Την ώρα που η Ελλάδα βυθίζεται όλο και βαθύτερα στον δημογραφικό της χειμώνα, με τα γεννητικά ποσοστά να καταρρέουν, τα χωριά της υπαίθρου να ερημώνονται και τον γηγενή πληθυσμό να συρρικνώνεται με ανησυχητικούς ρυθμούς, η κυβέρνηση Μητσοτάκη φαίνεται να έχει βρει τη «λύση»: την υποχρεωτική ένταξη αλλοδαπών που εισήλθαν παράνομα στη χώρα.
Με το νέο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ν. 5314/2026) και κυρίως με το περιβόητο Άρθρο 154, η κυβέρνηση θεσμοθετεί τη δημιουργία Συμβουλίων Ένταξης Μεταναστών και «Προσφύγων» σε κάθε δήμο της χώρας. Πρόκειται για μια κίνηση που οι επικριτές της χαρακτηρίζουν ως εργαλείο συστηματικής αντικατάστασης πληθυσμού και κοινωνικής μηχανικής.
Η κυβέρνηση επιλέγει συνειδητά τον όρο «ένταξη» αντί για «αφομοίωση». Με αυτόν τον τρόπο, αντί να απαιτεί από τους νεοεισερχόμενους να σεβαστούν τους νόμους, τις παραδόσεις και την πολιτισμική ταυτότητα της Ελλάδας, ουσιαστικά υποχρεώνει τις τοπικές ελληνικές κοινωνίες να προσαρμοστούν στις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες —κυρίως μουσουλμανικών— πληθυσμών. Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: οι Έλληνες πρέπει να υποχωρήσουν, όχι οι παράνομοι μετανάστες.
Το βάρος αυτής της «посολικής μετάβασης» πέφτει, όπως πάντα, στους Έλληνες δημότες και φορολογουμένους. Οι γειτονιές αλλάζουν, η αίσθηση ασφάλειας κλονίζεται και η κοινωνική συνοχή δοκιμάζεται, ενώ η κυβέρνηση δημιουργεί έναν ολόκληρο γραφειοκρατικό μηχανισμό —με αιρετούς, «ειδικούς» και εκπροσώπους ΜΚΟ— που θα χαράζει πολιτικές «ένταξης» χωρίς πραγματική λαϊκή νομιμοποίηση.
Χαρακτηριστική είναι και η διάταξη που απαιτεί οι συμμετέχοντες στα συμβούλια να είναι εγγεγραμμένοι στα μητρώα του Υπουργείου Μετανάστευσης. Με αυτόν τον τρόπο αποκλείονται οι αυθεντικές φωνές των τοπικών μεταναστευτικών κοινοτήτων και το πεδίο αφήνεται ελεύθερο σε μεγάλες, καλολαδωμένες ΜΚΟ και κρατικούς «πρόθυμους». Ένα ακόμα γραφειοκρατικό εργαλείο για να νομιμοποιηθεί και να μονιμοποιηθεί η μαζική παράνομη μετανάστευση.
Αν και η κυβέρνηση παρουσιάζει τα συμβούλια ως «συμβουλευτικά», στην πράξη δημιουργείται ένας μόνιμος θεσμικός μοχλός πίεσης προς τους δήμους. Σήμερα θα είναι «συμβουλές» για ένταξη, αύριο αιτήματα για χώρους λατρείας, μεθαύριο διεκδικήσεις για ειδικές εξαιρέσεις από τα ελληνικά και ευρωπαϊκά ήθη και έθιμα. Η τοπική αυτοδιοίκηση μετατρέπεται σε πεδίο σταδιακής πολιτισμικής υποχώρησης.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, αντί να εστιάσει στην ενίσχυση της γεννητικότητας, στην προστασία των συνόρων και στην πραγματική στήριξη των νέων Ελλήνων για να κάνουν οικογένειες, επιλέγει να προωθήσει μια πολιτική πληθυσμιακής αναπλήρωσης. Με το Άρθρο 154, η «Νέα Ελλάδα» που οραματίζεται δεν έχει πια ως κύριο μέλημά της τους Έλληνες, αλλά την ομαλή ενσωμάτωση όσων μπήκαν παράνομα στη χώρα.
Μια επιλογή που δεν είναι απλή διοικητική απόφαση. Είναι συνειδητή πολιτική κατεύθυνση με βαρύ τίμημα για την εθνική και πολιτισμική ταυτότητα της χώρας.
Διαβάστε το άρθρο 154:
