Ἡ ἐπαγγελματική μου ἰδιότητα εἶναι ψυχολόγος. Ἐργάστηκα ἀρκετὰ καὶ ἀποκόμισα κάποια μικρὴ πείρα γύρω ἀπὸ τὰ ἀνθρώπινα φαινόμενα. Βέβαια, ἡ ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἄγνωστη στὰ κάθε λογῆς ἐπιστημονικὰ δεδομένα γιατί ἔχει ὑπόσταση καθαρὰ πνευματική. Προσεγγίζεται καὶ ἀναλύεται μόνο μὲ πνευματικὰ μέσα. Ἐπειδή, ὅμως, ἐπηρεάζει ἄμεσα ἡ λειτουργία τῆς ψυχῆς καὶ τὶς ἐγκεφαλικὲς ἐνέργειες, τὸ ὑλικὸ μέρος τοῦ μυαλοῦ, νὰ τὸ πῶ στὴν καθομιλουμένη, μποροῦμε βάσει ἐπιστημονικῶν δεδομένων νὰ ποῦμε κάποια πράγματα. Ἐν προκειμένω, διακρίνουμε τὸ φαντασιογενὲς ἀπὸ τὸ πραγματικό. Τὴν φασμαγωγία, τὴν εἰκονικότητα ἀπὸ τὴν χειροπιαστὴ πραγματικότητα. Ἡ Γερόντισσα Γαλακτία εἶναι τὸ πιὸ πραγματικὸ καὶ γνήσιο φαινόμενο ποὺ συνάντησα στὴ ζωή μου. Λίγο τὴν συναναστράφηκα, πολὺ μὲ συνεπῆρε καὶ μὲ εὐεργέτησε. Τὴν συνάντησα σὲ ὁριακὴ στιγμὴ τῆς ζωῆς μου.
Ἕνα δύσκολο οἰκογενειακὸ γεγονὸς μὲ ἔκανε νὰ κόψω χιλιόμετρα μέσα στὴν Κρήτη γιὰ νὰ τὴν συναντήσω. Ἡ κόρη μου νιόπαντρη, ἐνεργοποιημένη ἐπαγγελματικὰ σὲ πρεσβεία στὸ ἐξωτερικό, παρουσίασε καρκίνο στὶς ὠοθῆκες τῆς μήτρας. Πανικὸς σὲ ὅλους μας. Ἡ λύση μονόδρομος. Ἀφαίρεση ἄμεσα ἀλλὰ καὶ στέρηση τῆς γονιμότητας. Ὁ πόνος καὶ ἡ πίστη μὲ ἔκανε νὰ ἀναζητήσω τὴν Γερόντισσα μέσω ἑνὸς ἀγαπημένου μας προσώπου, ἱεροσπουδαστή. Ἡ φήμη της εἶχε φθάσει παντοῦ. Ἔφθασα στὸ σπιτάκι της τὶς ἑπόμενες μέρες τῶν Χριστουγέννων τοῦ 2019. Πρωτόγνωρη ἐμπειρία. Ἕνα σῶμα ἀποστεωμένο, μία ἔκφραση ἀγγελική, ἕνα χαμόγελο παραδεισένιο, δύο μάτια διεισδυτικά, καθόλου ἀνοϊκά, ὁλόλαμπρα, τρυφερά. Ἔδειξα τὴν φωτογραφία τῆς κόρης μου. Δὲν ἄκουε, δὲν μποροῦσες νὰ κάνεις διάλογο λόγω δικῆς της ἀδυναμίας στὴν ἀκοὴ καὶ στὴν ἀντίληψη, ἀλλὰ ἡ νοερὰ ἐνέργεια τῆς ψυχῆς της ἀμέσως ἐντόπισε τὸ πρόβλημα. Ἔτσι ἔκανε σὲ ὅλους. Πῆρε τὸν Σταυρό, τὸν ἀκούμπησε πάνω στὴν φωτογραφία, τινάχθηκε καὶ εἶπε: «ὢ καημένο κι ἐσύ…».
