Συγγραφέας: Γουίλ Τζόουνς μέσω του Ινστιτούτου Μπράουνστοουν
Ο κορυφαίος Αμερικανός ιολόγος Ραλφ Μπάρικ κατασκεύασε τον ιό Covid-19 SARS-CoV-2 στο εργαστήριό του στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας ως μέρος της εργασίας του που συνδέεται με την πρόταση χρηματοδότησης DEFUSE του 2018. Αυτή είναι η ιστορία που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο εδώ και μερικούς μήνες (και όχι μόνο σε εναλλακτικά μέσα) και όλα φαίνονται πολύ επιβαρυντικά για τον Μπάρικ και όσους συνδέονται με την έρευνά του.
Λεπτομέρειες του προγράμματος DEFUSE διέρρευσαν αρχικά από τον Ταγματάρχη Τζόζεφ Μέρφι, υπάλληλο της αμερικανικής στρατιωτικής ερευνητικής υπηρεσίας DARPA, το καλοκαίρι του 2021, ενώ περισσότερες λεπτομέρειες από προηγούμενα προσχέδια ήρθαν στο φως αυτόν τον μήνα χάρη σε αιτήματα δημόσιων αρχείων από το U.S. Right to Know (USRTK).
Στο DEFUSE, ο Μπάρικ πρότεινε τη δημιουργία ενός ιού που, για όλες τις προθέσεις και σκοπούς, ήταν ο SARS-CoV-2. Η πρόταση περιλάμβανε την εισαγωγή ενός σημείου διάσπασης φουρίνης στην πρωτεΐνη ακίδας ενός κορωνοϊού, μια παραγγελία για το περιοριστικό ένζυμο BsmBI, την αναζήτηση ενός τομέα σύνδεσης που θα μολύνει ανθρώπινους υποδοχείς ACE2 και την απαίτηση για ένα ιικό γονιδίωμα περίπου 25% διαφορετικό από τον SARS.
Ο ιός SARS-CoV-2 περιέχει ένα σημείο διάσπασης φουρίνης στην πρωτεΐνη ακίδας του, το γονιδίωμά του περιλαμβάνει το περιοριστικό ένζυμο BsmBI, έχει έναν τομέα σύνδεσης υποδοχέα λεπτομερώς ρυθμισμένο για να μολύνει τον ανθρώπινο υποδοχέα ACE2 και το γονιδίωμά του είναι περίπου 25% διαφορετικό από τον SARS. Αρκετοί ιολόγοι έχουν πει ότι τέτοια χαρακτηριστικά καθιστούν τον SARS-CoV-2 ένα «αποδεικτικό στοιχείο» για έναν κατασκευασμένο ιό.
Ο Μπάρικ απέκτησε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για τέτοιους νέους ιούς το 2018, ακριβώς την περίοδο που συνέτασσε το DEFUSE. Στο DEFUSE πρότεινε να μολύνει άγριες κινεζικές νυχτερίδες με τους νέους κατοχυρωμένους ιούς του.
Πολλοί θεωρούν ότι αυτό κλείνει την υπόθεση για τη διαρροή από εργαστήριο.
Αλλά αυτή δεν είναι η πλήρης ιστορία. Αυτό συμβαίνει επειδή η πρόταση DEFUSE του Μπάρικ δεν κέρδισε τη χρηματοδότηση της DARPA.
Και ενώ επισημαίνεται σωστά ότι, με ή χωρίς τη χρηματοδότηση, μεγάλο μέρος της εργασίας είχε ήδη ξεκινήσει, αυτό που συνέβη στη συνέχεια με την κερδισμένη πρόταση της DARPA είναι εκεί που η ιστορία γίνεται πραγματικά ενδιαφέρουσα.
Ο Αμερικανός ερευνητής Τζιμ Χάσλαμ έχει κάνει εξαιρετική δουλειά στο άρθρο του στο Substack με τίτλο «Αντίστροφη μηχανική της προέλευσης του SARS-CoV-2», καταγράφοντας όλες τις κινήσεις στην κοινότητα των ιολόγων σε σχέση με τη δημιουργία αυτού του ιδιόμορφου ιού και την επακόλουθη συγκάλυψη. Το παρακάτω οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην σχολαστική του έρευνα, αν και τυχόν λάθη είναι φυσικά δικά μου.
