Πάμε να συστηθουμε.. Ελληνίδα και χριστιανή ορθόδοξη εκ συνειδήσεως καθώς και αυτοεξοριστη σε ισλαμική χωρα (ουδεμία σχέση με Ντουμπάι και χώρες που ζει κανείς χίλιες και μία νυχτες) μεγαλωμένη σε ενα μικρό παραδοσιακό ελληνικό χωριουδάκι..
Με βάση λοιπόν τα παραπάνω πιστεύω ότι μπορώ να εκφέρω μια συνολική άποψη για τα ήθη και έθιμα των οικογένειων και τα συμπεράσματά δικά σας..την τοποθέτηση μου επι του θέματος δεν την συγχεω με τα θρησκευτικά μου πιστεύω..
1) ο άντρας είναι ένα σκαλοπάτι πάνω από την γυναίκα για λόγους ισορροπίας.. χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν σέβεται και υπολογίζει την σύζυγό! έτσι μας το δίδαξε ο απ.Παυλος μέσα από την Γραφή έτσι πορεύτηκαν οι Έλληνες παππούδες μας αιώνες ολόκληρους.. στο ισλάμ εξυπακούεται σε εμάς πάλι ,στην σημερινή κοινωνία, μπήκε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.. βλέπω με τα ίδια μου τα μάτια πως έχει κατανεμηθεί το παιχνίδι των ρόλων: οι άντρες είναι υπεύθυνοι για την ασφάλεια της οικογένειας έξω από το σπίτι και η γυναίκα μέλημα της είναι να παρέχει την ασφάλεια μέσα στο σπίτι.. εννοειται ότι μπορεί να κινηθεί ελεύθερα εκτός σπιτιού αλλά όχι ασυδοτα ..
2) είμαι η μοναδική ξένη χριστιανή και αν και βρίσκομαι σε μικρό ισλαμικό χωριό κυκλοφορώ με τα κανονικά ρούχα μου (σεβόμενη τον ρόλο μου ως μητέρα και ως σύζυγος ) και τον σταυρό μου σε εμφανή σημείο.. οι γυναίκες τους πάλι επιλέγουν μπουρκα ή κελεμπια με μαντίλι ή απλά καφτανι στο κεφάλι.. το σώμα μας είναι ναός του θεού και πρέπει να το σκεπάζουμε και να το προσέχουμε και όχι να το επιδεικνύουμε.. αυτά μας έμαθε ο απ.Παυλος ο οποίος τονίζει στην γραφή την σκέπη της γυναικείας κεφαλής ..έτσι πορεύτηκαν οι γιαγιάδες μας όλα τα χρόνια.. εμείς πάλι κάνουμε διαγωνισμούς ξεγυμνωματος και το βαφτίζουμε εξέλιξη και ελευθερία…
3) η τιμή του αδερφού και του άντρα τώρα.. οι αδελφές και οι γυναίκες τους είναι ασφαλείς σε όλα τα επίπεδα.. δεν υπάρχει περίπτωση κορίτσι ή γυναίκα μέσα στην οικογένεια να “ξεπέσει” για την επιβίωση της.. οι άντρες της φαμίλιας θα γυρίσουν γη και ουρανό για να τους παρέχουν τα απαραίτητα … απαγορεύεται να ξελογιάσεις κάποια και μετά να την παρατήσεις.. ντόμπρα πράγματα: αν καταλήξουν σε κάποιο υποψήφιο γαμπρό, μεσολαβούν οι οικογένειες, κάνουν ισότιμες συμφωνίες, αφήνουν 2 χρόνια το ζευγάρι να γνωριστεί μεταξύ τους ως άνθρωποι και όχι ως σάρκες ,και μετά προχωράνε στον γάμο..έτσι κάνανε και οι δικοί μας και δεν πάθανε κάτι τρομαχτικό… τα τρομακτικά ήρθαν μετά ,με την απελευθέρωση των ηθών..
4) εχουν σειρά τα διαζύγια.. σαφώς και επιτρέπει ο νόμος την έκδοση διαζυγίου αλλά δεν γίνεται κατάχρηση αυτού του δικαιώματος.. συνήθως ζητά διαζύγιο η γυναίκα, γιατί ο σύζυγος πήγε σε άλλη χώρα και προχώρησε την ζωή του με άλλη γυναίκα ..ο νόμος είναι πολύ αυστηρός, υπέρ των γυναικών ..όπου και αν βρίσκεται πληρώνει διατροφή και στην αντίθετη περίπτωση φυλακίζεται ακόμη και αν βρίσκεται σε άλλη χώρα εντός της Αφρικής …στις δικές μας πάλι η “ασυμφωνία χαρακτήρων “έγινε πασατεμπο ,λες και οι γιαγιάδες μας ήταν ολο συμφωνία χαρακτήρων με τους παππούδες μας(υπάρχουν εννοείται περιπτώσεις που το διαζύγιο επιβάλλεται ως λυση)
5) μονογαμία.. μια παρεξηγημένη κατάσταση! δεν γνωρίζω τι γίνεται στις πόλεις άρα δεν μπορώ να το γενίκευσω.. η μονογαμία βλέπω ότι είναι περιφρουρισμενη! Καταρχήν εάν γίνει αντιληπτη η εκφυλη ζωή κάποιας γυναίκας , διαπομπεύεται και εξορίζεται.. αν σηκώσεις τα μάτια να κοιτάξεις παντρεμένη ,την έκατσες! αν θες τωρα άλλη γυναίκα έχεις δικαίωμα να την παντρευτείς και να την παρέχεις ισότιμα τα πάντα με την πρώτη σύζυγο.! έτσι νομίζω κάνανε και δικοί μας… όλοι θυμόμαστε το “γυναίκα,το δίκανο” του αείμνηστου Φωτοπουλου! οι εκτρώσεις λοιπόν απούσες καθώς και τα αφροδίσια νοσήματα, και μην ξεχνάμε “γεμάτο κρεββάτι άδεια ψυχή”.. εδώ τα κορίτσια έχουν ακόμη εκείνη την παιδικοτητα και την αγνότητα που είχαν κάποτε τα ελληνοκοριτσα μας…
6) φαγητό και παράδοση.. το φαγητό τους είναι καθαρά μέσο επιβίωσης.. τρώνε γιατί πρέπει να φανε, τα εδέσματα τους μετράνε αιώνες (μελασα, χαλβά, λουπια, κρεμμύδια, χουρμάδες, φρούτα και λαχανικά μόνο της εποχής, ψάρια του Νείλου και κοτόπουλο) και υψίστης σημασίας η Παρασκευή όπου μαζεύονται πάντα οικογενειακά (παππούδες, κουνιάδοι, ανήψια).. εμείς πάλι όπου η μεσογειακή διατροφή μας έγινε γνωστή στα πέριξ για την σπουδαιότητα της, προτιμάμε τα πιτογυρα και τις πίτσες και τις φράουλες και ας μην είναι ο καιρός τους.. (να χα ένα πιτογυρο)!
Εμένα πάντως που μεγάλωσα όπως είπαμε σε χωριό ,η όλη κατάσταση μου θυμίζει τον πάλιο καλό Έλληνα χριστιανο.. τα ΜΜΕ ενημέρωσης όμως έχουν κάνει τέτοια προπαγάνδα που αν ενστερνιστείς αυτόν τον τρόπο ζωής μέχρι και χριστιανοταλιμπαν θα σε πουν…..
Βούλα Σ.
