Σκοπός του άρθρου μου είναι να πραγματοποιηθεί ένα ιστορικό οδοιπορικό στα μέρη εκείνα που υπήρξαν λαμπρές κοιτίδες του Ελληνικού πολιτισμού, προκειμένου οι νέες γενεές Ελλήνων να μη ξεχάσουν ποτέ τις αλησμόνητες Πατρίδες, οι οποίες δεν είναι χαμένες, αλλά είναι βαθιά ριζωμένες στις καρδιές και στις ψυχές όλων των Ελλήνων όπου υπάρχουν στη γη.
Πλησιάζουμε τα εκατό χρόνια, για να θυμηθούμε και πάλι όπως κάθε χρόνο τον Ελληνισμό των <<Αλησμόνητων Πατρίδων>> εκείνης της εποχής, που με τη ζωή και τα έργα τους λάμπρυναν τον Ελληνικό και Παγκόσμιο πολιτισμό και με τη θυσία τους για τα ιδανικά της φυλής μας, αποτελούν παράδειγμα για τις επόμενες γενεές Ελλήνων. Και βέβαια μόνο με τη μνημοσύνη και όχι με τη λησμονιά ωριμάζει ο άνθρωπος και μεγαλουργεί.
Η επιδίωξή μου δεν έχει σκοπό να γίνει κάποιος ρεβανσισμός ή αλυτρωτισμός. Για την Ελλάδα αυτό το γεγονός έχει κλείσει οριστικά με την συνθήκη της Λωζάννης τον Ιούλιο του 1923. Από τότε κοιτάμε μόνο μπροστά, μόνο στο μέλλον. Βέβαια αυτό δεν ισχύει για τους ανατολικούς γείτονές μας τους Τούρκους. Διακατέχονται τώρα τελευταία από αυτοκρατορικό σύνδρομο και την αλαζονεία της ισχύος, που τόσο πολύ τους την προσέδωσαν οι σύμμαχοί Αμερικανοί και οι έτεροι φίλοι μας Ευρωπαίοι με προεξάρχοντες τους Γερμανούς και Άγγλους, όπως και από τον δαίμονα της εξόντωσης των αλλοεθνών.
Η γαλάζια πατρίδα(εννοούν το Αιγαίο), η πανέτοιμη στρατιά του Αιγαίου, ο αποβατικός στόλος τους από 120 αποβατικά, οι επεκτατικές βλέψεις τους κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο σφετερισμός ακόμη και της Αρχαίας μας ιστορίας που σφετερίζονται ακόμη και τον Όμηρο ότι είναι Τούρκος, τα σχολικά τους βιβλία που βρίθουν από σωβινισμό και εθνικισμό, οι καθημερινές παραβιάσεις στο FIR Αθηνών από την πολεμική αεροπορία τους, οι παρενοχλήσεις από τον πολεμικό στόλο τους, ο μη σεβασμός των συνόρων και της ΑΟΖ ως και των διεθνών συμφωνιών που έχουν και οι ίδιοι υπογράψει, μας επιβάλλουν σε συνεχή επαγρύπνηση και όχι μόνο. Εμείς ως Έλληνες επιβάλλεται να μην παραδώσουμε στην λησμοσύνη τα εκατομμύρια των Ελλήνων που δια πυρός και σιδήρου κατεσφάγησαν και καταδιώχθηκαν από τα χώματα των πατέρων τους, χώματα δικά τους πριν ακόμη και από την εποχή του Ομήρου, τουλάχιστον σε βάθος 3.500 χρόνων. Όλους αυτούς που αφανίστηκαν τόσο βάρβαρα από ένα αιμοσταγή και εγκληματία λαό που είναι μέχρι το λαιμό βουτηγμένος στο αίμα των Ελλήνων και άλλων λαών θα πρέπει πάντα να θυμόμαστε όσα χρόνια και αν περάσουν. Οι χαμένες αλλά αλησμόνητες πατρίδες θα είναι πάντα στην ψυχή μας και θα μας βοηθούν στην εγρήγορση της συνείδησης.
