Εἶναι εὐχαριστημένοι καί τό γλεντοῦν,σήμερα,ἡμέρα τῆς ὁρκωμοσίας τοῦ νέου προέδρου τῶν ΗΠΑ,ὅλοι οἱ τρίβολοι τοῦ πλανήτου ! Ὁ Τζό,ἔγινε πρόεδρος καί ἐπισήμως.Ναί,ὁ Τζό πού φαίνεται νά ἔχῃ μία ἰδιαιτέρα …ἀγάπη στά παιδάκια…Ὁ Τζό μέ τόν ἀκόλαστο,ἐθισμένο στίς οὐσίες καί γενικῶς «σκανταλιάρη» υἱό,θέλει λέει νά νοικοκυρέψῃ τάς ΗΠΑ !
Χαίρονται οἱ τρίβολοι σ᾿ὁλόκληρο τόν πλανήτη.Χαίρονται καί οἱ ἐγχώριοι μέ προεξέχουσα τήν «πρώτη πολίτη» πού ἐκλήθη ἀπό τόν μακελάρη τῆς Οὐκρανίας,ἀκόμη στήν θέσιν τοῦ πρέσβεως ἑν Ἑλλάδι,Πάϊατ,γιά νά τό γλεντήσουν ἀντάμα ! Ἔβγαλε καί λόγον.ἡ κυρία :
Σήμερα είναι μια σημαντική μέρα, όχι μόνο για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, αλλά για όλο τον κόσμο. Και χαίρομαι ιδιαίτερα που βρισκόμαστε στην αρχαία αγορά της Αθήνας, τον τόπο με την πιο υψηλή συμβολική αξία για τη δημοκρατία. Θα ήθελα να εκφράσω τα πιο θερμά μου συγχαρητήρια στον Πρόεδρο Biden και την Αντιπρόεδρο Harris και είμαι βέβαιη ότι οι σχέσεις φιλίας και συνεργασίας των δύο χωρών θα καταστούν ακόμη πιο ισχυρές.
Ἐν πᾶσῃ περιπτώσει,μήν σᾶς κουράσω,στόν λόγο της θυμήθηκε το΄ς πάντες,ἀπό Ἀδαμάντιο Κοραῆ,Οὐάσινκτον,ἀμερικανούς φιλέλληνες ( ;!),Ἂβραάμ Λίκολν ( ἀλοίμονον ! ) Καί βεβαίως ἔφθασε καί στόν …ἰό :
Η δοκιμασία που επιφύλαξε στον πλανήτη μας ο κορωνοϊός δεν αφορά μόνο τη δημόσια υγεία. Είναι και ένας δρόμος αντοχής για την ίδια τη δημοκρατία, τη σταθερότητα και τις θεμελιώδεις αξίες μας. Σε αυτή την επώδυνη, γεμάτη απώλεια και πένθος, διαδρομή, η ανθρωπότητα αφυπνίστηκε, η επιστήμη μεγαλούργησε, η κοινωνία συσπειρώθηκε …
…Αυτή την πίστη στην αξία και τα ιδανικά της δημοκρατίας μοιράζονται οι λαοί μας και τιμά σήμερα η καμπάνια «ΗΠΑ & Ελλάδα: Γιορτάζοντας 200 χρόνια φιλίας». Θα ήθελα να συγχαρώ θερμά την Πρεσβεία των ΗΠΑ για την πρωτοβουλία της να οργανώσει πληθώρα δράσεων, πολιτιστικών και εκπαιδευτικών, που αναδεικνύουν όλα αυτά που μας συνδέουν και ενισχύουν τη συνεργασία μας. (ἀπό ἐδῶ)
