Χαίρεται
Άγιος Πορφύριος: “Όλοι πίσω, γυρίστε πίσω, πλανηθήκαμε”
Ιω. 3,17 οὐ γὰρ ἀπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ εἰς τὸν κόσμον ἵνα κρίνῃ τὸν κόσμον, ἀλλ᾿ ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος δι᾿ αὐτοῦ.
Ο Θεός είναι άπειρος και έχει άπειρη υπομονή και μακροθυμία ,όμως ο άνθρωπος είναι κτίσμα και έχει όρια ,υπάρχει ένα σημείο μηδέν για κάθε άνθρωπο .
Υπάρχει ένα σημείο που ο άνθρωπος βρίσκεται εμπρός στο χείλος της αβύσσου και πρέπει να πάρει μία απόφαση ,την απόφαση .
Λουκ. 15,17 εἰς ἑαυτὸν δὲ ἐλθὼν εἶπε·…. ἀναστὰς πορεύσομαι πρὸς τὸν πατέρα μου καὶ ἐρῶ αὐτῷ· πάτερ, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου.
Το σημείο μηδέν είναι εκεί που ο Θεός παραχωρεί να φτάσει ο άνθρωπος εκεί πηδάει στην άβυσσο και χάνεται στο σκοτάδι αμετανόητος όπως ο Ιούδας ή όπως ο άσωτος γυρνάει πίσω ΕΝ ΜΕΤΑΝΟΙΑ .
Ματθ. 27,4 λέγων· ἥμαρτον παραδοὺς αἷμα ἀθῷον…..καὶ ῥίψας τὰ ἀργύρια ἐν τῷ ναῷ ἀνεχώρησε, καὶ ἀπελθὼν ἀπήγξατο.
….έφυγε απελπισμένος και επήγε και εκρεμάσθη.
Ο άσωτος και ο Ιούδας βρέθηκαν στο χείλος της αβύσσου ,ο ένας ταπεινώθηκε ήλθε εις εαυτόν και επέστρεψε στον Πατέρα ΕΝ ΜΕΤΑΝΟΙΑ
Ο Πατέρας τον δέχτηκε με χαρά και χωρίς λόγια έστησε γλέντι …ἀπέχοντος εἶδεν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἐσπλαγχνίσθη, καὶ δραμὼν ἐπέπεσεν ἐπὶ τὸν
τράχηλον αὐτοῦ καὶ κατεφίλησεν αὐτόν.
Ο άλλος, ο Ιούδας πνίγηκε από τις τύψεις ,από την συνείδηση του , αντίκρυσε την άβυσσο ,στο χείλος της αβύσσου …
Δεν θέλησε όμως να γυρίσει στον Κύριο ,να ζητησει ΕΛΕΟΣ ,να ταπεινωθεί ,να δεχθεί το ανθρώπινο λάθος.
Πήδηξε στην άβυσσο και χάθηκε στον άδη ,στο σκοτάδι ,στον πόνο μην θέλοντας να ΜΕΤΑΝΟΗΣΕΙ ενώπιον του Χριστού .
Στο χείλος της αβύσσου… ,εκεί που δεν υπάρχει βυθός ,πάτος , ο πόνος συνεχώς που προκαλεί το σκοτάδι μεγαλώνει συνεχώς .
Πόνος από την απουσία του Θεού,της Χάρης του, που εμείς αρνούμαστε συνεχώς ,άλλα και της δαιμονικής ενέργειας που πληρώνει τον χώρο .
Πρίν το χείλος της αβύσσου …υπάρχει η δυνατότητα διαφυγής και επιστροφής εκεί που μας συγχωρούν ,εκεί που μας δέχονται ΕΝ ΜΕΤΑΝΟΙΑ.
ΕΝ ΜΕΤΑΝΟΙΑ σημαίνει ότι αφήνουμε , το Θέλημα μας στην άκρη και υποτασσόμαστε μόνο στο Θέλημα του Θεού ,στην ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΑ του στην ΑΓΑΠΗ του .
Δεν κουβαλάμε μαζί αμετανόητοι τα πάθη μας ,απαιτώντας να μας δεχθούν όπως είμαστε ,αλλά αποδεχόμαστε την κάθε παιδαγωγία πρός κάθαρση και αγιασμό.
Το ξερό μας το κεφάλι …
Αν καταλήξουμε στην άβυσσο ,ακόμα και εκεί έρχεται να μας βγάλει ,αρκεί να το ζητήσουμε
Εκεί εμείς δεν μπορούμε ,για αυτό υπάρχει option….να του το ζητησει άλλος για εμάς επίμονα ,ακόμα και τότε κατεβαίνει και μας βγάζει .
Πρέπει να θέλω επίμονα να κολαστώ ,να ειμαι τελειώς ΕΓΩΙΣΤΗΣ
Πρέπει να έχω φτάσει σε ακραίο σημείο ξεροκεφαλιάς για να χαθώ και να μην επιτρέπω στον Χριστό να με σώσει .
Καλή Φώτιση και Αρχή Μετανοίας
Γ.Μ