Ἀφοῦ σταύρωσε ἀρκετά, εἶπε μὲ μία σιγουριὰ ποὺ μόνο ἕνας Ἅγιος μπορεῖ νὰ ἔχει: «σὲ ἑπτὰ μῆνες θὰ ἔχει γιατρευθεῖ τελείως καὶ θὰ εἶναι καὶ ἔγκυος»!!! Φαντάζεσθε ἔκπληξη; Ἐδῶ συγκρούεται ὁ χονδροειδὴς κόσμος τῆς λογικῆς ποὺ ἡ ἐπιστήμη τὴν ὀνομάζει «κοσμοκράτειρα». Μὲ τὰ λεπτὰ νοήματα ποὺ εἰσέρχονται στὴν ψυχή, βαθειὰ στὴν ψυχὴ καὶ τὴν πείθουν καὶ τῆς δημιουργοῦν ἀσφάλεια καὶ εἰρήνη ἔστω καὶ ἂν ἡ διαμαρτυρία τῆς λογικῆς ἐκδηλώνεται ἐντονότατα.
Φύγαμε εἰρηνευμένοι καὶ πεπεισμένοι ἀπὸ τὴν ὅλη ἀτμόσφαιρα ποὺ ὑποβλήθηκε μέσα μας μέσω τῆς σιγουριᾶς ποὺ μᾶς ἐνέπνευσε ἡ ἀγγελικὴ ἐκείνη μορφή. Ὄντως! Μέγα τὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος! Θαυμαστὸς ὁ Θεὸς ἐν τοῖς Ἁγίοις Αὐτοῦ! Σὲ ἑπτὰ μῆνες καρκίνος δὲν ὑπῆρχε καὶ ἡ κόρη μου ἦταν ἔγκυος! Παράδοξο καὶ ἀδύνατο γιὰ τὰ μέτρα καὶ τὶς δυνατότητες τῆς ἐπιστήμης. Ὅταν, ὅμως, μοῦ τὰ εἶπε αὐτὰ ἡ Γερόντισσα, συμπλήρωσε καὶ κάτι ἄλλο: «…καὶ μετὰ ἀπὸ πέντε μῆνες ὅλα ἀπολύτως ἐντάξει…».
Ὅταν διαπιστώθηκε ἡ ἐγκυμοσύνη, τῆς πήγαμε τὸν πρῶτο ὑπέρηχο νὰ σταυρώσει τὸ παιδί. Ἐκείνη χάρηκε καὶ ἐπανέλαβε: «πέντε μῆνες… σὲ πέντε μῆνες…». Ρώτησε σχετικὰ ὁ π. Ἀντώνιος τί ἐννοεῖ. Περισσότερα ἄλλα δὲν μποροῦσε νὰ ἀνταποκριθεῖ. Καταλάβαμε ὅμως τί ἐννοοῦσε, ὅταν ἀνησυχήσαμε ἐπειδὴ ὁ γιατρὸς δὲν ἄκουε τὸ παιδὶ στοὺς πρώτους μῆνες. Ἡ γιαγιὰ ἐπέμενε κάθε φορὰ: «σὲ πέντε μῆνες»! Στὸν πέμπτο μήνα, ὅπως τελικὰ ἐννοοῦσε, ἀκούσθηκε τὸ παιδὶ καὶ εἴχαμε πλήρη εἰκόνα γι’ αὐτό! Ὅλα ταχτοποιήθηκαν μὲ τὶς εὐχές της. Δὲν ἐνήργησε μόνο ἡ μοναδική της διόραση καὶ προόραση ἀλλὰ καὶ ἡ θαυματουργική της δύναμη, ἡ ἀκαταμάχητη προσευχή της! Ὅσο θὰ ζοῦμε θὰ διακηρύσσουμε τὰ θαυμαστά τοῦ Θεοῦ ποὺ γευθήκαμε μέσω αὐτῆς τῆς σύγχρονης μυροφόρου τῆς ἀγάπης, τῆς λιγοστῆς σωματικὰ καὶ γιγαντιαίας ψυχικὰ Γερόντισσας Γαλακτίας! Θὰ τὴν θεωροῦμε προστάτιδα γιὰ τὸ σπίτι μας. Εἶναι ὁλοζώντανη! Θὰ εἶναι πάντα τὸ ἀποκούμπι μας καὶ ἡ καταφυγή μας. Εὔχομαι ὅλοι νὰ γευθοῦν τὴν ἀγάπη της καὶ τὴν συμπαράστασή της. Εἰδικὰ στὶς δυσκολίες τῆς ζωῆς τους.
Υ.Γ.: Τὰ στοιχεῖα τῆς Κυρίας ποὺ ἔγραψε τὸ κείμενο εἶναι στὴ διάθεσή μας. Λόγω του ὅτι ἀναφέρεται τὸ περιστατικὸ καὶ σὲ πρόσωπα μὲ πολὺ δημόσιες καὶ ὑπεύθυνες θέσεις, κρίναμε συνετότερο νὰ μὴν τὰ δημοσιοποιήσουμε.