Ακόμη και επιφανείς Τούρκοι ακαδημαικοί λένε ότι ο όρος <<Τούρκος>> χρησιμοποιείται για να υποδηλώσει ένα πλάσμα με ζωή χαμηλού επιπέδου, αποξενωμένου από την ανθρώπινη φύση του. Ζουν σε κλεμμένη γη κατά παράβαση κάθε ηθικής και δικαίου ύπαρξης. Ο μόνος ανθρωπιστικός δρόμος για λύτρωση είναι για αυτούς να επιστρέψουν στο Τουρκεστάν και τα οροπέδια του Παμίρ και οι πατριώτες μας Ελληνοπόντιοι και Μικρασιάτες να επιστρέψουν στις πατρογονικές εστίες τους. Είναι γνωστή η σπουδαιότατη πολιτική μεταβολή που επήλθε στη Τουρκία το 1908 με το κίνημα <<Ένωση και πρόοδος>> δηλ. το μυστικό κομιτάτο που εξέφραζε τον ΝΕΟΤΟΥΡΚΙΣΜΟ και μιλούσε για ελευθερία, ισότητα και δικαιοσύνη μεταξύ των λαών που εξουσίαζαν οι Τούρκοι. Με τη ανακήρυξη του νέου συντάγματος δύο πράγματα είχαν στο μυαλό τους. Α) Την α νεξαρτησία της Τουρκίας μέσω του Γερμανισμού και Β) την εξόντωση του σουλτάνου Αβδούλ Χαμήτ με την παράλληλη καταστροφή των Ελλήνων, πολύ γρήγορα, αδιάφορα αν δεν είχαν πολιτισμό, εμπόριο, ναυτιλία, τέχνη, επιστήμη και πνευματική κίνηση. Η Γερμανική εμπορική προπαγάνδα έχει ανοίξει κυριολεκτικώς τα μάτια των Τούρκων και οι πράκτορές τους ψιθυρίζουν σε αυτούς <<Γιατί δεν αρπάζουν ή δεν αγοράζουν τα καταστήματα των γκιαούρηδων>>.Έτσι ξεκίνησε η προγραφή του Ελληνισμού της Μ. Ασίας , της Α. Θράκης, ως και της υπολοίπου τότε Ελλάδας πριν ελευθερωθεί με τους βαλκανικούς πολέμους. Είναι γνωστή οι φράση του Γερμανού στρατηγού Λίμαν Φον Σάνδερς,ο οποίος εκφράζοντας την αγανάκτησή του για τους εναπομείναντες Ελληνικούς πληθυσμούς στα παράλια της Μ. Ασίας είπε ότι:<< ο πληθυσμός αυτός σε ενδεχόμενη εκστρατεία της Ελλάδος δύνανται εντός βραχυτάτου χρόνου να οπλισθεί και να χρησιμοποιηθεί ως στράτευμα μάχης, συνεπώς επιβάλλεται η μέθοδος του διωγμού και της εξόντωσης με κάθε μέσο>>.Έτσι μεταβλήθηκε ο Ελληνισμός της Μ. Ασίας σε ένα απέραντο νεκροταφείο, με την Τουρκία να Γερμανοκρατείται στρατιωτικά και πολιτικά. Έτσι εκκλησίες έγιναν ερείπια, σταυροί κατεπατήθησαν, νεκροταφεία κατεστράφηκαν, σχολεία έκλεισαν, βιβλιοθήκες διηρπάγησαν, κτήματα κατελήφθησαν, οικίες εληστεύθησαν, αγόρια και κορίτσια Ελληνόπαιδες επωλήθησαν στην αγορά σαν ζώα, γέροντες απεβίωσαν στους δρόμους από την ασιτία και τις κακουχίες. Μία παραλία ολόκληρος από τον Μαρμαρά μέχρι την Ατάλεια βάφηκε με αίμα χριστιανικό, με αίμα Ελληνικό ανδρών και γυναικών.Μια φυλή ολόκληρη καταράται και αναθεματίζει Γερμανούς και Τούρκους. Κατάρες και αναθέματα ακούονται κατά την ώρα της προσευχής πρωί και βράδυ από 400.000 εκπατρισθέντες Έλληνες. Μέσα στην ψυχή μας έχει ριζώσει το μίσος και η εκδίκηση για τους εχθρούς μας, τους προαιώνιους Τούρκους και τους νεότερους Γερμανούς.
Και συνεχίζει στο βιβλίο του ο Μ. Ροδάς: Αυτός ο αρχηγός της Γερμανικής αποστολής στην Τουρκία Λίμαν φον Σάνδερς περιοδεύων στην Μ. Ασία και βλέποντας την ακόμη ευρωστία του Ελληνικού στοιχείου λέγει την εκπληκτική φράση μπροστά στις Τουρκικές Αρχές και στον Έλληνα επίσκοπο:<<αυτούς εδώ τι τους φυλάτε(βλέποντας τους ναούς και τα Ελληνικά σχολεία), ενόσω αφήνετε αυτά εδώ, σεις θα είσθε οι είλωτες των Ελλήνων>>. Ποια δύναμης μπορεί πλέον να επανορθώσει τα μεγάλα αυτά σφάλματα της φυλής μας, μήπως η Ελληνογερμανοτουρκική φιλία που ευαγγελίζονται εκεί στο Υπουργείο Εξωτερικών ή κάποιοι Τουρκομαθείς καθηγητές (ευτυχώς λίγοι των Ελληνικών πανεπιστημίων) βλ. Ρεπούση κ.λ.π. Τι θα πούμε σε αυτούς τους ΈΛΛΗΝΕΣ με κεφαλαία και τους απογόνους τους που άφησαν τα πάντα απέναντι και έφυγαν με την ψυχή στο στόμα…
Όλα λοιπόν τα παραπάνω γέννησαν την συνθήκη των Σεβρών και την απότοκο αυτής την<< Μικρασιατική εκστρατεία>> για να προστατευθεί ο εκεί Ελληνισμός. Άρα ο πόλεμος δεν ήταν ιμπεριαλιστικός και αποικιακός όπως καμώνονται μερικοί αριστεροί και ο μεγάλος πατερούλης των Σοβιέτ Λένιν που επικράτησε το 1917 και( βοήθησε ποικιλοτρόπως την Τουρκία), αλλά εθνικός. Ο Μουσταφά Κεμάλ γνωστός και ως Ατατούρκ(πατερούλης των Τούρκων), αυτός ο βρωμερός, άθλιος και μίζερος αλκοολικός πράκτορας συντάχθηκε με την Δύση και εκπαιδεύτηκε από αυτούς γιατί ήθελαν να επωφεληθούν από την ηλιθιότητα των σύγχρονων Ελλήνων πολιτικών, που δεν μπορούσαν να πιστέψουν στα μάτια τους με τις επιτυχίες του Ελληνικού στρατού στη Μ. Ασία το 1921-22, έναντι της αναποτελεσματικότητας και της δειλής στάσης του τούρκικου στρατού. Συνήθιζαν να ονομάζουν το πάντα θριαμβευτή Ελληνικό Στρατό<<Σειτάν Ασκέρ>> δηλ. <<Στρατός του διαβόλου>>.
