Η κυβέρνηση προσπαθεί με κάθε τρόπο να υπερασπιστεί τις επιλογές της στην ΕΘΝΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ, αν και χρειάστηκε σχεδόν μια εβδομάδα να κάνει το αυτονόητο: να δώσει τα βιογραφικά των προσώπων που ο ίδιος ο πρωθυπουργός επέλεξε, στη δημοσιότητα. Επειδή το θέμα είναι σοβαρό αλλά παρόλα αυτά προσεγγίζεται με καθαρά κομματικά κριτήρια, το κείμενο του Στρατηγού Δημήτρη Αλευρομάγειρου,πολεμιστή της Κύπρου το 1974, το οποίο έχει αναρτήσει στο facebook, βάζει τα πράγματα στη θέση τους.
Με αφορμή την χθεσινή συζήτηση στη Βουλή για τον νέο Διοικητή της ΕΥΠ.
Το 1977 ο Ταγματάρχης Γιώργος Μιχαλοδημητράκης [ΣΣΕ 1956] ένας sportsman του στρατεύματος [σκιερ, ζωγραφος, πολύγλωσσος[6 γλώσσες] και θαυμάσιος καταδρομέας, ως διευθυντής του επιτελικού γραφείου του τότε Αρχηγού της τότε ΚΥΠ Στρατηγού Παντελή Καλαμάκη, μετέβη για επίσκεψη – ενημέρωση στην Ισραηλινή ΜΟΣΑΝΤ [ Η ισραηλινή ΜΟΣΑΝΤ θεωρείται μια από τις πλέον αποτελεσματικές μυστικές υπηρεσίες στον κόσμο [ αν όχι η καλλίτερη..]
Τον υπεδέχθη ένας 50χρονος ευσταλής άνδρας, ο τότε διοικητής της ΜΟΣΑΝΤ και αφού τον ενημέρωσε έκλεισε την συζήτηση λέγοντας. «Με συγχωρείτε γιατί μπορεί να μην ήμουν απόλυτα κατατοπιστικός αλλά έχω ΜΟΝΟ 20 χρόνια στην υπηρεσία»…..
Στην ΕΥΠ κατά την άποψή μου πρέπει να είναι διοικητής ένας πολύπειρος στρατιωτικός ή διπλωμάτης με ευρεία γνώση της ελληνικής και παγκόσμιας πολυτικοστρατιωτικής στρατηγικής και άλλα πολλά προσόντα ήθους , εντιμότητας, οξύνους και με πειθαρχία στην χαραγμένη από την πολιτεία εθνική στρατηγική ]. Παράλληλα όλα τα στελέχη να έχουν ανάλογη εκπαίδευση και να έχουν ως κορμό επίσης έμπειρους στρατιωτικούς και διπλωμάτες,
Η ιστορία της δικής μας υπηρεσίας [είτε ως ΚΥΠ είτε ως ΕΥΠ ] δεν ξεκίνησε με τους καλλίτερους οιωνούς αφού ο πρώτος της διοικητής, ο Στρατηγός Νάτσινας συγκρότησε την τότε ΚΥΠ στις αρχές του 1950 ουσιαστικά ως παράρτημα και υποτελή υπηρεσία στους Αμερικανούς με κύριο στόχο τον αντικομουνισμό. Επί δε χούντας και με επικεφαλής τον περιβόητο Μιχάλη Ρουφογάλη ήταν το βασικό όργανο χαφιεδισμού και στήριξης του τότε χουντικού καθεστώτος. Μετά την χούντα κατεβλήθη προσπάθεια αποχουντοποίησης και εκσυγχρονισμού με γνώμονα την συγκομιδή των στρατιωτικών πληροφοριών στρατηγικού επιπέδου. Οι δυο πρώτοι Αρχηγοί , οι στρατηγοί Κωνσταντίνος Φάτσης και Παντελής Καλαμάκης , ευπατρίδες και οι δύο και αντισταθέντες ,και φυλακισθέντες επι επάρατης χούντας κατέβαλαν τεράστιες προσπάθειες και την έφεραν σε κάποιο σωστά δρόμο..Ξεχωριστός επίσης Αρχηγός καταγράφεται ο Ναύαρχος Λεωνίδας Βασιλικόπουλος πρώην Αρχηγός του ΓΕΝ, ένας επίσης ευπατρίδης αντιστασιακός με φυλακίσεις και εξορίες επί χούντας,[ Ίσως να υπάρχουν και άλλοι που δεν γνωρίζω,] Στην μεταδικτατορική διαδρομή της είχε και σκιές όπως η περίφημη υπόθεση Κρυστάλλη και κυρίως η τραγική αποτυχία της στην υπόθεση Οτσαλάν….
‘Εκτοτε εχει αλλάξει πλήρως και το καθεστώς και η λειτουργία της και βεβαίως δεν μπορώ να γνωρίζω την σημερινή αποτελεσματικότητά της , Το να τοποθετείται όμως στην υπηρεσία ως διοικητής ένα πρόσωπο με μέχρι τώρα ασχολίες στην ιδιωτική ασφάλεια προσώπων το θεωρώ όχι απλώς ατυχές αλλά σημαντικό σφάλμα..
[ ας είναι το παρόν σημείωμα και ένα μνημόσυνο τόσο για τον Γιώργο Μιχαλοδημητράκη , τον οποίον χάσαμε το 1994 σε ηλικία 60 χρόνων όσο και στους παραπάνω αναφερθέντες τρεις ευπατρίδες αρχηγούς της ΚΥΠ, Στρατηγούς Κώστα Φέτση, Παντελή Καλαμάκη και Ναύαρχο Λεωνίδα Βασιλικόπουλο]
