Τα εκφυλιστικά φαινόμενα τα οποία άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους μετά το καλοκαίρι του 2015, δεν ήσαν κεραυνός εν αιθρία…
Είναι μια διεργασία απολύτως ελεγχόμενη στο πλαίσιο της «υψηλής» επιδίωξης της
Ευρωπαϊκής ελίτ, και αποσκοπεί στην βαθμιαία ολική αντικατάσταση του παραδοσιακού πολιτικού συστήματος, με ένα υπερκομματικό «τέρας», που θα… πουλάει «εθνική ενότητα»ενώ θα παραμένει απόλυτα προσηλωμένο στην υποχρέωση να ολοκληρώσει το «μεγάλο πακέτο» των πολιτικών, θεσμικών και γεωπολιτικών αναδιαρθρώσεων που έχει δρομολογηθεί, με θύμα τη χώρα.
Μέσα από αυτό το σχέδιο που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, επιδιώκουν να οδηγήσουν τη χώρα στην γεωπολιτική της αποκαθήλωση με…
πολιτικές υπογραφές, προκειμένου να ακυρώσουν, στο όνομα μιας επίπλαστης σύμπνοιας, τις πιθανές κοινωνικές αντιστάσεις, και στη συνέχεια να την παραδώσουν σε πολιτικό μηχανισμό τεχνοκρατών, ως συμπληρωματικό εξάρτημα της γεωπολιτικά εκφυλισμένης Ευρωπαϊκής περιφέρειας που οραματίζονται.
Στον απόηχο των συλλαλητηρίων ωστόσο, αυτά τα εκφυλιστικά φαινόμενα επιτείνονται, τα πολιτικά τους χαρακτηριστικά προσλαμβάνουν δομικό χαρακτήρα και αγγίζουν με τρόπο δραματικό την ίδια τη φυσιογνωμία των παραδοσιακών πολιτικών κομμάτων στο σύνολό τους. Και είναι ίσως η πρώτη φορά, που αυτά τα φαινόμενα γίνονται αντιληπτά, όχι μονάχα από εξειδικευμένους πολιτικούς αναλυτές, αλλά και από την ίδια την κοινωνία και πάντως σίγουρα από το πλειοψηφικό κομμάτι της. Αυτό, είναι μια καινούρια εξέλιξη…
- Είναι μια εξέλιξη που δεν αποσυνδέεται από την διαφαινόμενη τάση της κοινωνίας να επανενεργοποιηθεί και να απαιτήσει…
- Είναι μια εξέλιξη που τρομάζει το κυρίαρχο πολιτικό προσωπικό, και στην προσπάθειά του να την ανακόψει, είναι μοιραίο να τα ανατροφοδοτεί με πρακτικές και μεθόδους που τείνουν να τα καταστήσουν ΚΑΙ ανεξέλεγκτα.
Πρόκειται για μια εξελισσόμενη διεργασία που φαίνεται ότι θα ενταθεί την αμέσως επόμενη περίοδο, ΚΑΙ εξ αιτίας της κλιμακούμενης δημοσιοποίησης των συμφωνηθέντων που συνιστούν ενδοτική διαχείριση σε ολόκληρο το πακέτο της εξωτερικής πολιτικής, αλλά ΚΑΙ εξ αιτίας της ραγδαίας επιδείνωσης της καθημερινότητας των πολιτών, που θα είναι μεταξύ άλλων ΚΑΙ επακόλουθο του μεγάλου πακέτου των μέτρων της 3ης αξιολόγησης, καθ οδόν προς την 4η.
Όλα δείχνουν πως έχουμε εισέλθει ανεπιστρεπτί σε μια εποχή κατά την οποία:
- Πρώτον: Το ίδιο το πολιτικό προσωπικό βρίσκεται αντιμέτωπο με μια εξελισσόμενη δυσκολία να συνεχίσει να διαχειρίζεται την πολιτική καθημερινότητα και κυρίως τις μεγάλες υποθέσεις της χώρας, με τις κλασικές πολιτικές μεθόδους σε περιβάλλον κοινωνικής νηνεμίας. Και…
- Δεύτερον: Η ίδια η κοινωνία, επειδή ακριβώς αντιλαμβάνεται αυτή την πραγματικότητα, δείχνει μια τάση να «δραπετεύσει» από την πεπατημένη, και ταυτόχρονα εμφανίζεται περισσότερο πρόθυμη ν αναζητήσει διαφορετικό πολιτικό αποκούμπι προκειμένου να εμπιστευτεί.
