Ο «κόφτης» δεν είναι ένα απλό οικονομικό μέτρο όπως χιλιάδες άλλα που εφαρμόστηκαν στα πέτρινα χρόνια των μνημονίων, αλλά ένα κυρίαρχο γεωπολιτικό εργαλείο της Κατοχής, και μόνο υπογραφές πεμπτοφαλαγγιτών μπορούν να υπάρξουν κάτω από αυτό το έκτρωμα…
Είναι επομένως τραγικό λάθος, η όλη συζήτηση επ αυτού να εξαντλείται στα προβλεπόμενα έτσι κι αλλιώς από το σύμφωνο της δημοσιονομικής προσαρμογής…
Το σύμφωνο της δημοσιονομικής προσαρμογής, βεβαίως είναι δεδομένο, και βεβαίως στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής καπιταλιστικής ολοκλήρωσης συμβάλει τα μέγιστα στην εμπέδωση ερμαφρόδιτων ισορροπιών που διασφαλίζουν ωστόσο τον κυρίαρχο ελεγκτικό – και όχι μόνο – ρόλο των Γερμανών στη λοιπή …αρμονικά «ενωμένη Ευρώπη».
Η υιοθέτηση όμως του συγκεκριμένου μέτρου από τα ελληνόφωνα ανδρείκελα σε μια χώρα κυριολεκτικά πλιατσικολογημένη, και καθηλωμένη στον ελεγχόμενο αναπνευστήρα της Κατοχικής διοίκησης, δεν καθιστά αυτό το μέτρο απλά ένα εργαλείο ελέγχου και δημοσιονομικής προσαρμογής.
Η κατεχόμενη Ελλάδα, είναι πλέον μια αποικία χρέους με οικονομικές δεσμεύσεις δυσβάστακτες, και όλοι ξέρουν πως είναι αδύνατον να ανταποκριθεί σε αυτές είτε με «κόφτη» είτε χωρίς αυτόν. Ο περίφημος λοιπόν «κόφτης», με την εφαρμογή του στη χώρα μας, σε δύο πράγματα αποκλειστικά και μόνο αποσκοπεί:
- Πρώτον: Στην απόλυτη και τυπικά κατάλυση του εθνικού Συντάγματος, και σε μια πρωτοφανή πολιτική εκτροπή, μέσω της… ουσιαστικής κατάργησης και του ίδιου του κοινοβουλίου, αφού η νομοθετική αρμοδιότητα, περνά πλέον κατ ευθείαν σε εξωθεσμικά και εξωχώρια κέντρα. Η Βουλή δε θα αποφασίζει… Το Σύνταγμα τίθεται σε καθεστώς διαρκούς βιασμού… Και το Συμβούλιο των δικαστών χωρίς καμία πολιτική αρμοδιότητα θα καλείται να επικυρώνει αποφάσεις ξένων κέντρων, και υπό το διαρκή εκβιασμό της τυπικής χρεοκοπίας της χρεοκοπημένης πατρίδας μας.
- Δεύτερον: Κανείς δεν έχει την αυταπάτη, ότι με τον “κόφτη” θα μαζευτεί το τεχνηέντως οφειλόμενο χρήμα, που κατέστησε τη χώρα έρμαιο των συμμοριών και των εκβιαστών. Αυτό που επιδιώκουν μέσα και από τον «κόφτη» και τις λογικές του, είναι να πλιατσικολογήσουν και τα τελευταία αποθέματα αποταμιεύσεων σε όποιους έχουν απομείνει τέτοια (παράλληλα βεβαίως με το τσάκισμα των όπιων κατακτήσεων – δικαιωμάτων έχουν απομείνει) για να τεθεί πλέον και τυπικά σε εφαρμογή η μπίζνα του γενικευμένου πλιάτσικου και στη δημόσια και στην ιδιωτική περιουσία.
Θυμίζουμε επομένως ότι ο «κόφτης» και το κατοχικό ΤΑΙΠΕΔ, είναι οι πολιορκητικοί κριοί της Κατοχής, με τη χρήση των οποίων η χώρα στο σύνολό της αλλάζει ιδιοκτήτες.
Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι τα προσκυνημένα ανδρείκελα που συμφώνησαν και προσυπογράφουν αυτό το έκτρωμα, δεν υπέγραψαν απλά ένα ακόμη οικονομικό μέτρο σε βάρος του λαού μας, αλλά μια κορυφαία πράξη εθνικής μειοδοσίας…
Ως μειοδότες επομένως θα πρέπει να αντιμετωπιστούν… Και μόνο η παραπομπή τους με το ερώτημα της εσχάτης προδοσίας είναι η πρέπουσα αντιμετώπιση για το βρώμικο και αντεθνικό ρόλο τους.
