Ο απλός και άκακος Επίσκοπος Σισανίου και Σιατίστης Αντώνιος
«Μας έλεγε, συνέχεια και πολλές φορές με στενοχώρια, τον καιρό της ευδαιμονίας:
“μεγάλη πείνα θα πέσει στην Ελλάδα, παιδί μου, μεγάλη πείνα…”
κι εμείς δυσκολευόμασταν να τον πιστέψουμε…
Τον καιρό δε που ήταν στο νοσοκομείο στα τελευταία του, μετά την τελευταία εγχείρηση που έκανε μόλις τον φέρανε στο δωμάτιο κοιτούσε απέναντι την εικόνα του Εσταυρωμένου Χριστού και έκλαιγε σαν μικρό παιδί λέγοντας με την γνωστή ταπεινότητά του :
“πώς με αξίωσες Χριστέ μου, εμένα και μου απεκάλυψες αυτά τα πράγματα! “προφανώς κάτι σοβαρό είχε δει πιο μπροστά…
Όταν τον ρωτήσαμε “τι είδες Δέσποτα;” με δυσκολία μας απάντησε γιατί είχε πρόβλημα με την φωνή του:
“όταν αρχίσει το κακό από την Συρία να αρχίσετε να προσεύχεστε!”
και το επανέλαβε πολλές φορές
“εκεί, από την Συρία όταν ξεκινήσει…” “όταν αρχίσει το κακό από την Συρία να αρχίσετε να προσεύχεστε!”
και το επανέλαβε πολλές φορές
“εκεί, από την Συρία όταν ξεκινήσει…”
εννοώντας ότι μετά θα πιάσει η μπόρα και εμάς…
Τον ξαναρωτήσαμε “τι άλλο είδες Δέσποτα;” και μας είπε “θα σας πω μετά…” αλλά μετά εκοιμήθη…»
Αυτό ήταν προφανώς το θέλημα του Κυρίου…
Σημείωση : για την ενδεχόμενη μη πιστή μεταφορά των λεγομένων υπεύθυνος είναι ο υποφαινόμενος και μόνο
ΠΗΓΗ http://hggiken.pblogs.gr/2011/08/apok
ΓΙΑΤΙ ΠΗΡΕ ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΑΚΟ ΣΤΗΝ ΣΥΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ 2012;
ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΥΤΙΝ ΝΑ ΕΜΠΙΣΤΕΥΘΕΙ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ
ΟΧΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ ΠΡΩΤΕΡΓΑΤΕΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΑΣ ΣΤΗΝ ΔΥΣΗ
ΣΗΜΕΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΙ Η ΡΩΣΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΑΤΕΒΑΣΙΑ ΔΥΝΑΤΗ
” Η Μόσχα δείχνει να έχει αντιληφθεί το κολοσσιαίο στρατηγικό σφάλμα να έχει επιτρέψει τους ισλαμιστές να παραμείνουν στην Ιντλίμπ υπό την προστασία της Τουρκίας, με τις συμφωνίες της Αστάνα και αναζητεί τρόπους να αναστρέψει την κατάσταση.
Η κατοχή της βόρειας, ανατολικής, βορειοδυτικής και βορειοανατολικής Συρίας, από εχθρικές δυνάμεις (ΗΠΑ, Τουρκία) δι’αντιπροσώπων (ισλαμιστές και Κούρδοι), σημαίνει αγωγός φυσικού αερίου από το Κατάρ προς την Τουρκία και την Μεσόγειο, δηλαδή το τέλος του ρωσικού ενεργειακού «όπλου». ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ
ΠΟΙΟΣ ΔΕΣΠΟΤΗΣ ΗΤΑΝ
Ήταν αξιοθαύμαστος ο συνδυασμός της απλότητος με την ευφυΐα, της μορφώσεως με την άγνοια των τεχνολογικών εξελίξεων στον Σεβασμιώτατο Αντώνιο.