Η κερδισμένη προσφορά της DARPA το 2018 ήταν για ένα πρόγραμμα που ονομάζεται PREEMPT, με επικεφαλής τον Δρ. Βίνσεντ Μάνστερ, που εδρεύει στο Εργαστήριο Ρόκι Μάουντεν του NIH του Άντονι Φάουτσι. Τόσο το PREEMPT όσο και το χαμένο πρόγραμμα DEFUSE του Μπάρικ είχαν την ίδια βασική ιδέα: να προσπαθήσουν να αποτρέψουν μια (υποθετική) μελλοντική πανδημία χρησιμοποιώντας έναν κατασκευασμένο ιό SARS για να εμβολιάσουν τις νυχτερίδες από τις οποίες πιστεύεται ότι ένας τέτοιος ιός ήταν πιθανό να μεταδοθεί.
Η ιδέα ήταν, φυσικά, ότι οι εμβολιασμένες νυχτερίδες δεν θα αποτελούσαν πλέον δεξαμενή για τον ιό, αποτρέποντας έτσι τη ζωονοσογόνο μετάδοση. Ακούγεται τρελό; Πάρα πολύ – υπερβολική παρέμβαση στη φύση και υπερβολική πίστη στην ικανότητα των εμβολίων να αποτρέπουν τη μόλυνση και τη μετάδοση. Αλλά, τρελό ή όχι, αυτό πρότειναν οι επιστήμονες, και το PREEMPT κέρδισε ενώ το DEFUSE έχασε.
Η βασική διαφορά μεταξύ του DEFUSE του Μπάρικ και του PREEMPT του Μάνστερ – εκτός από το ότι το PREEMPT ήταν περίπου 4 εκατομμύρια δολάρια φθηνότερο, στα 10 εκατομμύρια δολάρια – είναι ότι αντί να βασίζεται στον ψεκασμό σπηλαίων νυχτερίδων με ένα μη μεταδοτικό εμβόλιο-ιό, το σχέδιο του Μάνστερ περιλάμβανε τη μεταδοτικότητα του εμβολίου-ιού μεταξύ των νυχτερίδων μέσω αερολυμάτων. Αυτό το καθιστούσε ένα αυτο-διαδιδόμενο εμβόλιο, ικανό (θεωρητικά) να φτάσει σε όλες τις νυχτερίδες χωρίς οι άνθρωποι να χρειάζεται να βρουν όλες τις σπηλιές τους και να τις ψεκάσουν. Οι κίνδυνοι ενός τέτοιου σχεδίου θα έπρεπε να ήταν προφανείς. Πράγματι, ο ίδιος ο Μπάρικ, που έμεινε σιωπηλός μετά τη διαρροή του προγράμματος DEFUSE στα μέσα του 2021, επανεμφανίστηκε στα μέσα του 2023 για να πει ότι τέτοιες εργασίες που περιλαμβάνουν τη μηχανική μεταδοτικών εμβολίων-ιών ήταν «πολύ ακραίες» για αυτόν.
Μετά τη χρηματοδότηση της DARPA στο PREEMPT, ο Φάουτσι έσπευσε να σώσει τον Μπάρικ με ένα πρόγραμμα 82 εκατομμυρίων δολαρίων που ονομάζεται CREID, το οποίο απονεμήθηκε το καλοκαίρι του 2019, στο οποίο οι ομάδες του Μπάρικ και του Μάνστερ θα συνεργάζονταν στην έρευνα για την ιδέα του Μάνστερ για αυτο-διαδιδόμενα εμβόλια νυχτερίδων.
Το τι συνέβη στη συνέχεια δεν είναι δημόσια τεκμηριωμένο, οπότε πρέπει να συμπληρώσουμε κάποια κενά.