Μας είναι γνωστή η ρήση του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη:<< όταν στον Τούρκο δείξεις τα μπροστινά σου, εκείνος θα σου δείξει τα πισινά του>>.
Ολόκληρο το 1921 και μέχρι το καλοκαίρι του 1922 την 13η Αυγούστου έγινε η τελευταία μάχη και παρά την πολιτική αλλαγή στην Ελλάδα με τις εκλογές που έκανε ο Ε. Βενιζέλος τον Νοέμβριο του 1919(το μοναδικό και μεγαλύτερό του λάθος) καθότι επικράτησαν οι βασιλικοί με τον Κων/νο που ήταν αντίθετος με τις δυνάμεις της Αντάντ δηλ. φιλογερμανός και με το σύνθημα:<<ψωμί ελιά και Κώτσο Βασιλιά, θα πάρουμε την πόλι και την Αγιά Σοφιά>>και οι στρατιώτες γρήγορα στα σπίτια τους και τις οικογένειές τους. Αντί όλων αυτών που υποσχέθηκε στους Έλληνες, καλεί στα όπλα πέντε κλάσεις εφέδρων από 33.000 άνδρες που φεύγουν αμέσως για το μέτωπο. Με το μεγάλο λάθος της κυβέρνησης Γούναρη που αντικατέστησε όλους τους εμπειροπόλεμους και γενναίους αξιωματικούς του μετώπου, με επιτελικούς, άπειρους και άσφαιρους και με τους αρχιστρατήγους τον βασιλιά Κων/νο και τον Χατζηανέστη που είπε εκείνη την αξέχαστη φράση:΄<<εγώ θα πάρω την Άγκυρα με την ξιφολόγχη>> και διοικούσε την ανίκητη στρατιά μας από τα παρασκήνια και τα μετόπισθεν, συνεχώς δονούσε το μέτωπο ο ήχος των σαλπιγκτών στην πρώτη γραμμή <<Προχωρείτε, Προχωρείτε>>.Και η μεγάλη επίθεση άρχισε τον Δεκέμβριο του 1921με τους ήδη καταπονημένους σε δεκαετή και πλέον πόλεμο στρατιώτες μας, σαν μια θύελλα που σαρώνει τους Τούρκους μέχρι την Προύσα, το Αξάρι,τη Φιλαδέλφεια, το Αφιόν, την φονική μάχη του Αλί Βεράν. Οι Τούρκοι υποχωρούν με 5.000 άνδρες και η Ελληνική δύναμη κρούσης από 14.000 άνδρες, 1000 ιππείς, 70 πυροβόλα και 129 πολυβόλα, επετίθεντο συνεχώς φτάνοντας στην περιοχή Κοβαλίτσα, αφού πέρασαν τον χείμαρρο Στραίντζη, φτάνοντας στον ποταμό Ζαγγάριο. Και ενώ η μάχη είχε κερδηθεί με κάποια λίγα τμήματα των Τούρκων που δεν πρόλαβαν να συμπτυχθούν και το ιππικό μας θα μπορούσε άνετα να τους θερίσει, σαν μια θαυμάσια λεία, οι στρατιώτες μας άρχισαν να υποχωρούν χωρίς λόγο, αφήνοντας κατάπληκτους τους Τούρκους. <<Έτσι για πρώτη φορά στη στρατιωτική ιστορία όλων των λαών και όλων των εποχών, συμβαίνει νικητές και ηττημένοι να υποχωρούν ταυτόχρονα>>. Τι είχε συμβεί. Ο στρατηγός Πετμεζάς βλέποντας την απεγνωσμένη αντίσταση των Τούρκων, αλλά και τις μεγάλες απώλειες του Στρατού μας λόγω κακής διοίκησης και τις διακυμάνσεις της μάχης τρομοκρατήθηκε και αναφέροντας στο Στρατηγείο ότι πιέζεται ολοκληρωτικά αναγκάζεται να συμπτυχθεί. Και ενώ ο Παπούλας με τους επιτελείς ήταν στην Προύσα ξεπέρασε σε ηττοπάθεια τον Πετμεζά και διέταξε την άμεση υποχώρηση όλου του Μετώπου.
