Χριστός Ανέστη .
Ματθ. 3,2 καὶ λέγων· μετανοεῖτε· ἤγγικε γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.
μετανοεῖτε…
Αυτό εκήρυσσε ο μέγιστος των προφητών και όλοι οι προφήτες διαχρονικά ,αυτή είναι και πρέπει να είναι η κύρια και καθημερινή μας εργασία , σκοπός ζωής ,η ΜΕΤΑΝΟΙΑ .
Μία συνεχής διαδικασία μετατόπισης του νού μας,της καρδίας μας , από τον κόσμο και ότι προσφέρει πρός τον Χριστό ,τον Κύριο ,την βασιλεία τῶν οὐρανῶν.
Είμαστε πλάσματα του Θεού ,έργα των χειρών του ,είμαστε αιώνιοι όχι όμως αυτόφωτοι .αυτόφωτος είναι μόνο ο Θεός .
Αποκ. 16,11 καὶ ἐβλασφήμησαν τὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ ἐκ τῶν πόνων αὐτῶν καὶ ἐκ τῶν ἑλκῶν αὐτῶν, καὶ οὐ μετενόησαν ἐκ τῶν ἔργων αὐτῶν.
Η κλήση για ΜΕΤΑΝΟΙΑ είναι κυκλική με αυξανόμενους πιεστικά ορισμένους κύκλους.
Μετά έρχεται το δρεπάνι που θερίζει ,Εν Μετανοία στάρι και ο τρύγος που τρυγάει αμετανόητα ζιζάνια αγριόχορτα …
ἐν καιρῷ τοῦ θερισμοῦ ἐρῶ τοῖς θερισταῖς· συλλέξατε πρῶτον τὰ ζιζάνια καὶ δήσατε αὐτὰ εἰς δέσμας πρὸς τὸ κατακαῦσαι αὐτά, τὸν δὲ σῖτον συναγάγετε εἰς τὴν ἀποθήκην μου.
Αποκ. 7,17 ὅτι τὸ ἀρνίον τὸ ἀνὰ μέσον τοῦ θρόνου ποιμανεῖ αὐτούς, καὶ ὁδηγήσει αὐτοὺς ἐπὶ ζωῆς πηγὰς ὑδάτων, καὶ ἐξαλείψει ὁ Θεὸς πᾶν δάκρυον ἐκ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν.
Όλα τα γεγονότα ,δύσκολα ,θλιβερά ,πιεστικά ,προκαλούν οδύνη ,πόνο ,δάκρυα είναι κλήσεις ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ .
Μέσα σε αυτή την δύσκολη διαδικασία κάποιοι μετανοούν ,ταπεινώνονται και επιστρέφουν ,παραδίδονται στην καθοδήγηση ,στην ασφάλεια του αρνίου .
Είναι απαραίτητο να γίνουν έτσι ,να ξεγυμνώσουν την ανθρώπινη αυτοπεποίθηση και να οδηγήσουν τον άνθρωπο στην τελική του επιλογή .
Ανθρώπινη αυτοπεποίθηση ,αυτονόμηση που οδηγεί στην ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ στην απώλεια .
Αποκ. 14,15 Καὶ ἄλλος ἄγγελος ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ ναοῦ, κράζων ἐν φωνῇ μεγάλῃ τῷ καθημένῳ ἐπὶ τῆς νεφέλης· πέμψον τὸ δρέπανόν σου καὶ θέρισον, ὅτι ἦλθεν ἡ ὥρα τοῦ θερίσαι, ὅτι ἐξηράνθη ὁ θερισμὸς τῆς γῆς.
Ο Λόγος του Θεού είναι τέλειος , με σύνδεση και συνέχεια ανάμεσα στα βιβλία της Αγίας Γραφής που είναι ασύλληπτη για το ανθρώπινο μυαλό και λογική .
Στην Καινή διαθήκη ο Λόγος του Θεού μιλάει για την παραβολή των ζιζανιών που συνδέεται απόλυτα με το απόσπασμα από το Κεφάλαιο 14 της Αποκάλυψης θερισμός και ο τρύγος του κόσμου.
