-Στρατηγικό Ίδρυμα πολιτισμού
Elena Pustovoytova
Στις 4 Νοεμβρίου, θα τεθούν σε ισχύ σοβαρές κυρώσεις από τις ΗΠΑ εναντίον του Ιράν και σε χώρες που διατηρούν εμπορικές σχέσεις με αυτό.
Στην Τεχεράνη, ρωτούν τι θα κάνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών τον Σεπτέμβριο, όσο θα προεδρεύουν εκεί; Θα προσπαθήσουν να βάλουν το Ιράν στα γόνατά του; Ανεξάρτητα από το πόσο γελοίο αυτό μπορεί να ακούγεται, η Ουάσιγκτον ετοιμάζεται γι ‘αυτό. Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Μοχάμεντ Τζαβάντ Ζαρίφ, κατηγόρησε τις ΗΠΑ για κατάχρηση της προεδρίας του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και δήλωσε ότι «υπάρχει μόνο ένα ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για το Ιράν, αλλά ο Donald Trump το παραβιάζει και παρακινεί άλλους να κάνουν το ίδιο ….»
Οι προθέσεις του Trump είναι γνωστές σε όλους, αλλά λίγοι είναι έτοιμοι να τους αντιμετωπίσουν. Η Συρία-είναι το πιο θερμό , αλλά είναι το μόνο πεδίο της αντιπαράθεσης μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν. Η Ουάσινγκτον θα προσπαθήσει να αποτρέψει οποιαδήποτε συνεργασία με το Ιράν. Για να τους αποθαρρύνουν λοιπόν να είναι φιλικοί με την Τεχεράνη, είναι απαραίτητο να ξεκινήσουν με την Ινδία.
Σύμφωνα με τους Economical Times, ο Ινδός Yπουργός βιομηχανίας και εμπορίου Suresh Prabhu ανήγγειλε την ετοιμότητα να διπλασιαστεί το αμοιβαίως ευεργετικό εμπόριο με το Ιράν στα επόμενα πέντε έτη και να το φέρει στα 13.800.000.000 δολάρια. Ο κύριος παράγοντας στην ανάπτυξη του Ινδικού-Ιρανικού εμπορίου πρέπει να είναι ο Διεθνής διάδρομος μεταφορών Βορρά-Νότου (INSTC) μεταξύ της Ρωσίας, του Ιράν και της Ινδίας, ο οποίος θα συνδέσει τη Βόρεια Ευρώπη με την Κασπία θάλασσα, τον Περσικό κόλπο και τον Ινδικό Ωκεανό. Έντεκα χώρες όπως η Τουρκία και η Λευκορωσία η Συρία και το Ομάν έχουν ήδη ενταχθεί στο πρόγραμμα.
Ο Suresh Prabhu και ο Ιρανός Υπουργός δρόμων και αστικής ανάπτυξης, Αμπάς Ahundi, την περασμένη εβδομάδα συζήτησαν στο Νέο Δελχί επιλογές για την καταστρατήγηση των κυρώσεων του Trump για την Τεχεράνη. Οι economical Times γράφουν ότι η επίσημη Ουάσινγκτον απαιτεί από την Ινδία να μηδενίζει όλες τις εισαγωγές από το Ιράν πριν από τις 4 Νοεμβρίου. Ωστόσο, πώς να το κάνουν αυτό, αν η Ινδία εισήγαγε 18.500.000 τόνους του ιρανικού πετρελαίου κατά το τρέχον οικονομικό έτος (το Ιράν είναι ο τρίτος μετά το Ιράκ και τη Σαουδική Αραβία προμηθευτής) και αυξήθηκε κατά ένα δισεκατομμύριο δολάρια το εμπόριο με το Ιράν;
Το Αμερικανικό καλωδιακό και δορυφορικό τηλεοπτικό κανάλι CNBC γράφει ότι «η Ινδία δεν είναι σε θέση να σταματήσει την εισαγωγή του Ιρανικού πετρελαίου, όπως απαιτείται από τις Αμερικανικές κυρώσεις, είναι ο δεύτερος μετά από τον αγοραστή της Κίνας του ιρανικού πετρελαίου.» Ο Τηλεοπτικός σταθμός έχει δίκιο: Η Ινδία εισάγει 70 τοις εκατό της κατανάλωσης ενέργειας, συμπεριλαμβανομένου του πετρελαίου 523.000 βαρέλια ανά ημέρα. Για να αποκλείσει μια από τις κύριες πηγές τέτοιων πόρων θα πρέπει να καταστραφεί η οικονομία της χώρας, στην οποία ζουν 1.300.000.000 άνθρωποι.