Ἄν τε νά σέ ᾿δῶ,κυρία πρόεδρε τῆς δημοκρατίας σας,ὅταν ὁ Τζό καί ἡ παρέα του ξεκινήσουν τίς πολεμικές ἐπιχειρήσεις,πόσο σημαντική θά εἶναι ἡ θύμησις μιᾶς ἡμε΄ρας σημαντικῆς γιά ὅλο τόν πλανήτη κι᾿ἄν συνεχίζεις καί τότε νά χαίρεσαι ἰδιαιτέρως γιά τήν ἐκλογή τοῦ Τζό καί τῆς Χάρις ! Ἄν τε νά σέ ᾿δῶ,ὅταν θά χαϊδεύουν,γιά ἀκόμη μία φορά τήν τουρκιά καί θά σέ στήνουν στά τρία μέτρα γιά τό «win- win»,ἄν θά θυμηθῆς καί πάλι τά : «είμαι βέβαιη ότι οι σχέσεις φιλίας και συνεργασίας των δύο χωρών θα καταστούν ακόμη πιο ισχυρές»
Νά δοῦμε τότε,πόσα θά εἶναι ἐκεῖνα πού θά «μᾶς συνδέουν καί θά ἐνισχύουν τήν συνεργασία μας»
Γι᾿αὐτό μεγάλη μπουκιά φᾶε μεγάλη κουβέντα μήν λές…
Ἡ Πελασγική
Γιατί ἡ ὁρκωμοσία Μπάϊντεν μοιάζει περισσότερο μέ κηδεία;
τοῦ Νίκ Σταματάκη
Δεν είμαι ο πρώτος που σκέφτηκε και είπε το παραπάνω, έτσι; Νομίζω ότι έχω βάλει στον τίτλο μου τις σκέψεις που όλοι μοιραζόμαστε αυτές τις μέρες … Και αφού είμαι σε αυτοβιογραφικό στάδιο, επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με αυτό: Ήμουν περίπου 6 χρονών στις αρχές της 21ης Απριλίου 1967, όταν έτρεμε ολόκληρο το σπίτι μας και ένας εκκωφαντικός θόρυβος πέταξε,ολόκληρη τη γειτονιά μας (στον Πειραιά, Ελλάδα) από τον ύπνο… Τι ήταν; Μια σειρά στρατιωτικών φορτηγών και τάνκς χρησιμοποιούσε την κύρια λεωφόρο στο δρόμο τους προς το κέντρο της Αθήνας για να καταργήσει τη δημοκρατία… Και ναι, φίλοι μου, βλέποντας 25.000 στρατιώτες μας με όλα τα στρατιωτικά φορτηγά και τον βαρύ εξοπλισμό τους να καταλαμβάνουν κάθε δημόσιο χώρο στο Washington DC έχω ακριβώς το ίδιο συναίσθημα: η δημοκρατία καταργείται – και δεν είναι οι υπεύθυνοι οι 250 ταραξίες που εισήλθαν στο Καπιτώλιο.
Ένας εργαζόμενος της DC το είπε ορθώτερα: «Αν χρειάζεστε όλα αυτά για να προστατέψετε την ορκωμοσία σας από τους ανθρώπους, ίσως οι άνθρωποι να μην σας εξέλεξαν!»
………………………………..
…έχετε τον ίδιο τον Μπάιντεν: την προσωποποίηση της βιολογικής, διανοητικής και κυρίως, ηθικής υποβάθμισης ενός άνδρα (μετά από 47 χρόνια συστηματικής δωροδοκίας ),να μεταφέρει την πτωματική του ύπαρξη σε δημόσια προβολή, μία ή δύο φορές την ημέρα , εξαπλώνοντας μια δυσωδία αποσύνθεσης σε όλη τη χώρα.
Και αφήνοντας όλους μας εκνευρισμένους,να σηκώνουμε τα χέρια πρός τους ουρανούς προσπαθώντας να βρούμε παρηγοριά με τα λόγια του Ιησού: «Πατέρα μου, αν είναι δυνατόν, απομάκρυνε από εμού το ποτήριον τούτο…» (ὁλόκληρο τό ἄρθρο τοῦ ὁμογενή μας,Νίκ Σταματάκη,στήν σελίδα του, ΕΔΩ)