Είναι δύο οι άγγελοι Θεριστές και έχουν και οι δύο κοφτερό ,δρέπανον ὀξύ…
Ο ένας ο πρώτος καλείται για τον Θερισμό του σίτου ,των αγαθών ΕΝ ΜΕΤΑΝΟΙΑ που θα καταλήξει υπό την προστασία του Θεού τὸν δὲ σῖτον συναγάγετε εἰς τὴν ἀποθήκην μου.
Ο δεύτερος καλείται …πέμψον σου τὸ δρέπανον τὸ ὀξὺ καὶ τρύγησον τοὺς βότρυας τῆς ἀμπέλου τῆς γῆς, ὅτι ἤκμασεν ἡ σταφυλὴ τῆς γῆς.
να αποδώσει την δικαιοσύνη του Θεού ,σε όσους δεν θέλησαν το ΕΛΕΟΣ του,τους αμετανόητους .
Ματθ. 3,8 ποιήσατε οὖν καρπὸν ἄξιον τῆς μετανοίας,
Μετανοεῖτε· ἤγγικε γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν…
Καλούμαστε όσο αμαρτωλοί και αν είμαστε ,όποια αμαρτία και αν διαπράξαμε ,σε ΜΕΤΑΝΟΙΑ .
ΜΕΤΑΝΟΙΑ που μας βγάζει από την δικαιοσύνη ,τον τρύγο …και μας εισάγει μέσα στο ΕΛΕΟΣ του Θεού στον Θερισμό ,διαγραφεί την δίκαια καταδίκη μας.
Δεν αξίζουμε την σωτηρία με βάση την δικαιοσύνη ,τον νόμο του Θεού και δεν μιλάμε για νόμους ανθρώπων ,αλλά του ΤΕΛΕΙΟΥ ΘΕΟΥ .
Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ είναι ο δρόμος της σωτηρίας ,η αποφυγή της δικαιούνης μέσω του ΕΛΕΟΥΣ του Θεού .
Ερχεται κάποια ώρα που ατομικά ,συλλογικά , Εθνικά ,παγκόσμια καλούμαστε σε ΜΕΤΑΝΟΙΑ ,με σάλπιγγες ,φιάλες κλπ με το σχέδιο του Θεού .
Κάθε κύκλος πόνου ,δοκιμασίας είναι κλήση και κάποια στιγμή κλείνει και ακολουθεί δρέπανον ὀξύ… σε δύο δόσεις για τον θερισμό και τον τρύγο .
Από το δρέπανον το ὀξύ… που θα χωρίσει την ψυχή από το σώμα προσωρινά θα περάσουμε όλοι .
Από ποιόν αγγελο ,από ποιό δρέπανον ὀξύ… θα γίνει αυτό και που θα καταλήξει η ψυχή μας πρίν την δευτέρα παρουσία ,την τελική κρίση ,στην αποθήκη του Θεού ,τον παράδεισο ή πρὸς τὸ κατακαῦσαι αὐτά στον άδη .
Δεν εξαρτάται αν θα μα βρεί με γνώσεις περί Χριστού ,περί Θεού άλλά αν θα μας βρεί ή δεν θα μας βρεί στην κατάσταση….μετανοεῖτε….
Με καρπούς άξιους της Μετανοίας ,με έργα και πράξεις που πρίν αδυνατούσαμε να κάνουμε και πλέον μπορούμε λόγω της Χάρης που μας δίνει η ΜΕΤΑΝΟΙΑ
Χριστός Ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας
και τοις εν τοις μνήμασι, ζωήν χαρισάμενος.
Γ.Μ
Ιω. 17,9 Ἐγὼ περὶ αὐτῶν ἐρωτῶ· οὐ περὶ τοῦ κόσμου ἐρωτῶ, ἀλλὰ περὶ ὧν δέδωκάς μοι, ὅτι σοί εἰσι.
