26 Φεβρουαρίου 2025
Γράφει ο Ιταλός Αναλυτής Enrico Cipriani
Υπάρχουν γεγονότα και μετά υπάρχουν και οι ερμηνείες αυτών των γεγονότων. Τα γεγονότα, τα δεδομένα του προβλήματος, είναι ξεκάθαρα & σαφή και είναι όλα αρνητικά. Η Ευρώπη έχει βυθιστεί σε μια βαθιά κρίση, τόσο σε οικονομικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο — χώρια η ηθική παρακμή — η οποία κινδυνεύει να οδηγήσει την ολόκληρη την Ευρωπαϊκή ήπειρο σε μη αναστρέψιμη αυτοκτονική παρακμή. Οι αποφάσεις που έλαβε η Ευρωπαϊκή Ένωση τα τελευταία χρόνια όχι μόνο επιδείνωσαν την κατάσταση αυτή, αλλά και συμβάλλουν ενεργά στην οικονομική κατάρρευση της ηπείρου και όχι μόνο.
Η ευρωπαϊκή βιομηχανία – που κάποτε ήταν κινητήρια δύναμη, η ατμομηχανή, της παγκόσμιας οικονομίας – βρίσκεται σε συνεχή παρακμή. Σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η βιομηχανική παραγωγή στην ευρωζώνη μειώθηκε κατά -2,3% το 2023, με αρνητικές κορυφές στη Γερμανία (-3,5%) και τη Γαλλία (-2,8%). Η μεταποιητική βιομηχανία υποφέρει από την αύξηση του ενεργειακού κόστους και μια κοντόφθαλμη οικονομική πολιτική, η οποία φαίνεται να ενδιαφέρεται περισσότερο για τα ιδεολογήματα του Νταβός παρά για τη διασφάλιση της ανταγωνιστικότητας της ηπείρου.
Σε όλα αυτά προστίθεται και η αύξηση της τιμής του φυσικού αερίου. Μετά τη διακοπή των Ρωσικών προμηθειών φυσικού αερίου, το κόστος της ενέργειας στην Ευρώπη εκτοξεύτηκε στα ύψη. Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, η μέση τιμή του φυσικού αερίου για τις επιχειρήσεις έχει αυξηθεί από 40 ευρώ ανά MWh (= μεγαβατώρα) το 2021 σε πάνω από 120 ευρώ ανά MWh το 2023, δηλαδή τριπλασιάστηκε μέσα σε λίγα μόλις χρόνια. Αυτό έχει καταστροφικές επιπτώσεις στην ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών εταιρειών, οι οποίες αναγκάζονται να μετεγκατασταθούν στο εξωτερικό ή να κλείσουν τις πόρτες τους.
Ταυτόχρονα, η αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών μειώνεται. Ο πληθωρισμός, παρά την απόφαση της ΕΚΤ (Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας) να αυξήσει τα επιτόκια (στο +4,5% το 2023), δεν έχει περιοριστεί αποτελεσματικά, προκαλώντας οικονομική στασιμότητα που κινδυνεύει να μετατραπεί σε χρόνια ύφεση.
Ενώ η Ευρώπη βυθίζεται, και κατρακυλά στην οικονομική άβυσσο, ο υπόλοιπος κόσμος κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση. Η Ρωσία, παρά τις κυρώσεις που της επιβλήθηκαν από την ΕΕ, κατέγραψε οικονομική ανάπτυξη +3,2% το 2023, λόγω των εξαγωγών ενέργειας προς την Κίνα και την Ινδία. Οι ΗΠΑ, καθοδηγούμενες από μια ολοένα και πιο προστατευτική πολιτική, περιορίζουν το εμπόριο με την Ευρώπη και ενθαρρύνουν την εσωτερική παραγωγή με τον νόμο CHIPS και τον Νόμο για τη μείωση του πληθωρισμού, που προσελκύουν βιομηχανικές επενδύσεις μακριά από τη Γηραιά Ήπειρο. Την ίδια στιγμή, η Κίνα, από την πλευρά της, συνεχίζει να εδραιώνει τον ρόλο της ως οικονομικής υπερδύναμης, ενισχύοντας τους δεσμούς με τις αναδυόμενες χώρες και μειώνοντας την εξάρτηση από τις Δυτικές οικονομίες, οι οποίες παρακμάζουν.
Αντιμέτωπη με αυτό το σενάριο, η ΕΕ συνεχίζει να ακολουθεί μια αυτοκτονική, αυτοκαταστροφική πολιτική πορεία. Αντί να υιοθετήσει μια ρεαλιστική προσέγγιση για τη διάσωση της οικονομίας της, επιμένει σε μια ηθικολογική και ιδεολογική στάση που είναι επιζήμια για τα ευρωπαϊκά συμφέροντα. Η άνευ όρων υποστήριξη στον Βολοντίμιρ Ζελένσκι οδηγεί σε έναν ατελείωτο πόλεμο που αιμορραγεί την Ουκρανία και αποσταθεροποιεί ολόκληρη την ήπειρο. Ο Ζελένσκι, εν τω μεταξύ, εκμεταλλεύτηκε τη στρατιωτική σύγκρουση για να εγκαθιδρύσει μια ντε φάκτο δικτατορία στην οποία καταστέλλει την αντιπολίτευση και ενισχύει τον αυταρχικό έλεγχο της χώρας του, όπως αποδεικνύεται από την απαγόρευση των κομμάτων της αντιπολίτευσης και το κλείσιμο των ανεξάρτητων ΜΜΕ μέσων ενημέρωσης.
