκρίσει με το ιδικόν μας; Η περίπτωσις αυτή είναι η κυριωτέρα εγγύησις της επιτυχίας μας. Πόσον οξυδερκείς υπήρξαν οι παλαιοί σοφοί μας, λέγοντες ότι, ίνα επιτύχη τις σκοπού τινός δεν πρέπει να διστάζη προ των μέσων ούτε και να υπολογίζη, τον αριθμόν των θυσιασθέντων θυμάτων. Ουδέποτε υπελογίσαμεν τα θύματα των κτηνών χριστιανών, και μολονότι έχομεν θυσιάσει πολλούς εκ των ημετέρων, έχομεν δώσει εις τον λαόν μας τοιαύτην δύναμιν επί της γης, οίαν δεν θα ετόλμα να ονειρευθή καν άλλοτε…. …Tο πνεύμα των Χριστιανών είναι ενστικτώδες, ζωώδες. Βλέπουσιν, αλλά δεν βλέπουσι και ούτε εφευρίσκουσιν (εκτός υλιστικών πραγμάτων). Εκ τούτου φαίνεται καθαρά ότι αυτή αύτη η φύσις προώρισεν ημάς όπως διοικήσωμεν τον κόσμον.…Η απολυταρχία μας θα είναι συνεπής καθ’ όλα. ∆ια τούτο δε, το μέγα θέλημα μας θα είναι σεβαστόν και ό,τι θα διατάττωμεν θα εκτελήται άνευ αντιρρήσεων. ∆εν θα λαμβάνη υπ’ όψιν ουδένα ψίθυρον, ουδεμίαν δυσαρέσκειαν και θα καταπνίγη δια παραδειγματικής τιμωρίας πάσαν εξέγερσιν…….Όπως βλέπετε, βασίζω τον δεσποτισμόν μας επί του δικαιώματος και του καθήκοντος. Το δικαίωμα του απαιτείν την εκπλήρωσιν του καθήκοντος είναι το πρώτιστον δικαίωμα Κυβερνήσεως, ήτις φέρεται πατρικώς προς τους υπηκόους της. Κέκτηται το δίκαιον του ισχυροτέρου και οφείλει να το χρησιμοποιήση δια να κατευθύνη την ανθρωπότητα προς την υπό της φύσεως καθωρισμένην τάξιν, την υπακοήν. Το παν εν τω κόσμω υπακούει αν όχι εις τους ανθρώπους, τουλάχιστον εις τας περιστάσεις ή εις την ιδίαν αυτού φύσιν, και εν πάση περιπτώσει εις τον ισχυρότερον. Ας καταστώμεν λοιπόν οι ισχυρότεροι, ίνα επιτύχωμεν το αγαθόν.Εάν ο βασιλεύς του Ισραήλ θέση επί της ιεράς του κεφαλής το στέμμα, όπερ θα προσφέρη εις αυτόν η Ευρώπη, θ’ αποβή ο Πατριάρχης του κόσμου.( Πρωτόκκολλον ΙΕ΄,ἐδῶ )
…περί της φιλοσοφίας των νέων θεωριών, των αγνώστων εισέτι εις τον κόσμον. Τας θεωρίας αυτάς θα αναγάγωμεν εις δόγμα και θα τας χρησιμοποιήσωμεν προς τον σκοπόν του να φέρωμεν τους ανθρώπους εις την πίστιν μας…γνωρίζοντες εκ της πείρας πολλών αιώνων, ότι οι άνθρωποι ζώσι και διευθύνονται υπό ιδεών και ότι αι ιδέαι αύται μεταδίδονται εις αυτούς δια μορφώσεως διδομένης μετά ίσης καθ’όλους τους αιώνας επιτυχίας, αλλά με διαφορετικά, εννοείται, μέσα, θ’ απορροφήσωμεν και θα προσαρμόσωμεν προς το συμφέρον μας τας τελευταίας αναλαμπάς της ελευθέρας σκέψεως, την οποίαν από μακρού χρόνου ήδη κατευθύνομεν προς τα πράγματα και ιδέας, αίτινες μας χρειάζονται…(πρωτόκολλον ΙΣΤ΄ ἐδῶ )Ὅταν ἀπεκαλύφθησαν τά πρακτικά ἐκείνου τοῦ συνεδρίου,ὅλες οἱ σιωνιστικές ὁργανώσεις,ἀλλά καί διάφοροι ἑβραϊκοί κύκλοι προσπάθησαν μέ κάθε τρόπον καί τό ἴδιο μέχρι σήμερα προσπαθοῦν,νά τά χαρακτηρίσουν ψευδῆ. Ὅμως,τί εἰρωνία,πέραν τῆς πραγματώσεως,ὁλοκληρωτικῶς,ὅσων περιγράφονται μέσα σ᾿αὐτά,σήμερα εἶναι τόσον θρασεῖς πού τά πλέον χείριστα τῶν σχεδίων τους ὄχι ἁπλῶς δέν τά κρύβουν,ἀλλά τά ὑπερασπίζονται καί τά διαφημίζουν ὡς άναγκαῖα γιά τό «καλόν τῆς ἀνθρωπότητος».
Πῶς τό λένε στά πρωτόκολλά τους ;« Εκ τούτου φαίνεται καθαρά ότι αυτή αύτη η φύσις προώρισεν ημάς όπως διοικήσωμεν τον κόσμον» Ἔ,λοιπόν νά εἶστε σίγουροι,πώς :Αὐτή αὔτη ἡ φύσις,λοιπόν,θά σᾶς βάλῃ ἐκεῖ ὅπου ἀξίζει στόν κάθε ἕναν πού ἐπιβουλεύεται τό ἔργον τῆς Δημιουργίας. Τό ἔργον τοῦ Θεοῦ.
Ἡ Πελασγική