Φτάνοντας στον Μάιο του 1922, ο στρατηγός Παπούλας με 140.000 άνδρες μεταφέρει το στρατηγείο του στην Προύσα και αντικαθιστά τον στρατηγό Νίδερ από αρχηγό της στρατιάς των θριάμβων και τον αντικαθιστά με τον άπειρο Κοντούλη στο Α΄ Σώμα Στρατού. Ο Κεμάλ είχε ήδη 40.000 άνδρες και ενισχύεται συνεχώς με νέες εφεδρείες, ως και πολεμικό υλικό. Ο πατερούλης των φτωχών και των καταπιεσμένων Σοβιέτ Λένιν τον ενισχύει με:1) 10.000.000 χρυσά ρούβλια 2) 327 πυροβόλα μεγάλου διαμετρήματος με 150.000 οβίδες 3) 40.000 τυφέκια με 63.000.000 φυσίγγια 4) εκατοντάδες τόνους καυσίμων5) διπλωματική βοήθεια σε όλα τα τότε φόρουμ και όλα αυτά επειδή η χώρα μας είχε μετάσχει στην Ουκρανική εκστρατεία το 1919 με τις δυνάμεις της ΑΝΤΑΝΤ (σημερινό ΝΑΤΟ) η λέξη προέρχεται από την Γαλλική ΕΝΤΕΝΤΕ που σημαίνει συμφωνία, λυκοφιλία, συνεννόηση. Αλήθεια πόση ομοιότητα υπάρχει και σήμερα με τους S-400 υπερσύγχρονους αντιαεροπορικούς πυραύλους που μια χριστιανική χώρα, εφοδιάζει μια ισλαμοφασιστική χώρα και δη την Τουρκία και δεν ξέρουμε τι άλλη μυστική συμφωνία έχουν κάνει στα παρασκήνια λόγω συμφερόντων.
Είναι τυχαίο γεγονός… Για δέστε αγαπητοί φίλοι Έλληνες και Ελληνίδες πως επαναλαμβάνεται η ιστορία…Έχει επίσης εφοδιάσει τον Γενίτσαρο Ερντογάν και με εργοστάσιο κατασκευής αντιαρματικών όπλων Κοrnet ότι ποιο σύγχρονο υπάρχει για την καταστροφή των κάθε είδος αρμάτων μας. Όπως είναι γνωστό είναι και στο στάδιο κατασκευής τρία πυρηνικά εργοστάσια, από τους φίλους Ρώσους, δήθεν για την παραγωγή ενέργειας, ενώ είναι διεθνώς γνωστό ότι τα θέλουν για τον εμπλουτισμό ουρανίου και την κατασκευή ατομικών βομβών. Δηλαδή μία ακόμη ισλαμική χώρα αυτόνομη πυρηνική δύναμη, με ότι αυτό συνεπάγεται για την Ελληνική ύπαρξη στην περιοχή, παρότι βρίσκεται σε σεισμογενή περιοχή.
Όπως βλέπετε οι Τούρκοι εξοπλίζονται αθόρυβα, μακροπρόθεσμα, πατριω-τικά και δεν φοβούνται μην τους κάνουν νταντά στο ΝΑΤΟ, γιατί έχουν αξιωματικούς και πολιτικούς πατριώτες που ενδιαφέρονται πρώτα για την πατρίδα τους.