Η Ευρώπη κινδυνεύει να βρεθεί απομονωμένη σε γεωπολιτικό επίπεδο: Έχει χάσει την εμπιστοσύνη & την υποστήριξη των ΗΠΑ, έχει αποξενωθεί από τη Ρωσία και δεν απολαμβάνει την εμπιστοσύνη της Κίνας. Παρά τα οικονομικά στοιχεία που δείχνουν ότι η απομόνωση της Μόσχας είχε καταστροφικές συνέπειες για την ΕΕ, οι Ευρωπαίοι ηγέτες αρνούνται και πάλι να δεχτούν φυσικό αέριο από τη Ρωσία, προτιμώντας τις ακριβές προμήθειες από τις ΗΠΑ ή από ασταθείς χώρες όπως είναι η Αλγερία.
Οι ιδεολογικές αποφάσεις που επέβαλε η ΕΕ επιδείνωσαν περαιτέρω την κατάσταση. Η Πράσινη Συμφωνία, αντί να προωθήσει μια βιώσιμη μετάβαση, κατέστρεψε ολόκληρους βιομηχανικούς κλάδους χωρίς να προσφέρει έγκυρες & βιώσιμες εναλλακτικές λύσεις. Η απαγόρευση των νέων βενζινοκίνητων, εσωτερικής καύσης, αυτοκινήτων έως το 2035 και η θέσπιση ολοένα και αυστηρότερων περιβαλλοντικών κανονισμών οδηγούν στην κατάρρευση της ευρωπαϊκής αυτοκινητοβιομηχανίας, ενώ κολοσσοί όπως η Tesla και οι Κινέζοι κατασκευαστές κερδίζουν μερίδιο αγοράς, εκτοπίζοντας τις ευρωπαϊκές μάρκες.
Ταυτόχρονα, η ΕΚΤ (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα) ακολουθεί μια αυτοκαταστροφική νομισματική πολιτική διατηρώντας τα επιτόκια σε υψηλά επίπεδα, γεγονός που καταπνίγει την οικονομική ανάπτυξη. Η απόφαση να μην επενδύσει στην πυρηνική ενέργεια, ειδικά σε χώρες όπως η Ιταλία, καταδικάζει την Ευρώπη σε μια όλο και πιο ακριβή και μη βιώσιμη ενεργειακή εξάρτηση. Τέλος, οι ανεξέλεγκτες λαθρομεταναστευτικές πολιτικές δημιουργούν κοινωνικές και οικονομικές εντάσεις, τροφοδοτώντας ένα μοντέλο πρόνοιας που βαραίνει όλο και περισσότερο τους κρατικούς προϋπολογισμούς και υπονομεύει την κοινωνική συνοχή.
Όλα αυτά οδηγούν σε ένα θεμελιώδες ερώτημα: Ποιος καθορίζει πραγματικά τη μοίρα, το πεπρωμένο της Ευρώπης; Πολλοί από τους σημερινούς ηγέτες έχουν ανέλθει στην εξουσία όχι μέσω της λαϊκής βούλησης των Ευρωπαϊκών λαών, αλλά μέσω ίντριγκας και παρασκηνιακών συμφωνιών. Η ευρωπαϊκή δημοκρατία καταστρέφεται ολοένα και περισσότερο, ενώ κρίσιμες αποφάσεις λαμβάνονται από μια τεχνοκρατία που ανταποκρίνεται σε ασαφή, αν όχι σκοτεινά, παρασκηνιακά συμφέροντα. Αντί να είναι ο φάρος δημοκρατίας και ευημερίας, η ΕΕ μετατρέπεται σε αποικία των μεγάλων παγκόσμιων παρασκηνιακών σκοτεινών δυνάμεων, χωρίς αυτόνομη στρατηγική και υπό τον ασφυκτικό κλοιό των μοιραίων γεγονότων.
Αν η Ευρώπη θέλει να αποφύγει την αυτοκτονία, πρέπει επειγόντως να αλλάξει πορεία πλεύσης. Χρειαζόμαστε μια ρεαλιστική, μη ιδεολογική πολιτική, που να θέτει πρώτα από όλα τα οικονομικά και κοινωνικά συμφέροντα της ηπείρου, και όχι τις υποδείξεις του Νταβός. Χωρίς μια ριζική αλλαγή πορείας, η μοίρα της ΕΕ είναι σφραγισμένη: οικονομική ασημαντότητα, κοινωνική οπισθοδρόμηση και γεωπολιτική υποταγή. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο που βλέπουμε μπροστά μας.
ΠΗΓΗ: https://synergon-info.blogspot.com/2025/02/geo-okonomie-europa-sinkt-wahrend-die.html
ΠΗΓΗ: https://www.destra.it/home/geoeconomia-leuropa-affonda-mentre-il-mondo-corre-veloce/
Μετάφραση: ΒΟΡΕΙΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ
