ΤΟ ΑΝΑΛΑΦΡΟ ΒΑΡΚΑΚΙ ΕΠΛΕΕ ΑΡΓΑ ΑΦΗΝΟΝΤΑΣ ΠΙΣΩ ΤΟΥ ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΚΥΜΑΤΑΚΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΠΟΥ Ο ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΣ ΓΙΓΑΝΤΩΝΕ …
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΔΥΟ ΤΕΤΑΡΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ Ο ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΑΠΟΒΙΒΑΣΤΗΚΕ Σ’ ΑΥΤΟ ΑΦΗΝΟΝΤΑΣ ΠΙΣΩ ΤΟΥ ΤΗ ΕΓΝΟΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ, ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΑΠΟΧΩΡΙΣΤΕΙ …
Η ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΤΑΛΑΝΤΕΥΟΝΤΑΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ – ΔΕΞΙΑ ΣΚΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΚΑΤΟΡΘΩΣΕΙ ΝΑ ΔΙΑΚΡΙΝΕΙ ΤΗ ΣΤΕΡΙΑ, ΤΟ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΔΗΛΑΔΗ ΠΟΥ ΜΟΝΟ Ο ΒΑΡΚΑΡΗΣ ΗΞΕΡΕ, ΕΝΩ Ο ΝΟΥΣ ΤΟΥ ΗΤΑΝ ΜΟΝΙΜΑ ΠΡΟΣΗΛΩΜΕΝΟΣ ΣΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΩΝ ΔΙΚΩΝ ΤΟΥ ΠΟΥ ΠΡΙΝ ΜΙΣΗ ΩΡΑ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΗΣΕ, ΙΣΩΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ …
ΣΑΝ ΜΑΓΝΗΤΗΣ Η ΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΧΑΝΟΤΑΝ ΠΙΣΩ, ΕΚΕΙ ΣΤΗ ΣΑΛΑΜΙΝΑ, ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΟΥ ΠΟΥ ΤΟΣΟ ΞΑΦΝΙΚΑ ΑΠΟΧΩΡΙΣΤΗΚΕ …
Η ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΗΡΘΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΕΑ, ΕΝΩ Η ΠΡΩΙΝΗ ΣΚΗΝΗ ΟΠΟΥ ΕΚΕΙΝΟΣ ΣΤΑΘΗΚΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥ ΜΕ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΗΣΥΧΙΑ, ΖΩΝΤΑΝΕΥΕΙ
ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ:
“ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΛΕΥΤΕΡΗ Ο ΨΑΡΑΣ ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΓΑΡΑ ΣΤΗ ΣΑΛΑΜΙΝΑ ΣΕ ΖΗΤΗΣΕ ΕΠΙΜΟΝΑ…
ΗΣΟΥΝ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ ΜΕ ΤΟ ΓΥΙΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΧΡΟΝΟ ΝΑ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ …
ΜΟΥ ΜΗΝΥΣΕ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ ΣΤΙΣ 12 ΤΟ ΒΡΑΔΥ, ΓΙΑΤΙ Ο ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ ΠΟΥ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΣΤΑ ΜΕΓΑΡΑ ΘΑ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ 4 Η ΩΡΑ ΤΟ ΠΡΩΙ …
ΤΟΝ ΡΩΤΗΣΕ ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΕ ΦΕΡΕΙ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΙΠΕ: ‘Ο ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ, ΕΣΥ ΑΠΛΑ ΝΑ ΤΟΝ ΦΕΡΕΙΣ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟ
ΛΙΜΑΝΙ’ …
ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ;”
“ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΡΙΖΙΚΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΠΙΦΥΛΑΞΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑΤΕΡ …”
Η ΣΙΩΠΗ ΔΙΑΔΕΧΟΝΤΑΝ ΤΗΝ ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΥΟ ΤΗ ΖΕΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΠΟΥ ΣΑΝ ΤΡΙΤΟΣ ΕΠΙΒΑΤΗΣ ΜΑΛΑΚΩΝΕ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΙΝΗ ΨΥΧΡΑ ΚΑΙ ΣΥΝΤΡΟΦΕΥΕ ΠΑΡΗΓΟΡΙΤΙΚΑ ΤΟ ΚΟΝΤΙΝΟ ΤΟΥΣ ΤΑΞΙΔΙ …