Κάποια χρονιά που έκανε την Αποκαθήλωση στο χωριό Δρυόβουνο στην ύπαιθρο πάνω σε ένα λόφο, όταν πήγε να μιλήση, του πρότεινε ένας Ιερέας να του βάλη μία «ψείρα» (ένα μικροφωνάκι), για να ακούγεται. Ο Δεσπότης παραξενεύτηκε και είπε στον ιερέα: «Δεν είσαι στα καλά σου». Μετά το κήρυγμα λέει στον παπα-Στέφανο (Ρήνο): «Αυτός ο παπάς είναι τρελλός. Πήγα να μιλήσω και ήρθε να μου βάλη μία ψείρα». Όταν του εξήγησαν, παραδέχθηκε ότι δεν ξέρει από τέτοια πράγματα. Ήταν απλός, άκακος και απονήρευτος, χωρίς φθόνο και ζήλο για τα χαρίσματα των άλλων.
Για άλλους ήταν σκάνδαλο και για άλλους μωρία. Όμως ο πιστός λαός που έχει το γνήσιο κριτήριο της αγιότητος, τον Μητροπολίτη Αντώνιο τον θεωρούσε άγιο. Όσο αυτός εφέρετο ταπεινά, τόσο στην συνείδηση του λαού υψώνετο. Όλοι τον ευλαβούντο και του φιλούσαν το χέρι· άθεοι και πολιτικοί. Οι Αστυνομικοί σταματούσαν το αυτοκίνητο που τον μετέφερε όχι για να κάνουν έλεγχο, αλλά για να του φιλήσουν το χέρι. Όταν περνούσε από κεντρικά σημεία της Σιάτιστας ή από τις πλατείες των χωριών όλοι με σεβασμό τον χαιρετούσαν. Οι νέοι εσηκώνοντο από τα καθίσματά τους.
Επεσκέπτετο εναρέτους Γέροντες με άλλους Ιερείς και δεν εφαίνετο ότι ήταν Επίσκοπος, γιατί ήταν εξωτερικά όμοιος με τους άλλους. Πήγε να δη τον άρρωστο γέροντα Παΐσιο στη Σουρωτή και μετά την επίσκεψη είπε: «Πήγα και αντί να τον παρηγορήσω παρηγορήθηκα εγώ απ’ αυτόν». Στο Άγιον Όρος όποιον Γέροντα εύρισκε, του έβαζε μετάνοια και έπαιρνε την ευχή του. Σαν απλός ιερέας όπως κυκλοφορούσε, εκινείτο αθόρυβα και χωρούσε παντού, και στα πιο απλά και φτωχά σπιτάκια. Όταν πήγαινε στην Αγία Άννα, ποτέ του δεν συγκατατέθηκε να ανεβή σε ζώο, όπως τον παρακαλούσαν οι Πατέρες. Παρά την ηλικία του προτιμούσε να κουράζεται, ανεβαίνοντας την απότομη ανηφόρα.
Τον ειδοποίησαν κάποτε ότι θα τον επισκεφθή ένα ανδρόγυνο με τα παιδιά τους. Τους περίμενε έξω από την πόρτα στις σκάλες και τους δέχθηκε με εγκαρδιότητα, σαν να ήταν πολύ γνωστοί του. Τους κέρασε ο ίδιος και έπειτα τους ωδήγησε στο Εκκλησάκι. Έκανε Παράκληση γι’ αυτούς και τρισάγιο για τους κεκοιμημένους συγγενείς τους. Η απλότητά του τους συγκλόνισε και τα λόγια του έμειναν χαραγμένα για πάντα στην καρδιά τους.
Από το βιβλίο: Ασκητές μέσα στον κόσμο, τ. Β’, Άγιον Όρος 2012, σελ. 323.
ΕΚΕΙ ΠΟΡΕΥΟΜΑΣΤΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΘΛΙΨΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΚΑ ΜΕ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ ΠΟΥ ΗΓΓΙΚΕΝ
https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com/
ΣΤΩΜΕΝ καλώς
