Χαίρεται
Ψαλμός 65
12 ἐπεβίβασας ἀνθρώπους ἐπὶ τὰς κεφαλὰς ἡμῶν, διήλθομεν διὰ πυρὸς καὶ ὕδατος, καὶ ἐξήγαγες ἡμᾶς εἰς ἀναψυχήν.
Αφήκες να καθήσουν βαρείς επάνω από τα κεφάλια μας οι εχθροί μας.
Επεράσαμεν δια μέσου πολλών και βαρειών θλίψεων, ωσάν δια μέσου πυρακτωμένης καμίνου, και δια μέσου υδάτων κατακλυσμού.
Τελικώς όμως συ μας έβγαλες εις τόπον ανέσεως και αναψυχής.
Η Θλίψη είναι απαραίτητη ,σπάει την πώρωση και ανοίγει την καρδιά ώστε να δεχτεί τον Θεό ,την αληθινή ΑΓΑΠΗ .
Ενώ η ευημερία πωρώνει την καρδιά ,κάνει τον άνθρωπο να ξεχνάει τον Θεό ,να νομίζει ότι δεν τον εχει ανάγκη .
Είμαστε σε κατάσταση ΔΙΩΓΜΟΥ ,του χειρότερου διωγμού ,που λέγεται ΕΥΗΜΕΡΙΑ .
Με την πώρωση να αυξάνεται συνεχώς και να είναι αναγκαία η Θλίψη για να ξυπνήσουμε από την πορεία πρός τον επερχόμενο πνευματικό Θάνατο .
Ανενδεής, μη ενδεής …. εκείνος που δεν έχει ανάγκη από τίποτε, είναι αυτάρκης
Συνήθως λέγεται για τον Θεό ,ότι είναι εντελώς ανενδεής ,δεν του προσθέτει κάτι η απόδοση της δικής μας ευγνώμοσύνης.
Ὁ Θεός ἀγάπη ἐστί…
Εγώ ο διττός ψυχοσωματικός άνθρωπος είμαι ετερόφωτο κτίσμα και όχι αυτόφωτο ,αυτοφωτός ΑΓΙΟΣ είναι μόνο ο Θεός ,που είναι η πηγή της ΑΓΑΠΗΣ .
Έχω ανάγκη τροφής και ενέργειας πνευματικής για να ζήσω ως σώμα και ψυχή ,έχω ανάγκη της ΑΓΑΠΗΣ του Θεού.
Για να μην πεθάνω πνευματικά ,για να μην βρεθώ και παραμείνω στην αιωνιότητα στο σκοτάδι χωρίς ΦΩΣ .
Πρέπει να παραμένω συνδεδεμένος τροφοδουτούμενος από την ΑΓΑΠΗ του Θεού .
Αυτό είναι η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ που μου χαρίστηκε να επιλέγω αν θέλω να είμαι με τον Θεό .
Να τον βλέπω σαν ουράνιο ΠΑΤΕΡΑ που μόνο με αγαπάει ,δεν με έχει ανάγκη είναι ΑΝΕΝΔΕΗΣ αλλά εγώ τον έχω ανάγκη .
Έχω ανάγκη την ΑΓΑΠΗ του ,για να μπορώ και εγώ να αγαπώ από την δική του την άπειρη ενέργεια να παίρνω και να δίνω γύρω μου .
Χωρίς την σύνδεση μαζί του ,δεν έχω ΑΓΑΠΗ βαθιά ,αληθινή ,αλλά ακάθαρτες ψευτικές αγάπες ,που διαλύονται με την πρώτη πίεση .
Καταντάω μία περιφερόμενη σάρκα που νοιάζεται μόνο για την ικανοποίηση της ,για ηδονές σωματικές και ψυχικές ,like χειροκροτήματα ψευτικά ,αγκαλίτσες και φιλάκια κλπ .
Λουκ. 15,21 εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ υἱός· πάτερ, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου, καὶ οὐκέτι εἰμὶ ἄξιος κληθῆναι υἱός σου.
Η παραβολή του ασώτου υιού είναι από μόνης της ένα Ευαγγέλιο , ο Θεός είναι ΠΑΤΕΡΑΣ ,όλοι εμείς παιδιά του ,τον έχουμε ανάγκη δεν μας έχει .
Μας αγαπάει με ανιδιοτέλεια ,χωρίς να μας ζητάει τίποτα ,μας δίνει τα πάντα απλόχερα και την ελευθερία να επιλέγουμε
Μας δέχεται πίσω πάντοτε χωρίς να ζητά εξηγήσεις και μας κλείνει στην αγκαλιά του ,στην προστασία του ,χωρίς τιμωρίες αν μετανοήσουμε αληθινά .