Φαίνεται ότι ο Μάνστερ πήρε τον κατοχυρωμένο ιό-εμβόλιο SARS του Μπάρικ και δημιούργησε μια μεταδοτική εκδοχή στο Εργαστήριο Ρόκι Μάουντεν (η εκδοχή του Μπάρικ δεν προοριζόταν να είναι μεταδοτική). Ποια είναι τα στοιχεία για αυτό; Ίσως το πιο αποκαλυπτικό είναι ότι, όπως παρατηρεί ο Χάσλαμ, ο SARS-CoV-2 μεταδίδεται αποτελεσματικά μόνο σε πέντε γνωστά θηλαστικά, και αυτά τα πέντε – αμερικανικά ελάφια, αμερικανικά ποντίκια ελαφιών, συριακά χάμστερ, αμερικανικά μινκ και αιγυπτιακές νυχτερίδες φρούτων – βρίσκονται όλα στο Εργαστήριο Ρόκι Μάουντεν του Μάνστερ (και του Φάουτσι) στη Μοντάνα. Ο SARS-CoV-2 δεν μολύνει τα εργαστηριακά ζώα που είναι κοινά στα κινεζικά εργαστήρια ή υπάρχουν στο WIV, όπως οι κινεζικές νυχτερίδες πετάλου. Αυτό υποδηλώνει ότι ο SARS-CoV-2 απέκτησε τη μεταδοτικότητά του σε ένα αμερικανικό εργαστηριακό πλαίσιο και όχι σε κινεζικό ή αλλού.
Αφού το εμβόλιο-ιός έγινε μεταδοτικό στη Μοντάνα, θα είχε στη συνέχεια σταλεί στο WIV για να δοκιμαστεί σε κινεζικές νυχτερίδες, οι οποίες δεν ήταν διαθέσιμες στα αμερικανικά εργαστήρια. Δεν υπάρχει αμφιβολία για το ποιος θα είχε κάνει αυτές τις δοκιμές στο WIV, καθώς υπήρχε μόνο ένας επιστήμονας με τις απαραίτητες διασυνδέσεις και εμπειρία.
Η Δρ. Ντανιέλ Άντερσον, γνωστή ως Ντάνι στους συναδέλφους της, απέκτησε φήμη τον Ιούνιο του 2021 ως η «τελευταία και μοναδική ξένη επιστήμονας στο εργαστήριο της Γουχάν» όταν δημοσιοποίησε την υπόθεση για μια ζωονοσογόνο προέλευση. Η Ντάνι ήταν μέλος της επιτροπής προέλευσης του Lancet, με πρόεδρο τον Τζέφρι Σακς, η οποία διαλύθηκε από αυτόν τον Οκτώβριο του 2021 λόγω απογοήτευσης ότι οι δυτικοί ιολόγοι όπως η Ντάνι δεν συνεργάζονταν. Η Ντάνι βρισκόταν κατά διαστήματα στο WIV στο υψηλής ασφάλειας εργαστήριο BSL4 (όχι στο εργαστήριο BSL2 της Σι Τζενγκλί), αλλά δεν εργαζόταν για το WIV. Εργαζόταν για το Duke-NUS, την ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Ντιουκ της Βόρειας Καρολίνας που εδρεύει στη Σιγκαπούρη, υπό τον ιολόγο Δρ. Λίνφα Γουάνγκ. Ο Λίνφα και η Άντερσον ήταν μέρος της πρότασης DEFUSE του Μπάρικ, και το Duke-NUS ήταν αργότερα συνεργάτης στο πρόγραμμα CREID του Φάουτσι.
Ο ρόλος της Άντερσον στο DEFUSE ήταν να δοκιμάσει τα εμβόλια-ιούς σε «αιχμαλωτισμένες άγριες» κινεζικές νυχτερίδες πετάλου στο WIV. Είναι λογικό να υποθέσουμε ότι αυτή θα ήταν υπεύθυνη για τη δοκιμή του αυτο-διαδιδόμενου εμβολίου-ιού του Μάνστερ στις ίδιες κινεζικές νυχτερίδες. Αυτό θα εξηγούσε πώς ο ιός έφτασε στη Γουχάν.
Με άλλα λόγια, θα εξηγούσε πώς ένα μη μεταδοτικό εμβόλιο-ιός που σχεδιάστηκε από τον Ραλφ Μπάρικ στο UNC σύμφωνα με την πρόταση DEFUSE έγινε μεταδοτικός ιός και κατέληξε να κυκλοφορεί ελεύθερος στη Γουχάν. Δηλαδή, επειδή διέφυγε μέσω μόλυνσης που αποκτήθηκε στο εργαστήριο κατά τη διάρκεια των δοκιμών της Άντερσον σε κινεζικές νυχτερίδες πετάλου στο εργαστήριο BSL4 του WIV, με την ίδια την Ντάνι ή έναν συνάδελφό της ως τον ασθενή μηδέν.
