Ζούμε σε έναν κόσμο όπου μια χούφτα ψυχοπαθών ολιγαρχών και αυτοκρατορικών διαχειριστών, από την Ουάσιγκτον μέχρι το Τελ Αβίβ, μας κρατούν ομήρους. Φοβόμαστε μήπως καταρρεύσει η οικονομία, φοβόμαστε μήπως ξεσπάσει πόλεμος, φοβόμαστε μήπως δεν μπορέσουμε να ταΐσουμε τα παιδιά μας. Η Κέιτλιν Τζονστόουν, σε ένα άρθρο-κτύπημα καρδιάς, ανατρέπει την πραγματικότητα: δεν είναι οι τύραννοι ισχυροί. Εμείς είμαστε πολλοί. Εμείς έχουμε τη δύναμη. Η μόνη τους προστασία είναι η συλλογική μας συναίνεση σε ένα σύστημα που τους ανέχεται. Και αυτή η συναίνεση μπορεί να αποσυρθεί ανά πάσα στιγμή.
Η τρέλα της υποταγής: Μια χούφτα άνθρωποι τρομοκρατούν 8 δισεκατομμύρια
Η Τζονστόουν ξεκινά με μια απλή, αλλά συγκλονιστική παρατήρηση: αν σε ένα νησί με χίλιους ανθρώπους, ένας άρχιζε να κάνει τη ζωή δύσκολη για όλους τους άλλους, σύντομα θα είχαν μείνει 999. Η κοινότητα θα τον είχε απομακρύνει.
«Πόσο παράξενο, λοιπόν, που μια χούφτα ολιγαρχών και αυτοκρατορικών διαχειριστών μπορούν να σπρώχνουν ολόκληρο τον πλανήτη» .
Αντί να αντιδρούμε, καθόμαστε και ελπίζουμε ότι ο «πορτοκαλί τύπος» (Τραμπ) θα συμπεριφερθεί λογικά, ώστε να μπορέσουμε να ταΐσουμε τις οικογένειές μας. Αυτή δεν είναι φυσιολογική κατάσταση. Είναι μια διαστροφή της φυσικής τάξης.
Οι τύραννοι δεν είναι θεοί: Είναι σάρκα και οστό
Η συγγραφέας υπενθυμίζει μια βασική αλήθεια: οι τύραννοι δεν είναι θεοί στο Όλυμπο. Είναι συνηθισμένοι άνθρωποι με σάρκα, οστά και ευαίσθητα εσωτερικά όργανα. Περπατούν στο ίδιο χώμα με εμάς. Τα κεφάλια τους πρέπει να παραμένουν σταθερά κολλημένα στους λαιμούς τους για να συνεχίσουν να αναπνέουν.
Και όμως, τους επιτρέπουμε να τρομοκρατούν την ανθρωπότητα. Γιατί; Επειδή το σύστημα που έχουμε χτίσει τους προστατεύει από τις φυσικές συνέπειες των πράξεών τους.
-
Οι πλούσιοι μπορούν να αγοράσουν οποιαδήποτε υπηρεσία και να φέρονται στους άλλους σαν σκουπίδια.
-
Οι πολιτικοί μπορούν να είναι ανίκανοι και διεφθαρμένοι, και να βασίζονται στις υπηρεσίες ασφαλείας για να προστατεύονται.
-
Οι στρατηγοί και οι επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών προάγονται με βάση την πίστη τους στο αιμοδιψές σύστημα.
Το παράδειγμα των Ινουίτ: Όταν η κοινότητα προστατεύει τον εαυτό της
Η Τζονστόουν αναφέρει μια μελέτη για τους Ινουίτ, οι οποίοι είχαν μια λέξη για τον ψυχοπαθή: «kunlangeta». Όταν ρωτήθηκε ένας Ινουίτ τι έκανε η κοινότητα με έναν kunlangeta, απάντησε:
«Κάποιος θα τον έσπρωχνε από τον πάγο όταν κανείς άλλος δεν κοιτούσε» .
Στην κοινωνία μας, δεν σπρώχνουμε τους ψυχοπαθείς από τον πάγο. Τους αφήνουμε να κυβερνούν τον κόσμο. Το σύστημά μας έχει σχεδιαστεί για να ανταμείβει αυτούς που είναι διατεθειμένοι να κάνουν τα πάντα για να φτάσουν στην κορυφή.
Η δύναμή μας: Είμαστε πολλοί, είμαστε οι πάντες
Το κλειδί της ανάλυσης της Τζονστόουν είναι η υπενθύμιση ότι η δύναμη των τυράννων εξαρτάται από εμάς.
-
Ο πλούτος τους εξαρτάται από τους εργαζόμενους και τους καταναλωτές.
-
Η εξουσία τους εξαρτάται από τη συλλογική μας συμφωνία να αντιμετωπίζουμε τους κατασκευασμένους κανόνες (κυβέρνηση, νόμοι) ως πραγματικούς.
-
Η ίδια τους η ζωή εξαρτάται από τη συλλογική μας συμφωνία να μην στραφούμε εναντίον τους σε τεράστιους αριθμούς.
«Μπορούμε να έχουμε επαναστατική αλλαγή όποτε το θελήσουμε. Έχουμε ήδη τους αριθμούς. Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι η θέληση» .
Το συμπέρασμα: Ξυπνήστε – Η αλλαγή είναι στα χέρια σας
Το άρθρο της Κέιτλιν Τζονστόουν δεν είναι μια απαισιόδοξη παρατήρηση για τη σημερινή κατάσταση. Είναι ένα κάλεσμα σε δράση. Είναι μια υπενθύμιση ότι η υποταγή δεν είναι μοιραία. Είναι επιλογή.
Οι τύραννοι δεν είναι παντοδύναμοι. Είναι ευάλωτοι. Εμείς, οι πολλοί, είμαστε η πραγματική δύναμη. Το μόνο που χρειάζεται είναι να το συνειδητοποιήσουμε και να δράσουμε ανάλογα.