Αρκεί να γυρίζουμε πραγματικά μετανοημένοι και όχι με μεταμέλεια το καταλαβαίνει και μας βοηθάει με παιδαγωγίες και μετά γίνετε η ζωή γιορτή …
Αν τα καταλαβαίναμε αυτά ,αν τα πιάναμε έστω και λίγο και βάζαμε Αρχή Μετανοίας Μια προσευχή κάθε μέρα ,θα έσπαγε η πώρωση σιγά σιγά και θα νοιώθαμε σταδιακά αυτό το Ὁ Θεός ἀγάπη ἐστί…
Δεν θα πηδάγαμε από τα μπαλκόνια και τις ταράτσες ,δεν θα σκοτωνόμασταν μεταξύ μας ,δεν θα κάναμε κακό στους εαυτούς μας και στα ίδια μας ακόμα τα παιδιά και τους γονείς μας τους γέροντες .
χωρίς να κααλαβαίνουμε τι κάνουμε όταν το κάνουμε και μετά να μην καταλαβάινουμε πως το κάναμε …
Αυτό που μας λείπει ,αυτό που αρνηθηκαμε και αποκοπήκαμε σταδιακά είναι η ΑΓΑΠΗ του Θεού .
Έτσι και εμείς αδειάζουμε δεν μπορούμε να αγαπήσουμε ακόμα και τον εαυτό μας τον ίδιο ,τα παιδιά μας ,τους γονείς μας ,τους φίλους μας ,δεν παίρνουμε ΑΓΑΠΗ από τον Θεό και δεν έχουμε να δώσουμε .
Του κλείσαμε την πόρτα ,όσο και αν χτυπάει και γεμίζουμε σκοτάδι ,μίσος ,κακία ,πονηριά .
Με τα χρόνια και την αμαρτία , μέσα και γύρω από το νοητό αισθητήριο που λαμβάνει την ΑΓΑΠΗ του Θεού ,την ενέργεια του ,δημιουργείται ΠΩΡΩΣΗ παγώνει ,πετρώνει, μαρμαρώνει …
Δεν λαμβάνω πλέον την ζεστή ακτινοβολία της ΑΓΑΠΗΣ του Θεού και έτσι ζώ σην παγωνιά ,στο σκοτάδι ,χωρίς ΑΓΑΠΗ με υποτιθέμενες καλές προθέσεις .
Έτσι δημιουργείται ένας μαρμαρωμενος βασιλιάς ,ένας μαρμαρωμένος λαός
Λαός που πλέον έχει ανάγκη δοκιμασίας ,θλίψης ,για να σπάσει η πώρωση για να μπορέσει να ξανανοιώσει την ΑΓΑΠΗ του Πατέρα ,του Υιού ,του Αγίου Πνεύματος ,του Θεού .
Καλή Χρονιά …
Καλή Χρονιά δεν θα έχω με γούρια ,με ματάκια ,με σαμπάνιες και γιορτούλες ,με ευχές και ευχολόγια και σκασμένος από το φαί και την ευημερία .
Αλλά Καλή Χρονιά ,θα έχω βάζοντας ΑΡΧΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ .
Βάζοντας στοχό να προσεύχομαι ,να βρώ έναν Πνευματικό να εξομολογούμαι, κοντα του ,να του κάνω υπακοή.
Στον Χριστό κάνω υπακοή και όχι στον παπά ,ο ταπεινός καταλαβαίνει …
Δεν είναι ανάγκη να τρέχω στο Αγιον Όρος και στα Ιεροσόλυμα ,αυτή είναι μία άλλη εκδοχή της υπερηφανίας μου ,ακόμα και στην Αρχή Μετανοίας μου .
ο Θεός είναι πανταχού παρών και ενεργεί παντού ή δεν ενεργεί ,αναλόγως τις δικής μου ταπείνωσης.
Μπορεί στην ενορία μου να κάνει τον παπά της γειτονιάς αγιο, αν εγώ είμαι ταπεινός και αρκεστώ στον παπά της ενορίας μου.
Ενώ αν τρέχω στο Αγιο Όρος να βρώ αυτούς που μου ταιριάζουν στην Μεγαλειότητα μου ,να τους κάνει πλάνους …
Αυτό σταδιακά θα με βοηθήσει ΜΥΣΤΙΚΑ ώστε δια Ιησού χριστού Εν Αγίω Πνεύματι να σπάσει την πώρωση μου και από Μαρμαρωμένος να γίνω ΑΓΙΟΣ μυστικό μέλος της Εκκλησίας .Καλή Χρονιά είναι η χρονιά του απαραίτητου πειρασμού του πειράσαι τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς…..
Εἰς θλῖψιν μεγάλην…. που μόνο αυτή οδηγεί στην ΜΕΤΑΝΟΙΑ ….
Αποκ. 3,10 ὅτι ἐτήρησας τὸν λόγον τῆς ὑπομονῆς μου, κἀγώ σε τηρήσω ἐκ τῆς ὥρας τοῦ πειρασμοῦ τῆς μελλούσης ἔρχεσθαι ἐπὶ τῆς οἰκουμένης ὅλης, πειράσαι τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς.
Η είσοδος στην μεγάλη θλίψη ,στον μεγάλο πειρασμό Θα γίνει εντελώς απροσδόκητα ,ξαφνικά .
Μπορεί να έφτασε ο κόμπος στο χτένι και να είναι το ´26 η χρονιά της θλίψης .
Καλή Φώτιση και Αρχή Μετανοίας
Γ.Μ