Παραδεχόμαστε ότι δεν έχουμε άμεσα στοιχεία για αυτό – δεν έχουμε άμεσα στοιχεία ότι ένα εμβόλιο-ιός SARS-2 του Μάνστερ-Μπάρικ δοκιμαζόταν σε κινεζικές νυχτερίδες στο WIV το 2019, ούτε ότι η Δρ. Άντερσον ή ένας συνάδελφός της μολύνθηκε από αυτό στο εργαστήριο. Αλλά υπάρχει ένας σωρός στοιχείων που υποδεικνύουν ότι αυτό είναι ένα πιθανό σενάριο.
Γνωρίζουμε, για παράδειγμα, ότι τόσο ο Μπάρικ όσο και ο Μάνστερ πρότειναν να εμβολιάσουν κινεζικές νυχτερίδες χρησιμοποιώντας έναν κατασκευασμένο ιό βασισμένο στον SARS, με εισαγωγή ενός σημείου διάσπασης φουρίνης για να αυξηθεί η μολυσματικότητα. Γνωρίζουμε ότι η πρόταση PREEMPT του Μάνστερ, στην οποία το εμβόλιο-ιός θα ήταν αυτο-διαδιδόμενο, κέρδισε τη χρηματοδότηση της DARPA, ξεπερνώντας την πρόταση DEFUSE του Μπάρικ για ένα μη αυτο-διαδιδόμενο εμβόλιο-ιό, και ότι το 2019 και οι δύο ομάδες ενώθηκαν σε μια επιχορήγηση 82 εκατομμυρίων δολαρίων από το NIAID του Φάουτσι.
Γνωρίζουμε ότι ο SARS-CoV-2 μεταδίδεται εύκολα στα εργαστηριακά ζώα που βρίσκονται στο Εργαστήριο Ρόκι Μάουντεν του Μάνστερ, αλλά όχι στα εργαστηριακά ζώα που βρίσκονται στο WIV. Από αυτό μπορούμε να συμπεράνουμε περαιτέρω ότι το πείραμα της Δρ. Άντερσον να μολύνει κινεζικές νυχτερίδες πετάλου με τον νέο ιό στο WIV πιθανότατα απέτυχε. Αυτό μπορεί να είναι ο λόγος που έφυγε από τη Γουχάν στα τέλη Νοεμβρίου, που ήταν η προθεσμία για την «επιστημονική αξιολόγηση» του CREID.
Γνωρίζουμε επίσης ότι ο τόπος όπου ζούσαν η Ντάνι και οι συνάδελφοί της στο κέντρο της Γουχάν ήταν ένα πρώιμο επίκεντρο για την επιδημία του SARS-CoV-2, με βάση δεδομένα από τα κοινωνικά μέσα.
Φαίνεται επίσης ότι ο προϊστάμενος της Ντάνι, Λίνφα Γουάνγκ, μπορεί να συνειδητοποίησε γρήγορα ότι ο SARS-CoV-2 ήταν ένας από τους ιούς του. Αυτό θα εξηγούσε γιατί παραιτήθηκε από τη θέση του ως Διευθυντής του προγράμματος Αναδυόμενων Λοιμωδών Νοσημάτων του Ντιουκ, μια θέση που κατείχε για σχεδόν μια δεκαετία, την ίδια μέρα που δημοσιεύτηκε το γονιδίωμα, στις 10 Ιανουαρίου 2020. Ο λόγος για την ξαφνική του παραίτηση δεν έχει αποκαλυφθεί ποτέ.
Τέσσερις ημέρες νωρίτερα, είχε πει στους New York Times ότι ήταν απογοητευμένος που οι επιστήμονες στην Κίνα δεν επιτρεπόταν να του μιλήσουν για την επιδημία. Προειδοποίησε κατά του πανικού, υποστηρίζοντας ότι ο ιός πιθανότατα δεν μεταδιδόταν μεταξύ ανθρώπων επειδή οι υγειονομικοί δεν είχαν προσβληθεί από τη νόσο. Αλλά ιδιωτικά ανησυχούσε ότι προερχόταν από το εργαστήριό του – είναι αυτός ο λόγος που παραιτήθηκε αμέσως όταν δημοσιεύτηκε το γονιδίωμα; Είναι δύσκολο να καταλάβουμε τι άλλο θα μπορούσε να τον οδήγησε να παραιτηθεί τόσο ξαφνικά εκείνη τη στιγμή, και η έλλειψη εξήγησης προσθέτει στην υποψία. Αργότερα αποκάλεσε την 10η Ιανουαρίου «την πιο σημαντική ημέρα στην επιδημία του Covid-19» επειδή τότε δημοσιεύτηκε το γονιδίωμα.