Ο ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΤΟΝ ΕΝΙΩΘΕ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ ΠΟΥ ΑΠΛΟΧΕΡΑ ΜΟΙΡΑΖΕ ΚΑΙ ΕΣΒΗΝΕ ΤΗ ΘΛΙΨΗ ΤΟΥ …
Ο ΒΑΡΚΑΡΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΕ ΤΗ ΒΑΡΚΑ ΑΝΗΣΥΧΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΡΗΜΕΝΟΣ, ΚΟΙΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗ ΠΛΩΡΗ ΤΟΝ ΛΕΥΤΕΡΗ ΝΑ ΚΟΥΡΝΙΑΖΕΙ ΑΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΙ ΑΜΙΛΗΤΟΣ …
Η ΒΕΝΖΙΝΗ ΓΙΑ ΤΗ ΜΗΧΑΝΗ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΔΩΣΕ Ο ΜΟΝΑΧΟΣ ΤΟ ΠΡΩΙ, ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΕ ΕΝΑ ΠΕΡΙΣΣΕΜΑ ΑΡΚΕΤΟ ΝΑ ΡΙΞΕΙ ΤΑ ΔΙΧΤΥΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΤΗ ΨΑΡΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΕΔΙΝΕ ΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΛΕΥΤΕΡΗ, ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ …
ΤΟ ΒΑΡΚΑΚΙ ΕΔΕΙΧΝΕ ΝΑ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΚΑΙ Η ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΚΟΒΕ …
Η ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΕΠΑΨΕ ΝΑ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ, ΕΝΩ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕ ΤΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΣΤΟΥΣ ΔΥΟ ΑΠΡΟΣΚΛΗΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΠΟΥ ΜΕ ΓΡΗΓΟΡΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΤΟ ΤΡΑΒΗΞΑΝ ΣΤΗΝ ΑΚΤΗ ΚΟΙΤΩΝΤΑΣ ΓΥΡΩ ΜΕ ΕΠΙΦΥΛΑΞΗ …
Η ΩΡΑ ΗΤΑΝ ΠΕΡΑΣΜΕΝΗ ΤΡΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΥΟ ΔΙΑΠΕΡΝΟΥΣΕ ΤΗ ΣΑΡΚΑ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ ΤΩΝ ΔΥΟ ΑΝΤΡΩΝ …
“ΦΥΓΕ ΕΣΥ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ …”
“ΜΑ ΠΩΣ ΘΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΟΝ ΜΟΝΑΧΟ ΠΟΥ ΜΟΝΟ ΕΓΩ ΓΝΩΡΙΖΩ;
ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ;
ΑΝ ΕΧΕΙ ΣΤΗΘΕΙ ΠΑΓΙΔΑ;”
Ο ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΧΑΜΟΓΕΛΑΕΙ …
“ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΑΙΟ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ …
ΕΧΕΙΣ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΘΑΡΡΟΣ …”
Ο ΒΑΡΚΑΡΗΣ ΚΟΚΚΙΝΙΖΕΙ, ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΟΜΩΣ ΚΡΥΒΕΙ ΤΗΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΑΥΤΗ ΚΑΙ ΑΝΑΔΕΙΚΝΥΕΙ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ …
Η ΩΡΑ ΠΕΡΝΑΕΙ ΚΑΙ Η ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ …
ΤΑ ΒΛΕΜΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΔΕΞΙΑ ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗ ΦΙΓΟΥΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΠΛΗΣΙΑΣΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΚΑΙ ΘΑ ΤΕΡΜΑΤΙΣΕΙ ΤΗ ΠΟΛΥΩΡΗ ΑΝΑΜΟΝΗ ΤΟΥΣ…
ΒΗΜΑΤΑΚΙΑ ΜΙΚΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΠΑΓΩΣΟΥΝ, ΑΦΗΝΟΥΝ ΕΝΑΝ ΑΣΥΝΤΟΝΙΣΤΟ ΗΧΟ ΠΟΥ ΣΚΕΠΑΖΕΙ ΤΟ ΚΥΜΑΤΑΚΙ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ …
ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ ΤΗ ΜΟΙΡΑΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΣΕΛΗΝΟ ΟΥΡΑΝΟ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΝΑ ΑΓΩΝΙΑ ΜΑΖΙ ΜΕ ΕΚΕΙΝΟΥΣ …
Η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΚΑΙ ΑΚΑΘΟΡΙΣΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΠΡΟΔΙΔΟΥΝ ΟΙ ΗΧΟΙ ΑΠΟ ΤΑ ΒΟΤΣΑΛΑ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΛΙΑΣ, ΤΟΥΣ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ ΜΕ ΑΡΓΑ ΒΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΕΙΧΝΕΙ ΟΤΙ ΞΕΤΥΛΙΧΘΗΚΕ ΟΛΟ ΤΟ ΚΟΥΒΑΡΙ ΤΗΣ ΑΝΑΜΟΝΗΣ …
Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΕΠΙΤΥΓΧΑΝΕΤΑΙ, ΕΝΩ ΟΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΕΣ ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ ΔΙΝΟΥΝ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ ΣΤΟΝ ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟ …
Ο ΒΑΡΚΑΡΗΣ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΜΕ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΜΟΝΟ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ, ΕΝΩ Ο ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΑΙ Ο ΜΟΝΑΧΟΣ ΙΩΣΗΦ ΧΑΝΟΝΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ …
ΤΟ ΠΡΩΙΝΟ ΤΟΥΣ ΒΡΙΣΚΕΙ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΟΥΝ ΑΚΟΜΑ, ΕΧΟΝΤΑΣ ΑΦΗΣΕΙ ΠΙΣΩ ΤΟΥΣ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΚΟΥΡΑΣΗ, ΚΑΘΩΣ ΜΙΑ ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΔΙΝΕΙ ΦΤΕΡΑ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΚΑΙ ΕΛΑΦΡΩΝΕΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥΣ …
ΞΑΦΝΟΥ ΑΝΑΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΕΝΔΡΑ ΚΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΞΕΦΩΤΟ, ΞΕΠΡΟΒΑΛΛΟΥΝ ΔΥΟ ΓΑΙΔΟΥΡΑΚΙΑ, ΘΕΙΟ ΔΩΡΟ ΚΑΙ ΑΠΡΟΣΜΕΝΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ …
ΟΙ ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΟΙ ΤΑ ΚΑΒΑΛΟΥΝ ΚΑΙ ΑΦΗΝΟΥΝ ΤΗΝ ΟΔΗΓΗΣΗ ΣΤΙΣ ΠΡΟΣΤΑΓΕΣ ΤΟΥ “ΚΥΡΙΟΥ” …
ΑΡΓΑ ΑΛΛΑ ΜΕ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΤΑ ΖΩΝΤΑΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΜΙΑ ΑΓΝΩΣΤΗ ΠΟΡΕΙΑ ΞΕΚΟΥΡΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΟΔΟΙΠΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΠΤΑ ΩΡΕΣ ΣΤΑΜΑΤΟΥΝ …
“ΦΤΑΣΑΜΕ ΑΔΕΛΦΕ;” ΡΩΤΑΕΙ Ο ΛΕΥΤΕΡΗΣ …
“ΕΧΟΥΜΕ ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΚΟΜΑ, ΑΛΛΑ ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ …
ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΝ ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΟΛΟΙ ΝΑ ΞΑΠΟΣΤΑΣΟΥΜΕ …”
Ο Π.ΙΩΣΗΦ ΕΒΓΑΛΕ ΑΠΟ ΤΟ ΤΑΓΑΡΙ ΤΟΥ ΛΙΓΟ ΨΩΜΙ ΚΑΙ ΕΛΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΟΙΡΑΣΤΗΚΕ ΜΕ ΤΟΝ ΛΕΥΤΕΡΗ ΠΟΥ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΕ ΜΕ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ …
ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΝΤΑΝΑ ΦΡΟΝΤΙΣΕ Η ΦΥΣΗ ΓΥΡΩ ΤΟΥΣ …