Και ερχόμαστε τώρα στην μεγάλη επίθεση που έκανε ή ήταν να κάνει ο στρατός μας την άνοιξη μέχρι την 13η Αυγούστου του1922. Η ήττα ήταν προδιαγεγραμμένη. Από την πρώτη στιγμή έλειπε η πνοή και η πίστη στην νίκη. Οι μπαρουτοκαπνισμένοι και έμπειροι στρατιώτες μας, δεν βλέπουν τους αξιωματικούς μπροστά, δεν νοιώθουν την στιβαρή ηγεσία. Προχωρούν δισταχτικά, αποκαρδιώνονται, βλέπουν τους συναδέλφους τους να θερίζονται από τα σοβιετικά πολυβόλα αλύπητα. Ο Ισμέτ μπέης αρχίζει να καταπονεί τις δυνάμεις μας. Ενισχύεται συνεχώς με εφεδρείες. Και τότε διατάζει γενική αντεπίθεση σε ολόκληρο το βόρειο Μέτωπο, που με την 1η Τουρκική Στρατιά, ανατρέπει την 10η Μεραρχία μας και με τα σοβιετικά πυροβόλα μεγάλου βεληνεκούς κτυπά τα μετόπισθεν, τις εφεδρείες μας και δημιουργεί σφήνα και ενώ το Ελληνικό μέτωπο αρχίζει να κλονίζεται, μπαίνουν στη μάχη οι τσολιάδες του 5/42. Οι Τούρκοι θερίζονται από τους γενναίους και υποχωρούν από το ύψωμα Χασάν Μπέλ. Ο καλύτερος στρατηγός του Κεμάλ, Ρεσίτ πασάς αυτοκτονεί. Και όπως είπε και ο Κεμάλ<< αυτοί ήταν οι Έλληνες και αυτούς δεν τους νικήσαμε>>. Αντί όμως το Γ΄ Σώμα Στρατού να κινηθεί επιθετικά με πλευρική επίθεση προς το Ιν Ενού και να κυκλώσει τις Τούρκικες δυνάμεις που δημιούργησαν την σφήνα, προτιμά την εύκολη λύση, την υποχώρηση, με τη δικαιολογία ότι τα τμήματά μας, ενοχλήθηκαν σοβαρά. Και βέβαια το Τούρκικο ιππικό και τα πολυβόλα του πατερούλη Λένιν ανέλαβαν δράση(όπως έγινε και στην Κύπρο το 1974 με τα Τουρκικά άρματα μάχης). Οι απώλειες τρομαχτικές 200 αξιωματικοί και 4.000 γενναίοι στρατιώτες μας είναι νεκροί, τόσες μαζικές απώλειες δεν είχαμε ούτε σε όλες τις μάχες συνολικά σε όλα τα μέτωπα τις Μ. Ασίας. Από εκεί και ύστερα δεν οργανώθηκε καμία σωστή άμυνα, ούτε για την διάσωση των Ελληνικών πληθυσμών των 3.500 χρόνων διαμονής στα ιερά χώματα της Μ. Ασίας και επικρατεί η πολιτική: ο σώζων εαυτόν σωθήτω. Εκτός από την τελευταία νικηφόρα μάχη που έδωσε ο Πλαστήρας στην Ερυθραία, απέναντι από την Χίο με το ιππικό του.
Ο συνταγματάρχης Χακκή καθηγητής της Ιστορίας του πολέμου στην Σ.Σ.Ε. στην Άγκυρα, εξετάζοντας τις επιχειρήσεις του Μαίου-Ιουλίου του 1922 και παρουσιάζοντας το έργο του το 1931 γράφει:¨<<Οι Έλληνες δεν επέτυχαν την κύκλωσιν δια τους εξής λόγους…Η κυκλωτική φάλαγξ εχρονοτρίβησεν…Αντί να κατευθυνθεί προς Βορρά, προχώρησε προς ΒΑ και επεμήκυνε την οδόν της. Δεν ήταν ορθόν να καθηλωθεί μια Μεραρχία προ του Αφιόν και δύο προ του Ιν Ενού. Έπρεπε να ενωθούν με τας προερχομένας εκ του Αδρανού Μεραρχίας, δια να διασπάσουν το Μέτωπο. Οι Έλληνες, μη δυνηθέντες να κυκλώσουν τον Στρατό μας, δεν ηδυνήθησαν ούτε να τον καταδιώξουν>>. Δυστυχώς αυτή είναι οι σκληρή αλήθεια. Ο Έλληνας στρατιώτης προδόθηκε ηθελημένα ή αθέλητα από την ηγεσία του, όπως ακριβώς και στη Κύπρο το 1974 και στα Ίμια το 1996 και ο Θεός και η Παναγιά μας να βάλλει το χέρι της…Ο ίδιος ο Κεμάλ στη Τουρκική Εθνοσυνέλευση εκείνης της εποχής είπε για την επέτειο της νίκης του:<<Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι στη Μ. Ασία δεν ηττήθη ο γενναίος Ελληνικός Στρατός. Η πολιτική ηγεσία ηττήθη…>>
Ο Κ. Μισαηλίδης, ο αλησμόνητος τροβαδούρος και ασύγκριτος τραγικός της Νύμφης του Ερμαίου, αφήνει τον σπαραγμό της ψυχής του να ξεχειλίσει και μας περιγράφει μερικά γεγονότα που έγιναν εκείνες τις τραγικές ημέρες στη νύμφη της ανατολής, την πανέμορφη Σμύρνη.