Αν ο Λίνφα περίμενε τα κακά νέα, μπορεί να οφείλεται στο ότι αυτός και η Ντάνι γνώριζαν για τη διαρροή τη στιγμή που συνέβη. Ανάλυση των αρχείων κινητής τηλεφωνίας αποκάλυψε έναν προφανή τερματισμό λειτουργίας του εργαστηρίου BSL4 της Δρ. Άντερσον μεταξύ 7 και 24 Οκτωβρίου 2019 (που προσδιορίστηκε από την έλλειψη χρήσης κινητών τηλεφώνων στην περιοχή). Τίποτα περισσότερο δεν έχει έρθει στο φως για αυτό το περιστατικό και τι κρύβεται πίσω του, αλλά αν υποδηλώνει μια μόλυνση που αποκτήθηκε στο εργαστήριο και ήταν γνωστή στην Άντερσον και τον Λίνφα (και πιθανώς σε άλλους), θα εξηγούσε πολλά.
Ένα τέτοιο σενάριο θα εξηγούσε επίσης γιατί η Σι Τζενγκλί ήταν πρόθυμη να δημοσιεύσει την αλληλουχία για τον ιό RaTG13 που κατείχε (το προεκτύπωμα εμφανίστηκε στις 23 Ιανουαρίου 2020), παρά το γεγονός ότι αυτό υποδηλώνει σε πολλούς μια μη φυσική προέλευση του SARS-CoV-2. Στο άρθρο, η επιστήμονας του WIV υπαινίχθηκε ότι ο SARS-CoV-2 δεν είχε προκύψει φυσικά από τον RaTG13, παρά το γεγονός ότι ήταν ο πιο κοντινός γνωστός ιός («δεν εντοπίστηκαν στοιχεία για γεγονότα ανασυνδυασμού στο γονιδίωμα»). Η δημοσίευσή του έδειξε ότι το εργαστήριό της (BSL2) δεν είχε τίποτα να κρύψει καθώς δεν εμπλεκόταν στην εργασία. Η συνειδητοποίηση ότι επρόκειτο για έναν κατασκευασμένο ιό από τις ΗΠΑ μπορεί επίσης να προκάλεσε τον πανικό που ώθησε την κινεζική κυβέρνηση να κλείσει τη Γουχάν περίπου την ίδια περίοδο.
Από το 2021, ο Ραλφ Μπάρικ έχει αφοσιωθεί στην ανάπτυξη εμβολίων για τον SARS-CoV-2 και άλλους κορωνοϊούς, φαντασιωνόμενος ακόμη και «εμβολιασμό δακτυλίου», όπως γίνεται με τον Έμπολα, για να προσπαθήσει να σταματήσει την επιδημία στα ίχνη της.
Είναι αυτός ο τρόπος του να προσπαθεί να επανορθώσει, όσο λανθασμένος κι αν είναι;
Αναρωτιέμαι αν μπορούμε επίσης να ανιχνεύσουμε μια νύξη ότι δείχνει ποιος πιστεύει ότι είναι πραγματικά υπεύθυνος για την καταστροφή, όταν επισημαίνει ότι «οι κυβερνήσεις, και όχι οι επιστήμονες», είναι πρωτίστως υπεύθυνες για την επιλογή ποιων επικίνδυνων πειραμάτων κέρδους λειτουργίας θα χρηματοδοτηθούν και θα διεξαχθούν – ίσως μια αναφορά στο πώς η «ακραία» μηχανική μεταδοτικών εμβολίων-ιών του Μάνστερ επιλέχθηκε αντί της μη μεταδοτικής του εκδοχής.
«Φαίνεται ότι η αμερικανική επιστήμη θα καταστραφεί για μια πανδημία που ξεκίνησε στην Κίνα», είπε στον Νταν Γουέρμπ του Time, επιστρέφοντας στην άρνηση. Όταν ο Γουέρμπ του πρότεινε ότι παρά τις «θεωρίες συνωμοσίας» υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που χαίρονται που έγινε επιστήμονας εξαρχής, απάντησε:
«Αρκετοί που πιθανότατα εύχονται να μην είχα γίνει. Ας είμαστε ειλικρινείς.»
Είναι αυτό το πιο κοντινό που θα φτάσουμε σε μια ομολογία;
Αναδημοσιεύτηκε από το The Daily Sceptic
