Η κατακραυγή για τη 10ετή φυλάκιση µιας καθαρίστριας, που απασχολεί το πανελλήνιο και φέρνει για άλλη µια φορά στην πρώτη γραµµή της επικαιρότητας τις µεθοδεύσεις, τις ανισότητες και τα καυτά ερωτήµατα για τη λειτουργία της δικαστικής εξουσίας στα χρόνια του ΣΥΡΙΖΑ, θέτει για άλλη µια φορά εν αµφιβόλω το πολυδιαφηµιζόµενο ηθικό πλεονέκτηµα της Αριστεράς και κυρίως ως προς το κατά πόσον η ∆ικαιοσύνη λειτουργεί µε δύο µέτρα και δύο σταθµά.
Μια καθαρίστρια καταδικάστηκε σε φυλάκιση 10 ετών επειδή πλαστογράφησε το απολυτήριο ∆ηµοτικού για να µαζεύει σκουπίδια, ενώ ο αδελφός του πρωθυπουργού, ∆. Τσίπρας, όπως είχαν αναδείξει στο παρελθόν επισταµένως τα «Π», δεν δικάστηκε ποτέ, αν και η οικογενειακή τους εταιρεία, ∆ίοδος Ο.Ε., κατέθεσε πλαστή ασφαλιστική ενηµερότητα προκειµένου να συµµετάσχει σε δηµόσιο έργο αξίας 1,1 εκατ. ευρώ, στη Λέσβο. Ταυτόχρονα, στην πρώτη περίπτωση, µετά τον σάλο που ξέσπασε, η εισαγγελέας του Αρείου, Ξένη ∆ηµητρίου, ζήτησε να κινηθούν οι διαδικασίες αναίρεσης της καταδικαστικής απόφασης. Στη δεύτερη δεν προέβη σε καµία ενέργεια. Και αυτό παρά το γεγονός ότι τον Σεπτέµβριο του 2017 είχε υπάρξει οµόθυµη απαίτηση από την αντιπολίτευση για παρέµβαση της εισαγγελικής Αρχής, καθώς η χρήση του παραποιηµένου εγγράφου ήγειρε κατηγορίες κακουργηµατικού χαρακτήρα και δη των επιβαρυντικών διατάξεων που ενέπιπταν στον σχετικό νόµο περί καταχραστών του ∆ηµοσίου.
parapolitika.gr