<< Ήρθαν οι καιροί, γράφει, που οι ζωντανοί ζήλευαν τους πεθαμένους. Γέμισε το νεκροταφείο από γυναικόπαιδα. Έσυραν ως εκεί μαννάδες, ξεφρενιασμένες από τον τρόμο. Πίστεψαν ότι θα δίσταζε ο Τούρκος. Μα ούτε εδώ σταματούσε η κτηνωδία. Κι ο τόπος της αιώνιας γαλήνης, το λιμάνι, που δεν το φθάνει η εγκόσμια τρικυμία, ο τόπος, που στη θύρα του σταματούν όλα, για τους δυστυχισμένους σήμερα έγινε καινούργιος αγωνίας σταθμός. Σβηστά τα καντήλια των τάφων. Τα κυπαρίσσια σαν μαύρες λαμπάδες υψώνονται δεητικά στον ουρανό, που ξάστερος κι ολόλαμπρος σκεπάζει το μέγα δράμα. Νεκροί και ζωντανοί μαζί…>>
Και συνεχίζει στο βιβλίο το ο Μικρασιάτης Γιάννης Καψής:΄<<Ούτε στο λιθόστρατο των τάφων σταματούν οι αιμοδιψείς δολοφόνοι Τούρκοι. Ορμούν μέσα στο νεκροταφείο κι αρπάζουν νέες κοπέλες, όμορφες, για να χορτάσουν τις βρωμερές ορμές τους. Παντού ακούγεται βοήθεια. Αλλά από που…Πόσες μαννάδες δεν ξεψύχησαν και πόσοι πατεράδες και παππούδες δεν πέθαναν απόπληκτοι από την εγκληματική λαγνεία αυτών των τεράτων…Στα μνήματα κατέφευγαν οι Χριστιανοί κι εκεί κάτω από τις ταφόπετρες, έκρυβαν ότι πιο πολύτιμο είχε μια ελληνική οικογένεια. Ανατρίχιαζαν στο αγκάλιασμα των νεκρών οι κοπέλες, το προτιμούσαν όμως, από το αγκάλιασμα του Τούρκου. Τους έπνιγε η μυρωδιά των πτωμάτων, αλλά ήταν ανάλαφρο άρωμα μπροστά στο χνώτο των βδελυρών βιαστών…>> Ο μεγάλος Σμυρνιός ζωγράφος Γ. Προκοπίου γράφει: Προσπαθώντας να κρυφτεί βγαίνει στους δρόμους της Σμύρνης και το θέαμα που αντικρίζει , παγώνει το αίμα του στις φλέβες. Σωροί οι νεκροί, έχουν στιβαχθεί στις γωνιές των δρόμων, φρικτά ανασκολοπι- σμένα τα πτώματα, μαρτυρούν το εγκληματικό όργιο, που προηγήθηκε…
Η Αμερικανίδα καθηγήτρια του Αμερικανικού Κολλεγίου της Σμύρνης γράφει στην προιστάμενη της στην Ουάσιγκτον: <<Πολλές λεηλασίες και εκτελέσεις διεπράχθησαν εμπρός στα μάτια μας χωρίς δισταγμό…Η σκιά του θανάτου επλανάτο παντού. Οι Τσέτες έσπαζαν τα σπίτια και λεηλατούσαν τα πάντα…Ανήλικοι φονιάδες που μιλούσαν αγγλικά(παιδιά μορφωμένων εύπορων Τούρκων) ήταν βουτηγμένοι στο αίμα. Νέα παιδιά ξεκινούν τη ζωή τους με το αίμα, τις δολοφονίες…και δεν είναι παρά παιδιά μιας βάρβαρης τουρκικής φυλής φονιάδων, μια επαίσχυντη κηλίδα για τον πολιτισμό της ανθρωπότητας…Και να σκεφτούμε ότι όλοι αυτοί αύριο θα γίνουν δάσκαλοι, αξιωματικοί, δημόσιοι υπάλληλοι,πολιτικοί, διπλωμάτες…Να τους χαιρόμαστε τέτοιους φίλους και συνεργάτες…>>
Παρόμοια η χειρότερα γεγονότα συνέβησαν και σε άλλες πόλεις που ήκμαζε και ευημερούσε το Ελληνικό στοιχείο. Όλα τα παραπάνω η καθηγήτρια του πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, σύμβουλος του Υπουρ-γείου Παιδείας και βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ το ονομάζει: ΣΥΝΩΣΤΙΣΜΟΣ.
Είναι γνωστή η μελέτη Ελλήνων και ξένων διεθνολόγων ότι αν δεν είχαμε γείτονα, αυτό το βρομερό έθνος και λεκέ της Ιστορίας την Τουρκία από την εποχή του Βυζαντίου μέχρι σήμερα ο Ελληνισμός θα ξεπερνούσε τα 120.000.000 και θα είμαστε μία μεγάλη και υπολογίσιμη δύναμη διεθνώς.
Εμείς οι Έλληνες που τόσο εύκολα ξεχνάμε και στο πνεύμα των καλών σχέσεων με την Τουρκία, συνεχώς σιωπούμε και υποχωρούμε αποβάλλον- τας από την μνήμη μας το πνεύμα του 1821 και του1940. Και αφού τότε συντελέστηκε το μεγάλο έγκλημα κατά του Ελληνισμού του Πόντου της Μ. Ασίας και της Α. Θράκης συμφωνήθηκε και η ανταλλαγή των πληθυσμών με βάση το θρήσκευμα και όχι με την εθνική ταυτότητα. Έτσι πέρα από τους Ελληνικούς πληθυσμούς που είχαν βίαια εξισλαμισθεί στο παρελθόν, ήλθαν και τα εμπόδια και έτσι παρέμειναν πολλοί στην Τουρκία και ειδικά στον Πόντο ως κρυπτοχριστιανοί που σήμερα αριθμούν 20.000.000 και με Τουρκικά ονόματα. Ακόμη και ο ίδιος ο Ερντογάν είναι Ελληνικής καταγωγής και κατάγεται από την Ριζούντα του Πόντου. Ο παππούς του λέγονταν Μίμης Μπακάτογλου και ήταν αρχηγός της αντίστασης των Ελλήνων στα μέρη εκείνα, ο έγγονός του όμως έγινε Γενίτσαρος όπως και πολλοί άλλοι Τούρκοι της εξουσιαστικής Ελίτ και του στρατού που το DNA είναι ότι δήποτε άλλο εκτός από Τουρκικό και καμία σχέση στην εμφάνιση δεν έχουν με Μογγολικά φύλλα, ή τους ορεσίβιους του Τουρκεστάν και των υψιπέδων του Παμίρ.