Ο ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΜΑΣΟΥΣΕ ΑΡΓΑ ΚΟΙΤΩΝΤΑΣ ΔΙΑΧΥΤΑ ΓΥΡΩ ΤΟΥ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΣΤΙΑΖΕΙ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΚΑΠΟΥ, ΔΕΙΧΝΟΝΤΑΣ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ, ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙ
ΣΚΕΠΤΟΤΑΝ …
Ο ΜΟΝΑΧΟΣ ΧΑΜΟΓΕΛΟΥΣΕ ΠΡΟΣΠΑΘΩΝΤΑΣ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΤΟ ΡΥΘΜΟ ΤΩΝ ΣΚΕΨΕΩΝ ΤΟΥ ΛΕΥΤΕΡΗ, ΜΑΤΑΙΑ ΟΜΩΣ …
“ΤΩΡΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΓΙΑΤΙ ΣΑΣ ΕΠΕΛΕΞΑΝ …
Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΟΥ ΔΥΝΑΜΗ ΣΕ ΞΕΧΩΡΙΖΕΙ ΤΟΣΟ ΠΟΥ ΑΔΥΝΑΤΩ ΝΑ ΣΥΝΤΑΥΤΙΣΤΩ …”
“ΑΝΑΦΕΡΕΣΑΙ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ Π.ΙΩΣΗΦ;
ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΚΡΙΝΑ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΝΑ ΜΗ ΚΑΝΩ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΤΩΡΑ ΟΜΩΣ ΕΧΩ ΕΝΤΟΝΗ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΠΟΡΙΑ …”
“ΠΙΣΤΕΥΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΙ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΟ ΜΕΣΑ ΣΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΟΥ ΠΟΣΟ ΚΑΛΑ ΣΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ …
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΑΝ ΕΣΕΝΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΥΝΤΟΜΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΓΝΩΡΙΣΤΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ …
ΣΤΟ ΜΕΡΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΤΑΛΗΞΟΥΜΕ ΘΑ ΒΡΕΙΣ ΟΛΕΣ ΣΟΥ
ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ …”
Ο ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΕΔΩΣΕ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΣΕ ΜΙΑ ΔΙΑΡΚΗ ΣΙΓΗ ΠΟΥ ΣΥΝΕΧΙΣΤΗΚΕ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΤΗΣ ΙΔΙΑΣ ΗΜΕΡΑΣ …
ΤΟΤΕ ΑΝΤΙΚΡΙΣΑΝ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΙΩΔΗ ΜΟΝΗ ΠΟΥ ΕΣΤΕΚΕ ΕΠΙΒΛΗΤΙΚΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΓΕΜΙΖΕ ΤΟΝ ΓΥΡΩ ΧΩΡΟ …
ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΔΕΝ ΑΦΗΝΕ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ ΝΑ ΕΝΤΟΠΙΣΤΕΙ ΤΟ ΜΕΡΟΣ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΣΥΜΠΙΕΣΗ ΣΤΑ ΑΥΤΙΑ ΤΟΥ ΟΜΩΣ Ο ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΕΝΙΩΣΕ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΥΨΟΜΕΤΡΟ …
Η ΜΕΓΑΛΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΟΡΤΑ ΑΝΟΙΞΕ ΚΑΙ ΠΙΣΩ ΤΗΣ ΕΣΤΕΚΕ Η ΜΟΡΦΗ ΕΝΟΣ ΝΕΑΡΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΥΠΟΔΕΧΘΗΚΕ ΜΕ ΕΥΓΕΝΕΙΑ …
ΓΡΗΓΟΡΑ Ο ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΒΡΕΘΗΚΕ ΣΕ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΚΕΛΙ ΟΠΟΥ Η ΞΕΚΟΥΡΑΣΗ ΑΝΑΝΕΩΣΕ ΤΙΣ ΣΩΜΑΤΙΚΕΣ ΤΟΥ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΜΕΧΡΙ ΝΩΡΙΣ ΤΟ ΠΡΩΙ ΤΗΣ ΕΠΟΜΕΝΗΣ ΗΜΕΡΑΣ …
ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΛΛΟ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ Π.ΙΩΣΗΦ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΟΝΑΧΟ ΑΡΣΕΝΙΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΥΠΟΔΕΧΘΗΚΕ …
Ο Π.ΑΡΣΕΝΙΟΣ ΤΟΝ ΟΔΗΓΗΣΕ ΣΤΟΝ ΗΓΟΥΜΕΝΟ ΠΟΥ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΗΝΥΣΕ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΜΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΗΜΕΡΑ ΝΑ ΠΕΡΙΗΓΗΘΕΙ ΣΤΗ ΜΟΝΗ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΝΑ ΜΕΤΕΧΕΙ ΣΤΙΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΤΗΣ, Η ΤΑ ΔΙΑΚΟΝΙΜΑΤΑ …
Ο ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΒΡΕΘΗΚΕ ΣΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ ΤΟΥ ΚΕΛΙΟΥ ΤΟΥ ΝΑ ΑΓΝΑΝΤΕΥΕΙ ΤΗ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΘΕΑ ΟΠΟΥ Η ΦΥΣΗ ΕΚΤΙΣΕ ΤΟΣΟ ΑΡΜΟΝΙΚΑ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗ ΜΟΝΗ …
ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ – ΔΕΞΙΑ ΠΟΥ ΚΑΤΕΛΗΓΑΝ ΣΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΚΑΙ ΣΤΟΛΙΖΑΝ ΜΕ ΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥΣ ΤΟ ΔΙΑΚΟΣΜΟ ΣΕ ΙΣΕΣ ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ, ΔΙΕΓΡΑΦΑΝ ΤΗ ΝΟΗΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ ΠΟΥ ΔΙΕΒΗΣΑΝ ΤΟ ΒΡΑΔΥ …
ΠΥΚΝΩΝΑΝ ΟΣΟ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΟΣΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΣΑΝ ΑΠΡΟΣΠΕΛΑΣΤΕΣ ΖΩΝΕΣ ΣΤΙΣ ΠΛΑΓΙΕΣ ΤΩΝ ΓΥΡΩ ΟΡΕΙΝΩΝ ΟΓΚΩΝ, ΜΕΧΡΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΣΒΗΝΕ Η ΜΑΤΙΑ …
Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΑΠΟΤΕΛΟΥΣΕ ΤΟ ΤΕΛΕΙΩΜΑ ΤΟΥΣ, ΜΠΛΕΚΟΝΤΑΣ ΤΟ ΓΑΛΑΖΙΟ ΤΗΣ ΜΕ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ ΠΟΥ ΦΑΙΝΟΤΑΝ
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ …
ΟΙ ΠΗΓΕΣ ΜΕ ΤΑ ΓΑΡΓΑΡΑ ΝΕΡΑ ΠΟΥ ΧΥΝΟΝΤΑΝ ΣΕ ΜΙΚΡΕΣ ΛΙΜΝΟΥΛΕΣ ΕΔΙΝΑΝ ΣΤΗ ΦΥΣΗ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΕΚΕΙΝΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ ΠΟΥ ΜΟΝΟ Ο ΘΕΟΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΣΧΕΔΙΑΣΕΙ …
ΤΑ ΠΕΤΕΙΝΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΑΝ ΜΕ ΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΩΙΝΟ ΤΟΥΣ ΚΕΛΑΗΜΑ ΤΟ ΤΟΠΙΟ …
ΕΝΑ ΣΠΟΥΡΓΙΤΑΚΙ ΗΡΘΕ ΚΑΙ ΠΡΟΣΓΕΙΩΘΗΚΕ ΣΤΟΝ ΩΜΟ ΤΟΥ ΛΕΥΤΕΡΗ, ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΕΝΑ ‘ΑΙΤΗΜΑ ΦΙΛΙΑΣ’ ΠΟΥ ΑΜΕΣΩΣ ΕΚΕΙΝΟΣ ΑΠΟΔΕΧΘΗΚΕ …
ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΗΤΑΝ Η ΑΠΟΔΟΧΗ ΚΑΙ Η ΓΛΥΚΙΑ ΤΟΥ ΜΑΤΙΑ ΤΟ ‘ΝΕΥΜΑ’ ΤΗΣ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ …
Η ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΣΧΕΣΗ ΓΝΩΡΙΖΕ ΟΤΙ ΘΑ ΕΞΕΛΙΣΣΟΤΑΝ ΤΙΣ ΕΠΟΜΕΡΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΠΟΛΥ ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΝ, ΑΦΟΥ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΕΤΕΙΝΟ ΕΜΕΛΛΕ ΝΑ ΔΕΙΞΕΙ ΤΟ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΣΑΝ ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΣ ΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΤΟΥ ΘΕΛΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ …
