Γράφει ο Δρ.Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Τα παραπάνω είναι προσωπική μας εκτίμηση και σε συσχετισμό με τις δημοσκοπήσεις τους , αν και οι καλύτερες δημοσκοπήσεις είναι αυτές που κάνει ο οποιοσδήποτε πολίτης μέσα στον καθημερινό του περίγυρο.
Και ενώ μεσουρανεί η ΟΡΓΗ άρχισαν να περιφέρονται σωτήρες εν δυνάμει πρωθυπουργοί επί του ” πτώματος ” υποσχόμενοι να το ” αναστήσουν “.
Μάλιστα διαπληκτίζονται μεταξύ τους ποιος θα συνεφέρει πιο γρήγορα το πτώμα, ενώ αυτό έχει περάσει στην κατάσταση σήψης .
Αν υπάρχει ακόμα ελπίδα αυτή βρίσκεται μόνο στην ΠΙΣΤΗ και όχι σε χαμαιλέοντες της πολιτικής σκηνής .
Είναι διαπίστωση ότι πριν εισέλθουμε στο στενωπό των γεωπολιτικών που μας πλησιάζουν με ταχύτητα δηλ.πριν μπούμε στα δικά μας ” Τέμπη” κάποιοι φρόντισαν για την “Τραγωδία ” μας .
Το καταγράψαμε και το μαρτυρήσαμε από τον Νοέμβριο του 2011 αυτό που μας είπε το 1995 ολοζώντανα ο Άγιος Παϊσιος που μας παρουσιάστηκε :
” Έρχεται η Ανάσταση της Ελλάδος και της Κύπρου με ΘΑΥΜΑ”
Σήμερα αυτό ενισχύεται πιο δυνατά γιατί η κατηφόρα που ακολουθήσαμε από τότε μόνο με ΘΑΥΜΑ σταματάει
Μόνο αδελφοί ένα ΘΑΥΜΑ θα μας μεταφέρει από την δαιμονική μπόρα στην Θεϊκή Λιακάδα και τότε θα ψάχνεις να βρεις άπιστο , όπως σε άλλες μαρτυρίες ανέφερε ο Άγιος .
Για να βρεις άπιστο σημαίνει ότι ο κόσμος θα έρθει ανάποδα και θα πετάξει την έσχατη διαστροφή των ημερών μας , όπως θα πετάξει η Παναγία από το φαράσι της όλα τα σκουπίδια και δεν θα κάνει διακρίσεις.
ΣΤΩΜΕΝ καλώς
Έλεγε ο Πύρρος αυτός ο ανδρείος βασιλέας της Ηπείρου όταν ο στρατός του παρείχε τις υπηρεσίες του ως μισθοφόροι στις σπαρτιατικες αποικίες της κάτω Ιταλίας πως οι άλλωστε απόγονοι των γενναίων Σπαρτιατών από το χρήμα και την καλοπέραση είχαν καταντήσει μαλθακοι και ευτραφείς σαν γουρουνάκια, και πλήρωναν αδρά δύο και τρεις στρατιώτες ο καθένας ώστε να πολεμήσουν αυτοί αντί για αυτούς.
Πόσο μοιάζει σήμερα η κοινωνία εκείνη με την δική μας, όπου ο εκμαυλισμος η σηψη και άρνηση του καθήκοντος παρέδωσε αμαχητί την πατρίδα στους οχτρους της.
Πόσο μακρια μας κατάντησε να ειναι το έπος του 40, οι ήρωες της Κύπρου οι λεβέντες του 1821.
Και η πατρίδα κατελήφθη από τους εχθρούς χωρις να πέσει ντουφέκια.
Και το συγκλονιστικό είναι ότι δεν υπάρχει Πύρρος , Αλέξανδρος, Θεμιστοκλής, Κολοκοτρώνης, Καραϊσκάκης, Μακρυγιάννης να σώσει τον τόπο.
Και το χειρότερο δεν υπάρχουν καθαρές προσευχές να έλξουν την Θεία Παναγαπη να πάρει θέση εκείνη.
Όλες οι προφητείες χρειάζονται ανθρώπους να τις ενσαρκώσουν.
Ίσως η συμφορά που έρχεται να αναδείξει εκείνους.