Αλήθεια δεν τους βλέπετε στο πρόσωπο, στα λόγια και τις συνήθειες…είναι όλοι τους Έλληνες εξισλαμισθέντες και δη Γενίτσαροι. Βέβαια στο πνεύμα μιας δήθεν ειρήνης και της καλής γειτονίας ποτέ τώρα τελευταία δεν γίνεται μνεία για τα γεγονότα και τον χαμό τόσων αθώων ανδρών, γυναικών, παιδιών και γερόντων που αφού γλύτωσαν τον θάνατο, ειδικά Ποντίων από τα <<Αμελέ Ταμπουρού>>Τάγματα Εργασίας, τις δολοφονίες και ότι άλλο κακό φαντάζεται ο ανώμαλος Τούρκικος νους, έφθασαν στην Ελλάδα ανθρώπινες σκιές με ξεσκισμένα ρούχα και κουρελιασμένες ψυχές. Ξεριζωμένοι από τον τόπο τους, αυτοί οι ΝΟΙΚΟΚΥΡΑΙΟΙ που οι βάρβαροι δεν άφησαν τίποτα στον τόπο τους, τα ιερά και τα όσια, τους νεκρούς και τους αγνοουμένους και έφθασαν νηστικοί και ξυπόλυτοι στην Ελλάδα, ελπίζοντας στην επιστροφή κάποτε στα πατρογονικά εδάφη. Από το 1908 μέχρι το 1922-23 πάνω από 2.500.000 ψυχές χάθηκαν στην Μ. Ασία και την Α. Θράκη.
Και αφού ξεχάσαμε τι έγινε στον Πόντο και την υπόλοιπη Ελληνική Μ.Ασία προτείναμε και τον σφαγέα Κεμάλ για Νόμπελ ειρήνης. Μάλιστα δώσαμε και σπίτι στον σφαγέα και εγκληματία στην Θεσσαλονίκη μας και του κάναμε και μουσείο για να τον θυμούνται και οι υπόλοιπες γενεές πόσο επιδέξια εξαφάνισε κάθε τι το Ελληνικό από την σημερινή Τουρκία. Είναι πράγματι αξιοπρόσεχτο πως οι σημερινοί πολιτικοί ταγοί και όχι μόνο τολμούν και με ποιο αλήθεια δικαίωμα, να αφαιρούν ολόκληρες περιόδους της ιστορίας από τα αναλυτικά προγράμματα και τα σχολικά βιβλία, γεγονότα, τόπους, ημερομηνίες και ονόματα. Όλα παραποιούνται ή παραμορφώνονται για χάρη δήθεν της φιλίας μεταξύ των λαών. Στις 19 Μαίου το 1998 αποπειραθήκαμε να στείλουμε και την κρατική ορχήστρα Αθηνών στην Άγκυρα, ενώ κατέθεσαν στεφάνια υπουργοί και πρωθυ- πουργοί σε ποιόν. Στον σφαγέα και εξολοθρευτή των Ελλήνων. Όσο εμείς υποχωρούμε άλλο τόσο οι άλλοι διεκδικούν κάτι που ποτέ τους δεν τους ανήκε. Βασίζονται στην υπεροπλία και την αριθμητική τους υπεροχή. Ήδη μιλούν για Ν. Αλβανία και όχι Β .Ήπειρο, ήδη μιλούν για τουρκική αντί μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη, για δίγλωσση εκπαίδευση στη περιοχή και για μουσουλμανικό συμβούλιο παρά τω πρωθυπουργώ και για σκοπιανή ναυσιπλοία στον Θερμαικό κ.τ.λ. Χωρίς ίχνος ντροπής, υπερηφάνειας και εθνικής συνείδησης στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης υποταγμένοι στα γεωπολιτικά σχέδια δήθεν φίλων και συμμάχων αφού μας γονάτισαν με τα μνημόνια στα πλαίσια του εθνομηδενισμού, παρέδωσαν ιστορία αιώνων, δόξης, τιμής και πολιτισμού. Και έδωσαν σε ένα Σλαβικό μόρφωμα: όνομα, γλώσσα και ταυτότητα, χωρίς να έχει καμία σχέση με την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ η οποία είναι και θα είναι πάντα Ελληνική. Αλήθεια τι γραικυλισμός Θεέ μου, τι γενιτσαρισμός…. Έχοντας υπόψη τα γεγονότα των ημερών με τους συμμάχους μας Τούρκους έχω να επισημάνω την πλήρη απουσία στρατηγικού σχεδιασμού και βέβαια οι συνεχείς ήττες τόσο από την τουρκική, όσο και από την αλβανοσκοπιανή διπλωματία είναι μια πραγματικότητα. Είναι