Προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν Καὶ ζωὴν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος.
Ο Θεός προγνωρίζει αυτούς που θα έχουν αυτή την “κλίση” και τους προστατεύει ,τους προετοιμάζει και τους διαφυλάττει με “παιδαγωγίες” έως ‘να έρθουν “αυτεξούσια” σε μετάνοια .
” ὃν γὰρ ἀγαπᾷ Κύριος παιδεύει, μαστιγοῖ δὲ πάντα υἱὸν ὃν παραδέχεται. “
Τότε αντιλαμβάνονται ότι όλη τους η ζωή ήταν “προετοιμασία”, χωρίς να παρεμβαίνει ποτέ ο Θεός στο “αυτεξούσιο” τους φύλαγε ,από τον ίδιο τους τον εαυτό . Μέσα τους υπήρχε η “κλίση” η “προαίρεση ” αλλά αδήλωτη ,ανενεργή ,κρυφή .
Είναι αυτοί “που δεν ανήκουν σε αυτό τον κόσμο ” και το ξέρουν .”ούκ εκ του κόσμου τούτου “
Ο ρόλος της εκκλησίας
Εδώ έρχεται η εκκλησία ,οι “ποιμένες” και ο ρόλος τους .Δεν καλούνται να σώσουν ,να διαφυλάξουν και να ποιμάνουν ,αυτόν που δεν θέλει ,ούτε πρόκειται να θελήσει ποτέ ,αλλά αυτούς που πραγματικά θέλουν .
Δεν καλούνται να σώσουν τον κόσμο από την πείνα ή την μόλυνση του περιβάλλοντος ,άλλα ΨΥΧΕΣ
Για αυτό τους δίνετε από τον Θεό ,αυτό το ιερό καθήκον .Να γίνουν “χρηστοί” Κυρίου και να οδηγήσουν τους εκλεκτούς στην σωτηρία .
Δεν μπορείς να “ποιμάνεις” αυτόν που δεν θέλει ,με το ζόρι ,είναι “λύκος” μέσα στα πρόβατα ,θα αρχίσει να τρώει τα πρόβατα ,από δική σου αμέλεια ,άγνοια και “μισθωτή ” αδιαφορία ,θα σκανδαλίσεις τους “αδύναμους” .
Είσαι υποχρεωμένος να τον διακρίνεις ,σου δόθηκε “χειροτονία” για να διατελέσεις το “πνευματικό ” έργο της σωτηρίας αυτών που με την θέληση τους,των “εκλεκτών” και όχι να ταΐζεις τα αδιάφορα αμετανόητα “κυνάρια”.
Αλλά τα εν μετανοία “κυνάρια” και να οδηγείς με το παράδειγμα σου στην “μετάνοια ” και όχι στην εκκοσμίκευση .
Τα “μαργαριτάρια” στους χοίρους και τα Άγια στα σκυλιά
Δεν μπορείς να βάζεις μπροστά στους “χοίρους ” τους “μαργαρίτες ” και να τα σκορπάς , να “κοινωνείς” αδιακρίτως ανεξεμολόγητες ψυχές και να διατάσεις να φοράνε “φίμωτρο “μέσα στην εκκλησία και να δίνεις το καλό παράδειγμα κυκλοφορώντας “φιμωμένος “
Δεν μπορείς να κάθεσαι να χαζογελάς με τηλεπαρουσιάστές άθεους ,θεομάχους και να τους μοιράζεις κοπλιμέντα ,δεν καταλαβαίνεις ότι πετάς τα Άγια στους σκύλους ,γιατί θα πέσουν να σε φάνε και εσύ να τους παρακαλάς ,για να τα έχεις “καλά” με ποιους ; τον διάβολο και τοις αγγέλοις αυτού . Εδώ ο Κύριος στον ίδιο τον Πέτρο είπε
“ὕπαγε ὀπίσω μου, σατανᾶ· σκάνδαλόν μου εἶ· ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων.
Κανέναν μας δεν έχει ανάγκη ο Θεός
Τους εκλεκτούς ,τους σκεπάζει .τους κρύβει η “χάρις” του Θεού ,τους παιδαγωγεί σκληρά ,τους προετοιμάζει .
Αν υπάρχει παπάς με πετραχήλι εντός μυστηρίου ,εκεί που ο Χριστός ενεργεί αόρατα ,στην καρδιά μας .
Τον χρησιμοποιεί .Αν όμως δεν υπάρχει ;
Στον σταυρό ο ληστής ,δεν χρειάστηκε τίποτα από αυτά ,η δική μας αδυναμία τα χρειάζεται .
Ο Θεός “οικονομεί” για αυτόν που θα έρθει σε μετάνοια ακριβώς αυτό που χρειάζεται ,όταν και όσο το χρειάζεται
Η οσία Μαρία η Αιγύπτια κοινώνησε μια φορά στην έρημο …
Ο Θεός ανεξερεύνητα οικονομεί για όσους ” προόρισε” ,για αυτόν όποιος πραγματικά και αληθινά πιστεύει δεν φοβάται ,μέρα με την μέρα ο Θεός τον οδηγεί ,δεν σκέφτεται το μέλλον άλλα μόνο για το σήμερα προσεύχεται .
Έχει εναποθέσει την ελπίδα του στον Θεό ,γνωρίζοντας πόσο αδύναμος είναι να σχεδιάσει οτιδήποτε
Έκαστος θα κριθεί κατά τα έργα του
Ο καθένας μας πρωτίστως πρέπει να κρίνει τον εαυτό του και να κοιτάξει πως θα “μετανοήσει” σωστά και ενεργά .
Άλλα πρέπει να μάθει να χρησιμοποιεί και τις δυνάμεις της ψυχής του
Όταν κάνουμε το “μέσο” της σωτηρίας “στόχο ” ,τότε είμαστε όλοι μαζί
“
“πλανῶντες καὶ πλανώμενοι.”
Όσοι στηριζόμαστε και στηρίζουμε σε “τρίτους ” την σωτηρία της ψυχής μας , τρέχουμε απλά πίσω από ένα ράσο ,σε κηρύγματα ,σε μονές ,στα Ιεροσόλυμα,στο Άγιο Όρος εκδρομές κάναμε το μέσο ως στόχο…
χωρίς ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΗ ζωή , συμμετοχή στην Θεία λειτουργία , Θεία μετάληψη με ευλογία .εξομολόγηση με υπακοή στον πνευματικό ,αυτό σημαίνει μετάνοια …
Αν βαδίσουμε με αυτόν τον τρόπο ,η “χάρις” του Θεού θα μας οδηγήσει .στην εύρυθμη ψυχική λειτουργία
Το λογικό για να διακρίνει το καλό από το κακό ,το ωφέλιμο από το βλαβερό πνευματικά και να μην λειτουργούμε ως ά-λογα πρόβατα ,άλλα σαν λογικά ,δεν υπάρχει αλάθητο στην Ορθοδοξία ,δεν έχουμε πάπα άλλα παπά ..
Το θυμικό να θυμώνει με το κακό και τους κρυφούς υπηρέτες του ,που βρίσκονται ΠΑΝΤΟΥ και να μάθει να φυλάγεται από αυτούς ,να μην τους ακολουθεί ,ούτε να τους μιμείται ,αλλά να ζητήσει από τον Θεό “διάκριση”
Το επιθυμητικό να επιθυμούμε μόνιμα το καλό ,την σχέση με το χρηστό