Υπάρχει λοιπόν μια τάση ολικής επαναφοράς σε πολιτικές δυναμικές του 2011, η οποία ωστόσο συνδυάζεται με δυο καινούρια δεδομένα που θα πρέπει να συνυπολογιστούν:
- Πρώτον: Είναι περισσότερες οι δυνάμεις και οι πολιτικοί παράγοντες που έχουν περάσει πλέον καταφανώς, σε καθεστώς απόλυτης πολιτικής χρεοκοπίας. Και…
- Δεύτερον: Η ίδια η κοινωνία είναι αντικειμενικά πιο έμπειρη, ΚΑΙ στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τα αδιέξοδα του παραδοσιακού πολιτικού συστήματος, αλλά ΚΑΙ στη δυνατότητά της να ενσωματωθεί και να υιοθετήσει πραγματικά διαφορετικές πολιτικές προτάσεις, σε ριζικά διαφορετική πολιτική κατεύθυνση.
Σε ότι αφορά τις εσωτερικές πολιτικές διεργασίες, όλα τα παραπάνω, συνιστούν νέα δεδομένα ικανά να προσδώσουν δυναμική στις εξελίξεις στην κατεύθυνση της γενικευμένης πολιτικής ανατροπής. Ωστόσο…
Για το ίδιο το πολιτικό σύστημα, και ιδιαίτερα για τους πιο σκοτεινούς μηχανισμούς του, έχουν ήδη γυρίσει τους δείκτες «στα κόκκινα», γι αυτό και επιχειρεί εμφανώς και συντονισμένα, να προλάβει και να ανακόψει εξελίξεις, πριν αυτές καταστούν ανεξέλεγκτες. Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας έχουμε:
Πρώτον: Ραγδαία κλιμάκωση των συμπτωμάτων εκφασισμού στην πολιτική ζωή του τόπου, πράγμα το οποίο εκδηλώνεται, ΚΑΙ στην μετάλλαξη της πολιτικής ρητορικής, ΚΑΙ στην «νέα» αντίληψη για τη ίδια τη δημοκρατία, αλλά ΚΑΙ στη διαχείριση των μεθόδων με τις οποίες επιχειρούν να εκτρέψουν την κυρίαρχη πολιτική ατζέντα.
Ο τρόπος με τον οποίο λοιδορήθηκε η συμμετοχή του Ελληνικού λαού στα συλλαλητήρια, η συντονισμένη και σχεδόν υπερκομματική προσπάθεια του πολιτικού του στιγματισμού, η αδίστακτη απόπειρα αποσυμβολισμού και του ρόλου του ως διεκδικητή αλλά και κάθε διαχρονικού συμβόλου του, είναι χαρακτηριστικά συμπτώματα μιας κατάφορα εκφασισμένης αντίληψης, και το επόμενο βήμα θα είναι να ανοίξει ο ασκός του Αιόλου, που θα δρομολογήσει γενικευμένη πολιτική εκτροπή και καθολικό βιασμό ακόμη και της στοιχειώδους αντίληψης περί Δημοκρατίας.
Δεύτερον: Επικίνδυνα πολιτικά αναχώματα εμφανίζονται, ενισχύονται και αναλαμβάνουν έναν παράλληλο ρόλο, προκειμένου να φέρουν σε πέρας τη βρώμικη δουλειά. Οι απόπειρες μιας συλλήβδην απαξίωσης του λαού με αφορμή τη συμμετοχή του στο συλλαλητήριο, ο πλήρης εκχυδαϊσμός των μεθόδων του κατευθυνόμενου «αντιφασισμού», αλλά και τα κάθε λογής δεκανίκια που επιχειρούν να αναλάβουν ρόλο εν όψει εξελίξεων, δεν συνιστούν τυχαία και μεμονωμένα περιστατικά.
Φαινόμενα κλιμακούμενων απειλών από τον αμειβόμενο δήθεν «αντιφασισμό» έκαναν την εμφάνισή τους, και δεν έμειναν μόνο στο παρασκήνιο.
Οι μάσκες και τα προσχήματα εγκαταλείφθηκαν, από τους δήθεν «ασυμβίβαστους» του αντικατοχικού αγώνα, που δεν δίστασαν να αναλάβουν συγκεκριμένο μερίδιο από τη βρώμικη δουλειά, για λογαριασμό του συστήματος και των επιλογών του.
Όλα δείχνουν πως η διαχρονικά «παρκαρισμένη» πέμπτη φάλαγγα του πολιτικού περιθωρίου, αναλαμβάνει συγκεκριμένο ρόλο για λογαριασμό συγκεκριμένης πολιτικής, στην υπηρεσία συγκεκριμένων πολιτικών κέντρων.
Η Ελληνική κοινωνία, δεν πρέπει να κάνει το λάθος να προσπερνά απλώς τη σαθρότητα και το ανερμάτιστο της επιχειρηματολογίας αυτών των επικίνδυνων σαλτιμπάγκων. Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με έναν κατευθυνόμενο και ολέθριο σχεδιασμό στο πλαίσιο του συμπληρωματικού του ρόλου, και οφείλουμε ΚΑΙ να τον αποκαλύψουμε, ΚΑΙ κυρίως να τον ακυρώσουμε στην πράξη.
Πρόκειται για μια διαδικασία που δεν πρέπει να υποτιμηθεί. Ήδη παρατηρούνται φαινόμενα πολιτικής μεταστροφής, αφού ακόμη και πολιτικές δυνάμεις τείνουν να ακυρώσουν τις προ του συλλαλητηρίου ορθές σε γενικές γραμμές προσεγγίσεις τους αναφορικά με το εθνικό πρόβλημα, ενδίδοντας στις συντονισμένες πιέσεις του αμειβόμενου δήθεν «αντιεθνικισμού», και συγκεκριμένα στελέχη τους άρχισαν να ερωτοτροπούν με τα γνωστά αφοριστικά παραληρήματα που στοχοποιούν συλλήβδην την κοινωνία.
Σε αυτή τη γενικευμένη πολιτική έκπτωση που θέτει στο στόχαστρο πρωτίστως την ίδια τη Δημοκρατία, όλα δείχνουν πως ακόμη και η επικοινωνιακή διαχείριση του σκανδάλου NOVARTIS, μεθοδεύεται να ολοκληρωθεί με ένα ιδιότυπο «κλείδωμα» ακόμη και θεσμικού εκφασισμού.
Μέσα σε αυτό το πολιτικό περιβάλλον, στο οποίο το σύνολο του πολιτικού συστήματος εκφυλίζεται και η πολιτική ζωή οδηγείται στην απόλυτη απαξίωση, η πολιτική συμπαράταξη του «Μετώπου για μια ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ» και του Πολιτικού φορέα «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ – ΔΕΠΟΛ», οριοθετεί τον δικό της «επιθετικό» πολιτικό σχεδιασμό, και τον οριοθετεί με καθαρό πολιτικό λόγο απέναντι στην Ελληνική κοινωνία η οποία είναι αναγκασμένη να αναζητήσει με διαφορετικούς όρους πια, μια διαφορετική πολιτική διέξοδο, και στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας, θα καθίσταται αντικειμενικά πιο απαιτητική και περισσότερο ώριμη.
Στη βάση αυτού ακριβώς του «επιθετικού» πολιτικού σχεδιασμού, η πολιτική συμπαράταξη του«Μετώπου για μια ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ» και του Πολιτικού φορέα «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ – ΔΕΠΟΛ», δρομολογεί και ενδυναμώνει την οργανωτική της υπόσταση και την μαχητική της υποδομή, και παράλληλα θα επιδιώξει ΚΑΙ από μόνη της αλλά ΚΑΙ από κοινού με άλλες δυνάμεις και κινήσεις…
- Να υπερασπιστεί τη Δημοκρατία που στοχοποιείται επικίνδυνα…
- Να διευκολύνει την ανάδειξη πολιτικών και επιλογών υπεράσπισης της εθνικής αξιοπρέπειας και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας…
- Να καταδείξει σε ολόκληρη την κοινωνία πως η πολιτική διέξοδος θα δρομολογηθεί με το λαό πρωταγωνιστή και έξω από την πεπατημένη ενός πολιτικού συστήματος που παραδέρνει στον εκφυλισμό και τη δουλοπρέπεια…
Η προγραμματική μας διακήρυξη, είναι η πολιτική εγγύηση για το δικό μας πολιτικό όραμα που επιμένει να συνδέει άρρηκτα τον αγώνα για την πολιτική ανατροπή με την ανάγκη ανάδειξης μιας Δημοκρατικής – Πατριωτικής Εξουσίας.
Οι Τοπικές μας οργανώσεις σε ολόκληρη την επικράτεια, θα πρωτοστατήσουν στη δημιουργία τοπικών επιτροπών πολιτικής αντίστασης και υπεράσπισης των δικαιωμάτων του λαού μας.
Η πολιτική συμπαράταξη του «Μετώπου για μια ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ» και του Πολιτικού φορέα «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ – ΔΕΠΟΛ», με σειρά πολιτικών πρωτοβουλιών που θα αναλάβει μέσα στο επόμενο τρίμηνο σε ολόκληρη την Επικράτεια, θα καταδείξει την κατεύθυνση της πολιτικής διεξόδου, και θα πρωτοστατήσει στην ευρύτατη δυνατή συσπείρωση για τη συγκρότηση της κίνησης πολιτικής ανατροπής, μέσα και από την ενδυνάμωση της ΠΕΚΕΑ(Πολιτικής Επιτροπής Κοινωνικής και Εθνικής Ανασύνταξης).
Για την ΠΕΚΕΑ
Η ΔΕ του « Πολιτικού φορέα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ – ΔΕΠΟΛ »
Η προσωρινή ΠΓ του «Μετώπου για μια ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ»
