Συγγραφέας: Αλεξάντερ Ντούγκιν
Για τη Δύση (και τους δυτικοφρόνες), η σύγχρονη Ρωσία είναι μια χώρα εξαιρετικά διεφθαρμένη & αυταρχική, που κρύβεται επαίσχυντα πίσω από μια διαφθαρμένη φιλελεύθερη δημοκρατία, νοσταλγώντας το αυτοκρατορικό μεγαλείο του παρελθόντος, το οποίο δεν αποδεικνύεται από τίποτα στο παρόν, εκτός από τους άφθονους φυσικούς πόρους.
Για εμάς όμως, η Ρωσία έχει μια μεγάλη ιστορική αποστολή ενός θεοφόρου λαού, ένας Κράτος-πολιτισμός που μεταφέρει τη Ρωσική Ιδέα μέσα από όλες τις διάφορες προσωρινές και επιφανειακές πολιτικο-ιδεολογικές μορφές. Είναι η Τρίτη Ρώμη, είναι ο Κατέχων, και είναι ο βασικός πρωταγωνιστής στην έσχατη μάχη της ανθρωπότητας, που είναι αφοσιωμένη στον Χριστό, που αντιμάχεται ενάντια στον πολιτισμό του Αντίχριστου (Έπσταϊν).
Το status quo βρίσκεται κάπου στη μέση: Υπάρχουν επιχειρήματα υπέρ των εχθρών μας, αλλά υπάρχουν και επιχειρήματα υπέρ μας. Αυτή είναι η μάχη για τη ύπαρξη της Ρωσίας. Διεξάγεται όχι μόνο από έξω, αλλά και από μέσα.
Δεν θέλουμε με τίποτα να δούμε τη Ρωσία έτσι όπως την βλέπει ένας εχθρός ή ένας φιλελεύθερος. Αλλά όχι απλώς να τη βλέπουμε . Δεν θέλουμε η Ρωσία να είναι έτσι. Και γι’ αυτό ακριβώς αγωνιζόμαστε. Εδώ και τώρα. Είμαστε σίγουροι για την οντολογική μας ορθότητα, αλλά είμαστε επίσης προετοιμασμένοι, αν χρειαστεί, για τον κονστρουκτιβισμό — δηλαδή, για την αναγνώριση ότι η ουσία της Ρωσίας είναι τέτοια, δεν αποκλείει το ότι θέλουμε να την κάνουμε έτσι. Και ακόμα κι αν όλα αυτά είναι μόνο κείμενο, ας είναι Ρωσικό Κείμενο.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι η οθόνη της σύγκρουσης των δύο τρόπων ύπαρξης της Ρωσίας. Η Δύση πολεμά τη Ρωσία, όπως την αντιλαμβάνεται αυτή, και αναμένει να νικήσει αυτή τη Ρωσία. Αυτό είναι το είδος της Ρωσίας που μπορεί και θα νικήσει. Εμείς όμως πολεμάμε για την αληθινή Ρωσία, τη Ρωσία ως Ιδέα, ως Αποστολή. Στην πραγματικότητα, μόνο αυτή η Ρωσία μπορεί να επικρατήσει σε αυτόν τον βάναυσο πόλεμο. Και να νικήσει τον ίδιο τον εαυτό της, μεταξύ των άλλων.
Το 2022 ─ την χρονιά που ξεκίνησε ο πόλεμος ─ φαινόταν ότι το μόνο που έπρεπε να κάνουμε ήταν να ξεκινήσουμε έναν πόλεμο και όλα θα τακτοποιούνταν από μόνα τους προς τη Νίκη. Αλλά αποδεικνύεται ότι το να ξεκινήσεις είναι μόνο το μισό έργο, αλλά δεν έχουν τελειώσει ακόμα όλα. Απαιτείται μεταμόρφωση της χώρας και της κοινωνίας. Αυτός ο μετασχηματισμός έχει σχεδιαστεί, αλλά δεν έχει ακόμη υλοποιηθεί. Αυτό εμποδίζεται από την εικόνα που προβάλλει ο εχθρός για εμάς. Και αυτή η εικόνα δεν είναι μόνο μια καρικατούρα και μια ψεύτικη συκοφαντία. Δυστυχώς.
Ο στόχος μας είναι να γίνει η Ρωσία πραγματική Ρωσία. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος προς τη Νίκη. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να επιτευχθεί. Τα όρια των συμβιβασμών έχουν εξαντληθεί.