αναγκαίο και επιβάλλεται να σοβαρευθούμε καθότι έχουμε μια Τουρκία που διαθέτει στρατηγικό σχεδιασμό. Έχει ένα πολύπειρο και σε μεγάλο αρι- θμό διπλωματικό προσωπικό, με μια μακρόχρονη παράδοση στη υψηλή διπλωματία απότοκος της Βυζαντινής διπλωματικής παράδοσης και τα στρατηγικά κλεμένα εδάφη και για να αντιμετωπίσεις ένα τόσο επικίνδυνο αντίπαλο, όπως η Τουρκία οφείλεις να διαθέτεις ικανοτάτη διπλωματική εκπροσώπηση, πατριώτες και Ελληνάρες, διαφορετικά το παιγνίδι είναι χαμένο εκ των προτέρων. Το ανήκουμε στη Δύση πέθανε. Αλλαγή δόγματος στην εξωτερική πολιτική και να <<ανήκουμε εκεί που επιτάσ- σουν κάθε φορά τα συμφέροντα της χώρας μας…>> Ούτε λοιπόν Ανατολή, ούτε Δύση, ούτε Βορράς, ούτε Νότος. Να ανήκουμε κάθε φορά εκεί που επιβάλλουν τα Ελληνοκεντρικά συμφέροντα της χώρας μας. Αρκετά έχουμε πληρώσει και πληρώνουμε τους δήθεν συμμάχους. Εκεί στο Υπουργείο Εξωτερικών, ας διαβάσουν καλά το βιβλίο του ΙΒΟ ΑΝΤΡΙΤΣ <<Είναι ένα γεφύρι στον Δρίνο>> και αφού το διαβάσουν καλά ας το διανείμουν και σε όλες τις ξένες διπλωματικές αποστολές δωρεάν, θα προσφέρουν σίγουρα εθνικό έργο με μία μόνο κίνηση. Η Τουρκία απολαμβάνει περισσότερη εκτίμηση και διατηρεί την προσωπι- κότητά της όταν δεν είναι <<ο πιστός άνθρωπος της δύσης>>. Χρειάζεται αυτογνωσία και αντίληψη της πραγματικότητας, υπολογισμός των δυνατοτήτων του εχθρού και κοινός νους. Ο Μ. Ναπολέων έλεγε:<<Δεν πρέπει να αρχίζουμε μια μάχη παρά μόνο όταν δεν έχουμε άλλη επιλογή, εφόσον από την φύση της η έκβαση μιας μάχης είναι αμφίβολη. Από την στιγμή που θα αρχίσει η μάχη, οφείλουμε να νικήσουμε ή να πεθάνουμε>>
Η αποδόμηση του Τούρκου δεν γίνεται με γελοία οικονομικά μέτρα μόνο. Αυτός ο Τούρκος έχει πάτρωνα εκλεκτό και παίζει με σημαδεμένη τράπουλα. Δεν έχει δικιά του εξωτερική πολιτική. Είναι εδώ και 1000 χρόνια ένα τεχνικό ανάχωμα για την Ελληνική ΜΗ επικράτηση. Το σκοτάδι δεν μπορεί και δεν θα επικρατήσει. Οι Τούρκοι είναι εκεί μόνο για να βοηθήσουν τους Έλληνες (Ελληνόφωνους και Τουρκόφωνους) να έρθουν πίσω στις πατρογονικές ρίζες και στα σπίτια τους. Τους Τούρκους πρέπει να τους φοβάστε μόνο εφόσον έχουν προκαθορίσει με τους προστάτες τους , την έκβαση του πολέμου. Και τώρα δεν έχουν κανένα πραγματικό προστάτη. Είναι μόνοι τους, διαιρεμένοι όπως στην κόλαση και θα διαλυθούν σαν ένα κοπάδι πρόβατα, όταν ο Ερντογάν κάνει την τελική απελπισμένη στρατιωτική κίνηση εναντίον του Ελληνισμού, κατά της δικής του ρίζας και ενάντια στις ρίζες του μισού και πλέον του ίδιου του λαού του. Έλληνες μην φοβάστε τους Τούρκους, ή τους Βρετανούς, δεν αξίζει τον κόπο. Ο μεγάλος Πλάτων της αρχαιότητας έλεγε: <<κάθε λαός είναι άξιος των ανθρώπων που τον κυβερνούν, κανείς δεν είναι πιο υποδουλωμένος από εκείνους που εσφαλμένα πιστεύουν πως είναι ελεύθεροι, όσοι αδιαφορούν για τα κοινά είναι καταδικασμένοι να εξουσιάζονται πάντα από ανθρώπους πολύ κατώτερους τους…>>
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2020 Ιωάννης Καλάκος
Τακτικός αρθρογράφος, αναγνώστης και φίλος.