Είναι αδύνατο να βρεθεί η αντικατάσταση του φθηνότερου και πιο κοντά από την άποψη της μεταφοράς Ιρανικού πετρελαίου για την Ινδία. Η παράδοση του πετρελαίου από το Ιράν στην Ινδία είναι σχεδόν άνευ αξίας, και τα ινδικά διυλιστήρια πετρελαίου προσαρμόζονται για το ραφινάρισμα του ιρανικού αργού. Ωστόσο, δεν θεωρείται πρόβλημα στην Ουάσινγκτον. Προκειμένου να αναγκάσει το Νέο Δελχί για να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της διοίκησης του Trump, ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικων James Mettis
και ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Mike Pompeo επισκέφθηκαν την Ινδία στις αρχές Σεπτεμβρίου. “Μπορούμε να εγκαταλείψουμε μια τέτοια απαίτηση, όπου είναι απαραίτητο,” δελεάζοντας την Ινδική πλευρά ο Pompeo, “αλλά αναμένουμε ότι η αγορά του ιρανικού πετρελαίου θα ανασταλεί σε όλες τις χώρες, διαφορετικά θα επιβληθούν οι κυρώσεις στις χώρες θα που θα συνεχίσουν να συνεργάζονται. Έτσι δουλεύουμε με τους Ινδούς , είμαστε δεσμευμένοι , και θα το κάνουμε “.
Και δεν υπάρχει αμφιβολία τι θα κάνει, θα προσφέρει στην Ινδία Αμερικανικό πετρέλαιο αντί του Ιρανικού. Τον Αύγουστο, η Ινδία αγόρασε πετρέλαιο από το Ιράν κατά 56 τοις εκατό περισσότερο από τον ίδιο μήνα πριν από ένα χρόνο. Ωστόσο, η Αμερικανική αγορά πετρελαίου έφθασε σε επίπεδο ρεκόρ των 413.000.000 βαρέλια ανά ημέρα. Η Ινδική κυβέρνηση είναι αντιμέτωπη με την ανάγκη να επιλέξει μεταξύ των χρηστών τους ενεργειακούς πόρους, για την οποίους το πετρέλαιο και τα προϊόντα πετρελαίου θα γίνουν πιο ακριβά, ή την διοίκηση του Trump, που απειλεί να βάλει στην Ινδία κυρώσεις “ζουρλομανδύα”.
Πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι το ιρανικό πετρέλαιο σε σημαντικούς όγκους εισήγαγε επίσης η Νότια Κορέα, η Ιαπωνία, η Κίνα και η Τουρκία- δηλαδή όχι μόνο η Ινδία. Εντούτοις, η Ουάσιγκτον είναι σε θέση να λύσει τα προβλήματα με τους Νοτιοκορεάτες και τους Ιάπωνες, και με την Κίνα μπορεί να ειπωθεί ότι δεν έχει τίποτα να χάσει: είναι ήδη χαραγμένη στη στρατηγική εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ ως χώρα, «που φιλοδοξεί να αμφισβητήσει τα Αμερικανικά συμφέροντα, τις αξίες και την Ευημερία. ” Στην ίδια ιδιότητα είναι χαραγμένο στην Αμερικανική στρατηγική και για τη Ρωσία. Μεταξύ των εισαγωγέων του ιρανικού πετρελαίου για την Ινδία θα είναι το δυσκολότερο να αντισταθεί στον Αμερικανό φίλο.
Και με την Τουρκία; Θα αποδυναμώσει την πίεση των ΗΠΑ στο Ιράν για δικό της όφελος; Η Άγκυρα έχει ήδη ανακοινώσει αύξηση του εμπορικού της κύκλου εργασιών με το Ιράν από $10 έως $30.000.000.000 το 2018, παρά τις κυρώσεις της Ουάσινγκτον. Ωστόσο, αυτό δεν απαλλάσσει τους Τούρκους επιχειρηματίες από τους φόβους των Αμερικανικών δευτερογενών κυρώσεων. Στις 4 Νοεμβρίου, οι κυρώσεις αυτές θα πρέπει να τεθούν σε ισχύ. Η Τουρκία δεν έχει ακόμη χρόνο για να ανακτήσει από την αύξηση των δασμών των ΗΠΑ για το Τουρκικό αλουμίνιο και χάλυβα, τα οποία κατέρρευσαν τη Λίρα τον Αύγουστο. Στην συνέχεια Stratfor γράφει ότι η Ουάσινγκτον άρχισε να περιορίζει σθεναρά το εμπόριο του Τουρκικού χρυσού και παρακολουθεί τους τερματικούς σταθμούς επανεξαγωγής μέσω των οποίων το Ιράν ανταλλάσσει αγαθά με την Τουρκία, το Ομάν και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Η Τεχεράνη έχει την ευκαιρία να ελαχιστοποιήσει τις ζημίες από τις δευτερογενείς κυρώσεις στις επενδύσεις και το εμπόριο, χρησιμοποιώντας ανταλλαγές και διακανονισμούς σε εθνικά νομίσματα. Η Άγκυρα κάνει τις πληρωμές για το ιρανικό αέριο μέσω της κύριας τουρκικής Τράπεζας Halkbank, η Τεχεράνη αγοράζει για αυτά τα χρήματα τουρκικό χρυσό, το οποίο αλλάζει έπειτα στο επιθυμητό νόμισμα Ιρανών. Αυτό το σύστημα πληρωμών έχει ακόμη και το όνομά του-“αέριο για το χρυσό”. Αλλά ποιος είπε ότι ο νέος ζουρλομανδύας στην Ουάσινγκτον δεν είναι ραμμένος τώρα για την Τουρκία;
