Η ιδέα ότι η “διαφορετικότητα είναι δύναμη” (“diversity is a strength”, άλλως “η ποικιλομορφία είναι δύναμη”) είναι προφανώς εσφαλμένη. Μπορεί να είναι πολιτικά ορθό να επαναλαμβάνεται ακατάπαυστα το σλόγκαν αυτό ως «δόγμα», αλλά δεν έχει καμία βάση στην πραγματικότητα.
Η νέα μελέτη, με τίτλο «Εθνοτική ποικιλομορφία και κοινωνική εμπιστοσύνη: μια περιγραφή και μια μετα-αναλυτική επισκόπηση» (‘Ethnic Diversity and Social Trust: A Narrative and Meta-Analytical Review’) διεξήχθη από τους καθηγητές Peter Thisted Dinesen και Merlin Schaeffer από το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης και τον καθηγητή Kim Mannemar Sønderskov από το Πανεπιστήμιο του Aarhus.
Η ανασκόπηση διευκρίνισε τις βασικές έννοιες, τόνισε τις σχετικές συζητήσεις και εξέτασε βασικούς ισχυρισμούς από τη βιβλιογραφία σχετικά με τη σχέση μεταξύ εθνοτικής πολυμορφίας και κοινωνικής εμπιστοσύνης. Από τη μετα-ανάλυση προέκυψαν αρκετά αποτελέσματα.
Οι ερευνητές ήθελαν να μάθουν εάν η «συνεχής μετανάστευση και η αντίστοιχη αυξανόμενη εθνοτική ποικιλομορφία» είχε θετικό αντίκτυπο στην συνοχή της κοινότητας, αλλά η μελέτη δεν βρήκε καμία ένδειξη αυτής της έννοιας που προωθείται επιθετικά από το σύστημα.
Μελετώντας την υπάρχουσα βιβλιογραφία και πραγματοποιώντας μια μετα-ανάλυση 1.001 εκτιμήσεων από 87 μελέτες, οι Δανοί ακαδημαϊκοί κατέληξαν στο συμπέρασμα: «Βρίσκουμε μια στατιστικά σημαντική αρνητική σχέση μεταξύ της εθνοτικής πολυμορφίας και της κοινωνικής εμπιστοσύνης σε όλες τις μελέτες».
Ο Eric Kaufmann, Καθηγητής Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο Birkbeck του Λονδίνου, ανέφερε στο λογαριασμό του στο twitter τα ευρήματα της μελέτης, σχολιάζοντας: “Η μεγαλύτερη ποικιλομορφία συνδέεται σημαντικά με τη χαμηλότερη εμπιστοσύνη στις κοινότητες…”.
Σημαίνει ουσιαστικά ότι η μαζική μετανάστευση έχει διαβρώσει την εμπιστοσύνη της κοινότητας και επομένως βλάπτει την κοινωνία.
Προηγούμενες μελέτες από τις ΗΠΑ και τη Δανία έχουν διαπιστώσει ότι η διαφορετικότητα προκαλεί απώλεια κοινωνικής εμπιστοσύνης ή την ικανότητα των ανθρώπων να αλληλεπιδρούν ελεύθερα και να έχουν την προσδοκία μιας δίκαιης μεταχείρισης. Αυτό έπεται πολλών ετών έρευνας που δείχνουν ότι οι έννοιες «ποικιλομορφία» και «κοινότητα» είναι ασυμβίβαστες.
Ο Robert Putnam βρήκε στη μελέτη ορόσημο του, «E Pluribus Unum: Διαφορετικότητα και Κοινότητα στον 21ο αιώνα», ότι η diversity/ποικιλομορφία μειώνει την εμπιστοσύνη και την τάση αλληλεπίδρασης με κοινωνικά κοινά ή με άλλους ανθρώπους, ακόμη και μεταξύ των μελών της ίδιας φυλής.
“Νέες ενδείξεις από τις ΗΠΑ δείχνουν ότι σε εθνοτικά “διαφορετικές” (ανάμικτες) γειτονιές οι κάτοικοι όλων των φυλών τείνουν να «είναι μαζεμένοι». Η εμπιστοσύνη (ακόμη και με ανθρώπους της δικής του φυλής) είναι χαμηλότερη, ο αλτρουισμός και η κοινοτική συνεργασία σπανιότερες, οι φίλοι λιγότεροι”.
Η διατριβή του Dr Eitan Adres από τη Σχολή Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Χάιφα στο Ισραήλ αποκάλυψε ότι η ποικιλομορφία – εκτός από τη γενετική και πολιτιστική γενοκτονία – καταστρέφει επίσης κάθε αίσθηση κοινωνικής εμπιστοσύνης και έργου προς ένα κοινό στόχο. Με άλλα λόγια, η ποικιλομορφία θα μπορούσε να μετατρέψει τους πολίτες σε κοινωνοπαθείς (sociopaths).
“Τα ευρήματα έδειξαν ότι όσο περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν ότι είναι προσκολλημένοι στις αξίες της παγκοσμιοποίησης, του καταναλωτισμού και του ατομικισμού, όσο περισσότερο θεωρούν τους εαυτούς τους ως «πολίτες του κόσμου» που έχουν αποδεχθεί την παγκοσμιοποίηση, τόσο λιγότερο πιθανό είναι να συνεισφέρουν στα κοινά αγαθά και τόσο πιο πιθανό είναι να επιδιώξουν να είναι «ελεύθεροι καβαλάρηδες» στις συνεισφορές των άλλων”.
Οι ερευνητές Neal και Neal διαπίστωσαν ομοίως ότι η ποικιλομορφία καταστρέφει την αίσθηση της κοινότητας. “Το μοντέλο υποδεικνύει ότι όταν οι άνθρωποι διαμορφώνουν σχέσεις με παρόμοιους και κοντινούς τους ανθρώπους, τα περιβάλλοντα που προσφέρουν ευκαιρίες για ανάπτυξη σεβασμού της διαφορετικότητας διαφέρουν από τα περιβάλλοντα που ενθαρρύνουν την αίσθηση της κοινότητας” (βλέπε αναλυτικά εδώ).
ΚΟ / πηγή
